Are you the publisher? Claim or contact us about this channel


Embed this content in your HTML

Search

Report adult content:

click to rate:

Account: (login)

More Channels


Showcase


Channel Catalog


Articles on this Page

(showing articles 461 to 480 of 1811)
(showing articles 461 to 480 of 1811)

older | 1 | .... | 22 | 23 | (Page 24) | 25 | 26 | .... | 91 | newer

    0 0


    Voice of James Mint's photo.

    ဆိတ္ဖြားကိစၥကို ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္လည္း ဆိတ္ဖြားေရးခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးကို အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္ အေရးၾကီး အဆိုတစ္ရပ္ကို ကမာရြတ္ျမိဳ႕နယ္ မဲဆႏၵနယ္မွ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒါက္တာစိုးရင္က ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကို တင္သြင္းလိုက္တာ ေတြ႕ရပါမယ္....... ထို႕အတူပဲ ဆက္သြယ္ေရး ေအာ္ပေရတာ ေရြးခ်ယ္မႈကိုကန္႕ကြက္တဲ့အဆိုကို တႏိုင္းမဲဆႏၵနယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးမ်ဳိးေဆြက အေရးႀကီး အဆိုအေနနဲ႕ တင္သြင္းခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္......

    ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲ့ဒိ အဆိုႏွစ္ခုဟာ မ်ားစြာ အေရးပါသည္ မပါသည္ ဆိုတာထက္ အေရးႀကီး အဆို ဆိုတဲ့လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို သံုးသြားတာ ေတြ႕ရပါတယ္....... အဲ့ဒိအဆိုေတြဟာ အေရးႀကီး အဆိုနဲ႕ ၿငိသလား၊ မျငိသလားကေတာ့ ဘယ္သူဆံုးျဖတ္မယ္ မသိေပမယ့္ ထစ္ခနဲဆိုတုိင္းမွာ အေရးႀကီးအဆို အေရးႀကီးအဆို ဆိုတာကို လက္နက္သဖြယ္ ကိုင္သံုးသြားတာ ေတြ႕ရတယ္...... ေနာက္ အဲ့ဒိ အေရးႀကီး အဆိုတုိင္းဟာ လက္ရွိအစိုးရကို တိုက္တဲ့အဆုိေတြ ျဖစ္ေနျပန္တာလည္း တိုက္ဆုိင္မႈလို ျဖစ္ေနေလ့ရွိတယ္......

    အခုေနာက္ဆံုး ေျခလွမ္းျဖစ္တဲ့ ကာလံုအစည္းအေဝးဟာ အေတာ္ေလး အေရးပါပါတယ္....... ႏိုင္ငံအတြက္ အထူးတလည္ အေရးတႀကီး ေဆြးေႏြးစရာ အေျခအေနမရွိေပမယ့္ ကာလံုကို ျပန္ေခၚဖို႕ အဆိုတင္သြင္းျခင္းဟာ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌရဲ႕ ဆက္သြယ္ေရး ေအာ္ပေရတာ ေရြးခ်ယ္မႈကို ဟန္႕တားျခင္းဆိုတဲ့ မေအာင္ျမင္ပဲ ရံႈးနိမ့္ခဲ့တဲ့ ေျခလွမ္း ပူပူေႏြးေႏြးေလး လွမ္းပီးခါစပါ........ ကာလံုကေန ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ ရလာဘ္ေတြကေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ဖို႕ပဲ ရွိမယ္.....

    ဒီေနရာမွာ ၂၀၁၅ သမၼတအျဖစ္ ျပန္အေရြးခံခဲ့ရင္ လူႀကိဳက္မ်ားေနတဲ့ လက္ရွိသမၼတ ဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ အေနအထားကို ျပန္ၾကည့္ၾကည့္မယ္..... ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး အျငင္းပြားဖြယ္ ရလာဘ္နဲ႕ ၾကံ႕ဖြံ႕ႀကီးစိုးတဲ့ လႊတ္ေတာ္ကေန ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရဟာ လူႀကိဳက္မ်ားမႈ၊ ေရပန္းစားမႈ အရမ္းနည္းခဲ့ပီး ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပက အဝတ္လဲ အစိုးရ တစ္ရပ္လို႕ပဲ မွတ္ထင္ခဲ့ၾကတယ္.....

    အထူးသျဖင့္ ဦးသန္းေရႊ အစိုးရကေန ၂၀၁၀ အစိုးရကို လက္လြဲခဲ့စဥ္မွာ အစိုးရတစ္ရပ္အေနနဲ႕ ဘတ္ဂ်က္အျဖစ္ 0 Balance သာသာကေန ရုန္းကန္လာတာေတြ၊ အရပ္ဖက္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈကို စစ္ဖက္အုပ္ခ်ဳပ္မႈက လက္သင့္ခံႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားလာတာေတြ၊ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္ ရင္ၾကားေစ့ေရး၊ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ားနဲ႕ ညွိႏိႈင္းေဆြးေႏြးတာေတြနဲ႕ တျဖည္းျဖည္းျခင္း ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းစဥ္ေအာက္က အဓိကက်တဲ့ အတိုက္အခံေတြကို လြတ္လပ္စြာ လႈပ္ရွားခြင့္ျပဳျခင္း၊ စာေပ၊ စာနယ္ဇင္းနဲ႕ ရုပ္ရွင္ ဂီတမွာပါ နာမည္ဆိုးနဲ႕ ေက်ာ္ၾကားေနတဲ့ စာေပကင္ေပတုိင္ကို ဖယ္ရွားႏိုင္ျခင္း စတာေတြနဲ႕ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ အာရံုျပဳမႈကို ေတာ္ေတာ္ေလး ရယူႏိုင္ခဲ့ပါတယ္.......

    သိသာ ျမင္သာတဲ့ ေျပာင္းလဲမႈေတြေၾကာင့္ ႏိုင္ငံတကာက ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႕ ဆက္ဆံေရး ျပန္လည္ဖြင့္လွစ္ခဲ့တာမွာ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက အရင္ဦးဆံုးျပန္လာတယ္လို႕ပဲ ေျပာရပါမယ္..... ျမစ္ဆံုကို ဝိုင္းဝန္းကန္႕ကြက္တဲ့ ျပည္သူရဲ႕ သေဘာထား၊ ျမစ္ဆံုကို ရပ္ဆုိင္းထားတဲ့ အစိုးရအသစ္ရဲ႕ သေဘာထားဟာ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြကို မီးစိမ္းျပေစတဲ့ အခ်က္ေတြထဲမွာ ပါဝင္ပါတယ္....

    အထူးသျဖင့္ တရုတ္လက္ေအာက္ကို ပါလုနီးနီးျဖစ္ေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံသားနဲ႕ အစိုးရ သေဘာထားကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း သိသြားတဲ့အတြက္ အျမန္ ဝင္လာတဲ ့အေနာက္ႏိုင္ငံနဲ႕ အဖြဲ႕အစည္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားခဲ့ပါတယ္........ သိရသေလာက္ကေတာ့ ဂ်ပန္ အမတ္ေတြ၊ အေမရိကန္ အမတ္ေတြ၊ အေမရိကန္ စစ္ဖက္ အဆင့္ျမင့္ အရာရွိႀကီးေတြ၊ ကမာၻ႕ဘဏ္ အႀကီးအကဲေတြ၊ ယူဂို၊ ေနာ္ေဝး ေနာက္ဆံုး အေမရိကန္က ဟီလာရီကလင္တန္ အပါအဝင္ အဆင့္ျမင့္ သံ ေတြေနျပည္ေတာ္ကို ေျခဦးလွည့္ခဲ့ၾကတာ NLD ၾကားျဖတ္ ဝင္မယ္ မဝင္ဘူး မေသျခာခင္ကတည္းက ျဖစ္ေနပါတယ္..... ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ အျမင္မွာ လက္ရွိအစိုးရရဲ႕ ပံုရိပ္ျမင့္တက္လာတယ္လို႕ သံုးသပ္လာရပါတယ္.....

    ျပည္သူေတြဘက္က ၾကည့္ရင္ အရင္က လြတ္လပ္ခြင့္မရွိတာကေန ရရွိလာတဲ့ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ၊ အလံုးစံု အစစ အရာရာ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားျခင္းကေန ေျပေလ်ာ့လာတာေတြ အစရွိတဲ့ ေျပာင္းလဲမႈေတြ ျမင္လာတဲ့အတြက္ အျမင္ေတြ ေျပာင္းလာပါတယ္...... အထူးသျဖင့္ လူထုၾကား လံုးဝေရပန္းမစား၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္လည္း မေပးထားတဲ့ အစိုးရ တစ္ရပ္ရဲ႕ ကားေစ်းေတြ မတန္တဆ ျဖစ္ေနတာကို ခ်ပစ္တာမွသည္ အဓိက ၾကတဲ့ ဆက္သြယ္ေရး လုပ္ငန္းပိုင္းကို လူထု အသံုးမ်ားေအာင္ ခ်ဳပ္ကိုင္မႈေတြ ေျဖေလ်ာ့ပစ္ခဲ့ျခင္းနဲ႕ အမွတ္ေတြ ယူလာတဲ့အတြက္ လက္ရွိ သမၼတအေပၚ လူထုအျမင္ ေျပာင္းလဲမႈေတြ ျဖစ္လာခဲ့တာ ျငင္းလို႕မရပါဘူး........

    ဒါေၾကာင့္ ၂၀၁၅ မွာ ဦးသိန္းစိန္ ျပန္လည္အေရြးခံခဲ့မယ္ဆိုရင္ သမၼတရာထူးအတြက္ အဆိုတင္သြင္းခ်ိန္မွာ လက္ရွိ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌထက္ အေလးသာေနပါတယ္..... ေဒၚစု သမၼတျဖစ္ဖို႕ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒက တားျမစ္ခ်က္ ျဖစ္ေနေပမယ့္ ဘယ္အတားအဆီးမွ မရွိတဲ့ တစ္ပါတီထဲက ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌနဲ႕ လက္ရွိသမၼတတို႕အတြက္ေတာ့ ၂၀၁၅ သမၼတရာထူးဟာ အႀကိတ္အနယ္ ျဖစ္ဖြယ္ရွိပါတယ္........

    ဒီအတြက္ ဦးသိန္းစိန္ ၂၀၁၅ မွာအေရြးမခံရေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္အေနနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ မိခင္ ႀကံ႕ဖြံ႕ပါတီကေန ထုတ္ပယ္ပလိုက္တာက ပထမအဆင့္၊ ဥကၠဌ ရာထူးကို Take Over ယူလိုက္တာက ဒုတိယအဆင့္နဲ႕ အခုေနာက္ဆံုး ၾကံ႕ဖြံ႕ ပါတီကေန သမၼတအျဖစ္ အေရြးမခံေတာ့ပါဘူးဆိုတဲ့ ခံဝန္ကတိက တတိယအဆင့္ ၂၀၁၅ သမၼတၿပိဳင္ပြဲကေန ပထုတ္ျခင္းလို႕ပဲ ျမင္ပါတယ္.......

    တစ္ပါတီတြင္း ေျမြေျမြျခင္း ေျချမင္တဲ့အေနနဲ႕ လုပ္ေဆာင္လိုက္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြလို႕ ေျပာလို႕ရေပမယ့္ ဒါေတြဟာ စိတ္ခ်ရမယ့္ ခ်ည္ေႏွာင္ႀကိဳးေတြေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး...... ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ လက္ရွိသမၼတ ဦးသိန္းစိန္အေနနဲ႕ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲကို ၾကံ႕ဖြံ႕ပါတီအေနနဲ႕ ဝင္မၿပိဳင္ပဲ တစ္သီး ပုဂၢလေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ပါတီတစ္ခုခု ေထာင္ၿပီးေတာ့ေသာ္လည္းေကာင္း ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မယ္ဆုိရင္ ၂၀၁၅ သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ မွန္းထားသူအေနနဲ႕ ရတက္မေအးစရာ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္......

    ဒီအတြက္ ၂၀၁၅ ဦးသိန္းစိန္ ထပ္အေရြးမခံရေစဖို႕ စိတ္အခ်ရဆံုး နည္းလမ္းကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးေလာကကေန နာမည္သတ္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္...... ဒီလိုျဖစ္ေစဖို႕ကလည္း လက္ရွိ ျဖစ္ေနတဲ့ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး ပဋိပကၡေတြက အေကာင္းဆံုး လုပ္ကြက္ေတြ ျဖစ္ေနျပန္တယ္...... ၂၀၀၄ ေနာက္ပိုင္း ဦးသန္းေရႊ အစိုးရမွသည္ ၂၀၁၀ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရ အာဏာရလာစကေန အခုအခ်ိန္ထိ မေျပာင္းလဲတာကေတာ့ အစိုးရ ယႏၱရားပါပဲ....... အဲ့ဒိ အစုိးရ ယႏၱရားထဲမွာ သူ႕လူ၊ ကိုယ့္လူ၊ စာဖတ္ေနသူႀကီးလူ စတဲ့ ေရာရာေတြ အမ်ားႀကီး က်န္ရွိေနပါေသးတယ္....... ႏိုင္ငံ့အတြက္ထက္ ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ကို ဦးတည္သူေတြ ရွိေနတာေတြ၊ ဘက္ အတြက္ ကဖ်က္ကယက္ လုပ္ေနတာေတြဟာ လက္ရွိအစုိးရကို ထိုးႏွက္လို႕ အေကာင္းဆံုးေသာ ႏိုင္ငံေရး လက္သီးေတြပဲ......

    ဒီအတြက္ ၂၀၁၅ သမၼတရာထူးအတြက္ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈေတြက ကာလံုအစည္းအေဝးေခၚဖို႕ ျပင္တာမွသည္ ခံဝန္ကတိ ထိုးလိုက္ရသည္အထိ ဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ျပင္းထန္လာဖို႕ ရွိတယ္...... အခန္႕မသင့္ရင္ လက္ရွိအစိုးရကိုပါ ျပဳတ္က်ေအာင္ လုပ္လာမယ့္ ကိစၥေတြ ျဖစ္လာႏိုင္တဲ့အတြက္ တစ္ခ်ိဳ႕ ပဋိပကၡေတြမွာ ေနာက္ကြယ္က လက္သည္ တရားခံကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ကိုင္တြယ္လိုက္ဖို႕အထိ လိုမယ္လို႕ ျမင္မိပါတယ္.....

    လက္ရွိ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ ဦးသိိန္းစိန္အေနနဲ႕ ၾကံ႕ဖြံ႕ပါတီကေန ဝင္ေရာက္အေရြးမခံပါဘူးလို႕ ခံဝန္ထိုးလိုက္တာကို သိရတဲ့အတြက္ေတာ့ ဝမ္းသာမိပါတယ္....... ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ တကယ္လုပ္ေနသူတစ္ေယာက္နဲ႕ နာမည္ပ်က္နဲ႕ ကဖ်က္ကယက္မ်ားတဲ့လူေတြ စုေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းကို သီးသီးသန္႕သန္႕ခြဲျမင္ခ်င္ေနနတဲ့ ျပည္သူလူထုအတြက္ ေရကန္အသင့္ ၾကာအသင့္ ျဖစ္သြားတာပါပဲ.......

    လက္ရွိ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အေနနဲ႕ ၂၀၁၅ ကို ဝင္မၿပိဳင္ေတာ့ဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ၂၀၁၅ အတြင္း လက္ရွိအေနအထားကေန ႏုိင္ငံကို တည္ၿငိမ္ေအာင္၊ ျပည္သူလူထု အက်ိဳးကို ေရွးရႈလုပ္ေဆာင္သြားတာေတြမ်ားရင္ အႏိုင္နဲ႕ ပိုင္းသြားတယ္လို႕ပဲ ေျပာရမွာပါ...... တကယ္လို႕ ၂၀၁၅ အတြက္ ၾကံ႕ဖြံ႕နဲ႕မဆုိင္ပဲ ကိုယ္ပိုင္ပါတီျဖစ္ျဖစ္၊ တစ္သီး ပုဂၢလအျဖစ္နဲ႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္လက္ရွိ လုပ္ေဆာင္မႈေတြေၾကာင့္ ႏိုင္ငံတကာအျမင္နဲ႕ ျပည္သူလူထုၾကား ေရပန္းစားမႈေတြ ရွိေနတဲ့ ဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ Image ဟာ တျခား သမၼတျဖစ္ခ်င္သူေတြၾကားမွာ ႏွစ္တစ္ျဖားသာေနတဲ့အတြက္ ၂၀၁၅ မတိုင္ခင္မွသည္ ေရြးေကာက္ပြဲအလြန္ သမၼတေရြးၿပီးတဲ့အခ်ိန္အထိ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး ပါဝါလြန္ဆြဲပြဲ ေတာ္ေတာ္ ျပင္းထန္လာပါလိမ့္မယ္.........

    ကၽြန္ေတာ့္ ပုဂၢလိက အျမင္အရေတာ့ လက္ရွိ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အေနနဲ႕ နာမည္ပ်က္ေနတဲ့ ၾကံ႕ဖြံ႕ကေန ႏႈတ္ထြက္လိုက္ပီးေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ပါတီမေထာင္ေတာင္ အနည္းဆံုး တစ္သီးပုဂၢလအေနနဲ႕ ၂၀၁၅ ကို ျပန္ဝင္သင့္တယ္လို႕ ျမင္ပါတယ္..... ဘာလို႕လညး္ဆုိေတာ့ ျမန္မာျပည္ ဒီထက္ ပိုပီး တိုးတက္ေစဖို႕က ေကာင္းသထက္ေကာင္းတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းေတြ တက္လာမွ၊ အုပ္ခ်ဳပ္မွ ျဖစ္မွာပါ....... နဂိုကတည္းက နာမည္ဆိုးနဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ေတြ တက္လာပီး ၂၀၁၅ ကို Take Over ယူသြားမယ္ဆိုခဲ့ရင္ လက္ရွိ ႀကိဳးပန္းမႈေတြ အလဟႆ ျဖစ္သြားမယ္လို႕ ျမင္မိပါတယ္..... ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ ဦးသိိန္းစိန္အေနနဲ႕ ၂၀၁၅ အတြက္ ေျခလွမ္းသစ္ စသင့္တယ္လို႕ အႀကံျပဳလိုပါတယ္.......

    က်န္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြကေတာ့ ပိတ္ကားေပၚမွာပဲ ေစာင့္ၾကည့္ရမယ္လို႕ ထင္ပါတယ္...... ဘယ္လိုပဲ ပါဝါလြန္ဆြဲပါေစ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီးအထိ ႏိုင္ငံကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႕ ျပည္သူလူထု မစိုးရိမ္ မပူပန္ရေအာင္ အုပ္ခ်ဳပ္သြားဖို႕လည္း လက္ရွိအစိုးရကို တိုက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္...... ျပည္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ကေတာ့ ဘယ္သူပဲ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ အုပ္ခ်ဳပ္၊ ေကာင္းေအာင္လုပ္ေပးရင္ ေက်နပ္တဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပါပါတယ္...... ဒီအတြက္ေၾကာင့္၂၀၁၅ သမၼတရာထူးအတြက္ ပါဝါလြန္ဆြဲတာမွာ တုိင္းျပည္မနာဖို႕ ဦးစားေပးပါလို႕ပဲ ျပည္သူတစ္ဦးအေနနဲ႕ ေမတၱာရပ္ခံလိုပါတယ္.......


    မွတ္ခ်က္ ။ ။ Tempo ခ်ထားပါတယ္...... ျဖစ္ပ်က္လာတဲ့ ကိစၥရပ္ေတြအေပၚမွာ ျမင္ေတြ႕ရတာေတြကို ေရးပါတယ္....... Assumption မ်ားလည္း ပါတဲ့အတြက္ အကုန္မွန္တယ္လို႕ တစ္ထစ္ခ် မယူဆေစခ်င္ပါ...... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.....

    ျမန္မာႏိုင္ငံေရး စင္ျမင့္ေပၚက ပါဝါ လြန္ဆြဲပြဲ (၁)
    http://www.facebook.com/photo.php?fbid=152053278318524

    0 0

     
    ၂၀၁၅ ေရာက္ခါနီးေတာ့ ထိုင္ခံုမွန္းသူေတြရဲ႕ တုိက္ပြဲက ၾကမ္းသထက္ ၾကမ္းလာတယ္ပဲ ဆိုရမယ္..... ျဖစ္ခဲ့တဲ ့အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ျပန္ၾကည့္ရင္ေတာ့ ပါဝါ လြန္ဆြဲပြဲရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ျပန္ျမင္ရမယ္..... ေသျခာတာေတာ့ ၾကံ႕ဖြံ႕ပါတီတြင္း ပါဝါလြန္ဆြဲပြဲရဲ႕ ျပင္းထန္မႈ ျမင့္တက္လာျခင္းနဲ႕အတူ အတိုက္အခံ NLD ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ေျခစြာေနမႈကို ရပ္တန္႕သြားေစတဲ့ အေျခအေန ျဖစ္ေနေစခဲ့တယ္...... ပိုဆိုးရြားတာကလည္း NLD ဟာ လူႀကိဳက္နည္းေစမယ့္ လုပ္ရပ္ေတြကို ယခင္ကထက္ ပိုမိုလုပ္လာခဲ့တယ္......

    ဒါေၾကာင္ ့၂၀၁၅ မွာ လႊတ္ေတာ္တြင္း ညြန္႕ေပါင္းပဲ ျမင္ရမယ့္ အေျခအေနရွိလို႕ သမၼတရာထူး မွန္းထားတဲ့ ေဒၚစုနဲ႕ ဦးေရႊမန္းကိုယ္တုိင္ ညြန္႕ေပါင္းစကားကို ထုတ္သံုးလာတာ၊ အရိပ္အျမြက္ေတြ ေျပာလာတာကို ျမင္ရတယ္...... ဒါေပမယ့္လည္း ဘယ္လိုပဲ ညြန္႕ေပါင္း အစုိးရ ဖြဲ႕ျဖစ္ပါေစ အဓိက သမၼတ ရာထူးအတြက္ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈကေတာ့ အေတာ္ေလး ၾကမ္းတမး္တယ္လို႕ပဲ ဆိုရမယ္.......

    ၂၀၁၅ မွာ သမၼတ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိတဲ့ ၁ ေျပးေနတဲ့ သံုးေယာက္ကေတာ့ ဦးသိန္းစိန္ (ျပန္လည္အေရြးခံျခင္း)၊ ေဒၚစု နဲ႕ ဦးေရႊမန္း....... ဦးေရႊမန္းရဲ႕ ၂၀၁၅ သမၼတ ရာထူးအတြက္ ဦးတည္လုပ္ရွားမႈေတြကို ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ထင္သာျမင္သာ ရွိေစတာက ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္မွာ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၇ ရက္ ၂၀၁၂ ရက္ေန႕က အဆိုတင္ခဲ့တဲ့ ဝန္ထမ္းေတြ လစာတိုးျမင့္ဖို႕ ကိစၥ......

    အခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ၾကံ႕ဖြံ႕ မဲမ်ားမ်ားရေစဖို႕ လႈပ္ရွားမႈလို႕ သံုးသပ္ၾကတယ္...... ဒါေပမယ့္ ဒီလုပ္ရပ္ဟာ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌ တစ္ေယာက္က လက္ရွိအစုိးရရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ တာဝန္ကို ဝင္စြက္ဖက္လိုက္တဲ့သေဘာ ျဖစ္ေနတယ္..... တကယ္တန္း လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌ တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ တိုက္တြန္းရမယ့္အစား အဆိုတင္သြင္းလိုက္တဲ့အထိ ျဖစ္သြားခဲ့တာ စဥ္းစားစရာ ျဖစ္လာတယ္....တနည္းအားျဖင့္ေတာ့ ယခင္ တပ္ထဲက အေပၚ၊ ေအာက္ ဆက္ဆံေရးလက္က်န္လို႕ ထင္စရာ ျဖစ္လာတယ္.....

    ဒီလို အားၿပိဳင္မႈေတြ ရွိေနတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္မ်ား ၂၀၁၂ ဇူလိုင္လ ၁၄ ရက္ေန႕မွာ လုပ္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ စတုတၳပံုမွန္ အစည္းအေဝးမွာ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ေပးပို႕တဲ့ သဝဏ္လႊာမွာ ပါရွိတဲ့အေၾကာင္းအရာျဖစ္ေသာသေဘာထား တင္းမာသူလို႕ နာမည္ထြက္တဲ့ ဒုတိယ သမၼတ သီဟသူရ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦး အနားယူသြားတာလားလို႕ ေမးစရာျဖစ္လာတယ္.....

    ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌရဲ႕ ဝန္ထမ္းလစာတိုးဖို႕ အဆိုထဲမွာပါတဲ့ အင္မတန္မွကို ေကာင္းမြန္တဲ့ အခ်က္ေတြကေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္အတြင္း ယခင္အစိုးရလက္ထက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ အက်ိဳးမရွိေသာ စီမံကိန္းမ်ား စာရင္းပါပဲ..... အေလအလြင့္ ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္၊ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမႈ ဘယ္ေလာက္ ရာခိုင္ႏႈန္းပဲ ရွိတယ္နဲ႕ တြက္ခ်က္ တင္ျပလာတဲ့ အဲ့ဒိ အဆိုထဲက အစိတ္အပိုင္းေတြဟာ ႏိုင္ငံအတြက္ တကယ့္ကို အေရးပါတဲ့ ကိစၥေတြ ျဖစ္ေနေပမယ့္ လႊတ္ေတာ္မွာ ဘယ္သူမွ အေရးတယူလုပ္ ျပန္လည္ အဆိုတင္သြင္းျခင္း၊ ေဆြးေႏြးျခင္း မရွိတာကိုလည္း ေတြ႕ရျပန္တယ္.....

    ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌ သူရ ဦးေရႊမန္းရဲ႕ အစိုးရလုပ္ေဆာင္ရမယ့္ ဝန္ထမ္း လစာတိုးျခင္းကိစၥကို ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္မႈ လအနည္းငယ္ ေျမာက္မွာေတာ့ တိတိက်က်ဆိုရရင္ ၾသဂုတ္လ ၇ ရက္ ၂၀၁၂ မွာ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး ေကာ္မတီကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့တယ္..... အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚစုကို ဦးေဆာင္ခုိင္းတဲ့ အဆိုပါ ေကာ္မတီဟာ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌကို တာဝန္ခံရပါတယ္.......

    အျခားေသာ ေကာ္မတီေတြနဲ႕ မတူညီတဲ့ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး ေကာ္မတီရဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြဟာ လက္ရွိ အစိုးရကို ေကာင္းေကာင္းထိုးႏွက္ဖို႕ ျပဌာန္းထားတဲ့ တာဝန္ေတြနဲ႕ အဖမ္းအဆီး၊ အခ်ဳပ္အေႏွာင္မွ ကင္းလြတ္ခြင့္ေပးထားတဲ့ အခြင့္အေရးေတြ အျပည့္ပါဝင္ေနပါတယ္....... ဒါေၾကာင့္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး ေကာ္မတီဖြဲ႕စည္းျခင္း ေနာက္ကြယ္က အေၾကာင္းအရာေတြဟာ အေတာ့္ကို စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းေနခဲ့တယ္...... အခုဆိုရင္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈ ေကာ္မတီသက္တန္း ကုန္ဆံုးေတာ့မွာ ျဖစ္ေတာ့ ဘာဆက္လုပ္မလဲ စိတ္ဝင္စားဖို႕ ေကာင္းပါတယ္.....

    ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေနတဲ့၊ တနည္းအားျဖင့္ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌကို လုပ္ပိုင္ခြင့္ အမ်ားစုေပးထားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုး ဥပေဒၾကမ္း...... လြတ္လပ္တဲ့ တရားစီရင္မႈကို ထိခိုက္ေစမယ္လို႕ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတက မွတ္ခ်က္ျပဳေပးထားတဲ့ အဲ့ဒိ ဥပေဒၾကမ္းကို မဲခြဲဆံုးျဖတ္တာ သမၼတအဆို ရံႈးနိမ့္သြားၿပီး အဲ့ဒိဥပေဒဟာ ၂၀၁၃ ဇန္နဝါရီလမွာ အတည္ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္.......

    ၂၀၁၂ ေဖေဖာ္ဝါရီလက တင္သြင္းခဲ့တဲ့ ဝန္ထမ္းေတြ လစာတိုးဖို႕ အဆို ရံႈးနိမ့္သြားတဲ့ ေနာက္မွာ ေနာက္ထပ္ ေျခလွမ္းျဖစ္တဲ့ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈ ေကာ္မတီဟာ ထင္သေလာက္ ေျခေပၚေအာင္ မကစားႏိုင္တဲ့အတြက္ ခံုရံုးဥပေဒကို ေျခစြာစြာနဲ႕ ကစားခဲ့တာကို သမုိင္းေတြ ျပန္ၾကည့္ရင္ ေတြ႕ပါလိမ့္မယ္.......

    ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လိုအပ္ေနတဲ့ ဥပေဒမ်ားစြာ ရွိေနတယ္၊ အေရးႀကီး လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ ကိစၥေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတဲ့အထဲကမွ ခံုရံုးဥပေဒကို အသည္းအသန္ ျပဌာန္းျခင္းရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ အေၾကာင္းျခင္းရာေတြ မ်ားစြာ ရွိေနပါလိမ့္မယ္....... အဆိုပါ ခံုရံုး ဥပေဒ ကိစၥေၾကာင့္ပဲ လူအမ်ားစု ေျပာစမွတ္ျပဳလာခဲ့ရတဲ့ ဆိတ္ဖြားေကာ္မတီ ျဖစ္လာတာပါပဲ........

    ေဒါက္တာ ဆိတ္ဖြားကို ဘာေၾကာင့္ ဖမ္းဖို႕ ဦးတည္လာခဲ့သလဲ စဥ္းစားစရာ အခ်က္ေတြကေတာ့ အေစာပိုင္းက အင္တာဗ်ဴးေတြမွာ အခ်ိဳ႕ေသာ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခ်က္မ်ားအရ သူတို႕ရဲ႕ သံသယဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတရံုး (ဒါမွမဟုတ္) အစိုးရရဲ႕ ေထာက္ခံအားေပးမႈ ရွိသူလို႕ ယူဆထားတဲ့အေၾကာင္းက အဓိက ျဖစ္ေနပါတယ္...... ေဒါက္တာ ဆိတ္ဖြားရဲ႕ အင္တာနက္ေပၚက ေဆာင္းပါးေလးဟာ လႊတ္ေတာ္တစ္ရပ္လံုးကို ဘာမွထိခိုက္ေစတာ မဟုတ္ပါဘူး......

    ဒါေပမယ့္ ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားရဲ႕ ေနာက္ကြယ္နဲ႕ အဖြဲ႕အစည္းဆိုတဲ့ဟာကို Assumption ယူလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဆိတ္ဖြားကိစၥဟာ လႊတ္ေတာ္အတြက္ တနည္းအားျဖင့္ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌအတြက္ အေရးႀကီးေနပါပီ...... ပါဝါေတာင့္တင္းတဲ့ လူႏွစ္ဦးရဲ႕ အားၿပိဳင္မႈလို႕ ရႈျမင္လိုက္တဲ့အတြက္ ဆိတ္ဖြားကိစၥကို အျပင္းအထန္ လိုက္လံစံုစမ္းျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္......

    အဆိုပါ ၿပိဳင္ဆုိင္မႈရဲ႕ သက္ေသတစ္ခု ျဖစ္ေစတာကေတာ့ ဆက္သြယ္ေရး ေအာ္ပေရတာ ေရြးခ်ယ္ဖို႕ ရက္ ကပ္ေနခ်ိန္မွ ေအာ္ပေရတာ ေရြးခြင့္ကို ပိတ္ပင္ဖို႕ လုပ္လာတဲ့ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ လုပ္ရပ္ပါပဲ....... ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးက ဆက္သြယ္ေရး ဥပေဒ မူၾကမ္းကို ဇန္နဝါရီလ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္မွာ လႊတ္ေတာ္ကို တင္ျပခဲ့ေပမယ့္ အဲ့ဒိအခ်ိန္မွာ လႊတ္ေတာ္ဟာ သူတို႕ အာဏာပိုထက္ေစမယ့္ ခံုရံုး ဥပေဒၾကမ္းကိုပဲ မဲတင္းၿပီး အလုပ္ရႈပ္ေနခဲ့ပါတယ္.... ဒါေၾကာင့္လည္း မၾကန္႕ၾကာသင့္တာေတြ ၾကန္႕ၾကာခဲ့ၿပီး အခုလို အနားနီးမွ ေတ့ျဖဳတ္တာေတြ ျဖစ္လာတာပါပဲ......

    0 0


    Photo: စစ္ကုိမုန္း၏ သုိ႔ေသာ္ -------------- “  စစ္ကုိမုန္း၏ သုိ႔ေသာ္ ”    စစ္ဆုိသည္က၊ ဘယ္ကာလမွ    လွပညင္သာ၊ လူတုိ႔ရြာထြက္    သာယာမႈ မရွိတကား။    စစ္ေၾကာင့္လူေတြ၊ ဒုကၡေ၀၏    ေက်ၾကေသၾက၊ ငုိေၾကြးရႏွင့္    အလွဘယ္မွာ ရွိမည္နည္း။  ေျမလတ္မာဟာႏုိင္၏ စစ္ကုိမုန္း၏ သုိ႔ေသာ္ ကဗ်ာကုိဖတ္ေနရင္း စာအုပ္ကုိခဏခ် အေ၀းကုိေငးေမွ်ာ္ရင္း ရင္ထဲမွာ အေတြးေတြ၊ ခံစားခ်က္ေတြက တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ၀င္လာသည္။  စစ္..စစ္..စစ္  စစ္ဆုိတာ ပန္းေတြနဲ႔ ေပါက္တာမဟုတ္ပါ။  ၿပီးေတာ့ လူ လူခ်င္း သူ႔အသက္ကုိယ္သတ္၊ ကုိယ့္အသက္သူသတ္ သတ္ေနရတဲ့ပြဲႀကီး။  စစ္တစ္ခုျဖစ္လာၿပီဆုိရင္ အသက္ေတြေပးဆပ္ရတယ္။ အုိးအိမ္ေတြ ဆုံးရႈံးရတယ္။  စစ္ပြဲျဖစ္ရာ ေဒသရဲ႕ ေဒသခံေတြ ခါးသီးတဲ့ဘ၀ေတြကုိ ခံစားရတယ္။  နပုိလီယံဟာ သူ႔တုိင္းျပည္အတြက္ သူရဲေကာင္းျဖစ္ေပမယ့္ သိမ္းပုိက္ခံတုိင္းျပည္အတြက္ လူဆုိးပါ။  အဖြဲ႕တစ္ခုရဲ႕ ခံယူခ်က္ေၾကာင့္ စစ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီစစ္အတြက္ သူ႔အဖြဲ႕မွာ သူရဲေကာင္းစာရင္း ၀င္ႏုိင္ေပမယ့္ တစ္ဘက္ကေတာ့ သူပုန္ပဲ။  ကမၻာေပၚမွာ ႏုိင္ငံေတြရွိေနသ၍ အစြန္းေရာက္သူေတြရွိေနသ၍ စစ္ပြဲေတြျဖစ္ေနမယ္။  အဲဒီစစ္ပြဲေတြ၊ မတရားမႈေတြကုိ တြန္းလွန္ဖုိ႔ စစ္တပ္ဆုိတာရွိေနမယ္။  စစ္တပ္ရွိေနရင္ စစ္သားေတြရွိေနမယ္။  စစ္ပြဲတစ္ပြဲအတြက္ ဘယ္သူေတြ ဘယ္ေလာက္မုန္းမုန္း ဘယ္သူေတြ ဘယ္ေလာက္ထိထိ အရင္ဆုံးထိေတြ႕ခံစားရတာ စစ္သားပဲ။  စစ္သားေတြလည္း စစ္ကုိ ပုိမုန္းပါလိမ့္မယ္။  “ သူ႔ကုိကုိယ္သတ္၊ ကုိယ့္သူသတ္ႏွင့္    မအပ္ထုိရာ၊ ရြ႕ံမုန္းစြာျဖင့္    ရင္မွာမခ်ိ နင့္တကား…။    ဘယ္အတြက္မ်ား၊ သူတစ္ပါးကုိ    သင္ကားရက္စက္ေနသနည္း။    အျပစ္မဲ့လူ၊ တုိင္းျပည္သူကုိ    ကူညီေဖးမ၊  သင္ျပဳရမည္    သင္က ေမ့စြေလ တကား…”  လူသားေကာင္းက်ိဳး၊ အဖြဲ႕ေကာင္းက်ိဳးသယ္ပုိးရာမွာ လက္တြဲညီညီသယ္ပုိးမွျဖစ္မွာပါ။    လက္နက္ကုိယ္စီျဖင့္ လုေနၿပီဆုိရင္ေတာ့ ေကာင္းက်ိဳးေတြျဖစ္လာႏုိင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။  စစ္ပြဲေတြရွိေနသမွ် ပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရးကအစ အရာအားလုံးဟာ စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ ေၾကာင့္ အၿမဲေနာက္က်ေနမွာပါ။  “ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ” ဆုိတာနဲ႔ပဲ “ တုိးတက္ေသာ ” အေျခအေနအထိေရာက္လာေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။  အတၱေတြရွိေနသမွ်ကာလပတ္လုံး စစ္ဆုိတာရွိေနတယ္။  စစ္ရွိေနရင္ ကုိယ့္ေျမကုိယ့္ေရကုိယ့္ေလ၊ ကုိယ့္လူမ်ိဳးကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔ စစ္တပ္ဆုိတာရွိေနမယ္။  စစ္တုိက္တယ္ဆုိတာကလည္း မုန္းလုိ႔တုိက္ေနၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။  ဒီလူမ်ိဳး၊ ဒီလူေတြမုိ႔ဆုိတဲ့ အၿငိဳးေတြေၾကာင့္ တုိက္ေနၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။  ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စစ္သားကေတာ့ စစ္တုိက္ရတာပါပဲ…  အသက္ေတြ ေပးဆပ္ေနရတာပါပဲ…  “ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္လွ်င္    ငါသည္ စစ္ကုိ မုန္း၏။    ငါသည္ စစ္ကုိ ရြံ၏။    သုိ႔ေသာ္    ႏုိင္ငံအတြက္၊ ျပည္သူ႔တြက္မုိ႔    သင့္သက္ေသေသ၊ ငါ့သက္ေသေသ    မေသြစစ္ပြဲ ႏႊဲရမယ္ ”  ေအာ္ စစ္သားေတြႏႊဲတဲ့ စစ္ပြဲဟာ တစ္ဘက္သူက ရန္သူလုိ႔ ဘယ္သုိ႔ပဲဆုိေစဆုိေစ ကုိယ္ႏုိင္ငံ၊ ကုိယ္လူမ်ိဳးအတြက္ မွန္ကန္ေသာစစ္ပြဲေတြျဖစ္ပါေစ။  စစ္သားေတြႏႊဲတဲ့စစ္ပြဲ တရားေသာ စစ္ေတြျဖစ္ပါေစလုိ႔သာ…။ ၃-၇-၂၀၁၃။
    “ စစ္ကုိမုန္း၏ သုိ႔ေသာ္ ”
    စစ္ဆုိသည္က၊ ဘယ္ကာလမွ
    လွပညင္သာ၊ လူတုိ႔ရြာထြက္
    သာယာမႈ မရွိတကား။
    စစ္ေၾကာင့္လူေတြ၊ ဒုကၡေ၀၏
    ေက်ၾကေသၾက၊ ငုိေၾကြးရႏွင့္
    အလွဘယ္မွာ ရွိမည္နည္း။
    ေျမလတ္မာဟာႏုိင္၏ စစ္ကုိမုန္း၏ သုိ႔ေသာ္ ကဗ်ာကုိဖတ္ေနရင္း စာအုပ္ကုိခဏခ် အေ၀းကုိေငးေမွ်ာ္ရင္း ရင္ထဲမွာ အေတြးေတြ၊ ခံစားခ်က္ေတြက တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ၀င္လာသည္။
    စစ္..စစ္..စစ္
    စစ္ဆုိတာ ပန္းေတြနဲ႔ ေပါက္တာမဟုတ္ပါ။ ၿပီးေတာ့ လူ လူခ်င္း သူ႔အသက္ကုိယ္သတ္၊ ကုိယ့္အသက္သူသတ္ သတ္ေနရတဲ့ပြဲႀကီး။
    စစ္တစ္ခုျဖစ္လာၿပီဆုိရင္ အသက္ေတြေပးဆပ္ရတယ္။ အုိးအိမ္ေတြ ဆုံးရႈံးရတယ္။ စစ္ပြဲျဖစ္ရာ ေဒသရဲ႕ ေဒသခံေတြ ခါးသီးတဲ့ဘ၀ေတြကုိ ခံစားရတယ္။
    နပုိလီယံဟာ သူ႔တုိင္းျပည္အတြက္ သူရဲေကာင္းျဖစ္ေပမယ့္ သိမ္းပုိက္ခံတုိင္းျပည္အတြက္ လူဆုိးပါ။
    အဖြဲ႕တစ္ခုရဲ႕ ခံယူခ်က္ေၾကာင့္ စစ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီစစ္အတြက္ သူ႔အဖြဲ႕မွာ သူရဲေကာင္းစာရင္း ၀င္ႏုိင္ေပမယ့္ တစ္ဘက္ကေတာ့ သူပုန္ပဲ။
    ကမၻာေပၚမွာ ႏုိင္ငံေတြရွိေနသ၍ အစြန္းေရာက္သူေတြရွိေနသ၍ စစ္ပြဲေတြျဖစ္ေနမယ္။ အဲဒီစစ္ပြဲေတြ၊ မတရားမႈေတြကုိ တြန္းလွန္ဖုိ႔ စစ္တပ္ဆုိတာရွိေနမယ္။
    စစ္တပ္ရွိေနရင္ စစ္သားေတြရွိေနမယ္။ စစ္ပြဲတစ္ပြဲအတြက္ ဘယ္သူေတြ ဘယ္ေလာက္မုန္းမုန္း ဘယ္သူေတြ ဘယ္ေလာက္ထိထိ အရင္ဆုံးထိေတြ႕ခံစားရတာ စစ္သားပဲ။ စစ္သားေတြလည္း စစ္ကုိ ပုိမုန္းပါလိမ့္မယ္။
    “ သူ႔ကုိကုိယ္သတ္၊ ကုိယ့္သူသတ္ႏွင့္
    မအပ္ထုိရာ၊ ရြ႕ံမုန္းစြာျဖင့္
    ရင္မွာမခ်ိ နင့္တကား…။
    ဘယ္အတြက္မ်ား၊ သူတစ္ပါးကုိ
    သင္ကားရက္စက္ေနသနည္း။
    အျပစ္မဲ့လူ၊ တုိင္းျပည္သူကုိ
    ကူညီေဖးမ၊ သင္ျပဳရမည္
    သင္က ေမ့စြေလ တကား…”
    လူသားေကာင္းက်ိဳး၊ အဖြဲ႕ေကာင္းက်ိဳးသယ္ပုိးရာမွာ လက္တြဲညီညီသယ္ပုိးမွျဖစ္မွာပါ။
    လက္နက္ကုိယ္စီျဖင့္ လုေနၿပီဆုိရင္ေတာ့ ေကာင္းက်ိဳးေတြျဖစ္လာႏုိင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။
    စစ္ပြဲေတြရွိေနသမွ် ပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရးကအစ အရာအားလုံးဟာ စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ ေၾကာင့္ အၿမဲေနာက္က်ေနမွာပါ။
    “ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ” ဆုိတာနဲ႔ပဲ “ တုိးတက္ေသာ ” အေျခအေနအထိေရာက္လာေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
    အတၱေတြရွိေနသမွ်ကာလပတ္လုံး စစ္ဆုိတာရွိေနတယ္။
    စစ္ရွိေနရင္ ကုိယ့္ေျမကုိယ့္ေရကုိယ့္ေလ၊ ကုိယ့္လူမ်ိဳးကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔ စစ္တပ္ဆုိတာရွိေနမယ္။
    စစ္တုိက္တယ္ဆုိတာကလည္း မုန္းလုိ႔တုိက္ေနၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလူမ်ိဳး၊ ဒီလူေတြမုိ႔ဆုိတဲ့ အၿငိဳးေတြေၾကာင့္ တုိက္ေနၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။
    ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စစ္သားကေတာ့ စစ္တုိက္ရတာပါပဲ…
    အသက္ေတြ ေပးဆပ္ေနရတာပါပဲ…
    “ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္လွ်င္
    ငါသည္ စစ္ကုိ မုန္း၏။
    ငါသည္ စစ္ကုိ ရြံ၏။
    သုိ႔ေသာ္
    ႏုိင္ငံအတြက္၊ ျပည္သူ႔တြက္မုိ႔
    သင့္သက္ေသေသ၊ ငါ့သက္ေသေသ
    မေသြစစ္ပြဲ ႏႊဲရမယ္ ”
    ေအာ္ စစ္သားေတြႏႊဲတဲ့ စစ္ပြဲဟာ တစ္ဘက္သူက ရန္သူလုိ႔ ဘယ္သုိ႔ပဲဆုိေစဆုိေစ ကုိယ္ႏုိင္ငံ၊ ကုိယ္လူမ်ိဳးအတြက္ မွန္ကန္ေသာစစ္ပြဲေတြျဖစ္ပါေစ။
    စစ္သားေတြႏႊဲတဲ့စစ္ပြဲ တရားေသာ စစ္ေတြျဖစ္ပါေစလုိ႔သာ…။
     
     
    ေမာင္ပုိင္ 
    ၃-၇-၂၀၁၃။
    — with William Tuntunko and Seaman Nayminthu.


    0 0

    ိိိိ က်ေနာ္တုိ႔နုိင္ငံရဲ့ သမုိင္းအဆက္ဆက္ကတည္းက နုိင္ငံေရး စီးပြားေရး အေျခအေနေတြ ခြ်တ္ျခဳံက် ဆုိးဝါးလြန္းေသာေၾကာင့္ အင္စတီးက်ဴးရွင္း အားလုံးနီးပါးဟာ မိမိသက္ဆုိင္ရာအလုပ္ေတြကုိ စြမ္းအားျပည့္ ထိထိေရာက္ေရာက္မလုပ္ကုိင္နုိင္ပဲ နုိင္ငံေရး ႏြံထဲကုိ လုိအပ္သည့္ထက္ နစ္ဝင္ေနၾကရပါတယ္။အဲဒီထဲမွာ အဆုိးဆုံးနစ္ဝင္ေနၾကတာကေတာ့ တပ္မေတာ္္ ေက်ာင္းသား ရဟန္းသံယာ အဖဲြ႔အစည္းတုိ႔ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

    တပ္မေတာ္
    လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ အတူ ေမြးဖြားခဲ့ျပီး အေတာမသတ္နုိင္တဲ့ ေပါင္းပင္ ျမက္ရုိင္းပင္ေတြလုိ သက္ဆုိးရွည္လြန္းတဲ့ ညီအစ္ကုိျခင္း ခင္းရတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ နုိင္ငံေရးသမားေတြ အာဏာစားခြက္ လုပဲြေရးေတြရဲ့ အခင္းအက်င္းေတြေၾကာင့္ တပ္မေတာ္ဟာ ျမန္မာ့နုိင္ငံေရးထဲကုိ စတင္ပါဝင္ပတ္သက္ လာခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေရခံေျမခံ နွစ္ခုကုိ လူတစ္စုက ပါးပါးနပ္နပ္ အသုံးခ်စုိက္ပ်ဳိးလုိက္တဲ့အခါမွာေတာ့ စစ္အာဏာရွင္ဆုိတဲ့ သစ္ပင္တစ္ပင္ အျဖစ္ ရွင္သန္ၾကီးထြားလာပါေတာ့တယ္။အဲဒီအခါမွာပဲ လူထု တစ္နည္းအားျဖင့္အရပ္ဘက္ နဲဆက္ဆံေရး႔ ဆုိးဆုိးဝါးဝါး ပ်က္စီးသြားပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂၀၁၀အလြန္မွာေတာ့ စစ္ဘက္ရဲ့ အာဏာအလုံးစုံ ခ်ဳပ္ကုိင္ထားမူ႔ကုိ ေလ်ွာ့ခ်ျခင္း ဥပမာ စစ္တုိင္းမူ႔ရဲ့အာဏာကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ကန္႔သတ္လုိက္ျခင္း
    ဒီမုိကေရစီနုိင္ငံၾကီးေတြရဲ့
    တပ္မေတာ္ေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမူ႔ ရွိလာျခင္းနဲ႔ တပ္မေတာ္ေန႔ အခမ္းအနားမွာ လူထူေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တက္ေရာက္ခဲ့ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ စစ္ဘက္အရပ္ဘက္ ဆက္ဆံေရးအလြန္အက်ြံ တင္းမာေနမူ႔ကုိ တစ္စုံတရာ ေလ်ွာ့ခ်နုိင္ခဲ့ျပီး အေပါင္းလကၡာဘက္ တိမ္းညြတ္လာျပီလုိ႔ ဆုိနုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
    သမုိင္းပညာရွင္ၾကီး နီးလ္ဖာဂူဆန္က စစ္ပဲြေတြ ျဖစ္ရတဲ့အေၾကာင္းကုိ ဖက္တာသုံးခုနဲ႔ ရွင္းလင္းထားပါတယ္။
    လူမ်ဳိးစုေသြးစည္းညီညြွတ္မူ႔ ျပဳိကဲြျခင္း
    စီးပြားေရးအတက္အက် မတည္ျငိမ္ျခင္း
    အင္ပါယာတုိ႔ က်ဆုံးျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ စစ္ပဲြေတြ ျဖစ္ရတယ္လုိ႔ သုံးသပ္ထားပါတယ္။က်ေနာ္တုိ႔ နုိင္ငံရဲ့ အေနအထားကလည္း အဲဒီသုံးခ်က္အေပၚ တည္မွီေနရတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေနရမူ႔ အရပ္ဘက္နုိင္ငံေရး သမားေတြေဝဖန္ေနၾကတဲ့ လြွတ္ေတာ္တြင္း ၂၅% တပ္မေတာ္သားေတြ ပါဝင္ေနမူ႔ဟာ စစ္ဘက္အရပ္ဆက္ဆံမူ႔ဟန္ခ်က္
    ူ႔ညီေရးအတြက္ စိန္ေခၚမူ႔ ေတြအျဖစ္ တည္ရွိေနဆဲပါ။
    ဘယ္လုိပင္ တိမ္မည္း တိမ္စုိင္ေတြ ဖုံးဖုံး အရင္ကစာရင္ေတာ့ စစ္ဘက္အရပ္ဘက္ဆက္ဆံေရးမွာ လေရာင္တစြန္းတစ ထြန္းလင္းလာခဲ့ပါျပီ။

    ေက်ာင္းသား

    ကုိလုိနီေခာတ္အစ တပ္မေတာ္ အစုိးရ အဆုံးေက်ာင္းသားကုိ အႏၱာရယ္ ေပးနုိင္သူေတြလုိ႔ ရူျမင္ျပီး ခ်မွတ္လုိက္တဲ့ ပညာေရးစနစ္ရဲ့ ညံ့ဖ်င္းမူ႔ေတြရဲ့ ေနာက္ဆက္တဲြ ဆုိးက်ဴိးအျဖစ္ ေက်ာင္းသားေတြ နုိင္ငံေရး နယ္ပယ္ထဲကုိ ဝင္ေရာက္လာခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
    အဲဒီထဲကမွ စီးပြားေရး က်ဆင္းမူ႔ ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရး ဆုံးရူံးမူ႔ေတြက ေရာက္ျပီးသားေျခလွမ္းေတြ အျပင္ ေနာက္ထပ္လွန္းဖုိ႔ပါ ဖိတ္ေခၚသလုိ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ရင္ခုန္မူးယစ္ ဖူးသစ္စအရြယ္မွာ ပညာေရးကုိ တစ္ပုိင္းတစ္စ အျမီးျပတ္ဘဝနဲ႔ ေတာေတြ ေထာင္ေတြထဲမွာ အသက္ေသြး ေခ်ြးေတြေပးဆပ္ခဲ့ရတ့ဲ ေက်ာင္းသားအဖဲြ႔အစည္းဟာ တျခားအဖဲြ႔အစည္းေတြထက္ ညဥ္းပန္းနွိပ္စက္ျခင္းကုိ သူမတူေအာင္ခံခဲ့ရပါတယ္။ဒါေပမယ့္ဦးသိန္းစိန္ ္ဦးေဆာင္တဲ့ အရပ္သားအစုိးရသစ္ လက္ထက္မွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢလုိ႔ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ အသံထြက္လာမူ႔ကုိ ခြင့္ျပဳျခင္း
    ပညာေရးစနစ္ က်ဆင္းလာမူ႔ကုိ သိမွတ္လက္ခံျပီး အဆင့္ျမွင့္တင္နုိင္ေအာင္ ၾကဳိးပမ္းလာမူ႔ ေက်ာင္းသားေတြကုိ နုိင္ငံေရးလူပ္ရွားရန္ SPACEထုိက္သင့္သေလာက္ ခြင့္ျပဳလာျခင္းတုိ႔က အစုိးရအဆက္ဆက္ နဲ႔ဆက္ဆံေရး ပ်က္စီးယုိယြင္းေနမူ႔ကုိ ျပန္လည္ဖာေထးဖုိ႔အစျပဳခ်က္ လုိ႔ ဆုိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

    ရဟန္း သံယာအဖဲြ႕ အစည္း

    လြန္ခဲ့တဲ့ ပုဂံေခာတ္ေလာက္ ကတည္းက တရုတ္သိမ္းပုိက္ျခင္း မခံရေလေအာင္ ဒီပလုိေမစီအစြမ္းနဲ႔ ျမန္မာ့ နုိင္ငံေရး မွာ မဂၤလာရွိစြာ ပါဝင္လာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ေရွးဘုရင္မ်ား လက္ထက္မွာ လည္း မင္းညီမင္းသားေတြရဲ့ ဆရာအျဖစ္နဲ႔ ပါဝင္အကူအညီေပးခဲ့ပါတယ္။ ကုိလုိနီေခာတ္ အာဏာရွင္အုပ္စုိးမူ႔ ဖိနွိပ္မူ႔ေအာက္မွာ ဘာသာေရး လုိသလုိ အသုံးခ်ခဲ့ေတာ့ သံယာမ်ားနွင့္ ယုံၾကည္မူ႔ ျပဳိကဲြကာ ဘာသာ သာသနာကုိ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သူမ်ား အျဖစ္ ေရွ့တန္းကေန ကာကြယ္သူမ်ား အျဖစ္ပါဝင္ခဲ့ၾကပါတယ္။
    အဲဒီ ယုံၾကည္မူ႔ျပဳိကဲြျခင္းရဲ့ ေနာက္ဆက္တဲြ ဆုိးက်ဴိးအျဖစ္ ဒီမုိကေရစီကုိ ေဖာ္ေဆာင္မယ္ ဆုိတဲ့ အစုိးရသစ္လက္ထက္မွာသံယာအခ်ဳိ႕အေနနဲ႔ HARD POWER ကုိ အေလးေပးထားတဲ့ မ်ဳိးေစာင့္ဥပေဒကုိ ျပဌာန္းနုိင္ဖုိ႔ ၾကဳိးစားလာတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။
    အဲဒီအခါမွာ ရေတာင့္ရခဲ အခြင့္အေရးေလး ဆုံးရူံးသြားမွာေၾကာက္တဲ့ ဒီမုိသမားေတြနဲ႔ ရဟန္းအခ်ဳိ႕ ထိပ္တုိက္ေတြ႔ျပီး ကမၻာေက်ာ္တုိင္းမဂၢဇင္းရဲ့ မ်က္နွာဖုံး စာမ်က္နွာထက္ထိပါ ေရာက္ရွိလာပါေတာ့တယ္။နုိင္ငံေတာ္အစုိးရကေန စျပီး အဖဲြ႕အစည္းအားလုံးက ရဟန္းသံယံေတာ္ေတြရဲ့ စုိးရိမ္ေသာက ေတြကုိ ေလ်ွာ့ခ်ေပးနုိင္ဖုိ႔ လုိသလုိ ဆရာေတာ္ အရွင္သူျမတ္မ်ားကလည္း ကမၻာကုိ ဗုဒၶဘာသာဝါဒဟာ အၾကမ္းဖက္မ်က္နွာစာမရွိတဲ့ ေမတၱာတရားရဲ့ ရနံ႔ေတြနဲ့ ထုံသင္းေအးျမတဲ့ဝါဒဆုိတာ ထုတ္ေဖာ္ျပသဖုိ႔ အေရးတၾကီး လုိအပ္ေနျပီ ျဖစ္ပါတယ္။

    က်ေနာ္တုိ႔ ယေန႔ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ ျပႆနာ အခက္အခဲေတြဟာ ရူပ္ေထြးလွသလုိ အကဲဆတ္မူ႔ ထိလြယ္ရွလြယ္ျဖစ္မူ စတာေတြ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပါဝင္ေနတာမုိ႔ နုိင္ငံေတာ္ အစုိးရအပါအဝင္ အဖဲြ႔အစည္းအသီးသီးက နားလည္မူ႔မ်ား သည္းခံျခင္းတရာ မ်ား အျပန္အလွန္ေမြးျမဴျခင္းျဖင့္

    ျငိမ္းေအးသာယာ ဖံြ႔ျဖဳိးတုိးတက္တဲ့ နုိင္ငံသစ္ၾကီးကုိ တည္ေဆာက္နုိင္လိမ့္မယ္ လုိ႔ ယုံၾကည္ရင္းးးးးးးးးးးး။

    0 0


                   
    ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာနိုင္ငံတြင္းတိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု လူမ်ိဳးေပါင္းစံုစုေပါင္းေနထိုင္ၾကသကဲ့သို႔ တိုင္းရင္းသား မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ားတြင္လဲကိုယ္ပိုင္ဟန္ကိုယ္ပိုင္ဓေလ့စကားမ်ား အသံုးအနွံဳးမ်ား ေပါၾကြယ္၀စြာ ရွိၾကေလသည္။ဥပမာ အားျဖင့္ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ အလယ္ပိုင္း အပူပိုင္းဇုန္အညာေဒသရွိ ဗမာလူမ်ိဳးမ်ား ေျပာၾကားေသာ စကားပံုစံမ်ားနွင့္ မ်ိဳးႏြယ္စုတူ ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာရွိ ဗမာလူမ်ိဳးမ်ား ေျပာၾကားပံု စကားအသံုးအနွဳန္းပင္လွ်င္ ကြဲျပားၾကေပသည္။
    ယုခုေဖာ္ျပအပ္ေသာ ေဆာင္းပါးပါ "လႊတ္"ဟူေသာ စကားလံုး သည္ပင္လွ်င္ ထိုအထက္အညာ နွင့္ေအာက္ျမန္မာျပည္အေၾက တို႔အၾကားအေခၚအေ၀ၚအရကြဲျပားေသာ အဓိပၸါယ္တူ စကားလံုးျဖစ္ပါသည္။"လႊတ္" ဟူသည္ အထက္အညာတြင္ အရမ္းအရမ္း သို႔မဟုတ္ အလြန္ ဟု အဓိပၸါယ္ရေသာ ၾကိယာ၀ိေသသန စကားလံုးျဖစ္ပါသည္။ ဥပမာ အားျဖင့္ အသီးတစ္သီးခ်ဥ္လြန္းလွ်င္ ဒီအသီးက လႊတ္ခ်ဥ္တာပဲ ။"သရမ္း" ဟူေသာစကားလံုမွာေတာ့ရွင္းသည္စည္းလြတ္၀ါးလြတ္ အထိန္းအကြပ္ မဲ့ျခင္းမ်ိဳးမွာသံုးၾကပါသည္။လႊတ္နွင့္သရမ္းေပါင္းဖက္မိေသာအခါ အလြန္႔အလြန္ အထိမ္းအကြပ္မဲ့စြာ ဟုအဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုရမည္လားမေျပာတတ္ေပ။မည္သို႔ပင္ဆိုေစ လႊတ္သရမ္းလွ်င္ေတာ့ ေကာင္းက်ိဳးထက္ ဆိုးက်ိဳးက ပိုမ်ားမည္ဟုထင္ပါသည္။ေအာက္တြင္ေဖာ္ျပအပ္သည္တို႔မွာကား လႊတ္သရမ္းေတာ္ၾကသူတို႔ အေၾကာင္းျဖစ္ပါသည္။၄င္းတို႔မွာကား လႊတ္သရမ္းေတာ္ၾကပါသည္ သို႔ေသာ္…..
                        ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ ၂၀၁၀ ျပည့္နွစ္တြင္ တိုင္းျပည္အနွံ႔ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား က်င္းပခဲ့ျပီး ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အနိုင္ရရွိခဲ့ေသာ ပါတီမ်ားမွ အမတ္ေလာင္းလွ်ာေလးမ်ားအား အမတ္မင္းၾကီးမ်ား ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအျဖစ္ အသီးသီး က်မ္းသစၥာကားက်ိန္ဆိုခဲ့ၾကေပသည္။ ကိုယ္စားလွယ္ဟု ဆိုေသာ္လည္းအခ်ိဳ႕မွာ ၄င္းတို႔ ကိုယ္စားျပဳပါသည္ဟု ဆိုေသာ ကိုယ္စားျပဳနယ္ေျမ သို႔မဟုတ္ ကိုယ္စားျပဳျပည္သူမ်ားမဲဆႏၵရွင္မ်ားပင္လွ်င္ မသိနိုင္မသိရွိလိုက္ရေလေအာင္ကို အေနအထိုင္ ေသသပ္ပိရိျပီး မာန္မာနမရွိ (အရွက္တရားေတာ့ မသိ) ေနထိုင္နိုင္ၾကေပသည္။ ကမာၻနိုင္ငံအသီးသီးရွိ အမတ္မ်ားသည္ ၄င္းတို႔ မည္သူမည္၀ါျဖစ္ေၾကာင္းကို ၄င္းတို႔ကိုယ္စားျပဳေသာ မဲဆႏၵရွင္မ်ားမွသိရွိၾကျပီး ၄င္းတို႔ အား မဲဆႏၵရွင္မ်ားက အျမဲၾကည္ညိဳေလးစားအာကိုးေထာက္ခံေနေစရန္ သာေမွ်ာ္ကိုးျပီး တိုင္းေရးျပည္ရာမ်ားေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ၄င္းအမတ္တို႔သည္ ျပည္သူျပည္သားမ်ားအား ၄င္းတို႔ကို ေထာက္ခံေစရန္ သာေဆာင္ရြက္တတ္ၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ အမတ္မင္းမ်ားသည္ တိုင္းျပည္ေရးရာကိစၥမ်ားေဆာင္ရြက္ရာတြင္ မိမိတို႔သည္သူမည္၀ါတို႔ မည္သည့္နယ္ေျမတို႔ကို ကိုယ္စားျပဳေၾကာင္းကို ထိုျပည္သူတို႔ထိုနယ္ေျမခံတို႔ မသိရွိသျဖင့္ အဂတိတရားကင္ရွင္းကာ ဘက္မလိုက္ပဲ ေဆာင္ရြက္နိုင္ခဲ့ၾကေပေသာေၾကာင့္ ျမန္မာအမတ္မင္းမ်ားသည္ လႊတ္သရမ္းၾကီးေတာ္ေနသည္ဟုပင္ခ်ီးမြမ္းရေပမည္။

                           ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာအမတ္မင္းမ်ားသည္အလုပ္အင္မတန္မ်ားၾကပါသည္။၄င္းတို႔မွာ တိုင္းျပည္ကို လႊတ္ခ်စ္လို႔သာ မိမိတို႔ကိုယ္ပိုင္ ကမ္ပနီၾကီးမ်ား လုပ္ငန္းၾကီးမ်ား တိုက္တာအိုးအိမ္စည္းစိမ္ အသြယ္သြယ္တို႔ကို မသိက်ိဳးကၽြံျပဳကာ မိမိတို႔ ဇနီးသားသမီးမ်ားျဖင့္လႊဲထားေစကာ နိုင္ငံေရးေလာကအလယ္ သို႔ေျခစံုပစ္ ၀င္ေရာက္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ေပသည္။အဘယ္မွ် စြန္႔လႊတ္ခဲ့သည္ဆိုလွ်င္ အမတ္မင္းၾကီးမ်ားပိုင္ဆိုင္ ရရွိထားေသာ ဥစၥာဓန အ၀၀တို႔အား စာရင္းျပဳစုရန္ေတာင္းေသာအခါ ၌ပင္လွ်င္တိုင္းျပည္ေရးရာအတြက္ ေျခစံုပစ္၀င္ခဲ့ၾကသူမ်ားပီပီ ပိုင္ဆိုင္သမွ်တို႔အားေမ့ေလွ်ာ့သြားၾကကာ လံုး၀ပစၥည္းမဲ့လူတန္းစားတစ္ရပ္ အေနနွင့္ခံယူၾကျပီးျဖစ္ၾကေလေသာေၾကာင့္ ပိုင္ဆိုင္မွဳစာရင္းမ်ားေပးရန္အဆိုအား တစ္ညီတစ္ညြတ္ထဲ ၀ိုင္း၀န္းကန္႔ကြက္လိုက္ၾကေပသည္။ကမာၻအမတ္အေပါင္းကိုယ္စားလွယ္အေပါင္းတို႔ အတုယူအားက် သင့္ေပသည္။ကၽြန္ဳပ္တို႔ျမန္မာနိုင္ငံေတာ္၏အမတ္မင္းမ်ားေလာက္ အဘယ္အမတ္တို႔ စြန္႔လႊတ္နိုင္ေပသနည္း။
    လႊတ္သရမ္းေတာ္ၾကေလသည္။
                         အေမရီကန္နိုင္ငံသည္ ၄င္းတို႔၏စစ္ဌာနခ်ဳပ္အားမၾကာခန နည္းပညာပိုင္းအရ တိုက္ခိုက္ရန္စေနေသာ ဟက္ကာဟုေခၚတြင္ေသာ လက္သရမ္းသည့္ ကြန္ပ်ဴတာပညာရွင္မ်ားအား စံုစမ္းဖမ္းဆီးရန္ ၾကံစည္ေနသည္မွာ ၾကာျမင့္ေနျပီျဖစ္ပါသည္။အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုအဖို႔ ထိုထိုေသာဟက္ကာမ်ားအား စံုစမ္းေထာက္လွန္း ေနေသာ္လည္း ျမန္မာအမတ္မင္းမ်ားေလာက္တိက်ေသာ ေရရာေသာအေျဖကားထြက္ရွိမလာပါေခ်။ျမန္မာနိုင္ငံတြင္လည္း အမတ္မင္းမ်ားသည္ ထိုမွ်ဂုဏ္မရွိ မာနမရွိ ခ်ိဳးနွိမ္စြာ ပိရိစြာေနထိုင္ေနပါလွ်က္ မိမိတို႔၏ပိုင္ဆိုင္သမွ် ဥစၥာဓနတို႔အား သမီးသားဇနီးမယားတို႔အား အျပီးအပိုင္ လႊဲေျပာင္းျပီးပါလွ်က္ကယ္နဲ႔ ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားဆိုသူမွ ျမန္မာအမတ္မ်ားသည္ ဥပေဒ၏ အထက္တြင္ ရွိျပီး ဥပေဒသည္ျမန္မာအမတ္မ်ား၏ေအာက္တြင္ရွိသည္ဟု စြတ္စြဲေရးသားေသာေၾကာင့္ မိမိတို႔ယခုမွ ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ေရးဆြဲေနဆဲဥပေဒမ်ားကို ခနထားကာ တစ္ခ်ိဳ႕ဥပေဒမ်ားကို ဘုန္းဘုန္းမ်ားအားေရးဆြဲေစျပီး ထိုမွ်မမွန္မကန္စြတ္စြဲေသာ ငမိုက္သားအား အေရးတၾကီးစံုစမ္းရန္အလို႔ငွာ အမတ္မ်ားစုေပါင္းသေဘာတူညီခ်က္ျဖင့္ ေကာ္မရွင္ၾကီးဖြဲ႕ စံုစမ္းေစခဲ့ေပသည္။
    အမတ္မ်ားသည္ထိုငမိုက္သားငဆိတ္ဖြားအား အျပင္အထန္စံုစမ္းရေသာေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုလွ်င္ ပင္ပန္းလြန္းသျဖင့္ အမတ္စံုညီအစည္းအေ၀းၾကီးတြင္ပင္ အိပ္ငိုက္ၾကရတဲ့အထိစံုစမ္းခဲ့ၾကပါသည္။ထိုအျပင္း အထန္စံုစမ္းမွဳၾကီး၏ရလဒ္သည္ ၆လတာမွ်ၾကာလတ္ေသာအခါ အတိအက်ကို အေျဖထြက္ရွိလို႔လာခဲ့ပါသည္။ အေမရီကန္နိုင္ငံသည္ ျမန္မာအမတ္မင္းမ်ားဖြဲ႕စည္းေသာ စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္ေလာက္ ေရရာေသာ အေျဖကား ေပးနိုင္ခဲ့ျခင္းမရွိေပ။ျမန္မာအမတ္မ်ားသည္ကား ေနာက္ဆံုးတြင္ ထိုငဆိတ္ဖြားမည္သူဆိုသည္ကို အေမရီကန္နိုင္ငံ၏ Google ကမ္ပနီမွ ၀န္ခံရမည္ဟု အေျဖေပးကာ စံုစမ္းမွဳအား အျပီးသတ္နိဂံုးခ်ဳပ္ခဲ့ ၾကပါသည္။လႊတ္သရမ္းကိုေတာ္ေသာအမတ္မင္းမ်ားသာျဖစ္ပါသည္။ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာအမတ္မင္းမ်ားသည္ ကမာၻ႔အမတ္မင္းမ်ား နွင့္ယွဥ္လွ်င္ မည္သည့္ဖက္တြင္မဆို လႊတ္သရမ္းၾကီးကိုေတာ္ေနသည္ဟု ခ်ီးမြမ္းေထာပနာျပဳရင္းနိဂံုးခ်ဳပ္အပ္ပါသည္။
    မိဘျပည္သူအေပါင္းက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
    (ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္ရင္ငေတတာေတဆန္းသစ္ ျဖစ္ပါသည္)


    တည္ျငိမ္ေအးေဆးေသာျမန္မာအမတ္မ်ားနွင့္ ေသာင္းက်န္းေနကုန္ေသာ နိုင္ငံျခားအမတ္မ်ား

    0 0


    Photo: ႀကိဳက္ တဲ့ လမ္းကို "ေရြး " =================  ျမန္ျပည္ သမိုင္း ေလ့လာတိုင္းမွာ၊ ရာစုအဆက္ဆက္၊ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာ၊ ငါနွင့္မတူ ငါ ့ရန္သူ၊ဆန္ ့က်င္လိုသူ တိုက္ခါယူ၊ ဒီလိုသေဘာတရား လက္ကိုင္ထား၊ နိုင္ငံတည္ေဆာက္ၾကသူအမ်ား။  အင္အားၾကီးတဲ့မင္းဘုရင္ စစ္ပြဲမ်ားကိုဆင္။ ျမိ ုျပနိုင္ငံအနွံ ့အျပား၊စုစည္းသိမ္းပိုက္ထား၊ သို ့ပါေသာ္လည္း တကယ့္အား၊ စည္းရံုး ဆြဲေဆာင္နိုင္ျခင္းမ်ား၊ မင္းဘုရင္မ်ားသတိမထား၊ေမ့ေလ်ာ့ေနသည္တကား။  အင္အားနည္းခ်ိန္ အစုအစည္းပ်က္၊ စစ္ပြဲမ်ားနွင့္ဆက္။ လူမွ ုစီးပြားတိုးတက္ရန္ ဘာဆိုဘာမွမလုပ္နိုင္၊ သူတလူ ငါတမင္း စစ္ပြဲေတြကိုခင္း။ ဒီလိုနဲ ့သာအခ်ိန္ၾကာ၊ ေတြးေခၚအယူအဆ ေနာက္က်လာ၊ အမ်ိ ုးသားေရး ကိုယ္ခံအား၊ ေနာက္ဆံုး ေနာက္ဆံုးေရာက္လို ့သြား၊ ဒို ့ျပည္သူအမ်ား။  နိုင္ငံျခားသား ဆိုသူေတြ ဒို ့နိုင္ငံမွာေန၊ ဒို ့ျပည္သူအမ်ား မစည္းလံုးျခင္းအား၊ သူတို ့သိတယ္ တအား။ အားနည္းခ်က္ကို နိွ ုက္ကာေကာ္၊အသံုးခ်မယ္ေနာ္၊ စည္းလံုးမွ ုသည္စြမ္းပကား၊ အမ်ိ ုးသားေရးစိတ္ဓါတ္ထား ငါတို ့နိုင္ငံသား  ရန္အေပါင္းကိုကာကြယ္သြား၊ ဒို ့ျပည္သူအမ်ား။  ဒို ့မ်ားေခတ္တြင္ ျဖစ္ေစခ်င္ စည္းလံုးမွ ုတြင္ အသက္ဝင္၊ အတိုက္ခံ ျပည္သူ အစိုးရမျခား အကုန္လက္တြဲ လုပ္ေစသား တိုင္းျပည္အေရးမ်ား။ (ဘံု)ရန္သူကုိ ၾကည္ ့ပါေသာ္ ဒို ့အမ်ိ ုးသားေတြေနာ္၊ ေဘးပါတ္လည္ ပါတ္ခ်ာဝိုင္း အင္းအားႀကီးတဲ ့တိုင္း၊ အမွားကြက္ကို ေစာင့္ကာေမ်ွာ္၊ သူတို ့စားရန္အသင့္ေနာ္ ဒီလိုပံု ဒီလိုအေရး---ဒို ့ျပည္သူမ်ားႀကိဳက္ရာေရြး၊ ကိုယ္နွင့္တန္သည္သာ ရလိမ္ ့မယ္ေလး။                                                                                ၿငိမ္းခ်မ္းလူ                                                                               ၇-၈-၂၀၁၂
    ျမန္ျပည္ သမိုင္း ေလ့လာတိုင္းမွာ၊
    ရာစုအဆက္ဆက္၊ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာ၊
    ငါနွင့္မတူ ငါ ့ရန္သူ၊ဆန္ ့က်င္လိုသူ တိုက္ခါယူ၊
    ဒီလိုသေဘာတရား လက္ကိုင္ထား၊
    နိုင္ငံတည္ေဆာက္ၾကသူအမ်ား။

    အင္အားၾကီးတဲ့မင္းဘုရင္
    စစ္ပြဲမ်ားကိုဆင္။
    ျမိ ုျပနိုင္ငံအနွံ ့အျပား၊စုစည္းသိမ္းပိုက္ထား၊
    သို ့ပါေသာ္လည္း တကယ့္အား၊
    စည္းရံုး ဆြဲေဆာင္နိုင္ျခင္းမ်ား၊
    မင္းဘုရင္မ်ားသတိမထား၊ေမ့ေလ်ာ့ေနသည္တကား။

    အင္အားနည္းခ်ိန္ အစုအစည္းပ်က္၊
    စစ္ပြဲမ်ားနွင့္ဆက္။
    လူမွ ုစီးပြားတိုးတက္ရန္ ဘာဆိုဘာမွမလုပ္နိုင္၊
    သူတလူ ငါတမင္း စစ္ပြဲေတြကိုခင္း။
    ဒီလိုနဲ ့သာအခ်ိန္ၾကာ၊
    ေတြးေခၚအယူအဆ ေနာက္က်လာ၊
    အမ်ိ ုးသားေရး ကိုယ္ခံအား၊
    ေနာက္ဆံုး ေနာက္ဆံုးေရာက္လို ့သြား၊
    ဒို ့ျပည္သူအမ်ား။

    နိုင္ငံျခားသား ဆိုသူေတြ
    ဒို ့နိုင္ငံမွာေန၊
    ဒို ့ျပည္သူအမ်ား မစည္းလံုးျခင္းအား၊
    သူတို ့သိတယ္ တအား။
    အားနည္းခ်က္ကို နိွ ုက္ကာေကာ္၊အသံုးခ်မယ္ေနာ္၊
    စည္းလံုးမွ ုသည္စြမ္းပကား၊
    အမ်ိ ုးသားေရးစိတ္ဓါတ္ထား
    ငါတို ့နိုင္ငံသား
    ရန္အေပါင္းကိုကာကြယ္သြား၊
    ဒို ့ျပည္သူအမ်ား။

    ဒို ့မ်ားေခတ္တြင္ ျဖစ္ေစခ်င္
    စည္းလံုးမွ ုတြင္ အသက္ဝင္၊
    အတိုက္ခံ ျပည္သူ အစိုးရမျခား
    အကုန္လက္တြဲ လုပ္ေစသား တိုင္းျပည္အေရးမ်ား။
    (ဘံု)ရန္သူကုိ ၾကည္ ့ပါေသာ္ ဒို ့အမ်ိ ုးသားေတြေနာ္၊
    ေဘးပါတ္လည္ ပါတ္ခ်ာဝိုင္း အင္းအားႀကီးတဲ ့တိုင္း၊
    အမွားကြက္ကို ေစာင့္ကာေမ်ွာ္၊ သူတို ့စားရန္အသင့္ေနာ္
    ဒီလိုပံု ဒီလိုအေရး---ဒို ့ျပည္သူမ်ားႀကိဳက္ရာေရြး၊
    ကိုယ္နွင့္တန္သည္သာ ရလိမ္ ့မယ္ေလး။

    ၿငိမ္းခ်မ္းလူ
    ၇-၈-၂၀၁၂
    — with Yaung Ni Oo and 17 others.


    0 0

    Photo: အခ်စ္ကုိ အျခစ္ေလာက္မခ်စ္ဘူး ------------- “ အခ်စ္ဆုိသည္မွာ…ရြာထဲက ..ကုလားမႀကီးမဟုတ္ပါ… အျခစ္ဆုိသည္မွာ..အိမ္ထဲက အုန္းျခစ္ႀကီးမွ်သာ..”  ေၾသာ္…အခ်စ္…အခ်စ္  အစကသာ ဆုိးရြားၿပီး ေနာက္ေတာ့ ပုိ ဆုိးဆုိး လာတာႀကီးပါလား။  အခ်စ္ေၾကာင့္ ကမၻာႀကီးစုိေျပေနတယ္။ အခ်စ္ေၾကာင့္လူသြားေတြ အုိေကေနတယ္။  လူသားေတြရွိေနသမွ် အခ်စ္ရွိေနတယ္။ အခ်စ္ရွိေနသမွ် လူသားေတြ ဆက္လက္တည္ရွိေနတယ္။  အခ်စ္ဆုိတာ တစ္ဦးတည္းေနထုိင္တတ္ျခင္းမရွိပါ။  သူ႔တြင္ ေနာက္လုိက္ေနာက္ပါမ်ား ရွိေနေသး သည္။  ၀န္တုိမႈ၊ ၾကည္ႏူးမႈ၊ စုိးရိမ္မႈ၊ ေၾကကြဲမႈ၊ လြမ္းေဆြးမႈ၊ သာယာမႈ၊ ရယူပုိင္ဆုိင္လုိမႈ အုိး…စုံလု႔ိပါပဲ။  အခ်စ္ရဲ႕ Best Friend သည္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ ေပါင္းစည္းရမႈတုိ႔ျဖစ္သည္။  အခ်စ္၏ Bad Friend ကေတာ့ နာက်င္ေၾကကြဲရမႈ၊ ေကြကြင္းခြဲခြာရမႈတုိ႔ပင္ျဖစ္သည္။  အခ်စ္သည္ ကိုင္တြယ္၍မရ၊ ညႊန္ျပ၍မရ၊ စမ္းသပ္၍မရ။ သုိ႔ေသာ္ ခံစားရမႈကား ဆုိးရြားလွပါသည္။  အခ်စ္သည္ ခ်စ္ေနရျခင္းသာျဖစ္သင္ပါသည္။ ကုိယ္ခ်စ္ရေသာသူကုိ ေပ်ာ္ရြင္ေအာင္ စိတ္ခ်မ္းေျမ့ ေအာင္လုပ္ေဆာင္ေပးျခင္းသည္ အခ်စ္၏ ျပယုဒ္ပင္ျဖစ္သည္။  သူခ်စ္ကုိျပန္လည္ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းသည္ “ခ်စ္ရူး” ျခင္းျဖစ္သည္။  ႏွစ္ကုိယ္တူၾကည္ျဖဴလွ်င္ေတာ့ “ခ်စ္ျမဴး” ျဖစ္ရသည္။ သုိ႔မဟုတ္က အခ်စ္သည္ “ခ်စ္ဆူး” မ်ားျဖစ္ေနပါလိမ့္မည္။  “ အခ်စ္ ”  ႏႈိးစက္မလုိ  ပဲ့ကုိင္မလုိ  ရင္ခုန္သံခ်ိဳခ်ိဳ  သူ႔အလုိလုိ ကတတ္သြားတယ္။  မွန္ပါသည္။ ခ်စ္ျခင္းဆုိသည္မွာ ေရြးခ်ယ္၍မရပါ။  သူ႔အလုိလုိ ခ်စ္တတ္သြားျခင္းသာျဖစ္သည္။ ခ်စ္ျခင္းသည္ ႏွလုံးသားကလာသည္။ ႏွလုံးသားက ေရြးခ်ယ္သည္။  ဦးေႏွာက္မွ လာေသာအခ်စ္သည္ မရွိႏုိင္ပါ။ ဦးေႏွာက္ျဖင့္ ေရြးခ်ယ္ျခင္းသည္ အခ်စ္မျဖစ္ႏိုင္ပါ။  သုိ႔ေသာ္ ဘ၀အတြက္သည္ကား  ႏွလုံးသားႏွင့္ ဦးေႏွာက္ေပါင္းစပ္ပါ၀င္ ေရြးခ်ယ္ရမည္ျဖစ္သည္။  အခ်စ္မပါေသာအိမ္ေထာင္ေရးသည္ ေပါ့ပ်က္ပ်က္ႏုိင္တယ္ဆုိေသာ္လည္း သံေယာဇဥ္မ်ားတြယ္ လာကာ အိမ္ေထာင္တစ္ခုအတြက္ ေကာင္းစြာတည္ေဆာက္ႏုိင္ပါလိမ့္မည္။  ႏွလုံးသားအလုိက်အတုိင္းသည္ “အခ်စ္မွာ မ်က္စိမရွိ ”ဆုိၿပီး မ်က္ကန္းခ်စ္ျဖစ္ ခ်စ္လုိက္ပါလွ်င္ ေျခာက္ထဲလမ္းက်တတ္သည္။ ဆူးလည္းဆူးတတ္သည္။ ခလုတ္လည္း တုိက္တတ္ပါေသးသည္။  အခ်စ္သည္ လိေမၼာ္သီးတစ္လုံးထဲက တစ္စိတ္သာျဖစ္သည္။  လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ ဘာသာေရး၊ မိဘ၊ ေဆြမ်ိဳး၊ ပတ္၀န္းက်င္၊ ပညာ စတဲ့စတဲ့အရာေတြေပါင္းစပ္မွသာလွ်င္ ဘ၀ ဟူေသာ ျပည့္၀ေသာ လိေမၼာ္သီးတစ္လုံးျဖစ္ပါမည္။  တစ္စိတ္ေတာ့ ပဲ့ခ်င္ပဲ့ပါလိမ့္မည္။ ထုိတစ္ျခမ္းပဲ့ေနာက္သာ လုိက္ပါစီးေမွ်ာသြားလွ်င္ က်န္ေသာ ဘ၀အႏွစ္သာရေတြႏွင့္ ေ၀းကြာသြားႏုိင္ပါသည္။  အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာလွ်င္ျဖင့္ ကုန္မည္မဟုတ္ပါ။  သုိ႔ေၾကာင့္ အျခစ္ အေၾကာင္းကုိပင္ ေျပာလုိပါသည္။  အေဖျခစ္တာျမင္ဘူးသည္။ အေမျခစ္တာျမင္ဘူးသည္။ သူမ်ားေတြ ျခစ္တာျမင္ဘူးသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ျခစ္ၾကည့္မိပါသည္။  အုန္းျခစ္၊ သခြားျခစ္မ်ား ေတာ္ေတာ္အသုံး၀င္ပါသည္။  အျခစ္ကုိ ကၽြန္ေတာ သေဘာက်သြားပါသည္။  ကၽြန္ေတာ့ဘ၀အတြက္ အခ်စ္သည္ ခ်စ္၍မေကာင္းပါ။ အခ်စ္၏ ေနာက္ဆက္တြဲမ်ားေၾကာင့္ နာက်င္ေၾကကြဲခဲ့ရပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အခ်စ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္မခ်စ္ေတာ့ပါ။  အသုံး၀င္ေသာ အျခစ္ကုိသာ ခ်စ္ေသာေၾကာင့္  “ အခ်စ္ကုိ အျခစ္ေလာက္မခ်စ္ဘူး ” ဟုသာ ဆုိခ်င္ပါေတာ့သည္။  မိတ္ေဆြ…….  သင္ေရာ ခ်စ္ဖူးသလား။ ျခစ္ဖူးသလား။  သင္ ခ်စ္ပါ။ ျခစ္ပါ။ ေနာက္မွ သင္လည္း ဘာကုိပုိခ်စ္ရမည္ဆုိတာ သိလာပါလိမ့္မည္။  ၈-၁၀-၂၀၀၆။(တနဂၤေႏြ)
    -------------
    “ အခ်စ္ဆုိသည္မွာ…ရြာထဲက ..ကုလားမႀကီးမဟုတ္ပါ…
    အျခစ္ဆုိသည္မွာ..အိမ္ထဲက အုန္းျခစ္ႀကီးမွ်သာ..”
    ေၾသာ္…အခ်စ္…အခ်စ္
    အစကသာ ဆုိးရြားၿပီး ေနာက္ေတာ့ ပုိ ဆုိးဆုိး လာတာႀကီးပါလား။
    အခ်စ္ေၾကာင့္ ကမၻာႀကီးစုိေျပေနတယ္။ အခ်စ္ေၾကာင့္လူသြားေတြ အုိေကေနတယ္။
    လူသားေတြရွိေနသမွ် အခ်စ္ရွိေနတယ္။ အခ်စ္ရွိေနသမွ် လူသားေတြ ဆက္လက္တည္ရွိေနတယ္။
    အခ်စ္ဆုိတာ တစ္ဦးတည္းေနထုိင္တတ္ျခင္းမရွိပါ။ သူ႔တြင္ ေနာက္လုိက္ေနာက္ပါမ်ား ရွိေနေသး သည္။ ၀န္တုိမႈ၊ ၾကည္ႏူးမႈ၊ စုိးရိမ္မႈ၊ ေၾကကြဲမႈ၊ လြမ္းေဆြးမႈ၊ သာယာမႈ၊ ရယူပုိင္ဆုိင္လုိမႈ အုိး…စုံလု႔ိပါပဲ။
    အခ်စ္ရဲ႕ Best Friend သည္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ ေပါင္းစည္းရမႈတုိ႔ျဖစ္သည္။
    အခ်စ္၏ Bad Friend ကေတာ့ နာက်င္ေၾကကြဲရမႈ၊ ေကြကြင္းခြဲခြာရမႈတုိ႔ပင္ျဖစ္သည္။
    အခ်စ္သည္ ကိုင္တြယ္၍မရ၊ ညႊန္ျပ၍မရ၊ စမ္းသပ္၍မရ။ သုိ႔ေသာ္ ခံစားရမႈကား ဆုိးရြားလွပါသည္။
    အခ်စ္သည္ ခ်စ္ေနရျခင္းသာျဖစ္သင္ပါသည္။ ကုိယ္ခ်စ္ရေသာသူကုိ ေပ်ာ္ရြင္ေအာင္ စိတ္ခ်မ္းေျမ့ ေအာင္လုပ္ေဆာင္ေပးျခင္းသည္ အခ်စ္၏ ျပယုဒ္ပင္ျဖစ္သည္။
    သူခ်စ္ကုိျပန္လည္ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းသည္ “ခ်စ္ရူး” ျခင္းျဖစ္သည္။ ႏွစ္ကုိယ္တူၾကည္ျဖဴလွ်င္ေတာ့ “ခ်စ္ျမဴး” ျဖစ္ရသည္။ သုိ႔မဟုတ္က အခ်စ္သည္ “ခ်စ္ဆူး” မ်ားျဖစ္ေနပါလိမ့္မည္။
    “ အခ်စ္ ”
    ႏႈိးစက္မလုိ
    ပဲ့ကုိင္မလုိ
    ရင္ခုန္သံခ်ိဳခ်ိဳ
    သူ႔အလုိလုိ ကတတ္သြားတယ္။
    မွန္ပါသည္။ ခ်စ္ျခင္းဆုိသည္မွာ ေရြးခ်ယ္၍မရပါ။ သူ႔အလုိလုိ ခ်စ္တတ္သြားျခင္းသာျဖစ္သည္။
    ခ်စ္ျခင္းသည္ ႏွလုံးသားကလာသည္။ ႏွလုံးသားက ေရြးခ်ယ္သည္။
    ဦးေႏွာက္မွ လာေသာအခ်စ္သည္ မရွိႏုိင္ပါ။ ဦးေႏွာက္ျဖင့္ ေရြးခ်ယ္ျခင္းသည္ အခ်စ္မျဖစ္ႏိုင္ပါ။
    သုိ႔ေသာ္ ဘ၀အတြက္သည္ကား ႏွလုံးသားႏွင့္ ဦးေႏွာက္ေပါင္းစပ္ပါ၀င္ ေရြးခ်ယ္ရမည္ျဖစ္သည္။
    အခ်စ္မပါေသာအိမ္ေထာင္ေရးသည္ ေပါ့ပ်က္ပ်က္ႏုိင္တယ္ဆုိေသာ္လည္း သံေယာဇဥ္မ်ားတြယ္ လာကာ အိမ္ေထာင္တစ္ခုအတြက္ ေကာင္းစြာတည္ေဆာက္ႏုိင္ပါလိမ့္မည္။
    ႏွလုံးသားအလုိက်အတုိင္းသည္ “အခ်စ္မွာ မ်က္စိမရွိ ”ဆုိၿပီး မ်က္ကန္းခ်စ္ျဖစ္ ခ်စ္လုိက္ပါလွ်င္ ေျခာက္ထဲလမ္းက်တတ္သည္။ ဆူးလည္းဆူးတတ္သည္။ ခလုတ္လည္း တုိက္တတ္ပါေသးသည္။
    အခ်စ္သည္ လိေမၼာ္သီးတစ္လုံးထဲက တစ္စိတ္သာျဖစ္သည္။ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ ဘာသာေရး၊ မိဘ၊ ေဆြမ်ိဳး၊ ပတ္၀န္းက်င္၊ ပညာ စတဲ့စတဲ့အရာေတြေပါင္းစပ္မွသာလွ်င္ ဘ၀ ဟူေသာ ျပည့္၀ေသာ လိေမၼာ္သီးတစ္လုံးျဖစ္ပါမည္။
    တစ္စိတ္ေတာ့ ပဲ့ခ်င္ပဲ့ပါလိမ့္မည္။ ထုိတစ္ျခမ္းပဲ့ေနာက္သာ လုိက္ပါစီးေမွ်ာသြားလွ်င္ က်န္ေသာ ဘ၀အႏွစ္သာရေတြႏွင့္ ေ၀းကြာသြားႏုိင္ပါသည္။
    အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာလွ်င္ျဖင့္ ကုန္မည္မဟုတ္ပါ။
    သုိ႔ေၾကာင့္ အျခစ္ အေၾကာင္းကုိပင္ ေျပာလုိပါသည္။
    အေဖျခစ္တာျမင္ဘူးသည္။ အေမျခစ္တာျမင္ဘူးသည္။ သူမ်ားေတြ ျခစ္တာျမင္ဘူးသည္။
    ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ျခစ္ၾကည့္မိပါသည္။
    အုန္းျခစ္၊ သခြားျခစ္မ်ား ေတာ္ေတာ္အသုံး၀င္ပါသည္။ အျခစ္ကုိ ကၽြန္ေတာ သေဘာက်သြားပါသည္။
    ကၽြန္ေတာ့ဘ၀အတြက္ အခ်စ္သည္ ခ်စ္၍မေကာင္းပါ။ အခ်စ္၏ ေနာက္ဆက္တြဲမ်ားေၾကာင့္ နာက်င္ေၾကကြဲခဲ့ရပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အခ်စ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္မခ်စ္ေတာ့ပါ။
    အသုံး၀င္ေသာ အျခစ္ကုိသာ ခ်စ္ေသာေၾကာင့္
    “ အခ်စ္ကုိ အျခစ္ေလာက္မခ်စ္ဘူး ” ဟုသာ ဆုိခ်င္ပါေတာ့သည္။
    မိတ္ေဆြ…….
    သင္ေရာ ခ်စ္ဖူးသလား။ ျခစ္ဖူးသလား။
    သင္ ခ်စ္ပါ။ ျခစ္ပါ။ ေနာက္မွ သင္လည္း ဘာကုိပုိခ်စ္ရမည္ဆုိတာ သိလာပါလိမ့္မည္။

     ေမာင္ပုိင္
    ၈-၁၀-၂၀၀၆။(တနဂၤေႏြ)
    — with Khin San Lwin and Hpu Pwint Khaing.


    0 0


    ေဆးေက်ာင္းစတက္ကတည္းက ေပါင္းၿဖစ္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ဟိုတစ္ေန႔က စကားေၿပာၿဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ေက်ာင္းသားဘ၀က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္သား ေၿပာခဲ့ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ၾကတာေတြနဲ႔ မတူညီတဲ့ လမ္းေၾကာင္းေတြေပၚကုိ ကုိယ္စီကုိယ္စီ ေရာက္ေနၾကပါၿပီ။ ေလွ်ာက္ရမဲ့ လမ္းခ်င္း မတူေပမဲ့ သူ႔မွာလည္း သူ႔စိန္ေခၚမႈေတြနဲ႔ သူ၊ ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္း ကၽြန္ေတာ့္အခက္အခဲေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ရွိေနၾကပါတယ္။


    ဒီေန႔ေခတ္က ယွဥ္ၿပိဳင္မႈလြန္ကဲတဲ့ေခတ္ (Hyper competitive Age) ဆိုေတာ့ မေန႔က ရွိေနတဲ့ေနရာမွာ ဒီေန႔ဆက္ရွိႏုိ္င္ဖို႔အတြက္ မေန႔ကထက္ ႏွစ္ဆ ပုိၾကိဳးစားၾကရမယ္ တဲ့၊ ဒီေလာက္ထိ ေခတ္ၾကီး ၿမန္မၿမန္ မသိေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကိဳးစားေနၾကရတာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ အေၿပာင္းအလဲေတြက အရမ္းၿမန္ေနေတာ့ ၿမန္ၿမန္ေၿပာင္းႏုိင္တဲ့သူက ေရွ႔ပိုေရာက္မဲ့ အေနအထားမ်ိဳးပါ။

    ဟုိတေလာက လူနာတစ္ေယာက္ ေဆးခန္းကို လာပါတယ္၊ အသက္က ၁၈ ရွိၿပီ၊ အိမ္ေထာင္ေတာ့ က်ၿပီးၿပီေပါ့။ ပံုစံေလးက အားငယ္သလို ေၾကာက္ေနသလိုေလး ၿဖစ္ေနတာနဲ႔ ပါးစပ္နဲ႔ေၿပာရင္ နားမလည္မွာစိုးလုိ႔ စာရြက္အကူအညီယူၿပီး ရွင္းၿပ ေၿပာၿပပါတယ္၊ ေတာ္ေတာ္ေလး ခရီးေရာက္လာလို႔ သူ႔ကို သတိထားၾကည္႔လုိက္ေတာ့ သိပ္နားမလည္တဲ့ပံုေနတယ္၊ အဲ့ဒါနဲ႔ ညီမေလး နားေရာလည္ရဲ႔လား၊ ကၽြန္ေတာ္ေၿပာတာ ၿမန္ေနလို႔လား လုိ႔ဆိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး ဆရာ၊ သမီးက စာမတတ္ဘူးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းကို သနားသြားမိတယ္၊ ထင္မထားတာလည္း ပါတာေပါ့။ စကၡဳအၿမင္အတြက္ သူ႔မွာ မ်က္စိႏွစ္ဖက္ အေကာင္းအတုိင္း ရွိေနေပမဲ့ ဉာဏအၿမင္အတြက္ေတာ့ သူဟာ မ်က္မၿမင္ဒုကၡိတေလးတစ္ေယာက္ေပါ့။

    မေန႔ကေတာ့ သားအိမ္ေခါင္းကင္ဆာ လူနာတစ္ေယာက္ ေရာက္လာတယ္၊ အဆင့္ ၂ ရွိေနၿပီ၊ ေယာက်ာ္းက ဆုိက္ကားနင္းတယ္၊ ကေလးက ၅ေယာက္၊ ရန္ကုန္မွာ တစ္ေခါက္သြားၿပၾကည္႔လုိက္ရံုနဲ႔တင္ အေၾကြးေတာ္ေတာ္တင္သြားၿပီ။ ဆရာေလးရယ္ မသိတာကမွ ေတာ္ေသးတယ္ တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တုိင္းၿပည္ရဲ႔ အေနအထား၊ ၿပည္သူေတြရဲ႔ ၀င္ေငြအဆင့္အတန္းနဲ႔က ကင္ဆာဆုိတာဟာ ေသမိန္႔တစ္ခုလို ၿဖစ္ေနတုန္းပါပဲ။

    ဖ်ာပံုက အသိ ဆရာမတစ္ေယာက္က အလွဴလာခံတယ္၊ ဒီႏွစ္ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီး တကၠသုိလ္ဆက္မတက္ႏုိ္င္တဲ့ ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္အတြက္ ပညာသင္စရိတ္ ႏုိင္သေလာက္ ေထာက္ပံ့ေပးဖုိ႔တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တုန္းကေတာ့ တကၠသိုလ္တက္ရေတာ့မယ္လည္းဆိုေရာ၊ ဖုန္းေတြ ကားေတြကို အရင္စိတ္ကူးခဲ့ၾကတာေနာ္၊ ေက်ာင္းစရိတ္ဆိုတာ အသိစိတ္ထဲမွာေရာ မသိစိတ္ထဲမွာပါ မရွိခဲ့ဘူး။

    ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြအားလံုးမွာ ဘ၀က ေပးထားတဲ့ ပုစာၦေတြ ကုိယ္စီကုိယ္စီ ရွိၾကတယ္၊ တခ်ိဳ႔က ဘာအၿပစ္မွ မက်ဴးလြန္ရပါဘဲ ေသမိန္႔က်ေနတယ္၊ တခ်ိဳ႔က အနာဂတ္ေတြ ေ၀၀ါးေနၾကတယ္၊ တခိ်ဳ႔က အနာဂတ္မေၿပာနဲ႔၊ မနက္ၿဖန္ေတာင္ ဘယ္ဆီေနမွန္း မသိဘူး။ တခ်ိဳ႔က အသက္ရွင္ေနထုိင္ဖို႔၊ တခ်ိဳ႔က ေအာင္ၿမင္ၾကီးပြါးဖုိ႔၊ အဲဒီလို ပုစာၦေတြကုိ အေၿဖထုတ္ေနၾကရတယ္။ တစ္ပုဒ္နဲ႔တစ္ပုဒ္ မတူေတာ့ တြက္ရတာခ်င္းလည္း မတူဘူးေပါ့။

    ဘ၀ဆုိတာ တကယ္ေတာ့ ဖဲကစားရသလုိပါပဲ။ ကိုယ့္ဆီကုိ ဘယ္ဖဲခ်ပ္ေတြ ေရာက္လာမလဲ ၾကိဳတင္မသိႏုိင္ဘူး၊ ဘယ္ဖဲခ်ပ္ေတြေတာ့ ေ၀လုိက္ပါ၊ ဘယ္ဟာေတြေတာ့ မၾကိဳက္ဘူး၊ မလာနဲ႔ ဆုိၿပီး စီစစ္ေနလို႔ မရသလုိ၊ အဲဒီေရာက္လာတဲ့ ဖဲခ်ပ္ေတြကိုလည္း ေကာင္း၏ ဆိုး၏ ေၾကးမ်ားေနလို႔ မရပါဘူး။ ေရာက္လာသမွ် လက္ခံၾကရပါတယ္။ လုပ္လို႔ရတာ တစ္ခုတည္း ရွိပါတယ္။ ကုိယ့္ဆီေရာက္လာတဲ့ ဖဲခ်ပ္ေတြနဲ႔ ဒီပြဲမွာ အႏုိ္င္ရေအာင္ ကုိယ္ဘယ္လုိကစားမလဲ ဆုိတာကို အေကာင္းဆံုး ၾကိဳးစားရွာေဖြဖို႔ပါပဲ။

    ဘ၀ကုိ မာရသြန္ၿပိဳင္ပြဲတစ္ခုလို ခုိင္းႏိႈင္းတတ္ၾကတယ္။ ဟုတ္တာေပါ့၊ ဘ၀ဆုိတာ သိပ္ကိုရွည္လ်ားတယ္၊ မ်က္လွည္႔လည္းဆန္တယ္၊ ဒီေန႔ ေအာင္ၿမင္ေနတဲ့သူေတြက မနက္ၿဖန္ အရံႈးသမား ၿဖစ္သြားႏုိင္တယ္၊ ဒီေန႔မွာ လူတကာရဲ႔ ကဲ့ရဲ႔ၿခင္းကို ခံေနရေပမဲ့လည္း ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ အားလံုးရဲ႔ ေလးစားၿခင္းကို ခံရတဲ့သူ ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္ေနႏုိင္တယ္။ ခဏတာ ေအာင္ၿမင္မႈ ရံႈးနိမ့္မႈေတြအေပၚ ခံစားေနဖို႔ထက္ ေရရွည္အၿမင္ အနာဂတ္အၿမင္ ရွိရပါတယ္။ ဒါမွ မာရသြန္ၿပိဳင္ပြဲမွာ ပန္း၀င္တဲ့အခါ ေအာင္ပြဲဆင္ႏုိင္မွာပါ။ ဘယ္ၿပိဳင္ပြဲမွာမဆုိ ယွဥ္ၿပိဳင္တဲ့ ကစားသမားေတြ ရွိသလို ဒိုင္လူၾကီးလည္း ရွိရပါတယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ အရံႈးအႏိုင္ကို ဆံုးၿဖတ္ေပးဖုိ႔ေပါ့။ ဘ၀ဆုိတဲ့ ၿပိဳင္ပြဲမွာေတာ့ ထူးၿခားတယ္ဗ်၊ ဒိုင္လူၾကီး မရွိဘူး။ အရံႈးအႏိုင္ကို ဘယ္သူကမွ လာမဆံုးၿဖတ္ေပးႏုိ္င္ဘူး၊ မင္း ႏုိ္င္ၿပီ ေၿပာခံရတုိင္း သာယာေနလို႔ မရသလို၊ မင္း ရံႈးသြားၿပီဆိုတုိင္းလည္း ဒူးေထာက္လိုက္စရာ မလိုပါဘူး၊ တကယ္ေတာ့ ကုိယ့္ဘ၀မွာ ရံႈးနိမ့္မဲ့အခ်ိန္က တစ္ခ်ိန္တည္း ရွိပါတယ္၊ အဲဒါကေတာ့ ကုိယ္ကိုယ္တုိင္က လက္ေၿမွာက္အရံႈးေပးလိုက္တဲ့ အခ်ိန္ပါပဲ။ ကိုယ္အရံႈးမေပးသေရြ႔ေတာ့ ဘယ္သူကမွ ရံႈးၿပီလို႔ ၀င္ေၿပာခြင့္မရွိတာဟာ ဘ၀ဆုိတဲ့ ၿပိဳင္ပြဲပါပဲ။



    0 0

     


    အီဂ်စ္တို႔ရဲ့ အရွဴံး
    ==========
    ( written by Fareed Zakaria --- Washington Post )

    လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ အတြင္းမွာ အေမရိကန္ေတြဟာ အီဂ်စ္အာဏာရွင္ မူဘာရက္ကို အတိုက္အခံေတြကို ေထာင္မခ်ပဲ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွဳေတြလုပ္ဖို႔ အသာအယာေဖ်ာင္းဖ်ခဲ့မယ္ဆိုရင္၊ မူဆလင္ညီအကိုမ်ားအဖြဲ႔ အာဏာရသြားေစခ်င္လားလို႔ ေမးခဲ့မယ္ဆိုရင္ မူဘာရက္ဟာ ေနာက္ဆုတ္ခဲ့မွာပါ။

    အခုေတာ့ ဗုဒၶဟူးေန႔အျဖစ္အပ်က္က အီဂ်စ္လူမ်ဳိးေတြဟာ စစ္အာဏာရွင္ေတြနဲ႔ လစ္ဘရယ္မဟုတ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီအမည္ခံၾကား ဆက္ေရြးရဦးမယ္လို႔ ေဖာ္ျပေနပါတယ္။ အီဂ်စ္ရဲ့ ေခါင္းေဆာင္မွဳအသစ္ကို ရွာဖို႔ဆိုတာ ႏွစ္မ်ဳိးစလံုးကို ဖယ္ပစ္ဖို႔လိုေနပါတယ္။ ဒါဟာ အီဂ်စ္တို႔လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ တာ၀န္ပါ။ အေမရိကန္က လုပ္ေပးရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

    အီဂ်စ္ရဲ့ အကြဲအျပဲကို အေနာက္မီဒီယာအမ်ားစုက အစၥလာမ္၀ါဒနဲ႔ ဘာသာေရးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးခြဲျခားထားလိုတဲ့၀ါဒအၾကားက အားျပိဳင္မွဳအျဖစ္ပံုေဖာ္ၾကပါတယ္။ အီဂ်စ္သမၼတေမာ္စီက သူအုပ္ခ်ဳပ္စဥ္အတြင္းမွာ သေဘာထားတင္းမာတဲ့ အစၥလာမ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို သြပ္သြင္းဖို႔ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ ရွာရီယာဥပေဒကို က်င့္သံုးလုိတာထက္ အာဏာကိုသာခ်ဳပ္ကိုင္ထားလိုတာျဖစ္တဲ့အျပင္ တကယ့္အျဖစ္မွန္ကလည္း ရွိေနပါေသးတယ္။

    ေမာ္စီနဲ႔ မူဆလင္ညီအကိုမ်ားဟာ အမွားမွား အယြင္းယြင္း၊ ေလာဘတၾကီးနဲ႔ လာဘ္ထိုးခဲ့ၾကပါတယ္။ ပါတီက သမၼတရာထူးအတြက္လည္း ယွဥ္ျပိဳင္မယ္မဟုတ္၊ ပါလီမာန္ထဲမွာလဲ အမ်ားစုအႏိုင္ရေအာင္ လုပ္မယ္မဟုတ္လို႔ ကတိခံထားခဲ့ၾကတာပါ။ အခုေတာ့ ဒီကတိႏွစ္ခုစလံုးကို ဖ်က္ပါေတာ့တယ္။

    ဒါကို ႏုိင္ငံသားတစ္ဦးျခင္းရဲ့ အခြင့္အေရးေတြအတြက္ အာမခံခ်က္နည္းလွတဲ့ အေျခခံဥပေဒေပၚမွာ တက္သုတ္ရုိက္ခဲ့ၾကတာပါ။ အဲဒီဥပေဒမွာ ခြဲျခားဆက္ဆံမွဳေတြကို ခြင့္ျပဳထားတဲ့အျပင္ အီဂ်စ္မွာရွိတဲ့ ခရစ္ယာန္လူနည္းစုအေပၚမွာ အႏုိင္က်င့္ခြင့္ေတာင္ ျပဳထားပါတယ္။ အတိုက္အခံေတြကို ႏွိမ္နင္းခြင့္ျပဳထားျပီး မူဘာရက္ရဲ့ ပါတီ၀င္ေတြကို အီဂ်စ္ႏုိင္ငံေရးမွာ လံုး၀ပါ၀င္ခြင့္မရေအာင္ တားျမစ္ထားပါတယ္။

    အဆိုးဆံုးကေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းမရွိတာပါ။ အီဂ်စ္ရဲ့ က်ဆံုးမွဳက ေျခလြတ္လက္လြတ္ၾကီးကို က်ေနပါတယ္။ ေမာ္စီအုပ္ခ်ဳပ္စဥ္အတြင္း စီးပြားေရးက ႏြံထဲနစ္ေနျပီး အလုပ္လက္မဲ့ႏွဳန္းကလည္း မိုးထိေထာင္ေနပါတယ္။ ျပည္သူေတြ ကစဥ့္ကလ်ားနဲ႔ ရာဇ၀တ္မွဳေတြ ထူေျပာျပီး လူမွဳေရးေထာက္ပံ႔မွဳေတြကလည္း အားနည္းလွပါတယ္။ ဒါေတြကပဲ လူထုကို အၾကီးအက်ယ္မေက်မနပ္ျဖစ္ဖို႔လံုေလာက္ေနပါျပီ။

    လူထုရဲ့ မေက်နပ္မွဳက ပထမပိုင္းမွာ စစ္တပ္ကို ဦးတည္ပါတယ္။ မူဘာရက္က ၂၀၁၁ မွာ ျပဳတ္က်ခဲ့ျပီး စစ္တပ္က ၁၆ လအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပါတယ္။ အခုေတာ့ ေမာ္စီထံကို လူထုက ဦးတည္ေနပါျပီ။ ဒီအေျခအေနက တိုင္းျပည္မွာ မထူးျခားဘူးဆိုရင္ ဒီမေက်နပ္မွဳဟာ လြယ္လြယ္နဲ႔ေတာ့ ေျပလည္မယ့္ပံုမရွိပါဘူး။

    အီဂ်စ္စစ္တပ္ကေတာ့ ဒီအာဏာသိမ္းမွဳဟာ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေျပာင္းေျပာင္းနဲ႔ ဒီမိုကေရစီကို ကူးေျပာင္းႏုိင္ဖို႔ပါ၊ ဒီမိုကေရစီကို ဖ်က္ဆီးဖို႔ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ တကယ္လို႔မ်ားေအာင္ျမင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ၁၉၉၇ တုန္းက တူရကီစစ္တပ္လိုပဲ အစၥလာမ္အစိုးရကို ဖယ္ရွားဖို႔အားထုတ္ရပါမယ္။ မေအာင္ျမင္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ဒါဟာ ၁၉၉၂ အယ္ဂ်ီးရီးယား အာဏာသိမ္းမွဳနဲ႔ တူမွာျဖစ္ျပီး ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခုေလာက္ ဆူပူအံုၾကြမွဳေတြ ဆက္ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။

    အခုလတ္တေလာမွာေတာ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္တရား၀င္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းခဲ့ေပမယ့္လည္း စစ္တပ္ရဲ့ ၾသဇာအာဏာေတြ ျပန္လည္ သက္၀င္လွဴပ္ရွားေနပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ စစ္တပ္ဘတ္ဂ်က္ဟာ ပါလီမာန္ကေကာ သမၼတကပါ ေမးျမန္းစံုစမ္းလို႔မရတဲ့ ပဥၥလက္ေသတၱာနက္လို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ေမာ္စီက တက္ၾကြေနတဲ့ လစ္ဘရယ္အင္အားစုကို မွားယြင္းစြာ ကြပ္ကဲေနတုန္း ဖိႏွိပ္တတ္တဲ့ စစ္တပ္အာဏာျပန္ရဖို႔ လမ္းေဖာက္ေပးသလိုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

    အီဂ်စ္မွာ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သက္ဆိုးရွည္ခဲ့တဲ့ အာဏာရွင္စနစ္ဟာ မျဖစ္သင့္မျဖစ္ထိုက္တဲ႔ အျပင္းအထန္တြန္းကန္မွဳေတြကို ေမြးဖြားေပးခဲ့ပါတယ္။ အစြန္းေရာက္အာဏာရွင္စနစ္ဟာ ဆန္႔က်င္ဘက္အေနနဲ႔ အစြန္းေရာက္အတိုက္အခံကိုသာ ထုတ္လုပ္ေပးခဲ့တာပါ။ အာဏာရွင္က ဖိႏွိပ္ေလ၊ အတိုက္အခံကလည္း ဘာသာေရးနဲ႔ သေဘာထားတင္းမာမွဳေတြ၊ ဆူပူအံုၾကြမွဳေတြဘက္ကို ေရာက္သြားေလပါပဲ။ အာရပ္ေျမဟာ ဖိႏွိပ္သူအာဏာရွင္နဲ႔ လစ္ဘရယ္မက်တဲ့ ႏိုင္ငံေရးလွဴပ္ရွားမွဳေတြၾကားမွာ ပိတ္မိေနပါတယ္။ ဒီႏွစ္ခုၾကားမွာ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီအစစ္ရွင္သန္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းနည္းနည္းေလးသာ ရွိပါတယ္။

    ေမာ္စီနဲ႔ မူဆလင္ညီအကိုမ်ားဟာ ဒီအဆိုးေက်ာ့သံသရာစက္၀ိုင္းကို ျဖတ္ေတာက္ဖို႔ အခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီကို ေဖာ္ေဆာင္တဲ့ အင္အားစုအျဖစ္ အစိုးရနဲ႔ အာဏာကို လစ္ဘရယ္က်က် ပိုင္းျခားႏိုင္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ တူရကီႏိုင္ငံမွာ Justice and Development ပါတီအေနနဲ႔ ၁၀ နွစ္အတြင္း ေရြးေကာက္ပြဲ ၃ ခု ေအာင္ျမင္ခဲ့ရတဲ့ အေျခခံအေၾကာင္းရင္းပါ။ ဒါေပမဲ့ ေမာ္စီအေနနဲ႔ကေတာ့ ဒီလိုျဖစ္ခ်င္ရင္ ေခါင္းေဆာင္မွဳပံုစံကို ေျပာင္းပစ္မွပဲ ရမွာပါ။

    ဒီလိုေခါင္းေဆာင္မ်ဳးိ ကမၻာေပၚမွာ ရွိေနပါတယ္။ ေတာင္အာဖရိကႏုိင္ငံ၊ ပရီတိုရီယာေဆးရုံေပၚမွာ ေသအံ့မူးမူးျဖစ္ေနတဲ့ နယ္ဆင္မန္ဒဲလားမွာ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားမွဳေတြအတြက္ခ်ီးမြန္းစရာေတြျပည့္လို႔ပါ

    ထိပ္ဆံုးအခ်က္အေနနဲ႔ကေတာ့ သူဟာတိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ေနရာမွာ အာဖရိကန္လူမ်ဳိးေတြကို ေတာင္အာဖရိကႏုိင္ငံသစ္ရဲ့ အေရးပါတဲ့ေနရာမွာ ရွိေစရမယ္လို႔ အာမခံႏုိင္ခဲ့ျပီး ေနသားတက်ျဖစ္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္ခဲ့တာပါ။

    အာဏာလက္ကိုင္ျဖစ္သြားတဲ့ လူမည္းေတြက အသားေရာင္ခြဲျခားခဲ့တဲ့ လူျဖဴေတြအေပၚ ျပန္ကလဲ့စားေခ်ဖို႔ မန္ဒဲလားကို ဖိအားေပးခဲ့တာကို စိတ္ကူးၾကည့္စမ္းပါ။ မန္ဒဲလားဟာ ဒါေတြကို ေက်ာ္လႊားျပီး တိုင္းျပည္အတြက္၊ သမိုင္းေၾကာင္းအတြက္ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာေတြကို လုပ္ခဲ့ပါတယ္။

    အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုဟာ ဒီမိုကေရစီျဖစ္စဥ္ကို ေထာက္ပံ႔ရင္း၊ သမၼတနဲ႔ လက္တြဲရင္း၊ သေဘာထားေပ်ာ့ေပ်ာင္းဖို႔ တိုက္တြန္းရင္း အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ကိုလိုက္ဖို႔ လမ္းေၾကာင္းဆြဲေနပါတယ္။ အရင္ကေတာ့ ၀ါရွင္တန္ဟာ စစ္တပ္ကို ေထာက္ခံခဲ့တဲ့အတြက္ အျပစ္တင္ခံရျပီး အခုေတာ့ မူဆလင္ညီအကိုမ်ားအဖြဲ႔ကို ေထာက္ခံလို႔ အျပစ္တင္ခံေနရတာ၊ ႏွစ္ခုစလံုးကေတာ့ ေက်နပ္စရာမေကာင္းလွပါဘူး။

    အမွန္စင္စစ္ေတာ့ ၀ါရွင္တန္ရဲ့ ဦးေဆာင္မွဳက႑ဟာ အေတာ္ၾကီးကို အားမကိုးေလာက္ပါဘူး။ ကိုင္ရုိကို ေခါင္းေဆာင္ႏိုင္မွဳကသာ ျပသနာပါ။ ေမာ္စီဟာ မန္ဒဲလားမဟုတ္။ သူ႔ကို ေအာင္ႏိုင္ခဲ့သူလည္းမဟုတ္။ ဒီလိုျခားနားမွဳေတြေၾကာင့္ အီဂ်စ္ဟာ ေတာင္အာဖရိကထက္ ခက္ခဲတဲ့ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္လွမ္းရပါလိမ့္မယ္။

    0 0

    Photo: " ငါ တိုက္ရတဲ႕ စစ္ " ------------------------ အခ်စ္နဲ႕ စစ္မွာ မတရားတာမရွိဘူး ....  မတရားဘူး ဆိုတဲ႕အထဲမွာ... ဘဝကို ေခ်မြလိုက္တာေတြ ပါတယ္.. သိကၡာကို ဖ်က္ဆီးလိုက္တာေတြ ပါတယ္ ... ကတိကို ရိုက္ခ်ိဳးလိုက္တာေတြ ပါတယ္ .... အရွက္ကို နင္းေျခလိုက္တာေတြပါတယ္ ..........။  ဒါေပမယ့္ ဒီ စစ္ က .... ကိုယ္ခ်စ္တဲ႕သူနဲ႕  ျဖစ္ရမယ့္ စစ္ ............။  သူ ့ကို တစ္ခ်က္ပစ္တိုင္း ... ကိုယ့္ကို တစ္ခ်က္မွန္တယ္........ သူ ့ကို တစ္ခါ ေခ်မွဳန္းတိုင္း .... ကိုယ္လဲ တစ္ခါက်ဆံုးတယ္……..။  ရာဇဝင္ကားေတြထဲကလို ေမွာ္ဆရာမေလးကို  ဓားနဲ႕တစ္ခ်က္ခုတ္တိုင္း ကိုယ့္ရင္ဘတ္မွာ  ဓားဒဏ္ရာနက္နက္  တစ္ခ်က္ ေပၚလာသလိုမ်ိဳးေပါ့ …...။  တကယ္ေတာ့ .... ကိုယ္ခ်စ္တဲ႕သူကို  နာက်င္ေအာင္ လုပ္ဖို ့ဆိုတာက ထင္သေလာက္မလြယ္ဘူး မဟုတ္လား.......။  ေဒါသ အေလ်ွာက္ ေပါက္ကြဲခ်င္ ေပါက္ကြဲမယ္….. မာန အေလ်ွာက္ တိုက္ခိုက္ရင္ တိုက္ခိုက္မယ္…… အရွက္ အေလ်ွာက္ တုန္ ့ျပန္ရင္ တုန္ ့ျပန္မယ္……. သိကၡာ အေလ်ွာက္ ေျဖရွင္းရင္ ေျဖရွင္းမယ္………. ဒါေပမယ့္  တျဖည္းျဖည္းေတာ့ .... ကိုယ္ပဲ ေနာင္တေတြနဲ႕ ..... နာက်င္ေဆြးေျမ  ့ေမာပန္း ရေတာ့တာပါပဲ ......။  ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ... စိတ္ကိုပဲ ဒံုးဒံုးခ်လိုက္ပါတယ္ ငါ လက္နက္ခ်လိုက္ပါျပီ ညီမေလးေရ....  ငါ ႏိူင္ရင္ေတာင္ ရွံဳးမွာေသခ်ာေနတဲ႕  စစ္ကိုေတာ့ ... ငါ မတိုက္ပါရေစနဲ႕ .... နင္ ခ်မွတ္တဲ့ ျပစ္ဒဏ္ကိုပဲ ငါ ေက်ေက်နပ္နပ္ လက္ခံပါ့မယ္.......။  တစ္ခုပါပဲ... နင့္ ခံုရံုးစီရင္ခ်က္အရ ... ငါ့ကို လက္ျပန္ႀကိဳးတုပ္... မ်က္ႏွာကို အဝတ္စည္း ... ေသနတ္ ၁၂ လက္က မီးခိုးေတြ မျမည္ဟီးခင္ထိ... နင့္မ်က္ႏွာေလးကို ေငးႀကည့္ျပီး ... အရင္တုန္းကလို .... " ခ်စ္တယ္ " ....လို ့ ငါ ဖြဖြေလး ... ရြတ္သြားပါရေစဟာ ...။  ( ရဲမိုး )
    ------------------------
    အခ်စ္နဲ႕ စစ္မွာ
    မတရားတာမရွိဘူး ....

    မတရားဘူး ဆိုတဲ႕အထဲမွာ...
    ဘဝကို ေခ်မြလိုက္တာေတြ ပါတယ္..
    သိကၡာကို ဖ်က္ဆီးလိုက္တာေတြ ပါတယ္ ...
    ကတိကို ရိုက္ခ်ိဳးလိုက္တာေတြ ပါတယ္ ....
    အရွက္ကို နင္းေျခလိုက္တာေတြပါတယ္ ..........။

    ဒါေပမယ့္ ဒီ စစ္ က ....
    ကိုယ္ခ်စ္တဲ႕သူနဲ႕
    ျဖစ္ရမယ့္ စစ္ ............။

    သူ ့ကို တစ္ခ်က္ပစ္တိုင္း ...
    ကိုယ့္ကို တစ္ခ်က္မွန္တယ္........
    သူ ့ကို တစ္ခါ ေခ်မွဳန္းတိုင္း ....
    ကိုယ္လဲ တစ္ခါက်ဆံုးတယ္……..။

    ရာဇဝင္ကားေတြထဲကလို
    ေမွာ္ဆရာမေလးကို
    ဓားနဲ႕တစ္ခ်က္ခုတ္တိုင္း
    ကိုယ့္ရင္ဘတ္မွာ
    ဓားဒဏ္ရာနက္နက္
    တစ္ခ်က္ ေပၚလာသလိုမ်ိဳးေပါ့ …...။

    တကယ္ေတာ့ ....
    ကိုယ္ခ်စ္တဲ႕သူကို
    နာက်င္ေအာင္ လုပ္ဖို ့ဆိုတာက
    ထင္သေလာက္မလြယ္ဘူး မဟုတ္လား.......။

    ေဒါသ အေလ်ွာက္
    ေပါက္ကြဲခ်င္ ေပါက္ကြဲမယ္…..
    မာန အေလ်ွာက္
    တိုက္ခိုက္ရင္ တိုက္ခိုက္မယ္……
    အရွက္ အေလ်ွာက္
    တုန္ ့ျပန္ရင္ တုန္ ့ျပန္မယ္…….
    သိကၡာ အေလ်ွာက္
    ေျဖရွင္းရင္ ေျဖရွင္းမယ္……….
    ဒါေပမယ့္
    တျဖည္းျဖည္းေတာ့ ....
    ကိုယ္ပဲ ေနာင္တေတြနဲ႕ .....
    နာက်င္ေဆြးေျမ ့ေမာပန္း ရေတာ့တာပါပဲ ......။

    ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ...
    စိတ္ကိုပဲ ဒံုးဒံုးခ်လိုက္ပါတယ္
    ငါ လက္နက္ခ်လိုက္ပါျပီ ညီမေလးေရ....

    ငါ ႏိူင္ရင္ေတာင္
    ရွံဳးမွာေသခ်ာေနတဲ႕
    စစ္ကိုေတာ့ ...
    ငါ မတိုက္ပါရေစနဲ႕ ....
    နင္ ခ်မွတ္တဲ့ ျပစ္ဒဏ္ကိုပဲ
    ငါ ေက်ေက်နပ္နပ္ လက္ခံပါ့မယ္.......။

    တစ္ခုပါပဲ...
    နင့္ ခံုရံုးစီရင္ခ်က္အရ ...
    ငါ့ကို လက္ျပန္ႀကိဳးတုပ္...
    မ်က္ႏွာကို အဝတ္စည္း ...
    ေသနတ္ ၁၂ လက္က
    မီးခိုးေတြ မျမည္ဟီးခင္ထိ...
    နင့္မ်က္ႏွာေလးကို ေငးႀကည့္ျပီး ...
    အရင္တုန္းကလို ....
    " ခ်စ္တယ္ " ....လို ့
    ငါ ဖြဖြေလး ... ရြတ္သြားပါရေစဟာ ...။

    ( ရဲမိုး )
    feeling guilty.


    0 0

     
    2 hours ago

    -"ငါလမ္းေဘးခလုတ္တုိက္လဲတာလဲ နယ္ခ်ဲ႔စံနစ္ေၾကာင္႔...။ "

    -Jump To Conclusion လို႔အဂၤလိပ္လိုေခၚၾကတဲ႔ အလြယ္တစ္ကူ ေကာက္ခ်က္ဆြဲတတ္ၾကတဲ႔ အေလ႔အထ၊ အထူးသၿဖင္႔ႏုိင္ငံေရးမွာ အၿပစ္ဖုိ႔ေၾကးလုပ္ၾကတဲ႔ အေလ႔အထကို သေရာ္ထားတဲ႔ ဟာသ ေလးၿဖစ္ပါတယ္။ ဆုိဗီယက္ဟာသလုိ႔လဲေၿပာၾကတယ္

    -အခု အဲ႔ဒါေလးကို က်ေနာ္တုိ႔ၿပန္ၿမန္မာမႈ ၿပဳလုိက္ရင္ "ငါလမ္းေဘးခလုတ္တုိက္လဲတာ စစ္အစိုးရေၾကာင္႔"...။ အဲ႔လို႔ေပါ႔။

    -ဒါက ဟာသ အတြက္..စိတ္၇ႊင္ေစဖုိ႔အတြက္ပါ။ တစ္ကယ္ေၿပာၿပခ်င္တာက သတ္သတ္ရွိပါတယ္။

    -က်ေနာ္တုိ႔ေတြ တစ္ခုခုဆုိရင္ အလြယ္တစ္ကူ လက္ညိွဳးထိုးတတ္ အၿပစ္တင္တတ္ၾကတယ္။ က်ေနာ္ဆုိရင္ ငယ္တုန္းက ေနမေကာင္းတဲ႔လူတစ္ေယာက္အတြက္ အစိုးရကို အၿပစ္တင္ခဲ႔တယ္။ သူ႔က်န္းမာေရးကို သူမေစာင္႔ေရွာက္တာကို က်ေနာ္မၿမင္ခဲ႔မိဘူး။

    -က်ေနာ္တုိ႔မွာ မေကာင္းတဲ႔အာဏာရွင္စံနစ္ရွိခဲ႔တယ္။ ဒိီစံနစ္က က်ေနာ္တုိ႔ေတြရဲ႔ ေန႔စဥ္ဘဝေတြမွာ ေတြးေခၚစဥ္းစားပံုေတြကို လႊမ္းမိုးေစခဲ႔တယ္။

    -အာဏာရွင္စံနစ္မွာ အာဏာကိုတပ္မက္ေမာမႈ၊ ဖိနွိပ္မႈ၊ ဆန္႔က်င္ဘက္ကို ေခ်မႈန္းလိုမႈ၊ ဆန္႔က်င္ဘက္ကိုေခ်မႈန္း လိုတဲ႔အတြက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေထာင္ေခ်ာက္ဆင္မႈ စတာေတြဟာ အာဏာရွင္စံနစ္ ရွည္ၾကီးထဲမွာ က်ေနာ္တို႔ေတြ႔ၾကံဳခံစားေနရတာေတြ။

    -ဒီလုိ ဖိနွိပ္မႈေတြေၾကာင္႔ က်ီးလန္႔စာစားၿဖစ္ခဲ႔ရတယ္။ ႏုိင္ငံေရးဆိုတဲ႔ စကားလံုးဟာ မေၿပာဝံ႔တဲ႔စကားလံုးၿဖစ္ခဲ႔တယ္။

    -ဒီလုိစံနစ္ေတြကေနပဲ အာဏာအတြက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကတဲ႔ ႏုိင္ငံေရး ကြင္းထဲမွာ ကစားတဲ႔ အာဏာရွင္ဖက္က လူတန္းစားေတြေကာ၊ အာဏာရွင္ကို တြန္းလွန္တဲ႔လူတန္းစားေတြေကာ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ အၿပန္အလွန္ ပုတ္ခတ္၊ စြပ္စြဲ၊ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ေခ်မႈန္းလိုတဲ႔ အေတြးေတြဟာ ပံုသြင္းခံရသလို ဝင္ေနခဲ႔ေတာ႔တယ္။

    -ဒါကို ယေန႔ ႏုိင္ငံေရးၿဖစ္စဥ္မ်ားထဲမွာသိသာစြာေတြ႔ေနရဆဲပါ။ အတုိက္အခံ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က "ေမ႔ပစ္ဖုိ႔မဟုတ္ဘူး" ဆုိၿပီး ေၿပာခဲ႔ရတယ္။ "ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔လုပ္လို႔မရဘူး" ဆုိၿပီးသတိေပးခဲ႔တယ္။ ဒီလို 2010 ေရြးေကာက္ပြဲဝင္တဲ႔အခ်ိန္မွာတင္ ဒီ လို အၿပတ္ေခ်မႈန္းတဲ႔အေတြးအေခၚရွိတဲ႔ေနာက္လိုက္ေတြရဲ႔ ဖိအားကို ေခါင္းေဆာင္အေနနဲ႔အမ်ားၾကီးရုန္းကန္ခံစားခဲ႔ရပံုေပၚပါတယ္။

    -တစ္ဖန္ အာဏာရွင္ဖက္ကိုၾကည္႔ၿပန္ရင္လဲ မလိုက္လုိသူေတြကို ခ်န္ထားခဲ႔ရမယ္ဆုိၿပီး သမၼတက ထုတ္ေၿပာရတဲ႔အထိ ရန္၊ ငါ အစြဲၿပင္းထန္ခဲ႔ၾကတယ္။ အခုထိ အတုိက္အခံဆုိတာ ကိုယ္႔ၿပည္သူထဲက ၿပည္သူဆုိတာ မၿမင္ေသးဘဲ ရန္သူလို ဆက္ဆံေနၾကဆဲၿဖစ္ပါတယ္။

    -ဒီလုိ အေတြးအေခၚေတြဟာ Political System နဲ႔ ုယွဥ္တြဲၿဖစ္ေပၚေနတတ္တဲ႔ Social Frame ကေန ေမြးထုတ္ေပးလိုက္တဲ႔ အေတြးအေခၚေတြၿဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ေတြအားလံုး ဒီ Social Frame ထဲမွာေနၾကေတာ႔ အုပ္ခ်ဳပ္သူ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ခံ ဆုိၿပီးမကြဲၿပားပဲ က်ေနာ္တို႔အားလံုး ဒီအေတြးအေခၚေတြရဲ႔ သားေကာင္ၿဖစ္ခဲ႔ၾကတယ္။

    -တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ သံသယနဲ႔ၾကည္႔ၾကတယ္။ ငါ႔ကို ထိ မွာလား ဆုိတဲ႔ မယံုသကၤာစိတ္ေတြနဲ႔ၾကည္႔ၾကတယ္။ မလြတ္လပ္ၾကဘူး။ မရဲတင္းၾကဘူး။ လူေရွ႔သူေရွ႔ထြက္ရင္ ကုပ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းေလးေတြ ၿဖစ္ေနၾကတယ္။ သိမ္ငယ္ေနၾကတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔လဲ အတူတူပဲ။ အမ်ားစုဟာ ဒီလိုပါပဲ။

    - ေၿပာၿပခ်င္တာက အာဏာရွင္စံနစ္ေၾကာင္႔ အာဏာရွင္ေတြကိုယ္တုိင္နဲ႔ က်န္ၿပည္သူေတြပါ ဒီလို အခ်ဳပ္အေနွာင္ခံေနရတဲ႔ အေၾကာက္တရားၾကားထဲ ပိတ္မိေနၾကတယ္ဆုိတာပါ။

    -ထစ္ခနဲရွိ စြပ္စြဲလိုက္ခ်င္တာ၊ လက္ညွိဳးကို သူမ်ားကိအရင္ဦးေအာင္ထိုးထား အၿပစ္ဖုိ႔ထားလိုက္ခ်င္တာ စတဲ႔ အရာေတြဟာ ဘယ္ကေနလာလဲဆုိတာ သိေလာက္ၿပီထင္ရဲ႔။

    -ဒီဟာေတြကို ေၿပာင္းလဲသြားဖုိ႔၊ ကိုယ္႔နိုင္ငံသားေတြ ရဲရဲဝံ႔ဝံ႔ ပိုၿဖစ္လာဖုိ႔ အခ်ိန္ခဏ ယူရမွာပါ။ ပညာေရးစံနစ္္ေတြေၿပာင္းရဦးမွာပါ။ Social Mobilities လို႔ေခၚတဲ႔ လူမႈလႈပ္ရွားမႈေတြလုပ္ရဦးမွာပါ။

    -က်ေနာတုိ႔ ဘာလုပ္သင္႔လဲ သိေလာက္ၿပီထင္ရဲ႔။

    0 0
  • 07/04/13--20:20: အျပန္ခရီး

  • Photo: အျပန္ခရီး ------------   “ မေနရလုိ႔ ေသၾကတဲ့အခါ     ကုိယ့္ေနာက္ကုိကား…ဘာမ်ားပါမွာ     ပစၥည္းဟူက ျမဴမွ်မပါ       ကုိယ္ျပဳထား ကံမ်ားကုိယ့္ေနာက္ပါ ..”  ကားေပၚက သံေ၀ဂလကၤာ ရြတ္ဖတ္သံက ကၽြန္ေတာ့္နားထဲေရာက္လာတယ္။  ေၾသာ္…သြားေတာ့…သူငယ္ခ်င္း.သြားေတာ့…  မင္းအျပန္ခရီးကေတာ့ စည္းကားလွပါေပတယ္ကြာ။ ခုခ်ိန္ထိ ယာဥ္တန္းက အိမ္၀(သုသာန္၀) ေရာက္တာေတာင္ ေနာက္မွာ အရွည္ႀကီးက်န္ေသးတယ္။  ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..မင္းေနခဲ့စဥ္က ေကာင္းေသာ ျပဳမူေဆာင္ရြက္ခဲ့မႈေတြေၾကာင့္ ခုလုိ စည္ကား ေနရတာပါသူငယ္ခ်င္း။  မင္းအျပန္ခရီးက..ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.လွပါေပတယ္ကြာ။  မင္းမွာ..ခ်စ္လွစြာ ဇနီးနဲ႔..မင္းရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ သားေလးက်န္ခဲ့တယ္ေနာ္။  ေလာကႀကီးအတြက္ ဘာေတြခ်န္ထားခဲ့ၿပီလဲ။ မင္းကေရာ…ဘာေတြယူသြားၿပီလဲ။ ------------  ဆမ္းမားဆက္ေမာ္မ္ေရးသည့္ “ Appointment  in  Summara ” ဆုိတဲ့ ၀တၳဳေလးကုိ သတိရမိတယ္။  တစ္ခါက ဘကၠဒတ္ၿမိဳ႕ ကုန္သည္တစ္ဦးက သူ႔တပည့္ျဖစ္သူကုိ ေစ်း၀ယ္လႊတ္လုိက္တယ္။ မၾကာပါဘူး တပည့္ျဖစ္သူက မ်က္ႏွာျဖဴပတ္ျဖဴေလ်ာ္နဲ႔ ျပန္ေျပးလာတယ္။  “ ဆရာ ကၽြန္ေတာ္ေစ်းထဲမွာေရာက္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္က ၀င္တုိက္မိလုိ႔ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေသမင္းျဖစ္ေနတာကုိ ေတြ႕ရတယ္။ သူကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကုိ စူးစူး၀ါး၀ါးျပန္ၾကည့္ေနတယ္။ သူနဲ႔ ျပန္ၿပီးေတြ႕ရမွာ ေၾကာက္လွပါတယ္။ သူနဲ႔ေ၀းရာကုိ ေျပးသြားပုန္းေအာင္ခ်င္ပါတယ္”  “ ေသမင္းရွာမေတြ႕ႏုိင္တဲ့ ဟုိး--အေ၀းႀကီးမွာတဲ့ “ဆမ္မာရာ”ကုိ ေျပးပါမယ္ ”တဲ့  ဒါနဲ႔ကုန္သည္ႀကီးက သူ႔ရဲ႕အေကာင္းဆုံးျမင္းကုိေပးလုိက္ၿပီး တပည့္ျဖစ္သူကုိ သြားခုိင္းလုိက္သတဲ့။  သူလည္း ေစ်းကုိကုိယ္တုိင္ပဲသြားလုိက္ေတာ့တယ္။  ေစ်းထဲေရာက္ေတာ့ ေသမင္းနဲ႔ေတြ႕ျပန္တယ္။  “ ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ့္တပည့္ကုိ စူးစူး၀ါး၀ါးၾကည့္ၿပီး ဘာေၾကာင့္ ၿခိမ္းေျခာက္လုိက္တာလဲ ”  “ ၿခိမ္းေျခာက္တာမဟုတ္ပါဘူး။ စူးစူး၀ါး၀ါးၾကည့္တာကလဲ သိပ္ကုိအံ့ၾသလြန္းလုိ႔ၾကည့္တာပါ။ ကၽြႏု္ပ္ကဒီ ဘကၠဒတ္မွာေတြ႕လုိက္ရလုိ႔ေလ။  အမွန္တကယ္က ဒီေန႔ည “ဆမ္မာရာ”မွာ သူနဲ႔ကၽြႏု္ပ္ စာရင္းရွင္းၾကဖို႔ရွိတယ္ေလ ”။တဲ့  ေသမင္းနဲ႔ ေ၀းရာေျပးခဲ့ေပမယ့္ ကုိယ္ေျပးတဲ့ေနရာက ေသမင္းနဲ႔ေတြ႕ရမယ္ေနရာ ျဖစ္ေနတယ္ တဲ့ေလ။ ----------  သတၱ၀ါေတြရဲ႕ အၿမဲေနအိမ္ဟာ အပါယ္ေလးပါးပါတဲ့။  ဘာေၾကာင့္လဲ တစ္သံသရာလုံး မဂ္ရတာ မႀကိဳက္လုိ႔ ဓမၼကုိ ခပ္ကင္းကင္းေနခဲ့လုိ႔ အပါယ္ေလးပါးက ကုိယ့္အိမ္ ကုိယ့္ရာလုိ ျဖစ္ေနရတာပါ။  ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေမြးၿပီဆုိကတည္းက ေသျခင္းကပါလာၿပီ။  ေသျခင္းတရားနဲ႔ မေတြ႕ခ်င္လုိ႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေဆးေတြကုကု၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ အစားထုိးျပဳျပင္ ျပဳျပင္ တစ္ေန႔ေတာ့ ေသမွာပါပဲ။   “ ဆမ္မာရာ”  ေတြ႕ရမွာပါပဲ။  ေမြးလာၿပီရင္ေတာ့ ေသရမွာပဲ။ မေမြးခ်င္ မေသခ်င္ရင္ေတာ့ ၀ိပႆနာ တရားကုိက်င့္ႀကံ အားထုတ္ရမွာပါ။  ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ ေသခ်ာေနတာကေတာ့ ေသမွာပါပဲ။ ဘယ္လုိေသၾကမလဲ။ အေသေကာင္းနဲ႔ ေသၾကမလား၊ အေသးဆုိးနဲ႔ေသၾကမလား။  ေသျခင္းသုံးမ်ိဳးရွိပါတယ္။  ခဏိက မရဏ= သခၤါရတရားတုိ႔၏ ခဏမစဲေသျခင္း။ (ရုပ္တရား၊ နာမ္တရားတုိ႔က ခဏမစဲ ျဖစ္၊ တည္၊ ပ်က္ နဲ႔ အၿမဲ ခ်ဳပ္ပ်က္ေနျခင္း)  သမုတိ မရဏ= ပညတ္အားျဖင့္ေသျခင္း(“ကုိျဖဴေသၿပီ၊ မနီေသၿပီ” လုိ႔ အမည္ပညတ္အားျဖင့္ လူနတ္သတၱ၀ါတုိ႔ ေသျခင္း)  သမုေစၦဒ မရဏ= ဘုရား၊ ရဟႏၱာတုိ႔၏ အၿပီးျပတ္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္း (ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္၊ ပဋိသေႏၶမေနရေတာ့ၿပီ ျဖစ္ေသာ ရဟႏၱာတုိ႔၏ ေသျခင္း)  ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ရုပ္ေလးက ျဖစ္ၿပီး ပ်က္ေနတယ္။ စိတ္ေလးလည္း ဒီလုိပဲ ျဖစ္ၿပီး ပ်က္ေနတယ္။ ခဏမစဲေသေနတယ္။  ဒါကုိမသိေတာ့ ဒီရုပ္က ငါ့ရုပ္၊ ဒီစိတ္က ငါ့စိတ္ေတြျဖစ္ေနၾကရတာပါ။  ျဖစ္ ပ်က္ကုိ တကယ္ ဓမၼသေဘာနဲ႔ သိၿပီဆုိတဲ့ တစ္ေန႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ အၿမဲေနအိမ္ႀကီးက တံခါးပိတ္သြားပါေတာ့တယ္။  ပညတ္အားျဖင့္ ေမာင္ပုိင္ အသက္(---)၊ ……ရက္ေန႔တြင္ ကြန္လြန္သည္ဆုိရင္  ေၾသာ္ ကုိေမာင္ပုိင္၊ ဦးေမာင္ပုိင္ႀကီး၊ ငါညီေမာင္ပုိင္ႀကီးေတာ့ ေသသြားပါၿပီလားလုိ႔ ေျပာၾကမွာပါပဲ။  ဒီေတာ့ ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးကလည္း ေသေနတယ္။ နာမည္ပညတ္ႀကီးကလည္း ေသဦးမယ္။  ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အၿမဲမေသတဲ့ ေသျခင္းရဖုိ႔ပဲ ႀကိဳးစားရေတာ့မယ္။ --------------  သူငယ္ခ်င္းေရ…  “ ခ်စ္လွ်ံေ၀ေ၀၊ ခ်စ္မိတ္ေဆြႏွင့္     ခ်စ္ေနသမွ်၊ ေပါင္းေနရလည္း     ခြဲရမည္မွာ မလြဲသာတည္း။    ရွည္စြာအသက္၊ တည္လွ်က္ရွိလည္း    ပုခက္ႏွင့္ေပ၊ ေ၀းေလေလလည္း    နီးေလပ်ဥ္ေခါင္း၊ အမွန္ေအာင္းလိမ့္ ”တဲ့  မင္းကေတာ့ တုိ႔တေတြနဲ႔ခြဲခြာဖုိ႔ အိပ္စက္ေနၿပီေပါ့။  ဇရပ္မွာ ဆုိင္းဘုတ္တစ္ခုဖတ္မိတယ္သူငယ္ခ်င္း…  “ မိတ္ေဆြ ငါ့ေဘးနားက ျဖတ္သြားတဲ့အခါ ငါ့ကုိသတိရလုိက္စမ္းပါ။    ငါလည္း တစ္ခ်ိန္ကမင္းလုိ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဘူးတာပါပဲ။    မေနရလုိ႔ ေသရတဲ့တစ္ေန႔ မင္းလည္း ငါ့ေနာက္လုိက္လာရမွာပါ။    မေသရခင္ ျပင္ဆင္စရာရွိတာေတြ ျပင္ဆင္ထားပါ မိတ္ေဆြ”တဲ့။  ငါ အုတ္ဂူေလးေတြကုိ ျပန္ငွဲ႔ၾကည့္မိတယ္။ ေနရာေလးေတြ ယူငင္ထားၾကတာေလ။ ငါ့အတြက္ တစ္ေနရာေတာ့ ရွိမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ မင္းက တစ္ေန႔ရာစာ ကုိယ္ဦးထားမယ္လုိ႔ေတာ့ မေျပာပါနဲ႔ဦးေနာ္။   ဆရာတင္မုိးကလည္း  “ ေဆးလိပ္လည္းတုိ ေနလည္းညိဳ   ငါ့ကုိ အိမ္ျပန္ပုိ႔ပါေတာ့ ”တဲ့။   ငါကေတာ့.မျပန္ခ်င္ေသဘူး။ ငါေသရမွာ ေၾကာက္ေသးတယ္ကြ။  ဘာလုိ႔လဲ ဆုိရင္ ငါ့အျပန္ခရီးအတြက္ ငါမျပင္ဆင္ရေသးဘူးေလ။  ငါ့ရဲ႕ အျပန္ခရီးသယ္ေဆာင္ရမယ့္ အထုပ္က ညစ္ႏြမ္းေနတယ္။  ဒီေတာ့ မ်က္ႏွာပန္းမလွဘူးကြ။  ကုိယ္ျပဳခဲ့တဲ့ ကုသုိလ္၊ အကုသုိလ္၊ ၀ိပႆနာတရားက ကုိယ္အထုပ္တဲ့။  သူငယ္ခ်င္းေရ…ငါ့အထုပ္ေလး ျဖဴေနေအာင္..ဒါမွမဟုတ္ အေရာင္ေလးေတြ ပ်ယ္ေအာင္ေတာ့ ငါျပန္လည္ေလွ်ာ္ဖြတ္ပါရေစဦးကြာ..။  ဒါမွလည္း ..ငါ့အျပန္ခရီးအတြက္ ငါစိတ္ခ်မ္းသာမွာ သူငယ္ခ်င္း။  ဒီေတာ့ သြားႏွင့္ ဦးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေရ….။ --------------  “ မရဏ ေမ ဘ၀ိႆတိ၊ ဥစိၦဇိၹႆတိ ဇီ၀ိတံ။    ေသာ ဟံ မရဏ ဓေမၼာမွိ၊ အနတိေတာတိ မရဏံ။ ”  ေသျခင္းသည္ ငါ့အား၊ ငါ့အတြက္၊ ငါ့အလုိ႔ငွာ ျဖစ္လတံၲ။ အသက္သည္ ျပတ္လတၱံ။  ငါသည္ ေသျခင္းသေဘာရွိသည္ျဖစ္၏။  “ အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ ” မေမ့မေလ်ာ့ေသာ သတိျဖင့္ အျပန္ခရီးလွႏုိင္ၾကပါေစ။  ၄-၇-၂၀၁၃။
    “ မေနရလုိ႔ ေသၾကတဲ့အခါ
    ကုိယ့္ေနာက္ကုိကား…ဘာမ်ားပါမွာ
    ပစၥည္းဟူက ျမဴမွ်မပါ
    ကုိယ္ျပဳထား ကံမ်ားကုိယ့္ေနာက္ပါ ..”
    ကားေပၚက သံေ၀ဂလကၤာ ရြတ္ဖတ္သံက ကၽြန္ေတာ့္နားထဲေရာက္လာတယ္။
    ေၾသာ္…သြားေတာ့…သူငယ္ခ်င္း.သြားေတာ့…
    မင္းအျပန္ခရီးကေတာ့ စည္းကားလွပါေပတယ္ကြာ။ ခုခ်ိန္ထိ ယာဥ္တန္းက အိမ္၀(သုသာန္၀) ေရာက္တာေတာင္ ေနာက္မွာ အရွည္ႀကီးက်န္ေသးတယ္။
    ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..မင္းေနခဲ့စဥ္က ေကာင္းေသာ ျပဳမူေဆာင္ရြက္ခဲ့မႈေတြေၾကာင့္ ခုလုိ စည္ကား ေနရတာပါသူငယ္ခ်င္း။
    မင္းအျပန္ခရီးက..ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.လွပါေပတယ္ကြာ။
    မင္းမွာ..ခ်စ္လွစြာ ဇနီးနဲ႔..မင္းရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ သားေလးက်န္ခဲ့တယ္ေနာ္။
    ေလာကႀကီးအတြက္ ဘာေတြခ်န္ထားခဲ့ၿပီလဲ။ မင္းကေရာ…ဘာေတြယူသြားၿပီလဲ။
    ------------
    ဆမ္းမားဆက္ေမာ္မ္ေရးသည့္ “ Appointment in Summara ” ဆုိတဲ့ ၀တၳဳေလးကုိ သတိရမိတယ္။
    တစ္ခါက ဘကၠဒတ္ၿမိဳ႕ ကုန္သည္တစ္ဦးက သူ႔တပည့္ျဖစ္သူကုိ ေစ်း၀ယ္လႊတ္လုိက္တယ္။
    မၾကာပါဘူး တပည့္ျဖစ္သူက မ်က္ႏွာျဖဴပတ္ျဖဴေလ်ာ္နဲ႔ ျပန္ေျပးလာတယ္။
    “ ဆရာ ကၽြန္ေတာ္ေစ်းထဲမွာေရာက္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္က ၀င္တုိက္မိလုိ႔ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေသမင္းျဖစ္ေနတာကုိ ေတြ႕ရတယ္။ သူကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကုိ စူးစူး၀ါး၀ါးျပန္ၾကည့္ေနတယ္။ သူနဲ႔ ျပန္ၿပီးေတြ႕ရမွာ ေၾကာက္လွပါတယ္။ သူနဲ႔ေ၀းရာကုိ ေျပးသြားပုန္းေအာင္ခ်င္ပါတယ္”
    “ ေသမင္းရွာမေတြ႕ႏုိင္တဲ့ ဟုိး--အေ၀းႀကီးမွာတဲ့ “ဆမ္မာရာ”ကုိ ေျပးပါမယ္ ”တဲ့
    ဒါနဲ႔ကုန္သည္ႀကီးက သူ႔ရဲ႕အေကာင္းဆုံးျမင္းကုိေပးလုိက္ၿပီး တပည့္ျဖစ္သူကုိ သြားခုိင္းလုိက္သတဲ့။
    သူလည္း ေစ်းကုိကုိယ္တုိင္ပဲသြားလုိက္ေတာ့တယ္။
    ေစ်းထဲေရာက္ေတာ့ ေသမင္းနဲ႔ေတြ႕ျပန္တယ္။
    “ ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ့္တပည့္ကုိ စူးစူး၀ါး၀ါးၾကည့္ၿပီး ဘာေၾကာင့္ ၿခိမ္းေျခာက္လုိက္တာလဲ ”
    “ ၿခိမ္းေျခာက္တာမဟုတ္ပါဘူး။ စူးစူး၀ါး၀ါးၾကည့္တာကလဲ သိပ္ကုိအံ့ၾသလြန္းလုိ႔ၾကည့္တာပါ။ ကၽြႏု္ပ္ကဒီ ဘကၠဒတ္မွာေတြ႕လုိက္ရလုိ႔ေလ။ အမွန္တကယ္က ဒီေန႔ည “ဆမ္မာရာ”မွာ သူနဲ႔ကၽြႏု္ပ္ စာရင္းရွင္းၾကဖို႔ရွိတယ္ေလ ”။တဲ့
    ေသမင္းနဲ႔ ေ၀းရာေျပးခဲ့ေပမယ့္ ကုိယ္ေျပးတဲ့ေနရာက ေသမင္းနဲ႔ေတြ႕ရမယ္ေနရာ ျဖစ္ေနတယ္ တဲ့ေလ။
    ----------
    သတၱ၀ါေတြရဲ႕ အၿမဲေနအိမ္ဟာ အပါယ္ေလးပါးပါတဲ့။ ဘာေၾကာင့္လဲ တစ္သံသရာလုံး မဂ္ရတာ မႀကိဳက္လုိ႔ ဓမၼကုိ ခပ္ကင္းကင္းေနခဲ့လုိ႔ အပါယ္ေလးပါးက ကုိယ့္အိမ္ ကုိယ့္ရာလုိ ျဖစ္ေနရတာပါ။
    ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေမြးၿပီဆုိကတည္းက ေသျခင္းကပါလာၿပီ။ ေသျခင္းတရားနဲ႔ မေတြ႕ခ်င္လုိ႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေဆးေတြကုကု၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ အစားထုိးျပဳျပင္ ျပဳျပင္ တစ္ေန႔ေတာ့ ေသမွာပါပဲ။
    “ ဆမ္မာရာ” ေတြ႕ရမွာပါပဲ။
    ေမြးလာၿပီရင္ေတာ့ ေသရမွာပဲ။ မေမြးခ်င္ မေသခ်င္ရင္ေတာ့ ၀ိပႆနာ တရားကုိက်င့္ႀကံ အားထုတ္ရမွာပါ။
    ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ ေသခ်ာေနတာကေတာ့ ေသမွာပါပဲ။ ဘယ္လုိေသၾကမလဲ။ အေသေကာင္းနဲ႔ ေသၾကမလား၊ အေသးဆုိးနဲ႔ေသၾကမလား။
    ေသျခင္းသုံးမ်ိဳးရွိပါတယ္။
    ခဏိက မရဏ= သခၤါရတရားတုိ႔၏ ခဏမစဲေသျခင္း။ (ရုပ္တရား၊ နာမ္တရားတုိ႔က ခဏမစဲ ျဖစ္၊ တည္၊ ပ်က္ နဲ႔ အၿမဲ ခ်ဳပ္ပ်က္ေနျခင္း)
    သမုတိ မရဏ= ပညတ္အားျဖင့္ေသျခင္း(“ကုိျဖဴေသၿပီ၊ မနီေသၿပီ” လုိ႔ အမည္ပညတ္အားျဖင့္ လူနတ္သတၱ၀ါတုိ႔ ေသျခင္း)
    သမုေစၦဒ မရဏ= ဘုရား၊ ရဟႏၱာတုိ႔၏ အၿပီးျပတ္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္း (ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္၊ ပဋိသေႏၶမေနရေတာ့ၿပီ ျဖစ္ေသာ ရဟႏၱာတုိ႔၏ ေသျခင္း)
    ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ရုပ္ေလးက ျဖစ္ၿပီး ပ်က္ေနတယ္။ စိတ္ေလးလည္း ဒီလုိပဲ ျဖစ္ၿပီး ပ်က္ေနတယ္။
    ခဏမစဲေသေနတယ္။ ဒါကုိမသိေတာ့ ဒီရုပ္က ငါ့ရုပ္၊ ဒီစိတ္က ငါ့စိတ္ေတြျဖစ္ေနၾကရတာပါ။
    ျဖစ္ ပ်က္ကုိ တကယ္ ဓမၼသေဘာနဲ႔ သိၿပီဆုိတဲ့ တစ္ေန႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ အၿမဲေနအိမ္ႀကီးက တံခါးပိတ္သြားပါေတာ့တယ္။
    ပညတ္အားျဖင့္ ေမာင္ပုိင္ အသက္(---)၊ ……ရက္ေန႔တြင္ ကြန္လြန္သည္ဆုိရင္
    ေၾသာ္ ကုိေမာင္ပုိင္၊ ဦးေမာင္ပုိင္ႀကီး၊ ငါညီေမာင္ပုိင္ႀကီးေတာ့ ေသသြားပါၿပီလားလုိ႔ ေျပာၾကမွာပါပဲ။
    ဒီေတာ့ ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးကလည္း ေသေနတယ္။ နာမည္ပညတ္ႀကီးကလည္း ေသဦးမယ္။
    ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အၿမဲမေသတဲ့ ေသျခင္းရဖုိ႔ပဲ ႀကိဳးစားရေတာ့မယ္။
    --------------
    သူငယ္ခ်င္းေရ…
    “ ခ်စ္လွ်ံေ၀ေ၀၊ ခ်စ္မိတ္ေဆြႏွင့္
    ခ်စ္ေနသမွ်၊ ေပါင္းေနရလည္း
    ခြဲရမည္မွာ မလြဲသာတည္း။
    ရွည္စြာအသက္၊ တည္လွ်က္ရွိလည္း
    ပုခက္ႏွင့္ေပ၊ ေ၀းေလေလလည္း
    နီးေလပ်ဥ္ေခါင္း၊ အမွန္ေအာင္းလိမ့္ ”တဲ့
    မင္းကေတာ့ တုိ႔တေတြနဲ႔ခြဲခြာဖုိ႔ အိပ္စက္ေနၿပီေပါ့။
    ဇရပ္မွာ ဆုိင္းဘုတ္တစ္ခုဖတ္မိတယ္သူငယ္ခ်င္း…
    “ မိတ္ေဆြ ငါ့ေဘးနားက ျဖတ္သြားတဲ့အခါ ငါ့ကုိသတိရလုိက္စမ္းပါ။
    ငါလည္း တစ္ခ်ိန္ကမင္းလုိ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဘူးတာပါပဲ။
    မေနရလုိ႔ ေသရတဲ့တစ္ေန႔ မင္းလည္း ငါ့ေနာက္လုိက္လာရမွာပါ။
    မေသရခင္ ျပင္ဆင္စရာရွိတာေတြ ျပင္ဆင္ထားပါ မိတ္ေဆြ”တဲ့။
    ငါ အုတ္ဂူေလးေတြကုိ ျပန္ငွဲ႔ၾကည့္မိတယ္။ ေနရာေလးေတြ ယူငင္ထားၾကတာေလ။ ငါ့အတြက္ တစ္ေနရာေတာ့ ရွိမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ မင္းက တစ္ေန႔ရာစာ ကုိယ္ဦးထားမယ္လုိ႔ေတာ့ မေျပာပါနဲ႔ဦးေနာ္။
    ဆရာတင္မုိးကလည္း
    “ ေဆးလိပ္လည္းတုိ ေနလည္းညိဳ
    ငါ့ကုိ အိမ္ျပန္ပုိ႔ပါေတာ့ ”တဲ့။
    ငါကေတာ့.မျပန္ခ်င္ေသဘူး။ ငါေသရမွာ ေၾကာက္ေသးတယ္ကြ။
    ဘာလုိ႔လဲ ဆုိရင္ ငါ့အျပန္ခရီးအတြက္ ငါမျပင္ဆင္ရေသးဘူးေလ။
    ငါ့ရဲ႕ အျပန္ခရီးသယ္ေဆာင္ရမယ့္ အထုပ္က ညစ္ႏြမ္းေနတယ္။ ဒီေတာ့ မ်က္ႏွာပန္းမလွဘူးကြ။
    ကုိယ္ျပဳခဲ့တဲ့ ကုသုိလ္၊ အကုသုိလ္၊ ၀ိပႆနာတရားက ကုိယ္အထုပ္တဲ့။
    သူငယ္ခ်င္းေရ…ငါ့အထုပ္ေလး ျဖဴေနေအာင္..ဒါမွမဟုတ္ အေရာင္ေလးေတြ ပ်ယ္ေအာင္ေတာ့ ငါျပန္လည္ေလွ်ာ္ဖြတ္ပါရေစဦးကြာ..။
    ဒါမွလည္း ..ငါ့အျပန္ခရီးအတြက္ ငါစိတ္ခ်မ္းသာမွာ သူငယ္ခ်င္း။
    ဒီေတာ့ သြားႏွင့္ ဦးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေရ….။
    --------------
    “ မရဏ ေမ ဘ၀ိႆတိ၊ ဥစိၦဇိၹႆတိ ဇီ၀ိတံ။
    ေသာ ဟံ မရဏ ဓေမၼာမွိ၊ အနတိေတာတိ မရဏံ။ ”
    ေသျခင္းသည္ ငါ့အား၊ ငါ့အတြက္၊ ငါ့အလုိ႔ငွာ ျဖစ္လတံၲ။ အသက္သည္ ျပတ္လတၱံ။
    ငါသည္ ေသျခင္းသေဘာရွိသည္ျဖစ္၏။
    “ အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ ”
    မေမ့မေလ်ာ့ေသာ သတိျဖင့္ အျပန္ခရီးလွႏုိင္ၾကပါေစ။

     
     ေမာင္ပုိင္
    ၄-၇-၂၀၁၃။
    — with Thanda Win and 17 others.


    0 0
  • 07/05/13--06:41: ရိပ္ၿမံဳ


  • Photo: မဖတ္ရေသးတဲ့ မိတ္ေဆြေတြအတြက္ေရာ ကၽြန္ေတာ့္ page မွာ ေပ်ာက္သြားတဲ့အတြက္ ျပန္တင္လုိက္ပါတယ္။ --------------------------- ရိပ္ၿမံဳ  နံနက္(၄)နာရီခန္႔က တစ္ေရးႏုိးခဲ့သည္။ အေပါ့အပါးသြားၿပီး အိပ္ယာျပန္၀င္ခဲ့သည္။ အိပ္မက္သည္ အိပ္စက္ျခင္းသုိ႔၀င္လာသည္။ ထူးျခားစြာ မိသားစု၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ေပ်ာ္ရႊင္စြာျပန္ဆုံ ေတြ႕ေနရသည္။ အိပ္ယာကထေတာ့ မိသားစုကုိ သတိရမိသည္။ ဟုိး….အေ၀းေန မိဘ၊ ေမာင္ႏွမ၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ားက်န္းမာပါရဲ႕လား။ ခပ္ငယ္ငယ္ မိဘရင္ခြင္ေအာက္ရွိစဥ္ အဘုိးအဘြားလူႀကီးသူမမ်ားကုိ ဒီအခါသမယ (သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔)တြင္ သြားေရာက္ကန္ေတာ့ၾကသည္။ ထုိေန႔လုိ ေန႔မ်ိဳးဆုိလွ်င္ အလြန္ေပ်ာ္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ သတိရစိတ္ျဖင့္ အေ၀းမွပင္ လက္အုပ္ခ်ီ ကန္ေတာ့မိပါသည္။ “ မိသားစုေလာက္ ဘယ္ေကာင္းကင္မွ ၾကယ္မစုံ ” တဲ့။ ၾကယ္စုံညီေသာ ေကာင္းကင္ေလးထဲမွ ကၽြန္ေတာ္ကအေ၀းနယ္ေျမမွာ ခြဲခြါေနရသည္။ “ ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမဆုိ ကမၻာေပၚမွာ အရွားအပါးဆုံးေသာ လက္ေဆာင္ေတြပါ ”တဲ့။ မိသားစုေလးကုိ လြမ္းမိ၊ တမ္းတမိေတာ့ တစ္ယာက္တစ္ေနရာစီ။ ခြဲခြာျခင္းသည္ မေကာင္၊ ကြဲကြာ ျခင္းသည္လည္း မေကာင္း။ ေလာက လူသားမ်ားအဖုိ႔ တစ္ေန႔ခြဲရမည္မွာေတာ့မွန္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း မျပတ္ႏုိင္ေသးေသာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အဖုိ႔ တမ္းတျခင္းသည္ ကုိယ္နဲ႔မကြာရွိေနပါဦးမည္။ “ ရိပ္ၿမံဳ ” အေဖရယ္၊ အေမရယ္ အစ္မရယ္၊ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ညီငယ္ အားလုံးဟာ ဒီစက္၀န္းထဲမွာ လည္ပတ္ေျပးေနၾကတာပါ။ တစ္ေနရာမွာ “မိသားစု”ေလး ထိပ္တုိက္ေတြ႕ခဲ့ရတာပါ။ ဘ၀တစ္ခုဆုိပါေတာ့ ေနာက္တစ္ေနရာ ဆုံေကာင္း ဆုံပါလိမ့္မယ္။ လက္ရွိ ရိပ္ၿမဳံေလးကုိ ငိုရင္း လြမ္းမိပါရဲ႕ ဆုံမွတ္ကလြဲေခ်ာ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ေပါ့။ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေရးျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ အဂၤလိပ္ဘာသာတြင္ House ႏွင့္ Home ဆုိတာရွိပါတယ္။ House သည္ ျပင္ပပစၥည္းမ်ားႏွင့္ တည္ေဆာက္ထားရာ အိမ္သာျဖစ္သည္။ Home သည္ မိသားစု၏ ခ်စ္ခင္မႈ၊ ေမတၲာ၊ ေစတနာ၊ သံေယာဇဥ္မ်ားႏွင့္ စည္းလုံးစြာ တည္ေဆာက္ထားေသာ အိမ္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။ “ လြမ္းရမွ ခ်စ္တာပုိသိတယ္ ေ၀းရမွာ ေမတၲာပုိရွိတယ္ ” ကၽြန္ေတာ္ရိပ္ၿမံဳေလးမွ ခြဲခြာရခ်ိန္မွစ၍ မိသားစုဆုိတာကုိ ပုိၿပီးခ်စ္တတ္လာသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုိ ဘ၀ေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိေပမည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုိဘ၀ကုိ မေရာက္ေသးသည့္သူမ်ားကုိ ေျပာျပလုိပါသည္။ ေအးမွ်ေသာ သုိက္ၿမံဳေလးထဲတြင္ ေနခြင့္ရသ၍ေနထုိင္ပါ။ ျပဳစုပါ။ ခ်စ္ခင္ပါ။ အတူတကြေနရစဥ္ မျပဳစုမလုပ္ေကၽြး မခ်စ္ခင္ခဲ့ပါက ခြဲခြာျခင္းႏွင့္ႀကံဳလာလွ်င္ ေနာက္တ တဖန္ပူေဆြးရပါလိမ့္မည္။ မိသားစုရင္ခြင္သည္ ေအးမွ်သည္၊ ႏူးညံ့သည္၊ အင္အားရွိသည္၊ ေႏြးေထြးလုံၿခံဳသည္။ ေ၀းေနရျခင္းမွ ခဏတာျဖစ္ျဖစ္ ကင္းလြတ္ခြင့္ေပးပါသခင္။ “ ၾကယ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀း ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ညကုိ ျဖည့္ေပးတယ္။ မိသားစု ဘယ္မွ်ေ၀းေ၀း ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘ၀ကုိ ျဖည့္ေပးတယ္ ” ေၾသာ္ …ရိပ္ၿမံဳေလးကုိ သတိတရ လြမ္းဆြတ္ေနမိပါေတာ့သည္။
    နံနက္(၄)နာရီခန္႔က တစ္ေရးႏုိးခဲ့သည္။ အေပါ့အပါးသြားၿပီး အိပ္ယာျပန္၀င္ခဲ့သည္။
    အိပ္မက္သည္ အိပ္စက္ျခင္းသုိ႔၀င္လာသည္။ ထူးျခားစြာ မိသားစု၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ေပ်ာ္ရႊင္စြာျပန္ဆုံ ေတြ႕ေနရသည္။
    အိပ္ယာကထေတာ့ မိသားစုကုိ သတိရမိသည္။
    ဟုိး….အေ၀းေန မိဘ၊ ေမာင္ႏွမ၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ားက်န္းမာပါရဲ႕လား။ ခပ္ငယ္ငယ္ မိဘရင္ခြင္ေအာက္ရွိစဥ္ အဘုိးအဘြားလူႀကီးသူမမ်ားကုိ ဒီအခါသမယ (သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔)တြင္ သြားေရာက္ကန္ေတာ့ၾကသည္။ ထုိေန႔လုိ ေန႔မ်ိဳးဆုိလွ်င္ အလြန္ေပ်ာ္မိသည္။
    ကၽြန္ေတာ္ သတိရစိတ္ျဖင့္ အေ၀းမွပင္ လက္အုပ္ခ်ီ ကန္ေတာ့မိပါသည္။
    “ မိသားစုေလာက္
    ဘယ္ေကာင္းကင္မွ ၾကယ္မစုံ ” တဲ့။
    ၾကယ္စုံညီေသာ ေကာင္းကင္ေလးထဲမွ ကၽြန္ေတာ္ကအေ၀းနယ္ေျမမွာ ခြဲခြါေနရသည္။
    “ ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမဆုိ ကမၻာေပၚမွာ အရွားအပါးဆုံးေသာ လက္ေဆာင္ေတြပါ ”တဲ့။
    မိသားစုေလးကုိ လြမ္းမိ၊ တမ္းတမိေတာ့ တစ္ယာက္တစ္ေနရာစီ။ ခြဲခြာျခင္းသည္ မေကာင္၊ ကြဲကြာ ျခင္းသည္လည္း မေကာင္း။ ေလာက လူသားမ်ားအဖုိ႔ တစ္ေန႔ခြဲရမည္မွာေတာ့မွန္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း မျပတ္ႏုိင္ေသးေသာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အဖုိ႔ တမ္းတျခင္းသည္ ကုိယ္နဲ႔မကြာရွိေနပါဦးမည္။
    “ ရိပ္ၿမံဳ ”
    အေဖရယ္၊ အေမရယ္
    အစ္မရယ္၊ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ညီငယ္
    အားလုံးဟာ ဒီစက္၀န္းထဲမွာ လည္ပတ္ေျပးေနၾကတာပါ။
    တစ္ေနရာမွာ
    “မိသားစု”ေလး ထိပ္တုိက္ေတြ႕ခဲ့ရတာပါ။
    ဘ၀တစ္ခုဆုိပါေတာ့
    ေနာက္တစ္ေနရာ
    ဆုံေကာင္း ဆုံပါလိမ့္မယ္။
    လက္ရွိ ရိပ္ၿမဳံေလးကုိ
    ငိုရင္း လြမ္းမိပါရဲ႕
    ဆုံမွတ္ကလြဲေခ်ာ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ေပါ့။
    ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေရးျဖစ္ခဲ့ပါသည္။
    အဂၤလိပ္ဘာသာတြင္ House ႏွင့္ Home ဆုိတာရွိပါတယ္။ House သည္ ျပင္ပပစၥည္းမ်ားႏွင့္ တည္ေဆာက္ထားရာ အိမ္သာျဖစ္သည္။ Home သည္ မိသားစု၏ ခ်စ္ခင္မႈ၊ ေမတၲာ၊ ေစတနာ၊ သံေယာဇဥ္မ်ားႏွင့္ စည္းလုံးစြာ တည္ေဆာက္ထားေသာ အိမ္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။
    “ လြမ္းရမွ ခ်စ္တာပုိသိတယ္
    ေ၀းရမွာ ေမတၲာပုိရွိတယ္ ”
    ကၽြန္ေတာ္ရိပ္ၿမံဳေလးမွ ခြဲခြာရခ်ိန္မွစ၍ မိသားစုဆုိတာကုိ ပုိၿပီးခ်စ္တတ္လာသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုိ ဘ၀ေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိေပမည္။
    ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုိဘ၀ကုိ မေရာက္ေသးသည့္သူမ်ားကုိ ေျပာျပလုိပါသည္။ ေအးမွ်ေသာ သုိက္ၿမံဳေလးထဲတြင္ ေနခြင့္ရသ၍ေနထုိင္ပါ။ ျပဳစုပါ။ ခ်စ္ခင္ပါ။ အတူတကြေနရစဥ္ မျပဳစုမလုပ္ေကၽြး မခ်စ္ခင္ခဲ့ပါက ခြဲခြာျခင္းႏွင့္ႀကံဳလာလွ်င္ ေနာက္တ တဖန္ပူေဆြးရပါလိမ့္မည္။
    မိသားစုရင္ခြင္သည္ ေအးမွ်သည္၊ ႏူးညံ့သည္၊ အင္အားရွိသည္၊ ေႏြးေထြးလုံၿခံဳသည္။
    ေ၀းေနရျခင္းမွ ခဏတာျဖစ္ျဖစ္ ကင္းလြတ္ခြင့္ေပးပါသခင္။
    “ ၾကယ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀း
    ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ညကုိ ျဖည့္ေပးတယ္။
    မိသားစု ဘယ္မွ်ေ၀းေ၀း
    ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘ၀ကုိ ျဖည့္ေပးတယ္ ”
    ေၾသာ္ …ရိပ္ၿမံဳေလးကုိ သတိတရ လြမ္းဆြတ္ေနမိပါေတာ့သည္။
     

     ေမာင္ပုိင္

    — with Khin San Lwin and 10 others.



    0 0



    ႏိုင္ငံေရးလုပ္တယ္ဆိုတာ လြယ္လြယ္ေလး ထင္မွတ္ေနၾကတာကိုးလို႔ ေတြးမိၿပီး ျပံဳးမိတာပါ။ သူတို႔အားလံုးကို သင္တန္း လာတက္စဥ္ကတည္းက လက္ပြန္းတတီး ရွိခဲတာေၾကာင့္ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ရင္းႏွီးပါတယ္။ သင္တန္း မတက္ၾကေတာ့တဲ့အခါမွာ စီးပြားေရးနယ္ထဲ ေရာက္သြားၾကေပမယ့္လည္း ပညာဒါနကိစၥေတြမွာ အတူတူ တက္တက္ႂကြႂကြ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကတာေၾကာင့္ သူတို႔တေတြမွာ စိတ္ေကာင္းေစတနာရွိၾကတယ္ဆိုတာ ေကာင္းေကာင္း သိပါတယ္။



    ဒါေပမယ္လို႔ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တယ္ဆိုတာက ပရဟိတလုပ္ငန္းလုပ္သလို စိတ္ေကာင္းေစတနာ တခုတည္းနဲ႔ လုပ္လို႔ရတာ မဟုတ္ဘူးေလ။ စီးပြား ကုန္သြယ္ေရးတို႔၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးတို႔၊ စက္မႈလုပ္ငန္းတို႔၊ လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရး လုပ္ငန္းတို႔ဆိုတာေတြ ႏွံ႔ႏွံ႔စပ္စပ္ ေလ့လာသိရွိထားဖို႔လိုတယ္။
    ဒါတင္မက ႏိုင္ငံတကာေရးရာတို႔၊ တရားဥပေဒအေရးတို႔ဆိုတာလည္း တီးမိေခါက္မိဖို႔ လိုေသးတယ္။


    ဒါေတြ အားလံုးထက္ ပိုၿပီး အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ အသင္းအပင္း အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ လုပ္တတ္ကိုင္တတ္ဖို႔ ျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံေရး လုပ္တယ္ ဆိုတာက တဦးေကာင္း တေယာက္ေကာင္း လုပ္လို႔ရတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။ အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ စုစည္းၿပီး လုပ္ရတာ ျဖစ္တယ္။ အဖြဲ႔အစည္းဆိုတာ လူေပါင္းစံု ပါဝင္ေနတာျဖစ္တဲ့အတြက္ “လူအမ်ဳိးမ်ဳိး စိတ္အေထြေထြ” ဆိုတဲ့ စကားလို အေတြးအေခၚ အယူအဆ အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ စ႐ိုက္အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ အႀကိဳက္အမ်ဳိးမ်ဳိးေတြ ေရာေထြးေနၾကမွာပဲ ျဖစ္တယ္။


    အနည္းစုက အမ်ားစုကိုနာခံ

    မတူျခားနားတဲ့ အေတြးအေခၚ အယူအဆမ်ဳိးစံုၾကားမွာ ကိုယ့္အယူအဆကို လူအမ်ား လက္ခံေအာင္လုပ္ဖို႔ အင္မတန္ ခက္သလို၊ အမ်ားစုရဲ႕အယူအဆကို ကုိယ္က လက္ခံႏိုင္ေအာင္ လုပ္ရတာလည္း အင္မတန္မွကို မလြယ္ကူတဲ့ကိစၥ ျဖစ္တယ္။ အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔လုပ္တဲ့အခါမွာကိုယ့္အယူအဆနဲ႔မတူလို႔ မနာခံဘူး၊ လိုက္မလုပ္ဘူးလို႔ ေနလို႔မရဘူးေလ။ ကိုယ္နဲ႔ မတူေပမယ့္ အမ်ားစုရဲ႕ဆံုးျဖတ္မႈကို အနည္းစုက နာခံရတာဟာ ဒီမိုကေရစီ က်င့္စဥ္ ျဖစ္တယ္။

    ႏိုင္ငံေရး လုပ္တယ္ ဆိုတာ မိမိယံုၾကည္ရာ ဝါဒသေဘာတရားေတြကို အသင္းအပင္း အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ စုေပါင္းလုပ္ၾကတာ ျဖစ္တယ္။ ဒီအတြက္ ဝါဒ သေဘာတရားေတြကို ေကာင္းေကာင္း နားလည္ဖို႔လိုသလို အသင္းအပင္း အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ လုပ္ပံု လုပ္နည္းေတြကိုလည္း သေဘာေပါက္ နားလည္ထားဖို႔ လိုပါတယ္။ စံနစ္တက် ေလ့လာသင္ယူမႈ မျပဳဘဲနဲ႔ေတာ့ လုပ္ႏိုင္ဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ‘ႏိုင္ငံေရးသိပၸံ’ ကို ပညာရပ္တခုအျဖစ္ ေလ့လာသင္ယူေနၾကရတာ ျဖစ္တယ္။ ေက်ာင္းေတြမွာ မသင္ခဲ့ရရင္ေတာင္ ကိုယ္တိုင္ ေလ့လာအားထုတ္မႈေတာ့ အမ်ားႀကီး ျပဳထားမွ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဘာေလ့လာမႈမွ မရွိဘဲနဲ႔ ပါတီတခုဝင္လိုက္တာနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမား ျဖစ္သြားႏိုင္တာ မဟုတ္ပါဘူး။

    အဲဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြ ပါတီေထာင္မယ္ဆိုတာကို ျပံဳးမိတာျဖစ္တယ္။


    သတင္းသမားအစြဲမထား

    သူတို႔ပါတီမွာ နာယက တင္ေျမႇာက္ပါရေစ ဆိုကိုေတာ့ အျပတ္ျငင္းလိုက္ပါတယ္။ သူတို႔ပါတီ ေထာင္မွာကို မကန္႔ကြက္ပါဘူး၊ တတ္ႏိုင္တာရွိရင္လည္း ေဘးက ကူပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ ပါတီနာယက မဆိုထားနဲ႔ ပါတီဝင္ေတာင္ မလုပ္ပါရေစနဲ႔လို႔ ေျပာလိုက္ရပါတယ္။ “ဘာ့ေၾကာင့္လဲ၊ ဆရာတို႔မွ မလုပ္ရင္ ဘယ္သူလုပ္မွာလဲ” ေမးခြန္းေတြ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ ကၽြက္ကၽြက္ညံေအာင္ ေမးၾကတာေပါ့။

    “တသက္လံုး သတင္းစာသမားလုပ္လာခဲ့တာ ျဖစ္သလို မေသမခ်င္းလည္း သတင္းစာသမားပဲ လုပ္ေနမွာမို႔ ဘယ္ပါတီမွ ဝင္လို႔မျဖစ္ပါဘူး” လို႔ ေျဖလိုက္ၿပီး သတင္းမီဒီယာသမား ဆိုတာ ကိုယ္ပိုင္ယံုၾကည္ခ်က္ကို စိတ္ထဲမွာပဲထားၿပီး အလုပ္ထဲမွာ ပါတီစြဲ၊ ဝါဒစြဲ မထားရတဲ့အေၾကာင္း ရွင္းျပရပါတယ္။ သူတို႔ကို ရွင္းျပရင္းနဲ႔ စိတ္က အတိတ္ကို ျပန္ေရာက္သြားပါတယ္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း အတူတကြ လုပ္ခဲ့ကိုင္ခဲ့ၾကတဲ့ စာေရးဆရာ၊ သတင္းစာဆရာေတြ အကုန္ေလာက္နီးပါး ပါတီေတြေထာင္ၾက၊ ပါတီဝင္ေတြလုပ္ၾက ျဖစ္ကုန္ၾကပါတယ္။ အဲဒီတုန္းကလည္း ပါတီဝင္ဖို႔ ဝိုင္းေျပာခဲ့ၾကလို႔ ျငင္းခဲ့ရတာပါပဲ။ “လြတ္လပ္တဲ့ သတင္းသမားပဲ ဆက္လုပ္ခ်င္လို႔ပါ” ဆိုၿပီး ျငင္းခဲ့တာပါ။


    ေရးသင့္ေရးထိုက္တာ ေရးမွာပဲ

    အဲဒီလိုျငင္းေတာ့ ရင္ႏွီးတဲ့မိတ္ေဆြတခ်ဳိ႕က ေနာက္ေျပာင္ၿပီး “က်ဳပ္တို႔ အစိုးရျဖစ္ရင္ေရာ ဝင္မပါဘူးလား” လို႔ ေျပာၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ... “ခင္ဗ်ားတို႔အစိုးရျဖစ္ရင္ က်ဳပ္တို႔ကိုေတာ့ အဂၤလိပ္ေခတ္ကလို ဘီကလပ္ေလးေတာ့ ေပးပါဗ်ာ” လို႔ ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္။

    မိတ္ေဆြေတြ အစိုးရျဖစ္သြားလည္း ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ သတင္းစာသမားပဲလုပ္ၿပီး ေရးသင့္ ေရးထိုက္တာ မွန္သမွ် ေရးမွာပဲေလ။ ေရးသင့္ေရးထိုက္လို႔ ေရးတာေတြကို အေရထူထူနဲ႔ ခံႏိုင္ရည္ရွိတဲ့ အစိုးရ ဆိုတာ ဘယ္မွာရွိတာမွတ္လို႔။ ဒီေတာ့ ဒီမိုကေရစီအစိုးရလက္ထက္လည္းသတင္းသမားကေတာ့ ေထာင္ထဲေရာက္မွာပဲ။

    ဦးႀကီး ဆရာႀကီး ေရႊဥေဒါင္းတို႔၊ ဦးေလး လူထုဦးလွတို႔၊ ဆရာဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ တို႔လို သတင္းစာဆရာ စာေရးဆရာႀကီးေတြကို ေထာင္ထဲပို႔ခဲ့တာ ဦးႏု၊ ဦးဗေဆြ၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ဗိုလ္ခင္ေမာင္ကေလးတို႔ရဲ႕ ဖဆပလ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရပဲေလ။ သတင္းသမားကေတာ့ ဘယ္ေခတ္ေရာက္ေရာက္ မွန္တာေရးမွာပဲ။ ဒီေတာ့ ေထာင္ထဲ ေရာက္ၾကမွာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဘီကလပ္ေလးေတာ့ ေပးပါလို႔ မိတ္ေဆြမ်ားကို ႀကိဳေျပာထားရတာ။


    လူငယ္ေတြသာလုပ္ႏိုင္တယ္

    ပါတီေထာင္မယ္ဆိုတဲ့ တပည့္ေတြေတာ့ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္သြားၾကပံု ရပါတယ္။ “ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဆရာ့အားကိုးၿပီး လုပ္ၾကတာ” လို႔ ဝမ္းနည္းစကား ဆိုပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္းပဲ ဘယ္သူ႔မွ အားမကိုးဘဲ ကိုယ့္အား ကိုယ္ကိုး၊ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ရပ္ၿပီး လုပ္ၾကစမ္းပါလို႔ပဲ ေျပာလိုက္ရတယ္။

    ဟုတ္တယ္ေလ။ လူငယ္ေတြရဲ့ အားမာန္၊ ဇြဲသတၱိနဲ႔ ေခတ္ပညာေတြကသာ ေခတ္ႀကီးကို ေျပာင္းပစ္ႏိုင္တာ မဟုတ္လား။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ မွန္တာေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အသံုးမက်လို႔သာ တိုင္းျပည္ႀကီး ေရစုန္ေမ်ာခဲ့ရတာ ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာျပည္ေလာက္ သယံဇာတေတြ ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝတဲ့ႏိုင္ငံ ကမ႓ာမွာေတာင္ ဘယ္ေလာက္ မ်ားမ်ားစားစား ရွိလို႔လဲ။ ဒီလိုႏိုင္ငံမ်ဳိးကိုေတာင္ တိုးတက္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္တာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညံ့လို႔ပဲ။ ဒါကို ျငင္းလို႔မရဘူး။ အခုေခတ္ လူငယ္ေတြက်မွပဲ ေရႊျပည္ႀကီးကို ေရာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးကို ေခၚေဆာင္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ အႂကြင္းမဲ့ ယံုၾကည္ထားပါတယ္။




    ၇ ႀကိမ္ေျမာက္ ျမန္မာသတင္းသမဂၢ ညီလာခံတြင္ ထုတ္ေဝ ျဖန္႔ခ်ိခဲ့သည့္ လူထုရနံ စာစုမ်ား စာအုပ္မွ ေကာက္ႏုတ္ ေဖာ္ျပပါတယ္။

    (ကိုဦး+မသႏၱာ ဘေလာ႔မွ ကူးယူေဖာ္ၿပပါတယ္။)

    0 0

     

    သန္းေခါင္ယံ ဥာဥ့္နက္ထဲ ၾကယ္စင္မ်ားလဲ မလင္းခဲ့
    အလင္းေရာင္ အလင္းေရာင္

    ကမၻာဦးအစ ဒ႑ာရီေတြထဲမွာ လူေတြဟာ ေမွာင္ထဲမွာေနရတာၾကာလာေတာ့
    အလင္းေရာင္ကို ေတာင့္တၾကတာမို႔ ေန ဆိုတာ ေပၚေပါက္လာသတဲ့။

    ေမွာင္ထဲမွာ ႏွစ္ ၅၀ ေက်ာ္ေနလာၾကတဲ့ သန္း ၅၀ မွာ အလင္းေရာင္ဆိုတာကို
    ေတာင့္တခြင့္ေလးေတာင္ ရွိေနပါ့မလားလို႔ အခုတေလာ ေတြးေနမိပါတယ္။

    ပိန္းပိတ္ေမွာင္တဲ့ အေမွာင္ထဲမွာ ကိုယ္ေတြရဲ့ဘ၀ေတြ ဘယ္လိုနိမ့္က်ေနတယ္ဆိုတာ
    သူမ်ားဘ၀ေတြကို လိုက္ၾကည့္ခြင့္ရေတာ့မွပဲ အေသအခ်ာသိခြင့္ရတာပါ။

    အေ၀းကို ပ်ံခ်င္လဲပ်ံ မပ်ံခ်င္လဲပ်ံၾကရတဲ့ သန္းနဲ႔ခ်ီတဲ့ ျမန္မာေတြရင္ထဲ
    အိမ္ဆိုတာ အျမဲအမွတ္တရက်န္စျမဲပါ။

    ဘယ္မွာစားစား ဘယ္မွာသြားသြား ၀င္လိုက္တဲ့ေနရာဟာ မီးအျမဲလာတဲ့ေနရာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။
    သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္တဲ့လမ္းေတြနဲ႔ လွပတင့္တယ္တဲ့ ျမိဳ႔တစ္ျမိဳ႔ျဖစ္ခ်င္လဲ ျဖစ္မယ္။
    အိမ္ ေတာ့မဟုတ္ေပဘူး။

    Home sweet Home လို႔ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ ဘာလို႔ သံုးၾကသလဲဆိုတာ
    အိမ္ ဆိုတဲ့အဓိပၸါယ္ကို အေလးအနက္္ရွာေဖြမိမွပဲ၊
    အိမ္နဲ႔ေ၀းေတာ့မွပဲ အေသအခ်ာသိခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။

    လံုျခံဳမွဳ၊ ေႏြးေထြးမွဳ၊ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳ၊ စိတ္ခ်မ္းသာမွဳေတြဆိုတာ
    မီးမလာတာနဲ႔လဲ မဆိုင္၊ လမ္းမေပၚမွာ ဗြက္ေတြျပည့္ေနတာနဲ႔လဲ မဆိုင္၊
    ျခင္သိပ္ကိုက္တာနဲ႔လဲ မဆိုင္တဲ့အေၾကာင္း။

    ဟုိး ရပ္ေ၀းမွာ အိမ္ျပန္ခ်င္လြန္းလို႔ ေမွ်ာ္လင့္တၾကီး ေစာင့္စားေနၾကတဲ့
    ေမာင္ႏွမေတြကို ျမင္ေယာင္ရင္း အားနာေနမိတယ္။
    တိုးတိုးကေလး၊ ဒါမွမဟုတ္ ၾကားၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့
    အက်ယ္ၾကီး ရင္ကြဲေအာင္ေအာ္ေျပာခ်င္ေနမိတယ္။

    ျပန္မလာၾကပါနဲ႔ဦးလို႔။

    ျပန္မလာၾကပါနဲ႔ဦး။

    ကိုယ့္ဘ၀ေတြ ရင္းႏွီးေပးဆပ္ျပီး အေ၀းမွာ ျမွပ္ႏွံခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္
    အမိေျမမွာ ဘာအသီးအပြင့္မွ မျဖစ္ထြန္းႏိုင္ေသးလို႔ ျပန္မလာၾကပါနဲ႔ဦး။

    ပညာဘယ္ေလာက္တတ္တတ္၊ ေငြဘယ္ေလာက္ရွိရွိ၊
    တိုင္းျပည္ကိုဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်စ္ခ်စ္

    ဒီပညာကို တန္ဖိုးမထားတတ္တဲ့ေျမ

    ေငြကို ေငြလို႔ မမွတ္တဲ့ေျမ

    တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ဆိုတာ ရယ္စရာ၊ သေရာ္စရာ
    စကားလံုးတစ္ခုထက္မပိုတဲ့ေျမကို
    ျပန္မလာၾကပါနဲ႔ဦး။

    လူတစ္ေယာက္ရဲ့ ဘ၀မဟုတ္တဲ့ သန္း ၅၀ ရဲ့ဘ၀

    ဒီလူေတြနဲ႔ ျဖစ္တည္ေနတဲ့ ဒီေျမေပၚမွာ

    တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ ျပန္လည္ထူေထာင္ဖို႔ အေရးအပါဆံုးဟာ

    ဒီလူေတြရဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊

    ဒီလူေတြရဲ့ တက္ၾကြေပ်ာ္ရႊင္မွဳ၊

    ဒီလူေတြရဲ့ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မွဳ၊

    ဒီလူေတြရဲ့ ရင္းႏွီးေပးဆပ္မွဳ ဆိုတဲ့

    အေျခခံရဲ့ အေျခခံကေလးေတာင္မွ

    မသိတဲ့ မတတ္တဲ့ နားမလည္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တဲ့အျပင္
    ရုိက္ခ်ဳိးဖ်က္ဆီးခ်င္သူေတြေပါတဲ့ ေျမေပၚကို
    ျပန္မလာၾကပါနဲ႔ဦး။

    ၀မ္းနည္းပမ္းနည္းနဲ႔ပဲ
    ငိုရင္းေျပာလိုက္မယ္။
    ျပန္မလာၾကပါနဲ႔ဦး။

    ကိုယ္တိုင္လဲ ေလာဘအေမွာင္ထဲမွာ ပိတ္မိေနျပီး
    တျခားသူေတြကိုလဲ အေမွာင္ထဲထားခ်င္ေနသူေတြကိုေတာ့
    သနားလြန္းလို႔ နဲနဲေျပာျပမယ္။

    လူေတြက တကယ္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ခ်စ္တာမဟုတ္ဘူး။

    သူ႔ရဲ့ ဘြဲ႔ထူး ဂုဏ္ထူးေတြကို အထင္ၾကီးေလးစားတာမဟုတ္ဘူး။

    သူ အဂၤလိပ္စကား တတ္တာကို အားက်တာမဟုတ္ဘူး။

    ကုန္ကုန္ေျပာရင္
    ေအာင္ဆန္းသမီးမို႔ ေငးေမာၾကတာလဲမဟုတ္ဘူး။

    သြားေလရာမွာ မ်က္ႏွာကေလးပဲ ျမင္ရ ျမင္ရ
    အသံကေလးပဲ ၾကားရ ၾကားရလို႔
    တစ္ႏိုင္ငံလံုး ျပိဳဆင္းေနရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက တစ္ခုထဲပဲ။

    ကမၻာဦးကလူေတြ ေန ကိုေတာင့္တသလိုမ်ဳိး
    သန္း ၅၀ ရဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြအတြက္
    တစ္ခုထဲေသာ အလင္းေရာင္မို႔ပဲ။

    ဒီအလင္းေရာင္ကို
    မွိန္သြားေအာင္၊ ေပ်ာက္သြားေအာင္၊ ဖံုးသြားေအာင္
    မတရားနည္းလမ္းနဲ႔ ၾကိဳးပမ္းေနၾကသေရြ႔
    ဒီေျမ ဒီေရကို
    ျပန္မလာၾကပါနဲ႔ဦး။

    ကိုယ့္ဘ၀အတြက္မထူးေတာ့ေပမယ္
    ေနာက္မ်ဳိးဆက္အတြက္ အာမခံခ်က္မေပးႏိုင္သေရြ႔
    ျပန္မလာၾကပါနဲ႔ဦး။

    စင္ေပၚမွာ ဘာေတြပဲ လုပ္ျပလုပ္ျပ
    စင္ေနာက္က လက္မည္းေတြကို မဖယ္သေရြ႔
    ျပန္မလာၾကပါနဲ႔ဦး။

    ရုိးသားေျဖာင့္မတ္မွဳ

    သတၱိရွိရွိ တာ၀န္ယူမွဳ

    သစၥာရွိမွဳဆိုတာေတြကို

    ေရွ႔ေဆာင္ဦးရြက္ လုပ္ျပႏိုင္သူ

    စင္ေပၚမေရာက္သေရြ႔

    ျပန္မလာၾကပါနဲ႔ဦး။

    ရင္နာနာနဲ႔ ေျပာပါရေစ။

    အခ်ိန္မတိုင္ေသးတာမို႔

    ျပန္မလာၾကပါနဲ႔ဦး။

    0 0

    by ဘီလူး ငေတ (Notes) on Saturday, July 6, 2013 at 12:15pm
                                                
    ပိုးစုန္းၾကဴးေတာင္မလင္းရဲတဲ႔
    ေဟာဒီ ပုလင္းမဲမဲထဲ
    အမွန္တရားဟာ
    ေခ်ာင္က်က်စားပြဲမွာ
    ဦးထုပ္ငိုက္ငိုက္ေဆာင္းလို႔...



    ယမ္းခိုးေတြ-ဘိန္းနံ႔ေတြနံေနတဲ႔
    အေမွာင္ရိပ္ထဲ
    အတံုးရံုးလဲေနတာ ဘယ္သူပါလိမ္႔
    ခင္ဗ်ားညီေလးျဖစ္ႏိုင္သလို
    ကၽြန္ေတာ္႔ညီေလးလဲျဖစ္ႏိုင္တာပဲ


    ဘီယာနံ႔ ယမကာနံ႔ေတြနဲ႔
    မိွန္ျပာျပာမလင္းတလင္းထဲ
    မလံု႔တလံု
    ေစ်းကြက္ရွာ မ်က္၀န္းပိုင္ရွင္ဟာ
    ဘယ္သူပါလိမ္႔
    ခင္ဗ်ားညီမေလးလည္းျဖစ္ႏိုင္သလို
    ကၽြန္ေတာ္႔ညီမေလးလည္းျဖစ္ႏိုင္တာပဲ


    ဘယ္လိုမိသားစုလဲေဟ႔
    အခြင္႔ထူးခံမႈေတြနဲ႔စိတ္၀မ္းကြဲေနတဲ႔ မိသားစုမ်ိဳးလား
    ဖိႏွိပိမႈေတြေၾကာင္႔ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ဒဏ္ရာရေနတဲ႔ မိသားစုမ်ိဳးလား ...


    ဘာ ...
    ေႏြလမ္းမို႔ ေရခမ္းတာဟုတ္လား?
    ဒီေႏြဘယ္ေလာက္ပူလို႔လဲ
    ႏြားေျခရာခြက္ ေျခာက္ရံုနဲ႔
    ပင္လယ္ႀကီးက လိုက္ခမ္းရမွာလား
    ယီးတီးေယာင္ေတာင္လိုက္ခမ္းရမွာလား
    စစ္ေအးေခတ္ကုန္ရံုနဲ႔
    မတရားမႈကို လူရာသြင္းရေတာ႔မွာလား
    ဒီပုလင္းမဲႀကီးကိုဘယ္သူမွ ရိုက္မခြဲေတာ႔ဘူးလား ...


    ဒီပုလင္းအမဲႀကီးထဲတို႔တေတြဟာ
    စကားပံုေတြ ထြင္ခဲ႔ရ
    စကားပံုေတြအတိုင္း
    ေဆးသမားလို ဖ်ားနာခဲ႔ရ
    ေရွ႕ေနလို မွားယြင္းခဲ႔ရ
    ပုလင္းမဲႀကီးအလိုက်
    ေမြးသမွ် သမင္ေတြက်ားစာေကၽြးခဲ႔ရ
    က်င္႔၀တ္ေတြကို-ခ်နင္းခဲ႔ရ
    စကားပံုေတြ မကုန္ေသးဘူးလား
    ပုလင္းမဲႀကီး မကြဲေသးဘူးလား


    ကမာၻႀကီးက မီးေလာင္ေနၿပီ
    ငါတို႔ဟာ
    ပုလင္းမဲႀကီး စကားပံုေတြအတိုင္း
    သားကိုေတာင္ ခ်နင္းရေတာ႔မွာလား
    "လူ" ဆို
    လူပီသေၾကာင္းျပဖို႔
    မိခင္စိတ္ရိွေၾကာင္းျပဖို႔
    အနာဂါတ္ ရင္ေသြးရဲ႕အဲ႔ကနဲငိုသံၾကားရံု
    ႏွလံုးေျခာက္ျခားေျပးလႊားခ်ီတက္
    ႏို႔ခ်ိဳေကၽြးတတ္တဲ႔မိခင္စိတ္မ်ိဳး
    အို...ေနာက္ဆံုး
        ပုဆိန္ရိုးလို႔ စြပ္စြဲစြပ္စြဲ
        ရင္ဆိုင္ရဲတဲ႔ မိခင္စိတ္မ်ိဳးနဲ႔
        အနာဂါတ္ရင္ေသြးကို မကယ္တင္ႏိုင္ဘူးလား
    ေဘးဘီၾကည္႕ေတာ႔
    သဘာ၀၀န္းက်င္ကို ကယ္မယ္ဆိုတဲ႔လက္ေတြကမ်ား
    စာရိတၱ၀န္းက်င္ကိုကယ္မယ္ဆိုတဲ႔ လက္ေတြကရွား
    ဒီပုလင္းမဲႀကီးထဲ
    ေယာက္်ားတန္မဲ႔ မငိုမိေအာင္
    ေမးေၾကာႀကီးေတြ ေထာင္ထားရ
    ႏိုင္႔ထက္စီးနင္းခြာရာေတြေၾကာင္႔
    ေယာင္ကိုင္းေနတဲ႔ပခံုးေပၚမွ
    ထမ္းပိုးထပ္တင္ေနၾကတာ...


    ေရႊဖိနပ္ဆုဆိုတာ
    တိုက္စစ္မႈးေတြ အတြက္ပါကြာ
    ကိုယ္က်င္းတရားက
    ဘယ္ေလာက္ပဲ သတိထားေရးဖြဲ႔ဖြဲ႔
    ငါ႔၀မ္းပူဆာသမား
    စာစီအမွားေၾကာင္
    ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လံုး ေရတိမ္နစ္ၾကရ...


    ဒီပုလင္းမဲႀကီး
    ငါျဖင္႔ မုန္းလွၿပီ...


    ေဟ႔ ...
    ပုဆိန္ရိုးပဲေခၚေခၚ
    အဲဒီပုဆိန္ႀကီးနဲ႔
    ပုလင္းမဲႀကီးကို ရိုက္ခြဲလိုက္မယ္
    အမွန္တရားဟာ
    ေခ်ာင္က်က်စားပြဲမွာ
    ဦးထုပ္ငိုက္ငိုက္ေဆာင္းတဲ႔ဘ၀ကလြတ္ဖို႔
    ခင္ဗ်ားတို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ညီမေလးေတြ
    မလံု႔တလံု
    ေစ်းကြက္ရွာ မေနရဖို႔
    ခြမ္းကနဲ
    ပုလင္းမဲႀကီးကို ရိုက္ခြဲဖို႔
    ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ကိုလည္း
    ပုဆိန္ရိုးအဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ဖိတ္ေခၚပါရေစ။

    - မင္းကိုႏိုင္



    0 0

    Ucs Jugger's status update. 
    ------------------------------
    --------------------------

    သေဘာထားကြဲလြဲမႈ ပဋိပကၡ (Conflict) ဆိုသည္မွာ မိမိႏွင့္ မိမိအဖြဲ႔အစည္း၊ မိမိႏွင့္ မိမိရပ္ရြာ၊ႏုိင္ငံ ကိုယ္စီရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္၊ ရည္မွန္းခ်က္၊ ပန္းတုိင္ျခင္းမတူရေသာေၾကာင့္ အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ တစ္ဖက္ႏွင့္ တစ္ဖက္ရန္လိုမႈ၊ အႏုိင္ရလိုမႈျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားျခင္းျဖစ္သည္။ မိမိရဲ႕ ေအာင္ျမင္လိုစိတ္ထက္ ေအာင္ႏုိင္လိုစိတ္ အတၱ အသားေပးစရိုက္လကၡဏာမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ပြားရျခင္း ျဖစ္သည္။

    ***ျဖစ္ပြားရျခင္းအေၾကာင္းအရင္း

    ၁) အရင္းအျမစ္ ျပသာနာရွားပါးလာမႈ၊ လိုခ်င္တပ္မက္မႈ (Scarce resources)
    ၂) မေရရာမျပတ္သားေသာ တရားစီရင္ဆုံးျဖတ္မႈ (Jurisdictional ambiguities)
    ၃) ဆက္ဆံေရး က်ဲပါးမႈ၊ ျပတ္ေတာက္မႈ (Communication breakdown)
    ၄) ပုဂၢိဳလ္ေရးဆုိင္ရာ သေဘာထားမတိုက္ဆုိင္မႈ (Personality clashes)
    ၅) လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာအေပၚအသုံးခ်ျခင္းႏွင့္ အဆင့္အတန္းဆိုင္ရာ မတူညီမႈ (Institutional Power & status differences)
    ၆) ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတုိင္ မတူညီမႈ (Goal differences) တို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။

    မ်ားေသာအားျဖင့္ မိသားစုအသိုင္းအ၀ိုင္းေတြမွာလည္း ေတြ႔ရသလို အဖြဲ႔အစည္းအတုိင္း၊ အသင္းတုိင္းမွာေတြမွာ အေတြ႔ရမ်ားတဲ႔ နံပါတ္ (၃)(၄)(၆) (Conflict) ကိုဦးစားေပးေရးသားပါ႔မယ္။

    သေဘာထားကြဲလြဲမႈေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္အျမင္အမ်ားကို ေအာက္ပါအတိုင္းေတြ႔ရမွာပါ။

    1) Competing / Forcing (ယွဥ္ျပိဳင္ျခင္း)
    သူတစ္လမ္း ကိုယ္တစ္လမ္း မ်ဥ္းေျဖာင့္လို အေနအထားျဖင့္သြားေနျပီး တစ္ဖက္သားရဲ႕ ဆႏၵကိုလည္း လက္မခံ ျပတ္ျပတ္သားသားဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ျပီး တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လိုစိတ္မရွိ ယုံၾကည္မႈ လြန္ကဲျပီး ငါတေကာေကာ ေကာေနၾကျခင္း။

    2) Avoiding (ေရွာင္ရွားျခင္း)
    တစ္ဖက္သား ဆႏၵကိုလက္ခံသည္၊ မခံသည္ေတာ႔မဟုတ္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေသာ အဆင့္ျဖစ္ျပီး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လိုစိတ္မရွိျခင္း၊ ေရွာင္ရွားျခင္း။ ဥပမာ - ျပန္မေျပာနားမေထာင္လုပ္ရပ္မ်ိဳး

    3) Accomodation (လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိျခင္း)
    တစ္ဖက္သားရဲ႕ ဆႏၵကို လက္ခံသည္ လက္မခံသည္ေတာ႔မဟုတ္ မိမိ၏ အထင္အျမင္တစ္ဖက္တည္းအေပၚကို ဦးညႊတ္လာေစရန္ မိမိယုံၾကည္မႈကို တစ္ဖက္သား ကိုယ္႔ဘက္ပါလာေစရန္ ပူးကပ္သတ္သည္႔ အေနအထား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လိုစိတ္ရွိျခင္း။ လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိလာျခင္း။

    4) Collaboration (ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လိုျခင္း)
    တစ္ဖက္သားရဲ႕ ဆႏၵကိုလည္း လက္မခံ ျပတ္ျပတ္သားသားဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ေပမဲ႔ အဖြဲ႔အစည္း သင္းမကြဲရေလေအာင္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လိုစိတ္ရွိျခင္း၊ အတူတကြ လုပ္ကိုင္လိုစိတ္ရွိျခင္း။

    5) Compromising (ညိွႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ျခင္း)
    တစ္ဖက္သားရဲ႕ ဆႏၵကို မမာလြန္း၊ မေပ်ာ႔လြန္း အေျခအေနတစ္ရပ္ကို လက္ခံထားျပီး ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ေလ်ာ႔ေပါ႔စဥ္းစားျပီး အတူတကြ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လိုစိတ္ရွိျခင္း။ အတူတကြ ညိွႏႈိင္းလုပ္ကိုင္လိုစိတ္ရွိျခင္း။ တုိ႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ Compromising အျမင္မ်ိဳးရွိရင္ေတာ႔ အေကာင္းသားေပါ႔ဗ်ာ။ မဇိၥဳမပဋိပဒါလမ္းစဥ္ေပါ႔။

    အထက္မွာ သေဘာထားကြဲလြဲမႈ အျမင္မ်ားကိုတင္ျပထားျပီးေနာက္ဆက္တြဲ အျမင္အေပၚဆိုးက်ိဳးအဆင့္(၃)ဆင့္အေနအထားျဖင့္ သက္ေရာက္ပါတယ္။

    ၁) Skirmishes (တစ္ဖက္နဲ႔ တစ္ဖက္ အားစမ္းျခင္း အေနအထား)
    ၂) Confrontations (တစ္ဖက္နဲ႔ တစ္ဖက္ ရင္ဆိုင္ထိပ္တုိက္ေတြ႔ျခင္း အေနအထား)
    ၃) Full Scale War (တစ္ဖက္နဲ႔ တစ္ဖက္ သူႏုိင္ကိုယ္ႏုိင္ အျပိဳင္ခ်ဲ ေခ်မႈန္းျခင္း အေနအထား)

    *Skirmishes အေနအထားမွာ နိစၥဓူ၀ ေတြ႔ေနျမင္ေနရတာေတြ သူ႔အျမင္ကိုယ္႔အျမင္မတူ၊ သူက ကိုယ္႔ကိုေၾကာတာ ကိုယ္ကသူ႔ကိုေၾကာတာ တစ္နည္းအားျဖင့္ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္တြက္ကပ္ျခင္းကို သိေနတဲ႔ အေနအထား၊ အားစမ္းယွဥ္ျပိဳင္ ေစာင္ေျမာင္စျပဳေနတဲ႔ အေနအထား၊ အရမ္းၾကီးမၾကီးထြားေသးေပမဲ႔ ယခုအေနအထားမွာတင္ အျမစ္ျဖတ္ႏုိင္တဲ႔ အဆင့္ျဖစ္ပါတယ္။ Solving အေနနဲ႔ တစ္ဖက္သားရဲ႕ ဆႏၵအျမင္ကို အကယ္လို႔သာ ဟူေသာ အျမင္မ်ိဳး ေဖးေဖးမမ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ျမင္ေပးမယ္ ေျပာဆိုခြင့္ေပးမယ္ဆိုရင္ ဒီအဆင့္မွာတင္ ျပတ္ပါတယ္။

    *Confrontations အေနအထားဟာ တစ္ဖက္နဲ႔ တစ္ဖက္ မၾကာခဏ ထိပ္တိုက္ေတြ႔ဆုံျပီး အေနအထား စကားမ်ားျပီး အေနအထားျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဖက္နဲ႔ တစ္ဖက္ အေလ်ာ႔ေပးျခင္း လကၡဏာေလ်ာ႔ပါးလာတယ္။ ျပင္းထန္လာတယ္။ မေခၚမေျပာခ်င္ေသာ အဆင့္ထိေရာက္လာတယ္။ Solving အေနန႔ဲ မျဖစ္ခင္ပထမဦးစြာ မိမိ မေက်နပ္သမွ် စုပုံမထားသင့္ပါဘူး။ ဘြင္းဘြင္းရွင္းရွင္း တုိင္တုိင္ပင္ပင္လုပ္ပါ။ မိမိအျမင္နဲ႔ မတူသည္႔ အေၾကာင္းအရာကို အဖြဲ႔အစည္းအက်ိဳးကုိ အဓိကထား အေျခခံ ေျဖရွင္းျပီး ပုဂၢလိက ခံစားခ်က္ေဘးဖယ္ထုတ္ပါ။ လြန္လြန္ကဲကဲ အျပဳအမူမ်ား ထိန္းခ်ဳပ္ပါ။

    *Full Scale War တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္ ေစ႔စပ္ညိွႏႈိင္းရန္ အေတာ္ပင္ခက္ခဲျပီး သူႏုိင္ကိုယ္ႏုိင္ ေရကုန္ေရခမ္း ဘတစ္ျပန္က်ားတစ္ျပန္ တစ္ဖက္မဟုတ္ တစ္ဖက္ အရႈံးရလဒ္ထြက္သည္အထိ လုံး၀ဥသုန္ေခ်မႈန္းေသာ အဆင့္ျဖစ္သည္။ ကမာၻစစ္မ်ားဥပမာျဖစ္သည္။ Solving အေနနဲ႔ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ေျဖရွင္းႏုိင္ေသာ အဆင့္မဟုတ္သည္႔အတြက္ ၾကားလူ တတိယလူ ၀င္ေရာက္ေျဖရွင္းရေသာ အေနအထားျဖစ္သည္။ ေျဖရွင္းျခင္း (Resolve) ထက္ ျဖန္ေျဖျခင္း (Intervence) ကို တတိယလူက ညိွႏႈိင္းေပးရသည္။ တတိယလူ အဓိက အေနအထားျဖစ္သည္။ က်ဴးဘားအေရးအခင္းတြင္ ကုလသမၸဂအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဴပ္ဦးသန္႔၏ ျဖန္ေျဖျခင္းမ်ိဳးသည္ စံနမူနာျဖစ္သည္။ ျဖစ္ပြားပုံ အေျခအေန (Analysis) ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာရသည္။ ဘာေၾကာင့္(Why) ဟူေသာ ေမးခြန္းမ်ိဳး ဒီလို အေျခအေနမ်ိဳးမွာ မေမးသင့္ေတာ႔ ယုတၱိမတန္ေတာ႔၊ Logic / Reasoning ေၾကာင္းက်ိဳးဆီေလ်ာ္ျခင္းတို႔ကို ဖယ္ထားျပီး ျပသာနာဘယ္လိုျပီးဆုံးရမလဲ How ကိုသာ ဦးတည္ ေဆာင္ရြက္ရမည္။ ျဖစ္ျပီးကိစၥ၊ ျဖစ္ဆဲကိစၥတို႔ စျမဳံျပန္ (Blame) အျပစ္တင္ျခင္းမ်ိဳး ေရွာင္ရွားျပီး ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ရည္မွန္းခ်က္ကိုသာ ညိွႏႈိင္းေဆာင္၇ြက္ရမည္။

    *လိုအပ္ခ်က္မ်ားစြာရွိပါေသးသျဖင့္ ေထာက္ျပစရာမ်ားရွိပါက Comment ေရးသားႏုိင္သည္*
    ___________________________________________________________________
    ဆရာေနဇင္လတ္ Managing Conflict ေဆာင္းပါးႏွင့္ MHR Subject မွ Conflict Notes မ်ားကို အၾကမ္းဖ်င္းထုတ္ႏႈတ္ေရးသားသည္။

    0 0

     

    by Ye Myint Kyaw (Notes) on Wednesday, July 3, 2013 at 7:41pm
    ေခ်ာအိႏြယ္

    ေ၀ဖန္ပုိင္းျခင္းစဥ္းစားျခင္း (critical thinking)၊ ေဖာက္ထြက္ေတြးျခင္း (lateral thinking)၊ တီထြင္ဥာဏ္ (creative thinking) စသည္တို႔သည္ လူတုိင္းေလ့က်င့္ယူႏိုင္ေသာ အေလ့အထစနစ္ေလးမ်ားသာ ျဖစ္ၾကသည္။


    ယေန႔ႏိုင္ငံတကာတကၠသိုလ္မ်ားတြင္ ဤအေၾကာင္းအရာသည္ အျငင္းပြားဖြယ္ျဖစ္သည္။ အခ်ဳိ႕က လူတေယာက္ သူမတူေအာင္ ေတြးတတ္ျမင္တတ္ျခင္းသည္ ေမြးရာပါ (nature) ဟုဆိုသည္။ အခ်ဳိ႕ကေတာ့ ၾကီးျပင္းရာ ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ (nurture) ဟုဆိုပါသည္။ ဥပမာ စတီဖင္ေဟာ့ကင္း စၾကၤာ၀ဠာၾကီးတခုလံုးအေၾကာင္းကို ဘီးတပ္ကုလား ထိုင္ေပၚမွ မထဘဲ ခ်က္က်လက္က် ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားတတ္ျခင္းသည္ genius တဦးမို႔သာဟု ျငင္းႏုိင္သည္။ တဖက္တြင္လည္း မိမိတို႔ ၾကီးျပင္းရာပတ္၀န္းက်င္၏ လႊမ္းမိုးမႈမွ ထြက္ေပၚလာေသာ ကမၻာ့အေတြးအေခၚပညာရွင္မ်ားစြာ ရွိသည္။

    မည္သို႔ဆိုေစ ထိုအရည္အခ်င္းမ်ားသည္ လူတုိင္းေလ့က်င့္ယူႏုိင္ေသာ စနစ္မ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံတကာ တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ ေက်ာင္းသားမ်ား အေတြးအေခၚ ျမင့္မားလာေစရန္၊ တနည္းအားျဖင့္ ေဖာက္ထြက္ေတြးေခၚ ႏုိင္ေစရန္ ရည္ရြယ္ျပီး Rational Thinking ကဲ့သို႔ေသာ ဘာသာရပ္မ်ဳိးကို ေက်ာင္းသားအားလံုး သင္ယူႏုိင္ရန္ စီစဥ္ေပးပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ဥပေဒ၊ အေတြးအေခၚ၊ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး ဘာသာရပ္မ်ား ကို ေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ထိုအေတြးအျမင္ သေဘာတရားမ်ားကို နားလည္ထားပါက ေလ့လာဆဲကာလႏွင့္ မိမိေလ့လာသမွ်ကို လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ ျပန္လည္အသံုးခ်ရာတြင္ ပိုမိုထိေရာက္မည္ ျဖစ္သည္။

    ဥပေဒကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ေတြးတတ္ျမင္တတ္မွသာလွ်င္ တရားမွ်တေသာလူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို တည္ေဆာက္ႏုိင္မည္။ ဥပေဒဆိုင္ရာအေတြးအေခၚ (Jurisprudence) သည္ တရားမွ်တမႈ၏ အသက္ေသြးေၾကာဟု ေျပာလွ်င္ ရႏုိင္ပါသည္။ ေရာမတို႔မွ စတင္က်င့္သံုးခဲ့သည္ဟ ုဆိုႏုိင္ေသာ္လည္း တကယ္တမ္း ေခတ္သစ္ Jurisprudence ကို ၁၈ရာစု ဦးပိုင္းေလာက္ကမွ စနစ္တက်စတင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

    ေဖာက္ထြက္ေတြးျခင္းမွာ အစပိုင္းတြင္ ရိုးရွင္းပါသည္။ ဖေလာ့ဆဖာမ်ားက စတင္ ေမးခြန္းထုတ္ပါသည္။ ဥပေဒ ဆိုတာဘာလဲ… ဥပေဒမွာ ဘာေတြရွိေနသင့္သလဲ… ဘာေတြရွိမေနသင့္ဖူးလဲ… ျပသနာေတြကေရာ… ဘာေၾကာင့္လဲ… အစရွိသျဖင့္… ဖေလာ့ဆဖာမ်ား၏ 'ဘာ' ႏွင့္အစခ်ီေသာ စပ္စပ္စုစု ေမးခြန္းေပါင္းေျမာက္ျမားစြာကို ဆိုင္ရာဆုိင္ရာ အပိုင္းမ်ားခြဲလိုက္ေသာအခါ ဥပေဒသီအိုရီမ်ား (Schools of thought) ထြက္ေပၚလာပါသည္။ အၾကမ္းအားျဖင့္ သီအိုရီ ေလးမ်ဳိးရွိသည္ဟု ေျပာႏိုင္သည္။ (၁) Natural Law၊ (၂) Legal Positivism၊ (၃) Legal Realism၊ (၄) Critical Legal Studies တို႔ ျဖစ္သည္။

    (၁) Natural Law

    Natural Law ၏ဖခင္မွာ အရစၥတိုတယ္ ျဖစ္သည္။ အရစၥတိုတယ္၏ အေတြးအေခၚတို႔သည္ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ (moral virtue) မွ အစျပဳသည္။ တရားမွ်တမႈသည္ ကိုယ္က်င့္သိကၡာတန္ဖိုးတို႔အေပၚ အေျခခံသည္။ တဖန္ ထိုတန္ဖိုးတို႔သည္ အလယ္တည့္တည့္တြင္ ရပ္တည္ေနရာ (မဇ်ိမပဋိပဋာ) မွလာျခင္းျဖစ္ျပီး အလြန္အကၽြံျဖစ္ေသာ အစြန္းႏွစ္ဖက္မွ မဟုတ္ဟု ဆိုသည္။ Natural Law ၏ ရည္ရြယ္ရင္းမွာ မတရားေသာဥပေဒအား ဥပေဒဟု မသတ္မွတ္ (an unjust law is no law at all)။ လာတင္စကား lex iniusta non est lex မွေမြးစားျခင္းျဖစ္သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ သဘာ၀တရားတြင္ လုိက္နာရမည့္ ဥပေဒမ်ား အလိုအေလ်ာက္တည္ရွိေနသည္။ မတရားမႈသည္ သဘာ၀ကိုဆန္႔က်င္ေသာေၾကာင့္ ဥပေဒမဟုတ္ဟု ဆိုပါသည္။

    Thomas Hobbes ကမူ Leviathan က်မ္းထဲတြင္ လူသားကို မိမိကိုယ္ကို ပ်က္စီးေၾကာင္း အက်င့္မ်ားအား မျပဳလုပ္ေစရန္ (သို႔မဟုတ္) ပ်က္စီးေစေသာအရာမ်ားကို တြန္းလွန္ႏိုင္ေစရန္ သဘာ၀တရားက က်ဳိးေၾကာင္းခုိင္လံုေသာဆင္ျခင္စိတ္ျဖင့္ လိုက္နာရမည့္ က်င့္ထံုးမ်ား ျပဌန္းလ်က္ရွိသည္ဟုဆိုေလသည္။ ဥပမာ ထာ၀ရဘုရား၊ လူ႔အခြင့္အေရး စသည္တို႔မွာ Natural Law ျဖစ္သည္။ Natural Law ၏ အက်ဳိးဆက္မွာ က်ဳိးေၾကာင္းခုိင္လံုေသာအေတြးအေခၚျဖင့္ ဥပေဒျပဳအာဏာကို ကန္႔သတ္ရန္ျဖစ္လာပါသည္။

    (၂) Legal Positivist

    Hart မွာ ေခတ္သစ္ ပင္တုိင္ Legal Positivist ျဖစ္သည္။ Hart က ဥပေဒဆိုသည္မွာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတခုရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးတဲ့ ထိုလူ႔အဖြဲ႔အစည္းက လက္ခံမည့္ ဆီေလ်ာ္ေသာ က်င့္ထံုးမ်ားကို ေပါင္းစည္း ထားသည့္ စနစ္ႀကီးတခုျဖစ္သည္ဟု ဆိုပါသည္။ Hart ရဲ႕ Legal Positivism က ဥပေဒႏွင့္ ကိုယ္က်င့္တရားသည္ ဆက္စပ္၍မရ။ လူမႈလိုအပ္ခ်က္မ်ားအရ ထိုလူ႔အဖြဲ႔အစည္းက လက္ခံေသာ ဥပေဒစနစ္တခု ေပၚေပါက္လာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဥပေဒသည္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း လိုအပ္ခ်က္မ်ားအေပၚ အေျခခံေရးဆြဲသင့္သည္ဟု ဆိုသည္။

    ေရးဆြဲလိုက္ေသာ ဥပေဒသည္ သဘာ၀တရားေပၚ အေျခမခံပါ။ ဥပေဒျပဳအာဏာက ျပဌန္းလိုက္သည့္ စံစနစ္မ်ား (positive norms) ကို လိုက္နာရမည္ျဖစ္သည္။ ထို ျပဌန္းခ်က္မ်ားသည္ လူထုကလက္ခံေသာ စံအတုိင္းအတာ မ်ားႏွင့္အညီ ေရးဆြဲရာ ထိုလူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ တရားမွ်တမည္ျဖစ္သည္။ ၄င္းတို႔ႏွင့္ လံုး၀မပတ္သက္ေသာ ျပင္ပလူ႔အဖြဲ႔ အစည္းတစ္ခု ရႈေထာင့္မွၾကည့္လွ်င္ တရားမွ်တမႈရွိခ်င္မွရွိမည္။ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ တရားမွ်တမႈ၊ လူသား၀ါဒ စသည္တို႔ျဖင့္ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္။ ဥပမာ ယခု အဂၤလန္ႏွင့္ Common Wealth Nations, အဂၤလိပ္ကိုလိုနီ ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ က်င့္သံုးေနေသာ Common Law (case law) ဥပေဒျပဳစနစ္။ Natural Law ကို ေကာင္းေကာင္းၾကီး ဆန္႔က်င္ပါသည္။


    Classic Criticisms of Legal Positivism ဆိုေသာ ေ၀ဖန္မႈလည္း ရွိျပန္သည္။ Hart ကို ျပန္လည္ျငင္းခ်က္ထုတ္သူက Ronald Dworkin ျဖစ္သည္။ ၄င္း၏ Law's Empire စာအုပ္တြင္ ဥပေဒသည္ ကိုယ္က်င့္တရားေပၚမ်ားစြာ အေျခခံသည္။ လက္ေတြ႔တြင္ က်ဳိးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္ေသာ တရားမွ်တမႈ ဆိုတာဘာလဲ ဆိုသည့္ မွန္ကန္တဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားေတြကို ရွာမေတြ႔မခ်င္း အဲ့ဒီလူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ဥပေဒျပဌာန္းခ်က္ေတြဟာ ဘာေတြ ျဖစ္သင့္တယ္၊ လက္ရွိ ဥပေဒျပဳ စနစ္ၾကီးတခုလံုးက ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္၊ ဒီစနစ္က မွန္ကန္ရဲ႕လားဆိုတာ ဘယ္သူမွ စဥ္းစားလို႔ရမွာ မဟုတ္ပါဟု ေရးခဲ့သည္။

    ေနာက္တေယာက္ကေတာ့ Lon L. Fuller ျဖစ္သည္။  Fuller က ဥပေဒရဲ႕ တကယ့္အတြင္းပိုင္းအႏွစ္သာရက ကိုယ္က်င့္ တရားေတြဟု ဆိုျပန္ပါသည္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ဥပေဒ၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္က ႏွစ္ခု ရွိသည္။ (က) လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္မေနဘဲ တည္ျငိမ္ေနေစေရး။ ထိုသို႔ တည္ျငိမ္လာေစရန္ လူတဦးစီ၏ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ (human autonomy) ကို အစိုးရႏွင့္ လူထုအၾကားျဖစ္ေစ၊ လူအခ်င္းခ်င္းျဖစ္ေစ အျပန္အလွန္ တန္ဖိုးထား ေလးစားရမည္။ (ခ) ထိုတန္ဖိုးမ်ား၊ အျပဳအမူမ်ားကို ဥပေဒက်င့္ထံုးမ်ားျဖင့္ ထိန္းညွိေပးရန္ျဖစ္သည္။


    (၃) Legal Realism (Movement)

    Legal Realism လႈပ္ရွားမႈ သေဘာတရားမွာ ဥပေဒကို လူေတြ ကဖန္တီးျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အားနည္းခ်က္၊ မျပည့္စံုမႈမ်ားကေတာ့ အစဥ္အျမဲရွိေနမည္။ တခါတရံ တရားစီရင္ပိုင္ခြင့္အာဏာသည္ တရားသူၾကီး၏ လက္၀ယ္တြင္ ရွိေသာေၾကာင့္ တရားမွ်တမႈသည္ တဖက္ေစာင္းနင္းက်ခ်င္က်တတ္သည္ ဟုဆိုပါသည္။

    တရားသူၾကီးတို႔သည္ ဥပေဒပညာကို ဥပေဒေက်ာင္းမ်ားတြင္ အတိအက် အျပိဳင္အဆုိင္ ေလ့လာခဲ့ ေလ့က်င့္ခံခဲ့ ရမည္။ ဥပေဒသမားတို႔ လိုက္နာအပ္ေသာ ခံစားခ်က္ကို ဦးစားမေပး တရားမွ်တမႈကို ဦးစားေပးမည့္ အက်င့္မ်ားကို က်င့္ခဲ့မည္။ ထိုသို႔က်င့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သစၥာဆိုခဲ့မည္။ တရားစီရင္ခြင့္အာဏာကို တဖန္ျပန္လည္ ကန္႔သတ္ထားသည့္ ဥပေဒမ်ား အတိအက်ရွွိမည္။ ကန္႔သတ္ခ်က္ကို မလိုက္နာပါက တရားဥပေဒအမႈထမ္း ေဆာင္ခြင့္ရမည္မဟုတ္။ ထို႔ျပင္ တေယာက္ထဲ စီရင္ရျခင္းမဟုတ္။ တရားသူၾကီးအမ်ားႏွင့္တကြ ဥပေဒသမားမ်ားအပါအ၀င္ လူေတြကပါ ၾကားနာစီရင္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ရာဇ၀တ္မႈမ်ားတြင္ ဂ်ဴရီလူၾကီးမ်ားပါရွိေပလိမ့္ဦးမည္။

    မည္သို႔ပင္ဆိုေစ တရားသူၾကီးသည္လည္း လူအမ်ားထဲမွ တဦးသာျဖစ္သည္။ အလြန္ျပင္းထန္ေသာ အမႈမ်ဳိးကို ကိုင္တြယ္ရမည္ဆိုလွ်င္ တရားမွ်တမႈကို မလြန္ဆန္ႏုိင္ေတာင္မွ ခံစားခ်က္ကို နည္းနည္းေလး ဦးစားေပး ဆံုးျဖတ္လိုက္မည္ ကို မည္သူသိႏုိင္မည္နည္း။

    ထို႔ေၾကာင့္ Americal Legal Realism ေရွ႕ေဆာင္ Justice Oliver Wendell Holmes (Jr.) (served for Supreme Court of USA 1902-1932) က ဥပေဒသည္ ေလာဂ်စ္ကို အေျခခံျခင္းထက္ အေတြ႔အၾကံဳေပၚမ်ားစြာအေျခခံသည္ (The life of the law has not been logic; it has been experience)။ ဆိုလိုသည္က ဥပေဒသေဘာတရားမ်ား မျပည့္စံုမႈမ်ားကို တရားရံုးႏွင့္ ဥပေဒသမားမ်ားက လက္ေတြ႔ေလ့က်င့္ရင္း အေတြ႔အၾကံဳမွသင္ယူရင္း သေဘာေပါက္ လာမည္။ ၄င္းတို႔ ေလ့လာေနေသာ ဥပေဒက်မ္း၊စာအုပ္မ်ား လႊတ္ေတာ္မွအတည္ျပဳလိုက္ေသာ ဥပေဒမ်ားကို ေလ့လာရံုျဖင့္ သေဘာမေပါက္ႏိုင္။ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးႏွင့္ လူ႔သမိုင္းကို ထဲထဲ၀င္၀င္ သိက်ြမ္းမွသာလွ်င္ အလုပ္ျဖစ္မည္။

    (၄) Critical Legal Studies (CLS Movement)

    CLS လႈပ္ရွားမႈ ကေတာ့ Jurisprudence body တခုလံုးကို ေတာ္လွန္ခ်င္သည္။ ဥပေဒႏွင့္ ေလာဂ်စ္တြင္ ပါ၀င္သည့္ က်ဳိးေၾကာင္းဆက္စပ္ျပီးျငင္းဆိုျခင္းမ်ား၊ သီအိုရီမ်ား၊ ျခံဳငံုထုတ္ယူျခင္းမ်ား၊ စံစနစ္မ်ားကို အသိအမွတ္မျပဳလို။ ၄င္းတို႔ကို အိုင္ဒီယာမ်ားအဆင့္သာ သေဘာထားလိုသည္။ CLS ၏အဓိကအေၾကာင္းကေတာ့ ဥပေဒမွာ တရားေသမဟုတ္ (indeterminate) Social Context အတြင္းကလႈပ္ရွားရျခင္း ျဖစ္သည္ဟုဆိုပါသည္။ Holmes ရဲ႕ ဘက္မလိုက္တရားသူၾကီးမရွိႏုိင္ေၾကာင္း ဥပမာကိုအေျခခံျပန္ပါသည္။ အေမရိကန္ လႈပ္ရွားမႈတခု ျဖစ္ေသာ္လည္း ဥေရာပဖေလာ့ဆဖာမ်ားျဖစ္ၾကေသာ မာ့စ္၊ အိန္ဂ်ယ္၊ ႏွင့္ ၀ဘ္ဘာတို႔ရဲ႔ ဆိုရွယ္လစ္အေတြးအေခၚကို ေမြးစားျခင္းသာ ျဖစ္သည္။

    ျခံဳငံုေျပာရလွ်င္ ထိုက႑ေလးမ်ဳိးသည္ ဥပေဒဆိုတာဘာလဲ ဆိုသည့္ ေမးခြန္းကိုေျဖသည့္ အျမင္ရႈေထာင့္အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေယဘုယ်ဆန္ဆန္ တင္ျပျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ဥပေဒရဲ႕လုပ္ငန္းမ်ား၊ အေျခခံသေဘာတရားမ်ား၊ လုိက္နာသင့္ မလုိက္နာသင့္ အခ်ိန္အခါ (ဥပမာ Civil Disobedience)၊ တရားဥပေဒအထက္တြင္ မည္သူမွ်မရွိေစရ (rule of law: no one is above the law)၊ တရားမွ်တမႈဆိုတာ ဘယ္လိုဆံုးျဖတ္ လိုက္သလဲ စသည့္ Normative Jurisprudence မ်ားသည္လည္း ေလ့လာသင့္ေသာ အရာမ်ား ျဖစ္သည္။

    ထိုအရာမ်ားထဲတြင္ ရိုးစင္းေသာအေတြးအေခၚမ်ားပါသလို ရႈပ္ေထြးေပြလီေသာ ေတြးေခၚနည္း စနစ္တို႔ျဖင့္ ထုတ္ယူ ထားသည့္ အေၾကာင္းအခ်က္မ်ားစြာပါရွိပါသည္။ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ဥပေဒဖေလာ့ဆဖာမ်ားသည္ Critical Thinking, Lateral Thinking, Creative Thinking Skills တို႔ကို Nature ျဖစ္ေစ Nurture ျဖစ္ေစ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္မွ ပိုင္ဆိုင္ေပမည္။


    သို႔ေသာ္ သူတို႔အားလံုး သမရိုးက်မေတြး၊ ေဖာက္ထြက္ ေတြးေခၚသည္။ ရႈေထာင့္အမ်ဳိးမ်ဳိးကို စနစ္တက် ေလ့လာသည္။ ေလ့က်င့္သည္။ အသံုးခ်သည္။ သူတို႔ကိုယ္တုိင္ႏွင့္ သူတို႔ မ်ဳိးဆက္သစ္မ်ားက သူတို႔ ယံုၾကည္ခ်က္ကို လက္ေတြ႔ အသံုးခ်ႏုိင္ရန္ ဆက္လက္လည္း ရွာေဖြဆဲ ျငင္းခံုဆဲ ျဖစ္ပါသည္။


    ကမၻာ႔ တည္ဆဲဥပေဒမ်ား

    တည္ဆဲ ကမၻာ့ ဥပေဒျပဳစနစ္မ်ား (Legal Systems) တြင္ အဓိကအားျဖင့္
    ၁။ ေရာမ ဥပေဒျပဳစနစ္ (Civil Law System)
    ၂။ အဂၤလိပ္ ဥပေဒျပဳစနစ္ (Common Law System)
    ၃။ ဘာသာေရးဥပေဒမ်ား (ဥပမာ - Islamic Law)
    ၄။ မိရိုးဖလာဥပေဒမ်ား (Customary Laws)
    ၅။ ဥပေဒစနစ္ ႏွစ္မ်ဳိးကို ေပါင္းစပ္ထားျခင္း (Bijudicial) (ဥပမာ - ေရာမ စနစ္ႏွင့္ အဂၤလိပ္ စနစ္ (သို႔) မိရိုးဖလာႏွင့္ ဘာသာေရး ဥပေဒမ်ား) ဟုရွိၾကသည္။

    သဘာ၀အားျဖင့္ ႏိုင္ငံတႏုိင္ငံ၏ ျဖတ္သန္းမႈ၊ သမုိင္း၊ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ လူထုလူတန္းစားေပၚမူတည္ျပီး အထက္ပါ ဥပေဒစနစ္မ်ားကို သင့္ေလ်ာ္သလို က်င့္သံုးေလ့ရွိၾကပါသည္။

    ဆိုရေသာ္ ျဗိတိသွ်နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္ခံ ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ ႏုိင္ငံမ်ား၊ ျဗိတိန္ဘုရင္(မ) အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွ အခ်ဳိ႔ ႏုိင္ငံမ်ား Commonwealth Countries (သို႔) ျဗိတိန္ႏွင့္ ဥပေဒပိုင္းဆိုင္ရာ သေဘာတူညီမႈတစံုတရာ စာခ်ဳပ္စာတမ္း ေရးထိုးထားေသာ ႏုိင္ငံမ်ားက အဂၤလိပ္ ဥပေဒျပဳစနစ္ Common Law ကိုက်င့္သံုးၾကသည္။ ဥပမာ ၾသစေၾတးလ်၊ ေျမာက္အေမရိကမွ ျပည္နယ္အမ်ားစု၊ ေဟာင္ေကာင္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ။

    အလားတူစြာ ေရာမအင္ပိုင္ယာႏွင့္ ပတ္သက္ခဲ့ေသာႏုိင္ငံမ်ား၊ နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္ခံမျဖစ္ဖူးေသာ အခ်ဳိ႕ႏုိင္ငံမ်ားက ေရာမ ဥပေဒျပဳစနစ္ Civil Law ကို က်င့္သံုးၾကပါသည္။ ဥပမာ - ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ား၊ ထိုင္းႏုိင္ငံ။

    အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသကဲ့သို႔ ဘာသာေရးၾကီးစိုးေသာ နုိင္ငံမ်ားတြင္ ဘာသာေရးဥပေဒကိုျပဌန္းသည္။ ရိုးရာကို အင္မတန္ထိန္းသိမ္းေသာ အာဖရိကႏုိင္ငံအခ်ဳိ႕ႏွင့္ တရုတ္ျပည္အခ်ဳိ႕ေနရာမ်ားတြင္ ေရွးရိုးစြဲ မိရိုးဖလာ ဥပေဒကိုဆက္လက္က်င့္သံုးလ်က္ ရွိၾကပါသည္။


    အဂၤလိပ္ ဥပေဒျပဳစနစ္ အေျခခံမိတ္ဆက္

    ဤစနစ္သည္ အထက္တရားရံုးမ်ားႏွင့္ ေရွ႕ကဆံုးျဖတ္ခဲ့ေသာ အမႈမ်ားကို အေျခခံကာ ဥပေဒျပဳျခင္း ျဖစ္သလို၊ ရွိရင္းစြဲ တရားျဖတ္ထံုးမ်ားႏွင့္ ဥပေဒ အေတြးအေခၚတို႔ကို ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား သံုးသပ္ျခင္းလည္း ပါ၀င္ပါသည္။
    အမႈတခုကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာရလွ်င္
    ၁။ အမႈႏွင့္ဆိုင္ေသာ အခ်က္အလက္မွန္မ်ား (Facts)
    ၂။ အခ်က္အလက္ေပၚ မူတည္၍ ထြက္ေပၚလာေသာ အဓိက စိန္ေခၚမႈ ေမးခြန္းမ်ား၊ ျပသနာမ်ား (Issues)
    ၃။ တရားမွ်တမႈအတြက္ တည္ေဆာက္ထားေသာ ဥပေဒ ထံုးတမ္းမ်ား (Legal Principles)
    ၄။ တရားစီရင္မႈ (Holding) ဟုရွိပါသည္။
    ဤစနစ္တြင္ ေရွ႕ကဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေနာက္ကလုိက္နာရျခင္းအေၾကာင္းမွာ အမႈႏွင့္ဆုိင္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ား ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

    Donoghue v Stevenson ဆိုေသာ အမႈတြင္ တရားလို Ms Donoghue က တရားခံ Mr Stevenson ေရာင္းေသာ ဂ်င္ဂ်ာဘီယာထဲတြင္ ပက္က်ိေသ တစ္ေကာင္ ပါလာျခင္းကို ေသာက္ေနရင္း ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ေတြ႔သည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ထဲ ေအာ့အန္မူးေ၀ျပီး ေဆးရံုေရာက္၊ ႏွလံုးေရာဂါေတြ ဘာေတြ ရကုန္သည္။

    Tort of Negligence မေတာ္တဆ ျဖစ္ေသာ တရားမမႈမ်ားဆိုတဲ့ ဥပေဒ ေပၚေပါက္လာေအာင္ ထိုအမႈက အစျပဳသည္။ ဒိျပင္မတုိင္မီက ထိုအမႈထက္ၾကီးေသာ (ဥပမာ - ကင္းျမီးေကာက္ အရွင္တေကာင္လံုး အခ်ဳိရည္ထဲ ပါခ်င္ပါမည္) အမႈမ်ားကို ဘယ္တရားရံုးကမွ ဂရုစိုက္ လက္မခံခဲ့ပါ။

    ထိုအမႈတြင္ စားသံုးသူဖက္မွ ဆံုးျဖတ္ေပးခဲ့သည္။ Legal Principle ေတြ ထြက္လာခဲ့သည္။ ဥပမာ - Neighbour Principle - မိမိရဲ႕အျပဳအမူ၊ အေျပာအဆို၊ အလုပ္ေၾကာင့္ မိမိတာ၀န္ရွိတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္၊ မိမိနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့သူေတြကို မေတာ္တဆ ထိခိုက္ခဲ့ရင္ ဥပေဒ တာ၀န္ရွိတယ္ဆိုတဲ့ Principle။ ေနာက္ျပီး မိမိက တာ၀န္ရွိတယ္ဆိုတဲ့ လူေတြက ဘယ္သူေတြလဲဆိုတာမ်ဳိးအတြက္ Test ေတြထြက္လာတယ္။ ဥပမာ - ဆရာ၀န္က လူနာကို ေဆးထုိး မမွားရမည့္တာ၀န္ - မွားရင္ တရားစြဲႏုိင္သည္။ ေစ်းေရာင္းသူက ၀ယ္သူကို နစ္နာေစေလာက္ေအာင္ မထိခိုက္ရမည့္ တာ၀န္မ်ဳိး။

    ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ပိုင္း သတ္မွတ္ထားေသာ Principle မ်ား၊ Test မ်ား ေဘာင္အတြင္းကေန အခ်က္အလက္ေပၚ အေျခခံျပီး ဆံုးျဖတ္ခဲ့တဲ့၊ သတ္မွတ္ထားတဲ့ စံႏႈန္းအတုိင္း ေနာက္ပိုင္း မေတာ္တဆ တရားမမႈတုိင္းကို ဆံုးျဖတ္ရေပသည္။

    ေနာက္ Baigent v Ramdom House အမႈတြင္ ဘုရားသခင္ကို လူဆိုးလုပ္ပစ္လုိက္တဲ့ Dan Brown ေရးေသာ စိတ္ကူးယဥ္၀တၳဳ Da Vinci Code က တျခား သရုပ္မွန္၀တၳဳျဖစ္တဲ့ Holy Blood, Holy Girl မွ ကူးခ်ျခင္း ျဖစ္သည္ဆိုေသာ မူပိုင္ခြင့္အမႈ Intellectual Property (Copyright) Law။

    Issue ေတြကေတာ့
    ၁) ဒုတိယ၀တၳဳ ဒါဗင္ခ်ီက ပထမ ၀တၳဳႏွင့္ စာလွ်င္ ဘယ္ေလာက္ ရာႏႈန္းထိ မူရင္းလို႔ ေျပာႏုိင္သလဲ
    ၂) Holy Blood, Holy Girl ရဲ႕ဘယ္ေလာက္ အဓိကက်တဲ့ အပိုင္းကေန ဒါဗင္ခ်ီက ဘယ္ေလာက္ထိ ယူထားသလဲ
    ၃) ယူထားတဲ့ အပုိင္းေတြရဲ႕ အရည္အေသြးေတြ - ဇာတ္လမ္းတခုလံုးမွာ ဘယ္ေလာက္ တာသြားသလဲ
    ၃) ယူထားတဲ့ အပိုင္းေတြက ဘယ္ႏွစ္မ်က္ႏွာေလာက္ရွိလဲ

    ဤအဓိကက်ေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို ခ်ိန္ဆျပီး တရားသူၾကီးေတြက ဒါဗင္ခ်ီက ခိုးခ်တာ မဟုတ္လို႔ ေနာက္ဆံုးမွာ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါသည္။

    ထို႔ေၾကာင့္ ေယဘုယ်အားျဖင့္ အမႈႏွစ္ခု အခ်က္အလက္တူလွ်င္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တူသင့္ေပသည္။ Judicial precedent ဟု သံုးပါသည္။ သို႔ေပမဲ့ အခ်က္အလက္က ဆန္႔က်င္ေနလွ်င္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္လည္း မတူသင့္ပါ။ Distinguishing the case ဟုဆိုႏုိင္ပါသည္။

    Common Law တြင္ ထိုသို႔ ဆံုးျဖတ္ရျခင္း၏ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ တရားမွ်တမႈၾကီးစိုးေရး (Rule of Law) ကို ဦးတည္ေစဖို႔ ျဖစ္သည္။ မဂ္နာကာတာ စာတမ္း (Magna Carta) ရဲ႕ Due Process Model က လူတုိင္းဟာ အေျခခံ တရားမွ်တမႈနဲ႔ လြတ္လပ္မႈကို ဥပေဒမစီရင္မီထိ ပိုင္ဆုိင္ခြင့္ ရွိတယ္လို႔ ဆုိခဲ့သည္။ ဥပေဒ အထက္တြင္ မည္သူမွ်မရွိ။

    တဆက္ထဲမွာပဲ ဥပေဒကို လူတိုင္းခန္႔မွန္းႏုိင္ရမည္။ ဒါလုပ္ရင္ ဒီဥပေဒနဲ႔ဆိုင္တယ္ဆိုတာကို သိေစခ်င္သည္။ ထို႔ျပင္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ား၊ အသံုးမတည့္ေသာ ဥပေဒမ်ားကို ျဖည့္စြက္ ျပင္ဆင္ခ်င္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တူေသာအမႈကို တူသည့္အတုိင္း ဆံုးျဖတ္ရျခင္းျဖစ္သည္။


    ဥပေဒအေတြးအေခၚ Legal philosophy ႏွင့္ တရားမွ်တမႈ

    Common Law စနစ္၏ ဥပေဒ အေတြးအေခၚမွာ Legal Positivism ကို ေပၚ အေျခခံထား တည္ေဆာက္ထားေသာ္လည္း၊ အရင္းရွင္ စီးပြားေရး စနစ္ေအာက္တြင္ က်င့္သံုး ေနရျခင္းအားျဖင့္ သာမန္ လူလတ္တန္းစားႏွင့္ လက္လုပ္လက္စားတို႔ကို အပိုေဆာင္း မ်က္ႏွာသာေပးမည္ မဟုတ္။

    ထိုစနစ္ကေပးတဲ့ တရားမွ်တမႈ ဆိုသည္မွာ လူတိုင္းကို အနည္းဆံုးေသာ လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ ကာကြယ္မႈ Minimum Protection & Rights ကိုသာေပးသည္ဟု ျမင္မိပါသည္။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ရပ္လံုးကို ၀ုန္းခနဲ ထိုးတက္သြားေအာင္ အျမင့္မားဆံုး အခြင့္အေရးေတြကို ေပးေသာ စနစ္မဟုတ္ေသာ္လည္း လက္ရွိ အေနအထားမွာ အနည္းဆံုးေသာ မွန္ကန္မႈ (တရားမွ်တမႈ) ကိုပင္ တရားရံုးမ်ား၊ လႊတ္ေတာ္မ်ားတြင္ လူတုိင္း ခံစားခြင့္ရွိေအာင္ ႀကိဳးစားလုပ္ယူ ေနရေပေသးသည္။
    လူတုိင္း ခံစားခြင့္ရေစလိုသည့္ အေၾကာင္းမ်ားမွာ -

    ၁) တရားမွ်တမႈသည္ လူတိုင္း၏အထက္တြင္ အစိုးရအပါအ၀င္ အားလံုးကို အုပ္ခ်ဳပ္လွ်က္ ရွိေသာေၾကာင့္ တရားဥပေဒကို အစိုးရက မဖန္တီးပါ။ ျပည္သူက ဖန္တီးရပါသည္။ ျပည္သူ႔မဲဆႏၵျဖင့္ ေပၚေပါက္လာေသာ ဥပေဒတို႔သည္သာ တရားသည္။

    ၂) ထို႔ျပင္ တရားဥပေဒသည္ အျပစ္ေပးရန္မဟုတ္။ လူ႔ေလာက သာယာစည္ပင္ေအာင္ ဖန္တီးေပးေသာ လက္နက္တစ္ခုသာ ျဖစ္သည္။

    ၃) တရားမွ်တမႈကို လိုခ်င္လွ်င္ တရားဥပေဒကို ျမတ္ႏုိးရပါသည္။ တဖက္တြင္လည္း မတရားေသာ ဥပေဒကို ေတာ္လွန္လိုစိတ္ရွိျပီး ေတာ္လွန္ရဲရပါသည္။ မွန္ကန္သည့္ ေတာ္လွန္ေရးတရပ္ ေပၚေပါက္ရန္ အတြက္လည္း ေလ့လာရပါသည္။ ေလ့လာသမွ်ကို အားထုတ္အသံုးျပဳရပါသည္။

    ၄) လူတို႔၏ လက္ေတြ႔ဘ၀မွာလည္း ရႈပ္ေထြးသည့္ သဘာ၀ေၾကာင့္ ဥပေဒပညာရပ္သည္ ရႈပ္ေထြး နက္နဲလွသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုပညာရပ္ဆုိင္ရာ ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြးေတြ ေလ့လာဖို႔ထက္ ရိုးစင္းေသာ အေျခခံ တရားမ်ားသည္သာ လူတုိင္းႏွင့္ ပိုဆုိင္ပါသည္။ သာမန္ လူတိုင္း နားလည္မည့္ အားလံုးႏွင့္ဆုိင္သည့္ အေျခခံဥပေဒမ်ားကို အစိုးရမွ ျပည္သူအား တင္ျပအၾကံဥာဏ္ယူရမည့္ တာ၀န္ရွိသည္။

    ၅) လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုတြင္ လူတိုင္းသည္ မိမိတို႔ႏွင့္ဆုိင္ရာ က႑အလိုက္ တိုးတက္မႈ တစံုတရာ ရွိေအာင္ ၾကိဳးစား အားထုတ္ရမည့္ တာ၀န္ရွိသည္။ တရားဥပေဒသည္ အဖြဲ႔အစည္း တရပ္အတြက္ အေျခခံ အုတ္ျမစ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တရားမွ်တမႈကို ရွာေဖြရန္မွာ လူတိုင္း၏ တာ၀န္သာလွ်င္ ျဖစ္ပါသည္။

    (ဆက္လက္ ေဆြးေႏြးပါဦးမည္)

    ေခ်ာအိႏြယ္




    0 0


     

    by Ye Myint Kyaw (Notes) on Wednesday, July 3, 2013 at 7:15pm
    သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရတက္လာၿပီးေနာက္မွာ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ၊ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ ဆက္တိုက္ လုပ္လာပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အဲဒီအေျပာင္းအလဲေတြကို ခ်ီးက်ဴးေျပာဆိုမႈေတြရွိသလို၊ မယံုၾကည္သူေတြကလည္း ဒုနဲ႔ေဒးပါပဲ။ မယံုၾကည္သူ အမ်ားစုရဲ႕ ေျပာဆိုမႈေတြအရ အေျပာင္းအလဲဟာ အေပၚပိုင္းမွာသာျဖစ္ၿပီး ေအာက္ေျခပိုင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေတြမွာ နဂိုအတိုင္း အက်င္႔ေဟာင္းေတြနဲ႔ ေနၿမဲ စားၿမဲ ခိုကပ္ၿမဲျဖစ္ၿပီး၊ အေျပာင္းအလဲက လူထုဘ၀ထဲ မေရာက္ဘူးလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။


    ဒါကို အစိုးရကိုယ္တိုင္လည္း ရင္ဆိုင္ေတြ႔ႀကံဳေနရပံုပါ။ သမၼတရဲ႕ ေကာင္းမြန္ေသာအုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ သန္႔ရွင္းေသာ အစိုးရ စကားလံုးနဲ႔ စိတ္ကူးေတြက တိုင္းေဒသ ျပည္နယ္ေတြနဲ႔ ၿမိဳ႕နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးေတြရဲ႕ နားထဲ ရင္ဘတ္ထဲ သိပ္မစြဲ၀င္ပါဘူး။ အရင္အခ်ိန္က အထက္အမိန္႔ဆို ပိျပားသြားရေပမဲ႔၊ အခု သိပ္ဂရုစိုက္ပံု မရပါဘူး။ ဒါက အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလ ရင္ဆိုင္ရတဲ႔ အႀကီးဆံုးအခက္ခဲတစ္ခု ျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္။ ဒီအတြက္ အစိုးရက ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္လဲမႈ၊ စီးပြားေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ အဆင္႔ေတြလုပ္ရင္းကေန ႏွစ္ႏွစ္နီးပါးျပည့္ခ်ိန္မွာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ တတိယအဆင္႔အျဖစ္ ဌာနဆိုင္ရာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ (Administrative Reform) ေဖာ္ေဆာင္ဖို႔ ေၾကျငာတာကို ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။

    အခုလပိုင္းေတြမွာ ျပည္သူ႔၀န္ေဆာင္မႈ စြမ္းေဆာင္ရည္အကဲျဖတ္ေကာ္မတီကေန ဌာနဆိုင္ရာလုပ္ငန္းေတြ ႀကံ႕ၾကာေနတာ၊ ႀကိဳးနီစနစ္မ်ားေနတာေတြ လိုက္လံေျဖရွင္းေပးတာေတြကို အစိုးရသတင္းစာေတြထဲ မၾကာခဏ ဆိုသလို ေဖာ္ျပတာ ျမင္ရပါတယ္။ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ဌာနနဲ႔ ဆိပ္ကမ္းကုန္တင္ကုန္ခ်ေနရာေတြမွာ အဆင္႔မ်ားစြာ ၾကာေနတာေတြကို အဆင္႔ ေလွ်ာ႔ခ်ပစ္တာ၊ ျပည္သူေတြရဲ႕ တိုင္ၾကားမႈ၊ အႀကံေပးမႈအခ်ဳိ႕ကိုလည္း လက္ခံေျဖရွင္းေပးေနတာကိုလည္း ေဖာ္ျပပါတယ္။

    ဒါေပမဲ႔ ဌာနအားလံုးကို တိုးတက္ေခတ္မီေအာင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို႔ဆိုတာ မေသးလွတဲ႔ ျပႆနာလို႔ ျမင္ၾကည့္လို႔ရပါတယ္။ ဌာနေတြဟာ ဆိုရွယ္လစ္စနစ္၊ စစ္အစိုးရေခတ္ေတြေအာက္မွာ မ်ဳိးဆက္သံုးခုေက်ာ္ ျဖတ္သန္းခဲ႔ရလို႔ ခ်က္ပလက္ကားႀကီး ေတြလို ခ်ဳံးခ်ဳံးက်ေနပါၿပီ။ သြက္လက္ျမန္ဆန္မႈမရွိတဲ႔ ဗ်ဴရိုကေရစီစနစ္နဲ႔ ေခတ္မမီတဲ႔ အေလ႔အက်င္႔စရိုက္ေတြေအာက္မွာ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္းေတြဟာ အသားက်ေနပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က ဌာနဆိုင္ရာေတြ ေကာင္းမေကာင္း အျမန္ ၾကည့္လို႔ရမယ္႔ ညႊန္းကိန္းတစ္ခုကေတာ႔ ႏိုင္ငံတကာ အဂတိလိုက္စားမႈတုိက္ဖ်က္ေရးအဖြဲ႔ရဲ႕ အဆင္႔သတ္မွတ္ခ်က္ပါ။ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ ဒီအဖြဲ႔ရဲ႕ အစီရင္ခံစာအရ အဂတိလိုက္စားမႈ ေလ႔လာထားတဲ႔ ၁၇၆ ႏိုင္ငံမွာ ျမန္မာက အဆင္႔ ၁၇၂ နဲ႔ အဆိုးဆံုး အေျခအေနမွာ ရွိေနပါတယ္။

    ေနာက္ လက္ရွိ ျမန္မာ႔အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလမွာ လူေျပာအမ်ားဆံုးကေတာ႔ အင္စတီက်ဴးရွင္းေတြ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ဖုိ႔၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး ရွိေစဖုိိ႔၊ အဂတိလိုက္စားမႈ ကင္းေစဖို႔၊ စြမ္းရည္ ျမွင္႔တင္ဖို႔၊ ႏိုင္ငံေနာက္ေၾကာင္း ျပန္မလွည့္ဖို႔ ဆိုတာေတြပါပဲ။ အဲဒီအေရးတႀကီး ေျပာေနတဲ႔အေၾကာင္းအရာေတြကိုၾကည့္ရင္ တစ္နည္းမဟုတ္တစ္နည္း အစိုးရဌာနေတြ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္ေနတာကို ျမင္ရပါမယ္။ ဒီျဖစ္စဥ္ေတြရဲ႕ ဗဟိုခ်က္မွာ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္းေတြ ပါ၀င္ေနပါတယ္။

    ဌာနအသီးသီးက ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ အေတြးအျမင္ အျပဳအမူေတြကို ဒီမိုကေရစီစနစ္ လိုအပ္ခ်က္နဲ႔အညီ မေျပာင္းလဲႏိုင္သေရြ႕၊ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးျဖစ္စဥ္ဟာ အမွန္တကယ္ ေရွ႕မေရြ႕ႏိုင္ပါဘူး။ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ရင္ကိုင္ရည္နဲ႔ skills ကို ဂလိုဘယ္ေခတ္ရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္နဲ႔အမီ ျဖည့္ဆည္းမေပးႏိုင္သေရြ႕ ျမန္မာဟာ ဘယ္ေနရာမွ ေရာက္ဦးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ လက္ရွိ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးျဖစ္စဥ္မွာ ဌာနေတြနဲ႔ ၀န္ထမ္းေတြကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို႔က အေရးတႀကီး လုပ္ဖို႔ လိုအပ္ေနပါတယ္။

    ဌာန၀န္ထမ္းနဲ႔ အရာရွိ ေရြးခ်ယ္ခန္႔အပ္တာေတြကို စနစ္တက် စီစစ္လုပ္ကိုင္ဖုိ႔ လိုပါမယ္။ ၀န္ထမ္းေလ႔က်င္႔ေရးေက်ာင္းက ၀ါဒျဖန္႔ေရးသင္တန္းသက္သက္ မျဖစ္ေစဘဲ၊ ေခတ္မီ ျပည္သူ႔၀န္ေဆာင္မႈ သင္တန္းေက်ာင္း ျဖစ္ေအာင္ ႏိုင္ငံတကာနဲ႔ အျမန္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရပါမယ္။ အရင္ အဂၤလိပ္အစိုးရေခတ္ အိုင္စီအက္စ္၊ ဘီစီအက္စ္ အရာရွိေတြ ေမြးထုတ္ခဲ႔တာကို သင္ခန္းစာ ျပန္ယူဖို႔လည္း လိုပါမယ္။ အဂတိလုိက္စားမႈ ဆိုးဆုိးရြားရြားမရွိေသးတဲ႔ လူငယ္အရာရွိေလာင္းေတြကို အနာဂတ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဌာနေတြမွာ ဦးေဆာင္ႏိုင္ဖို႔ ထရိန္နင္ေတြ ေပးရလိမ္႔မယ္။ အဆင္႔ျမင္႔ရာထူးေနရာေတြ ယူထားတဲ႔ စစ္တပ္က မိုးက်ေရႊကိုယ္ေတြကိုလည္း ျပန္လည္ထိန္းသိမ္းၾကဖို႔ လိုပါမယ္။ ဌာနတြင္း တရားမွ်တမႈမရွိတာေတြကို ပြင္႔လင္းျမင္သာစြာ ေျဖရွင္းေပးရပါမယ္။ ၀န္ထမ္းေကာင္းေတြကို ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိနဲ႔ သူတို႔ေနရာမွန္မွာ ထားႏိုင္ဖို႔ လစာအပါအ၀င္ နည္းလမ္းစံုနဲ႔ ႀကိဳးပမ္းရပါမယ္။

    ဒီေနရာမွာ ပညာရွင္ေတြစကား အနည္းအပါး ထည့္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဗ်ဴရိုကေရစီဘုရား ‘မက္စ္ေ၀ဘာ’ က ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ တရား၀င္ အာဏာရွိမႈ (legal authority) အတြက္ လိုအပ္တဲ႔ အဂၤါရပ္ေတြကို ေျပာထားဖူးပါတယ္။ ႏိုင္ငံသားေတြနဲ႔ အစိုးရအရာရွိေတြဟာ တရား၀င္ျပဌာန္းထားတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေရးမဆန္ေသာ အမိန္႔ေတြ (legally established impersonal order) ကို လိုက္နာမႈရွိျခင္း၊ ဗ်ဴရိုကေရစီစနစ္ စြမ္းေဆာင္ရည္ျမင္႔ဖို႔ ၀န္ထမ္းေတြကို ေလ႔က်င္႔ေပးထားျခင္း၊ ထိုက္သင္႔ေသာ လစာေပးျခင္း၊ အထက္ေအာက္ ပံုစံရွိေပမ႔ဲ အရာရွိနဲ႔ ၀န္ထမ္းေတြကို ကြ်မ္းက်င္မႈနဲ႔ အရည္အေသြးၾကည့္ ရာထူးတိုးေပးျခင္း၊ ၀န္ထမ္းေတြဟာ အစိုးရအဖြဲ႔တစ္ခု ပိုင္ဆိုင္မႈမဟုတ္ဘဲ ႏိုင္ငံ႔အင္စတီက်ဴးရွင္းေတြ ေခ်ာေမြ႔ျမန္ဆန္စြာ လည္ပတ္ႏိုင္ေအာင္ ပံ႔ပိုးေနသူမ်ားျဖစ္ျခင္း တုိ႔ပါပဲ။ ဒီလို တရား၀င္အာဏာဟာ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြသြားတဲ႔ ပံုစံလို႔ ဆိုပါတယ္။

    လက္ရွိ ျမန္မာအစိုးရဟာ တရား၀င္အာဏာမဲ႔မႈ အေျခအအေနကေန တရား၀င္အာဏာရွိမႈကို သြားေနတယ္လို႔ ဆိုရပါမယ္။ ဒါဟာ ႏိုင္ငံအတြက္ ေကာင္းေသာလကၡဏာပါ။ အဲဒီ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈ ေအာင္ျမင္ဖို႔ဆုိရင္ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္းေတြဟာ ျပဌာန္းတဲ႔ အမိန္႔ေတြကို ပုဂၢိဳလ္ေရးမဆန္စြာ လိုက္နာဖို႔ လိုလိမ္႔မယ္။ အမိန္႔ေတြကလည္း အားလံုးလိုက္ပါေဆာင္ရြက္ႏိုင္တဲ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြ ျဖစ္ေနရပါမယ္။ တစ္ဖက္မွာလည္း ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ လစာနဲ႔ ကြ်မ္းက်င္မႈေတြကို တိုးျမွင္႔ေပးေနရပါတယ္။ ေနာက္ ျပည္သူ႔၀န္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္း ပါရာဒိုင္း လို႔ေခၚတဲ႔ ‘ပီေလးလံုး’ ကို ၀န္ထမ္းနဲ႔ အရာရွိေတြ တတ္ပြန္ေနရပါမယ္။ အဲဒီ ေလးလံုးက မူ၀ါဒ (Policy)၊ စြမ္းေဆာင္မႈ (Performance)၊ ရိုးေျဖာင္႔မႈ (Probity)၊ စည္းကမ္းလိုက္နာမႈနဲ႔ ရည္မြန္မႈ (Propriety) တို႔ပါပဲ။

    ၀န္ထမ္းေတြ အရာရွိေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ မႏွစ္က ဟားဗတ္တကၠသိုလ္မွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးေဟာင္း ဟင္နရီ ကစ္ဆင္းဂ်ား ေျပာခဲ႔တာကလည္း စိတ္၀င္စားစရာပါ။ အသက္ ၉၀ ရွိၿပီျဖစ္တဲ႔ ကစ္ဆင္းဂ်ားက ဟားဗတ္တကၠသိုလ္မွာ ငယ္စဥ္ ပညာသင္ခဲ႔၊ ပါေမာကၡလုပ္ခဲ႔၊ အိမ္ျဖဴေတာ္ လုံၿခံဳေရးအႀကံေပးနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခဲ႔တဲ႔ သူ႔ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္း အေတြ႔အႀကံဳေတြကို ေက်ာင္းသားေတြကို ျပန္ေျပာျပပါတယ္။

    ကစ္ဆင္ဂ်ားေျပာတာေတြထဲ အေရးႀကီးဆံုးက ႏိုင္ငံ႔၀န္ထမ္းဘ၀အတြက္ အကယ္ဒမစ္က်က် ျပင္ဆင္ဖို႔ဆုိရင္ ဒႆန၊ ႏိုင္ငံေရးသီအုိရီနဲ႔ သမိုင္းဘာသာရပ္ေတြကို ေလ႔က်င္႔သင္ယူထားဖုိ႔ လိုမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ အထူးသျဖင္႔ ႏိုင္ငံေရး သီအိုရီေတြက စည္းကမ္းတက် ေတြးေခၚေျမွာ္ျမင္တတ္မႈကို ေပးႏိုင္တယ္။ သမိုင္း ဗဟုသုတၾကြယ္၀မႈက က်ယ္ျပန္႔တဲ႔ ႏိုင္ငံေရးဆုိင္ရာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ခ်မွတ္တဲ႔အခါ အေထာက္အကူအမ်ားႀကီး ျဖစ္ေစတယ္။ တိုင္းျပည္အသီးသီးက လူအမ်ဳိးမ်ဳိးေတြ ကမၻာႀကီးကို ဘယ္လိုရႈျမင္သလဲဆိုတာ နားလည္ဖို႔အတြက္ သမုိ္င္းကို အေျခခံက်က် သိထားဖို႔ လိုတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

    ၀န္ထမ္းအေတြ႔အႀကံဳမ်ားတဲ႔ ကစ္ဆင္းဂ်ားရဲ႕ ေျပာဆိုခ်က္ေတြက ဒီကေန႔ ႏိုင္ငံတကာ တကၠသိုလ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ  အရာရွိေကာင္း ျဖစ္ဖို႔ ေလ႔က်င္႔ေပးေနတဲ႔ ျပည္သူ႔ေရး မူ၀ါဒ (Public Policy) ဘာသာရပ္ေတြ၊ ျပည္သူ႔ေရးရာ စီမံခန္႔ခြဲမႈ (Public Administration) သင္ရိုးေတြနဲ႔ ကြာျခားေနပါတယ္။ လက္ရွိ မူ၀ါဒ ဘာသာရပ္ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းေတြကို ၾကည့္ရင္ ေဘာဂေဗဒနဲ႔ စာရင္းအင္းဘာသာရပ္ (Statistics) ေတြကိုပဲ အေလးထား သင္ၾကားပါတယ္။ ဖလိုေဆာ္ဖီ၊ ႏိုင္ငံေရးသီအိုရီနဲ႔ သမိုင္းတို႔ကို ဦးစားေပး မသင္ပါဘူး။ အဲဒီဘာသာရပ္ သံုးခုကို ျပည္သူ႔၀န္ထမ္း ေလ႔က်င္႔သင္ၾကားေရးမွာ မထည့္သြင္းဘဲ၊ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံေက်ာင္းသားေတြအတြက္သာ သီးသန႔္ ျဖစ္ေနပါတယ္။

    နာမည္ႀကီး Kennedy School ရဲ႕ ျပည္သူ႔ေရးရာ စီမံခန္႔ခြဲမႈ မဟာဘြဲ႔တန္း (MPP) သင္ရိုးကိုၾကည့္ရင္၊ ၀န္ထမ္းက်င္႔၀တ္ ဘာသာရပ္အခ်ဳိ႕ သင္ၾကားေပမဲ႔၊ သမိုင္းကို အေရးပါတဲ႔ ဘာသာရပ္အျဖစ္ ထည့္မသင္ပါဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း ေခါင္းေဆာင္မႈ (leadership) ဘာသာရပ္သင္တဲ႔ စာသင္ခန္းထဲသာ စုၿပံဳတိုးၿပီး၊ သမိုင္းဘာသာရပ္္မ်ဳိးကို ေရွာင္ကြင္းခ်င္ ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက စီးပြားေရးတကၠသိုလ္မွာ သင္ၾကားတဲ႔ ျပည္သူ႔ေရးရာစီမံခန္႔ခြဲမႈ (Public Administration) သင္တန္း အပါအ၀င္၊ အာရွက ျပည္သူ႔ေရးရာ မူ၀ါဒသင္တန္းေတြလည္း အေနာက္သင္ရိုးယူထားတာမုိ႔ ေဘာဂေဗဒ၊ စာရင္းအင္းနဲ႔ စီမံခန္႔ခြဲမႈ ဘာသာရပ္ေတြပဲ မ်ားေနတာ ေတြ႔ရပါလိမ္႔မယ္။

    ေနာက္ ကစ္ဆင္ဂ်ားက အဆင္႔ျမင္႔အရာရွိ ေပၚလစီမိတ္ကာတိုင္းဟာ မိမိကုိယ္ကိုယ္  ယံုၾကည္မႈအျပည့္ရွိဖို႔ လိုအပ္တယ္၊ ဘာေၾကာင္႔လဲဆိုေတာ႔ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြဟာ ျပတ္ျပတ္သားသား ဆံုးျဖတ္ဖို႔ ခက္ခဲလို႔ လို႔ေျပာပါတယ္။ အဲဒီလိုအေျခအေနမွာ ပညာျပည့္၀မႈ အေျမွာ္အျမင္ရွိမႈနဲ႔ သတိၱရွိဖို႔လိုလိမ္႔မယ္။ ေဘးက်ပ္နံက်ပ္ ဂယ္ေပါက္ပိတ္ အေျခအေနကို ဆံုးျဖတ္ဖို႔ ဒႆန၊ သမိုင္းနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး သီအိုရီေတြက အေထာက္အကူျပဳႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

    လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလည္း ျပည္သူ႔၀န္ထမ္းေကာင္းေတြ၊ အရည္အခ်င္းျပည့္ ေပၚလစီမိတ္ကာေတြ အျမန္ဆံုး ေမြးထုတ္ဖို႔ လိုအပ္ေနပါတယ္။ ကိုယ္႔ႏိုင္ငံသမုိင္းနဲ႔ ကမၻာ႔သမိုင္းကိုလည္းသိ၊ ေခတ္သစ္စီမံအုပ္ခ်ဳပ္မႈပညာနဲ႔ ဖေလာ္ေဆာ္ဖီကို သိၿပီး ျပည္သူ႔အက်ဳိး ေရွးရႈမယ္႔ အရာရွိေကာင္းေတြ လိုအပ္ေနပါတယ္။ သူတို႔ဟာ အစိုးရတစ္ဖြဲ႔ကို ကိုယ္စားျပဳသူေတြ မဟုတ္ဘဲ၊ ႏိုင္ငံအင္စတီက်ဴးွရွင္းေတြ ေကာင္းမြန္စြာ လည္ပတ္ေစဖို႔၊ ေဒသၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးကို ကူညီဖို႔၊ ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းက႑ကို ေကာင္းစြာ ပံ႔ပိုးေပးႏိုင္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

    သိပၸံေမာင္၀၊ အိုင္စီအက္စ္ ဦးတင္ထြဋ္၊ ေမာင္ထင္၊ မန္းတင္ တို႔လို ေျဖာင္႔မတ္ အရည္အခ်င္းျပည့္၀တဲ႔၊ ႏိုင္ငံအေပၚ ေစတနာရွိတဲ႔ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္းေကာင္း လူငယ္ေတြ ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အျမန္ဆံုး ေပၚထြန္းဖို႔ လိုအပ္ေနပါတယ္။ သူတို႔က  အရပ္ဘက္ အင္စတီက်ဴးရွင္းမ်ား ျပဳျပင္ေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံသစ္အတြက္ အမ်ားႀကီး အားသစ္ေလာင္းႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

    ရဲျမင္႔ေက်ာ္
    (မဇၥ်ိမ သတင္းစာ ၊ ဇြန္ ၁၊ ၂၀၁၃)



    0 0


    Photo: ~~~~~တစ္ဦးခ်င္းစိတ္ဓါတ္~~~~~~  အေနာ္ရထာမင္းတရားၾကီးလက္ထက္ ၁၀၄၄ ကစလုိ႔ ေရတြက္ရင္  ၁၉၄၇ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက်ဆံုးတဲ့အထိ စုစုေပါင္း ၉၀၃ ႏွစ္မွာ  ျမန္မာေတြစည္းစည္းလံုးလံုး ရွိခဲ့တာဆိုလို႔ ၇၄ ႏွစ္ပဲရွိတယ္  ၁၉၄၇ ကေနစျပီး ဒီကေန႔ထိ ကြဲၾကျပဲၾကတာ...............  ကိုယ့္လူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း သူ႔ကိုယ္မယံု ကိုယ့္သူမယံုနဲ႔   နည္းနည္းေလးစည္းလံုးမယ္မၾကံေသးဘူး..............  ကုလားကေမွာက္ တရုတ္ကေနွာက္နဲ႔.........  ျပည္ပကေနေသြးထိုးတဲ့အသားထဲကေလာက္ေတြကတေမွာက္  ေႀသာ္.......ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ စည္းလံုးမယ္မသိ............  ရုပ္ရွင္မစခင္ဖြင့္တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္အလံၾကီးနဲ႔ ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္း  "ကမာၻမေၾက" ဖြင့္တဲ့ခဏေလးေတာင္ မတ္တပ္မရပ္ခ်င္တဲ့သူေတြက.....  ကိုယ္ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်ငး္ကိုမွ ေလးစားရေကာင္းမွန္းမသိတဲ့သူေတြက......  ဘာညာ Human Right နဲ႔ဖင္ပိတ္ပီးေအာ္ေနတယ္.............  ဒါနဲ႔မ်ား အားဇာနည္ေန႔ ဥၾသဆြဲဦးမယ္တဲ့..........အံေရာဗ်ာ....  တစ္ဦးခ်င္း စိတ္ဓါတ္ေလးေတာင္ မျပင္ႏိုင္ေသးပဲဗ်ာ........  မီးပြိဳင့္မိရင္ တံခါးဖြင့္ပီး ကြမ္းတံေတြးေထြးမယ္.....  လမ္းနည္းနည္းေလးၾကပ္လာရင္ လမ္းေျပာင္းျပန္ကေနေက်ာ္ခြတက္မယ္ဆိုတဲ့   လစ္ရင္လစ္သလို လုပ္တတ္တဲ့ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တဲ့စိတ္ေတြ  အရင္ျပင္ၾကပါအံုးဗ်ာ...............  အမိႈက္ပံုးဆိုတာခ်ေပးေတာ့လည္း ဘာမွန္မသိဘူး.......  စည္းကမ္းဆိုတာဘာမွန္းမသိတဲ့သူေတြ ခ်သြားတဲ့ပလပ္စတစ္   အမႈိက္တစ္စ..ေလးေတြက....အမ်ားၾကီးစုၿပီး.................  မိုးမ်ားေတာ့ေျမာင္းေတြပိတ္ လမ္းေပၚေရေရာက္ေတာ့ .......  အစုိးရအလုပ္မလုပ္ဘူး........ စည္ပင္ကေကာင္ေတြအခြန္ပဲေကာက္ဖို႔တတ္တယ္.......  ငါကသူ႔လက္ညိႈးထိုး သူကငါ့လက္ညိႈးထုိးတဲ့ သံသရာက  ဘယ္ေတာ့မွဆံုးမွာမဟုတ္ဘူး..................  တစ္ဦးခ်င္းစိတ္ဓါတ္ေလးေတြအရင္ျပင္ၾကပါဦးဗ်ာာာာာာာ............  တစ္ဦးခ်င္းစည္းကမ္းျပည့္၀တဲ့ ေခတ္မွီဖြင့္ျဖိဳးတိုးတက္ေသာ  ျပည္ေတာင္စုသမၼတျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ၾကီးကို  စိတ္ကူးေမွ်ာ္မွန္းလွ်က္.....................~~~တိမ္တမာန္~~~~
    အေနာ္ရထာမင္းတရားၾကီးလက္ထက္ ၁၀၄၄ ကစလုိ႔ ေရတြက္ရင္

    ၁၉၄၇ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက်ဆံုးတဲ့အထိ စုစုေပါင္း ၉၀၃ ႏွစ္မွာ

    ျမန္မာေတြစည္းစည္းလံုးလံုး ရွိခဲ့တာဆိုလို႔ ၇၄ ႏွစ္ပဲရွိတယ္

    ၁၉၄၇ ကေနစျပီး ဒီကေန႔ထိ ကြဲၾကျပဲၾကတာ...............

    ကိုယ့္လူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း သူ႔ကိုယ္မယံု ကိုယ့္သူမယံုနဲ႔

    နည္းနည္းေလးစည္းလံုးမယ္မၾကံေသးဘူး..............

    ကုလားကေမွာက္ တရုတ္ကေနွာက္နဲ႔.........

    ျပည္ပကေနေသြးထိုးတဲ့အသားထဲကေလာက္ေတြကတေမွာက္

    ေႀသာ္.......ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ စည္းလံုးမယ္မသိ............

    ရုပ္ရွင္မစခင္ဖြင့္တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္အလံၾကီးနဲ႔ ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္း

    "ကမာၻမေၾက" ဖြင့္တဲ့ခဏေလးေတာင္ မတ္တပ္မရပ္ခ်င္တဲ့သူေတြက.....

    ကိုယ္ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်ငး္ကိုမွ ေလးစားရေကာင္းမွန္းမသိတဲ့သူေတြက......

    ဘာညာ Human Right နဲ႔ဖင္ပိတ္ပီးေအာ္ေနတယ္.............

    ဒါနဲ႔မ်ား အားဇာနည္ေန႔ ဥၾသဆြဲဦးမယ္တဲ့..........အံေရာဗ်ာ....

    တစ္ဦးခ်င္း စိတ္ဓါတ္ေလးေတာင္ မျပင္ႏိုင္ေသးပဲဗ်ာ........

    မီးပြိဳင့္မိရင္ တံခါးဖြင့္ပီး ကြမ္းတံေတြးေထြးမယ္.....

    လမ္းနည္းနည္းေလးၾကပ္လာရင္ လမ္းေျပာင္းျပန္ကေနေက်ာ္ခြတက္မယ္ဆိုတဲ့

    လစ္ရင္လစ္သလို လုပ္တတ္တဲ့ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တဲ့စိတ္ေတြ

    အရင္ျပင္ၾကပါအံုးဗ်ာ...............

    အမိႈက္ပံုးဆိုတာခ်ေပးေတာ့လည္း ဘာမွန္မသိဘူး.......

    စည္းကမ္းဆိုတာဘာမွန္းမသိတဲ့သူေတြ ခ်သြားတဲ့ပလပ္စတစ္

    အမႈိက္တစ္စ..ေလးေတြက....အမ်ားၾကီးစုၿပီး.................

    မိုးမ်ားေတာ့ေျမာင္းေတြပိတ္ လမ္းေပၚေရေရာက္ေတာ့ .......

    အစုိးရအလုပ္မလုပ္ဘူး........ စည္ပင္ကေကာင္ေတြအခြန္ပဲေကာက္ဖို႔တတ္တယ္.......

    ငါကသူ႔လက္ညိႈးထိုး သူကငါ့လက္ညိႈးထုိးတဲ့ သံသရာက

    ဘယ္ေတာ့မွဆံုးမွာမဟုတ္ဘူး..................

    တစ္ဦးခ်င္းစိတ္ဓါတ္ေလးေတြအရင္ျပင္ၾကပါဦးဗ်ာာာာာာာ............

    တစ္ဦးခ်င္းစည္းကမ္းျပည့္၀တဲ့ ေခတ္မွီဖြင့္ျဖိဳးတိုးတက္ေသာ

    ျပည္ေတာင္စုသမၼတျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ၾကီးကို

    စိတ္ကူးေမွ်ာ္မွန္းလွ်က္.....................~~~
     
    တိမ္တမာန္~~~~


older | 1 | .... | 22 | 23 | (Page 24) | 25 | 26 | .... | 91 | newer