Are you the publisher? Claim or contact us about this channel


Embed this content in your HTML

Search

Report adult content:

click to rate:

Account: (login)

More Channels


Showcase


Channel Catalog


Articles on this Page

(showing articles 41 to 60 of 1811)
(showing articles 41 to 60 of 1811)

older | 1 | 2 | (Page 3) | 4 | 5 | .... | 91 | newer

    0 0

    by Ter Tee on Sunday, March 10, 2013 at 4:47pm ·

    “လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးစီမံခ်က္ ၊ သစ္စီမံခ်က္ ၊ ၀ယ္ယူျဖန္႔ျဖဴးေရးစီမံခ်က္ စသည္တို႔ႏွင္႔ ပတ္သက္၍
    ေျပာလိုသည္မွာ အစိုးရက မက္ေလာက္ေသာ အဖိုးမ်ားကိုေပး၍ အားလံုးေသာ ပိုလွ်ံမည္႕ေကာက္ပဲသီးႏွံတို႔ကို၀ယ္ယူမည္ဟု ဆိုထားျပန္၏။
    မက္ေလာက္ေသာ တန္ဘိုးမ်ားကိုေတာင္သူလယ္သမားမ်ားအား ေပးမည္ေလာ။
    အစိုးရအတြက္ အ၀ယ္ေတာ္လုပ္မည္႕ ႏိုင္ငံျခားကုမၸဏီမ်ားအားေပးမည္ေလာဟု ေမးရေပလိမ္႔မည္။
    အစိုးရက ေစ်းႏႈန္းကန္႔သတ္မည္ဟု ဆိုျပန္၏။ ေစ်းႏႈန္းကန္႔သတ္ျခင္းစနစ္ကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္၏။ သို႔ရာတြင္ ေစ်းႏႈန္းမကန္႔သတ္မီ ၊ အလြန္တန္ဘိုးယုတ္ေလ်ာ႔လ်က္ရိွေသာ ေငြေၾကးျပႆနာကို
    မေျဖရွင္းရမီ ေစ်းႏႈန္းကို ကန္႔သတ္လွ်င္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား၏ ဇိကိုညွစ္သည္ႏွင္႔
    အတူတူပင္ျဖစ္၏။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား ၾကပ္တည္းက်ဥ္းေျမာင္းေသာဘ၀သို႔ေရာက္လွ်င္
    ႏိုင္ငံတြင္ ခိုးမႈ တိုက္မႈ ရာဇ၀တ္မႈမ်ား မ်ားျပားလာေပလိမ္႔မည္။ လက္ရိွအေျခအေနပင္
    မည္မွ်ေလာက္ဆိုး၀ါးေနသည္ကိုေဖာ္ျပရန္မလိုေခ်။”



    ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း
    - ဖဆပလ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ညီလာခံသဘင္ ဥကၠဌမိန္႔ခြန္းမွ



    ************************************************************



    “ေတာင္သူလယ္သမားေတြက ဗမာျပည္မွာ လူမ်ားစုျဖစ္တယ္။ လြတ္လပ္ေရးရတဲ႔အခါ
    ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕လြတ္လပ္ေရး ပါလာမယ္။ ေတာင္သူလယ္သမား လူမ်ားစုရဲ႕ အခြင္႔အေရးမပါဘဲ
    လြတ္လပ္ေရးဟာ အဓိပၸာယ္မရိွဘူးလို႔ ယူဆတယ္။”



    - ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း
    ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၅ ရက္ေန႔ ၊ ေတာင္သူလယ္သမားညီလာခံမိန္႔ခြန္းမွ



    ************************************************************



    “လယ္လုပ္တဲ႔လူေတြရဲ႕လက္ထဲ လယ္ေရာက္ေအာင္စီစဥ္ႏိုင္ရမယ္။ လယ္အေျမာက္အျမားကို
    တသီးပုဂၢလ ပိုင္ဆိုင္တဲ႔စနစ္ကို ပယ္ဖ်က္ႏိုင္ရမယ္။”



    “လယ္ယာေျမပိုင္ဆိုင္မႈကိစၥမွာဆိုလဲ လယ္ယာေျမလုပ္တဲ႔လူေတြ လယ္ယာေျမရေအာင္
    အေျခခံေတြခ်ရလိမ္႔မယ္။ လယ္ေျမဧက အေျမာက္အျမားပိုင္တဲ႔ လယ္ရွင္ႀကီးစနစ္ကိုေတာ႔
    ဥပေဒအရ ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ ဖ်က္ပယ္ပစ္ရလိမ္႔မယ္။ ေနာက္ၿပီး ဘယ္လိုကိုယ္ပိုင္လယ္ယာေျမမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ ၊ ဘယ္ႏွစ္ဧကထက္မပိုေစရ အစရိွသည္အားျဖင္႔ ဥပေဒအရ ကန္႔သတ္ရလိမ္႔မယ္။ ဒီလိုမွ မလုပ္ရင္
    လယ္ပိုင္ရွင္စနစ္ႀကီးဟာ ရိွေနတာကို မဖ်က္ႏိုင္ရံုတင္မဟုတ္ဘူး ၊ ျပန္ျဖစ္ေအာင္လုပ္တာျဖစ္လိမ္႔မယ္။
    လယ္ယာေျမမ်ားကို အမွန္အားျဖင္႔ဆိုရင္ ေနာက္ဆံုး တိုင္းျပည္ပိုင္လုပ္ႏိုင္ရင္ ေကာင္းမွာဘဲ။
    သို႔ေသာ္လဲ အဲဒီဟာ မလုပ္မီ လယ္ယာေျမလုပ္သူတိုင္း ေျမလက္ရိွရေအာင္ လုပ္ႏိုင္ရမယ္။
    ဒီအခါမ်ိဳးမွာ အစိုးရက အလယ္အလတ္တန္းႏွင္႔ ေအာက္တန္း က်တဲ႔ ေတာင္သူလယ္သမားေတြကို
    တတ္ႏိုင္သမွ် ကူညီရလိမ္႔မယ္။ အဲဒီလို စီးပြားေရးအေျခခံတရားေတြကို ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုဥပေဒမွာ
    ထည္႕ဘို႔လိုလိမ္႔မယ္။”



    “က်ဳပ္တို႔လုပ္ခ်င္တာကေတာ႔ ( Greatest happiness of the Greatest number ) လူအမ်ားဆံုး အေကာင္းဆံုးခ်မ္းသာသုခရေအာင္ အဲဒီလို လူအမ်ားဆံုးက ႀကိဳးကိုင္တဲ႔ ဒီမိုကေရစီမ်ိဳးကိုသာ
    လိုခ်င္တာဘဲ။ အကုန္လံုးအက်ိဳးရိွတဲ႔ ဒီမိုကေရစီဆိုတာေတာ႔ ခုလို အရင္းရွင္ အလုပ္သမား ၊
    လယ္ရွင္ အစရိွတဲ႔ လူတန္းစားကြဲျပားမႈေတြရိွေနသမွ် ကာလပတ္လံုး မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး။
    လယ္ရွင္အက်ိဳးရိွတိုင္း လယ္သမားအက်ိဳးမရိွႏီုင္ဘူး။ အလုပ္ရွင္အက်ိဳးရိွတိုင္း အလုပ္သမားအက်ိဳးမရိွႏိုင္ဘူး။
    သူတို႔အခ်င္းခ်င္း အက်ိဳးေတြဟာ တခါတခါ ေစ႔စပ္လို႔မရႏိုင္ဘဲ ၊ တဦးအက်ိုဳးရိွရင္ တဦးထိမယ္ဆိုတဲ႔
    အေျခမ်ိဳးျဖစ္လာတဲ႔အခါ အစိုးရဟာ တဖက္ဖက္က ပင္းမွျဖစ္ႏိုင္မယ္။ အဲဒီေတာ႔ ဒီမိုကေရစီသစ္ဆိုတာ
    အစိုးရက လူမ်ားစုျဖစ္တဲ႔ လူဆင္းရဲေတြဘက္က ထံုးစံအတိုင္းပင္းေတာ႔မယ္ဆိုတဲ႔သေဘာပဲ။”



    ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း
    - ဖဆပလ ပဏာမ ျပင္ဆင္မႈညီလာခံမိန္႔ခြန္းမွ



    **********************************************************



    ေအာင္သန္း၏ ေအာင္ဆန္း ( ၁၉၆၅ခုႏွစ္ ၊ ပထမအႀကိမ္ ) စာအုပ္မွ

      Ter Tee  
    ေဖ့စ္ဘြတ္ စာမ်က္ႏွာမွ............ 


    0 0

     Photo: "ျပည္ထဲေရး၀န္ထမ္းမ်ား လစာျဖတ္ေတာက္ခံေနရေသာေၾကာင္႔ စား၀တ္ေနေရးအခက္အခဲျဖစ္ေပၚ"  ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနလက္ေအာက္ရိွ ရဲတပ္ဖြဲ႔မ်ားႏွင္႔ တပ္ခြဲမ်ားတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ ရဲ၀န္ထမ္းမ်ားအေနျဖင္႔ လုပ္ခလစာအျပည္႕အ၀ မရရိွေသာေၾကာင္႔ မိသားစု စား၀တ္ေနေရးအခက္အခဲမ်ား ျဖစ္ေပၚေနေၾကာင္း သတင္းရရိွသည္။  "လကုန္တာနဲ႔ လစာရွစ္ေသာင္းေက်ာ္မွာ တိုင္းတာ၀န္ခံရံုးက ဘာမွန္းမသိတဲ႔ ျဖတ္ေတာက္ေငြ သံုးေသာင္းကို လစဥ္ယူထားလိုက္တယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ကေပးတဲ႔  ေထာက္ပံ႔ေငြတစ္ေသာင္းကိုလည္း တိုင္းတာ၀န္ခံကို ကန္ေတာ႔ရလို႔  မခံစားရဘူး။ ဒီကိစၥေတြကို လေပါင္းမ်ားစြာခံစားေနရတယ္။ ဘယ္မွလဲ မတိုင္ရဲဘူး။  တိုင္ရင္အလုပ္ျပဳတ္မွာဆိုေတာ႔ ေအာင္႔သက္သက္နဲ႔ပဲ ခံစားေနရတယ္" ဟု ပဲခူးတိုင္းေဒသႀကီး သတင္းတပ္ဖြဲ႔မွ အရာရိွတစ္ဦးကေျပာသည္။   ျပည္သူ႔ရဲ၀န္ထမ္းမ်ားသည္ သက္ဆိုင္ရာ အထက္အရာရိွမ်ား ၊ ဦးစီးမႈးမ်ား၏ လစာျဖတ္ေတာက္မႈမ်ားကို ရင္ဆိုင္ေနရေသာေၾကာင္႔ စား၀တ္ေနေရးၾကပ္တည္းကာ တာ၀န္က်ရာေနရာေဒသမ်ားတြင္ မေလ်ာ္ၾသဇာသံုး၍ ေငြရွာျခင္း ၊ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္းတို႔ေၾကာင္႔ အက်င္႔ပ်က္၀န္ထမ္းမ်ားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရိွေနရေၾကာင္း ရဲ၀န္ထမ္းမ်ားထံမွသိရသည္။  "ရတဲ႔လစာက မေလာက္တဲ႔အခါမွာ တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ မိန္းမေတြက ေစ်းေရာင္းထြက္ရတာေတြရိွတယ္။ ပဲခူး ၊ ဒိုက္ဦး ၊ ေညာင္ေလးပင္ ၊  ေရႊက်င္ ၊ ေက်ာက္တံခါး ၊ အင္းတေကာ္ စတဲ႔ ရဲစခန္းေတြမွာ ပိုၿပီးေတာ႔ စား၀တ္ေနေရး ခက္ခဲၾကတယ္။ ဒါေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္ပိုင္းက မသိဘူး။ ရဲဘ၀က အခ်ိန္ပိုေၾကး မရိွသလို လစာကလည္း လစဥ္ျဖတ္ေတာက္ခံေနရေတာ႔ ေနာက္ဆံုး ရေပါက္ရလမ္းရွာၿပီး ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းေနၾကရတယ္" ဟု လုပ္သက္ (၁၃) ႏွစ္ရိွေသာ စီအိုင္ဒီ အရာရိွတစ္ဦးက ေျပာသည္။  ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ရဲစခန္းေပါင္း (၃၃၀)ရိွၿပီး ၊ မႈခင္းရဲတပ္ဖြဲ႔ ၊ သတင္းတပ္ဖြဲ႔ အပါအ၀င္ ရဲတပ္ဖြဲ႔ (၁၅) ဖြဲ႔ရိွေၾကာင္းသိရသည္။ အဆိုပါ တပ္ဖြဲ႔မ်ားတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ ရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္အင္အား တစ္သိန္းေက်ာ္အထိရိွၿပီး ရရိွေသာလုပ္ခလစာမွာ ေအာက္ေျခအဆင္႔မွ အထက္အရာရိွအထိ က်ပ္ေလးေသာင္း၀န္းက်င္မွ က်ပ္ရွစ္ေသာင္းေက်ာ္အထိသာ ရရိွေၾကာင္း သိရသည္။  ယင္းကဲ႔သို႔ စား၀တ္ေနေရးအဆင္မေျပမႈမ်ားေၾကာင္႔ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈမ်ား ေဆာင္ရြက္သျဖင္႔ အေရးယူခံရေသာ ျပည္ထဲေရး၀န္ထမ္းမ်ားမွာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အတြင္း  ( ၁၆၉၅၂ ) ဦးအထိ ရိွခဲ႔ေၾကာင္း စာရင္းဇယားမ်ားအရ သိရသည္။   The Messenger Journal March , 9 , 2013
    "ျပည္ထဲေရး၀န္ထမ္းမ်ား လစာျဖတ္ေတာက္ခံေနရေသာေၾကာင္႔ စား၀တ္ေနေရးအခက္အခဲျဖစ္ေပၚ"

    ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနလက္ေအာက္ရိွ ရဲတပ္ဖြဲ႔မ်ားႏွင္႔ တပ္ခြဲမ်ားတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ ရဲ၀န္ထမ္းမ်ားအေနျဖင္႔ လုပ္ခလစာအျပည္႕အ၀ မရရိွေသာေၾကာင္႔ မိသားစု စား၀တ္ေနေရး အခက္အခဲမ်ား ျဖစ္ေပၚေနေၾကာင္း သတင္းရရိွသည္။

    "လကုန္တာနဲ႔ လစာရွစ္ေသာင္းေက်ာ္မွာ တိုင္းတာ၀န္ခံရံုးက ဘာမွန္းမသိတဲ႔
    ျဖတ္ေတာက္ေငြ သံုးေသာင္းကို လစဥ္ယူထားလိုက္တယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ကေပးတဲ႔
    ေထာက္ပံ႔ေငြတစ္ေသာင္းကိုလည္း တိုင္းတာ၀န္ခံကို ကန္ေတာ႔ရလို႔
    မခံစားရဘူး။ ဒီကိစၥေတြကို လေပါင္းမ်ားစြာခံစားေနရတယ္။ ဘယ္မွလဲ မတိုင္ရဲဘူး။
    တိုင္ရင္အလုပ္ျပဳတ္မွာဆိုေတာ႔ ေအာင္႔သက္သက္နဲ႔ပဲ ခံစားေနရတယ္" ဟု ပဲခူးတိုင္းေဒသႀကီး သတင္းတပ္ဖြဲ႔မွ အရာရိွတစ္ဦးကေျပာသည္။

    ျပည္သူ႔ရဲ၀န္ထမ္းမ်ားသည္ သက္ဆိုင္ရာ အထက္အရာရိွမ်ား ၊ ဦးစီးမႈးမ်ား၏ လစာျဖတ္ေတာက္မႈမ်ားကို ရင္ဆိုင္ေနရေသာေၾကာင္႔ စား၀တ္ေနေရးၾကပ္တည္းကာ တာ၀န္က်ရာေနရာေဒသမ်ားတြင္ မေလ်ာ္ၾသဇာသံုး၍ ေငြရွာျခင္း ၊ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္းတို႔ေၾကာင္႔ အက်င္႔ပ်က္၀န္ထမ္းမ်ားအျဖစ္သို႔
    ေရာက္ရိွေနရေၾကာင္း ရဲ၀န္ထမ္းမ်ားထံမွသိရသည္။

    "ရတဲ႔လစာက မေလာက္တဲ႔အခါမွာ တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ မိန္းမေတြက ေစ်းေရာင္းထြက္ရတာေတြရိွတယ္။ ပဲခူး ၊ ဒိုက္ဦး ၊ ေညာင္ေလးပင္ ၊
    ေရႊက်င္ ၊ ေက်ာက္တံခါး ၊ အင္းတေကာ္ စတဲ႔ ရဲစခန္းေတြမွာ ပိုၿပီးေတာ႔ စား၀တ္ေနေရး ခက္ခဲၾကတယ္။ ဒါေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္ပိုင္းက မသိဘူး။ ရဲဘ၀က အခ်ိန္ပိုေၾကး မရိွသလို လစာကလည္း လစဥ္ျဖတ္ေတာက္ခံေနရေတာ႔ ေနာက္ဆံုး ရေပါက္ရလမ္းရွာၿပီး ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းေနၾကရတယ္" ဟု လုပ္သက္ (၁၃) ႏွစ္ရိွေသာ စီအိုင္ဒီ အရာရိွတစ္ဦးက ေျပာသည္။

    ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ရဲစခန္းေပါင္း (၃၃၀)ရိွၿပီး ၊ မႈခင္းရဲတပ္ဖြဲ႔ ၊ သတင္းတပ္ဖြဲ႔ အပါအ၀င္ ရဲတပ္ဖြဲ႔ (၁၅) ဖြဲ႔ရိွေၾကာင္းသိရသည္။ အဆိုပါ တပ္ဖြဲ႔မ်ားတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ ရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္အင္အား တစ္သိန္းေက်ာ္အထိရိွၿပီး ရရိွေသာလုပ္ခလစာမွာ ေအာက္ေျခအဆင္႔မွ အထက္အရာရိွအထိ က်ပ္ေလးေသာင္း၀န္းက်င္မွ က်ပ္ရွစ္ေသာင္းေက်ာ္အထိသာ
    ရရိွေၾကာင္း သိရသည္။

    ယင္းကဲ႔သို႔ စား၀တ္ေနေရးအဆင္မေျပမႈမ်ားေၾကာင္႔ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈမ်ား
    ေဆာင္ရြက္သျဖင္႔ အေရးယူခံရေသာ ျပည္ထဲေရး၀န္ထမ္းမ်ားမွာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အတြင္း
    ( ၁၆၉၅၂ ) ဦးအထိ ရိွခဲ႔ေၾကာင္း စာရင္းဇယားမ်ားအရ သိရသည္။


    The Messenger Journal
    March , 9 , 2013


    0 0


    by Zay Latt on Monday, March 11, 2013 at 8:32pm ·

         ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ ၁၅ႏွစ္သားေလာက္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ဆံုခဲ့ဘူးတယ္ဗ်။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ေရႊတိဂံုအနီး ေတာ္လွန္ေရးပန္းျခံမွာ တပ္မေတာ္သားေတြကို" အနီးကပ္ဆံုးရန္သူကို ေခ်မႈန္းၾက" လို႔ စစ္ထြက္မိန္႔ခြန္းေျပာျပီး ေတာ္လွန္ေရးခရီး ထြက္လာတယ္။


         ကၽြန္ေတာ္ ရက္စြဲေတာ့ တိတိက်က် မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ေတာ္လွန္ေရးေန႔က မတ္ ၂၇ ဆိုေတာ့ အဲဒီနား ၀န္းက်င္ေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုက သာယာ၀တီခရိုင္ ၾကိဳ႕ပင္ေကာက္ျမိဳ႕က ႏွစ္မိုင္ေလာက္ေ၀းတဲ့ ရွမ္းစုရြာေလးမွာ ေရာက္ေနတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း တို႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္ကို ေရာက္လာတယ္။ အဂၤလိပ္ေတြက ေလယာဥ္ပ်ံေတြနဲ႔ ဗံုးေတြၾကဲ၊ စက္ေသနပ္ေတြနဲ႔ပစ္ဆိုေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔က ညဘက္ေမာင္းလာျပီး မနက္ေရာက္လာၾကတာဗ်။ ေရာက္လာျပီး အိပ္တယ္။ ေန႔ခင္းၾကမွ ႏိုးတယ္ေပါ့ဗ်ာ။

         ကၽြန္ေတာ္စကားျဖတ္ေျပာရအံုးမယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုထဲမွာ ဦးေလးေတာ္တဲ့ ဗိုလ္မင္းေခါင္ဆိုတာရိွတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဗိုလ္မင္းေခါင္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ့ ကိုယ္ရံေတာ္တပ္မႈးလုပ္ေနတယ္။ သူက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေတာ္လွန္ေရးခရီးထြက္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔အတူ ပါလာျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္မွာတည္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္လာတည္းေတာ့ ေန႔လည္မွာ ကၽြန္ေတာ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္အတြက္ ေရတို႔ ဘာတို႔ ခပ္ေပးရတာေပ့ါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေရခ်ိဳးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္ဦးေလး တစ္ေယာက္ရယ္က ေရခပ္ေပးရတယ္ဗ်။

         သိၾကတဲ့အတိုင္းပဲဗ်ာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက နာမည္ဟိုးေလးေက်ာ္ေနတာ။ ဂ်ပန္ေခတ္ တစ္ေခတ္လံုး ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုပဲ အားကိုးျပီးေတာ့ ေနၾကတာ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုေတြ႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ စကားေျပာခ်င္တာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္က " ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကၽြန္ေတာ္ စစ္ထဲ၀င္ခ်င္တယ္ " ေျပာတာေပါ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက " မင္းေက်ာင္းေနလား " တဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္က " ဟုတ္ကဲ့ ေနပါတယ္"။ " ဘယ္ႏွစ္တန္း ေရာက္ပလဲ " တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္ေရာက္တဲ့ အတန္းေျပာတာေပါ့။ " ခုႏွစ္တန္း ေျဖျပီးျပီ" လို႔ဆိုေတာ့ သူဘာေျပာတယ္မွတ္လဲ။ သူ႔မွာစစ္တိုက္မဲ့ သူေတြရိွတယ္တဲ့။ သို႔ေပမဲ့ သူ႔မွာ ပညာတက္ေတြ လိုုတယ္တဲ့။ မင္းပညာတက္ေအာင္သင္လို႔ ေျပာတယ္။

         အဲဒီအခ်ိန္ကစျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ " ငါ ပညာတက္ေအာင္သင္ရမယ္။ ပညာတက္မွ တိုင္းျပည္ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မယ္ " ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ေပၚလာတယ္။ အဲဒီယံုၾကည္ခ်က္အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ဆယ့္ခြန္၊ ဆယ့္ရွစ္သား ကတည္းက စာနယ္ဇင္းေလာကထဲ ၀င္ခဲ့တယ္။ စာေတြသင္ခဲ့တယ္။ ကိုယ္တိုင္လဲ စာေရးဆရာ၊ သတင္းစာသမားျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္။ ၾကိဳးစားခဲ့လို႔လဲ သတင္းစာသမားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့တယ္။

         ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္ခါမွာ ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္အျဖစ္ ရပ္တည္ေနခဲ့ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ သတင္းစာသမားတစ္ေယာက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ယံုၾကည္တာေတာ့ ပညာတက္မွ တိုင္းျပည္ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မယ္ ဆိုတာပါပဲ။

    ဦး၀င္းတင္။
    သူရဲေကာင္း သတင္းစာဆရာ။

        ( ၁၂-၃-၂၀၁၃ မွာ က်ေရာက္တဲ့ ဘဘဦး၀င္းတင္ရဲ့ ၈၃ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔ အမွတ္တရပါ။ ဘဘ အသက္ရာေက်ာ္ရွည္ျပီး က်န္းက်န္းမာမာနဲ႔ တိုင္းျပည္အက်ိဳး ဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါေစ။ )

    ေဇလတ္။



    ဘဘနဲ႔ အာဇာနည္ေန႔မွာ အမွတ္တရ

    0 0

     
    by Ye Myint Kyaw on Tuesday, March 12, 2013 at 12:47am ·
    လြတ္လပ္ေရးရစ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပည္တြင္းစစ္မီး ေတာက္ေလာင္ခဲ႔သလို တစ္ဖက္မွာလည္း ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ကမၻာ႔ၿငိ္မ္းခ်မ္းေရးလႈပ္ရွားမႈေတြ ေပၚထြက္ခဲ႔ပါတယ္။ ထူးျခားတာက အဲဒီကာလ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လႈပ္ရွားမႈေတြဟာ လက္၀ဲ၀ါဒ အျမင္နဲ႔ လႈပ္ရွားခဲ႔တာလို႔ ယူဆစရာပါ။ အဲဒီၿငိမ္းခ်မ္းေရးလႈပ္ရွားမႈေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ထိ ေအာင္ျမင္ခဲ႔သလဲ၊  ဘယ္လိုသင္ခန္းစာေတြ ရယူႏိုင္မလဲဆိုတာ လက္ရွိ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသမားေတြနဲ႔ သမို္င္းသုေတသီေတြအဖို႔ ျပန္လည္သံုးသပ္စရာေတြပါပဲ။


    ဒီကေန႔က်ေတာ႔ အစိုးရက ကမကထလုပ္တဲ႔ ‘ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစင္တာ’ ဆိုတာ ရွိလာျပန္ပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ တိုင္းျပည္ ၿငိ္မ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းမို႔ ေစာင္႔ၾကည့္ၾကရမွာပါ။ အဲဒီမွာ ျပန္ေတာ္ျပန္ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊ ျပည္တြင္းျပည္ပ ပညာရွင္ေတြနဲ႔ ေနာ္ေ၀ႏိုင္ငံ ဦးေဆာင္တဲ႔ ဒိုနာေတြ ရွိၾကတယ္။ ျမန္မာႏို္င္ငံသားနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားသား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပြဲစားေတြလည္း ၀င္ထြက္ပါတယ္။ အရင္နဲ႔ မတူတာတာက ေခတ္သစ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသမားေတြဟာ ႏို္င္ငံတကာအကူအညီ ပိုယူၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္လာၾကတာပါ။ စိတ္၀င္စားစရာက သူတုိ႔ေတြကေကာ ဘယ္လိုအယူအဆေတြ ဘယ္လို သီအိုရီေတြကိုင္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ေနသလဲ ဆိုတာပါ။



    ဒီေနရာမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလားသူအားလံုး ဂရုျပဳသင္႔တာတစ္ခုက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ၿငိ္မ္းခ်မ္းေရးအျမင္ပါ။ မႏွစ္က ႏိုဘယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမိန္႔ခြန္းမွာ ေဒၚစုက သူျမင္တဲ႔ ျမန္မာ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအယူအဆကို ကမၻာသိေအာင္ ေျပာသြားပါတယ္။ ျမန္မာေတြရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအယူအဆက ‘အဆင္ေျပညီညြတ္မႈေတြကို ဟန္႔တားေႏွာင္႔ယွက္မယ္႔ အရာေတြ မရွိေတာ႔ျခင္းကေန ေပၚထြက္လာတဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ’ ဆိုၿပီး ရွင္းျပပါတယ္။

    “ၿငိမ္းခ်မ္း ဆိုတဲ႔ ျမန္မာစကားဟာ ေလာင္ၿမိဳက္ေနတဲ႔ မီးေတြၿငိမ္းသြားၿပီး ေအးျမမႈ ေပၚထြက္လာျခင္းလို႔ ျပန္ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ကမၻာလံုးမွာ ဒုကၡမီးေတြ ေလာင္ၿမိဳက္ေနတယ္။ ကြ်န္မႏိုင္ငံမွာလည္း ရန္လိုမႈေတြနဲ႔ အၾကမ္းဖက္မႈေတြက ေနရာတကာမွာ ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီ အၾကမ္းဖက္ရက္စက္မႈ သတင္းေတြဟာ ကမၻာအႏွံကို ပ်ံ႕ႏွံသြားတယ္။ ဆာေလာင္မႈ၊ ေရာဂါဘယထူေျပာမႈ၊ ေနအိမ္ေရႊ႕ေျပာင္းခံရမႈ၊ အလုပ္အကိုင္မဲ႔မႈ၊ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ၊ မတရားမႈ၊ ခြဲျခားဆက္ဆံခံရမႈ၊ မလိုမုန္းထားမႈ၊ တယူသန္မႈ စတဲ႔ သတင္းေတြကို ေန႔စဥ္လိုလို ၾကားျမင္ေနၾကရတယ္။ ေနရာတိုင္းမွာ အဖ်က္စြမ္းအားေတြ (negative forces) က ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အုတ္ျမစ္ကို လွႈိက္စားပစ္ေနတယ္။ ကြ်န္မတို႔ကမၻာႀကီးရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႔ ညီညြတ္သဟဇာတျဖစ္မႈကို ကာကြယ္ ထိန္းသိမ္းေပးဖို႔ လိုအပ္တဲ႔ လူသားရင္းျမစ္ေတြကို အဆင္ျခင္မဲ႔ အလဟႆျဖဳန္းတီးပစ္ေနတာ ေနရာတိုင္းမွာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္…”

    “…..ေနရာတကာမွာ အဖ်က္အင္အားစုေတြက အျပဳအင္အားေတြထက္ ပိုအားေကာင္းေနၿပီဆိုရင္ ကြ်န္မတို႔အားလံုးအတြက္ အႏၱရာယ္ရွိေနၿပီ။ ဒီေတာ႔ အဲဒီ အဖ်က္အင္အားေတြ အားလံုးကို အၿမဲဖယ္ရွားႏိုင္မလားဆိုတဲ႔ ေမးခြန္းရွိလာတယ္။ ရိုးရွင္းတဲ႔ အေျဖကေတာ႔ ‘ႏိုး’ ပါ။ အျပဳ (positive) နဲ႔ အဖ်က္ (negative) ႏွစ္ခုစလံုးပါတာကိုက လူသားသဘာ၀ပါ။ ဒါေပမဲ႔ အျပဳသေဘာေတြကို ပိုမိုအားေကာင္းေအာင္လုပ္ဖုိ႔နဲ႔ အဖ်က္ေတြကို ေလ်ာ႔ပါးေအာင္လုပ္ဖို႔ လူသားမွာစြမ္းရည္ေတြ ရွိပါတယ္.."

    "ကြ်န္မတို႔ ကမၻာႀကီးတစ္ခုလံုး အဆံုးစြန္ၿငိမ္းခ်မ္းဖို႔ဆိုတာက မရရွိႏိုင္တဲ႔ ပန္းတိုင္ျဖစ္ေပမဲ႔၊ ဒါက ကြ်န္မတို႔ ဆက္သြားရမယ္႔ခရီး ပါပဲ။ ကႏၱရခရီးသည္တစ္ဦးဟာ သူ႔အသက္ရွင္သန္ လြတ္ေျမာက္ဖုိ႔ကုိ ညႊန္ျပေနတဲ႔ တစ္လံုးထဲေသာၾကယ္စင္အေပၚ သူ႔မ်က္လံုးေတြ စူးစုိက္ထားရသလို၊ ကြ်န္မတို႔ မ်က္လံုးေတြကိုလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေပၚမွာပဲ စြဲစြဲၿမဲၿမဲထားၾကရပါမယ္။ ကမၻာေျမေပၚမွာ ျပည့္၀တဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ကြ်န္မတို႔ မရရွိရင္ေတာင္မွ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔ စုေပါင္းအားထုတ္မႈေတြကေန လူတစ္ဦးခ်င္းၾကား၊ ႏိုင္ငံေတြၾကားမွာ စည္းလံုးညီညြတ္မႈ၊ ယံုၾကည္မႈ၊ မိတ္ေဆြျဖစ္မႈနဲ႔ ကြ်န္မတို႔ လူသားအသိုက္အ၀ိုင္းအတြက္ လံုၿခံဳမႈနဲ႔ ၾကင္နာမႈေတြ ျဖစ္လာေအာင္ ကူညီႏိုင္ပါလိမ္႔မယ္…”

    “….ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ အဆံုးစြန္ေသာရည္မွန္းခ်က္ဟာ လူေတြေနရာေျပာင္းေရႊ႕ခံရမႈ၊ အိမ္ေျခယာမဲ႔ျဖစ္မႈ၊ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မဲ႔မႈတို႔ကေန ကင္းေ၀းတဲ႔ ကမၻာတစ္ခု ဖန္တီးဖို႔သာ ျဖစ္သင္႔ပါတယ္။ ကမၻာေနရာတိုင္း ေထာင္႔တိုင္းဟာ အဲဒီမွာေနထိုင္ေနသူေတြအတြက္ လြတ္လပ္မႈရွိၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ခိုလႈံႏိုင္မယ္႔ ေဘးမဲ႔ရိပ္ၿမံဳအစစ္အမွန္ ျဖစ္သင္႔ပါတယ္။ အေတြးတိုင္း၊ စကားလံုးတိုင္း၊ အျပဳအမူတိုင္းဟာ အျပဳသေဘာေဆာင္မႈနဲ႔ ေလ်ာ္ကန္သင္႔ျမတ္မႈကို ျဖစ္ေစၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျဖစ္ထြန္းေစရပါမယ္။ ကြ်န္မတို႔ တစ္ဦးခ်င္းစီတိုင္းမွာ အဲဒီၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္ထြန္းေစဖို႔ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္စြမ္းေတြ ရွိပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔ လံုၿခံဳစိတ္ခ်စြာ အိပ္ရၿပီး ေပ်ာ္ရြင္စြာ ႏိုးထႏို္င္မယ္႔ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔ ကမၻာႀကီးတစ္ခု ဖန္တီးဖို႔ ႀကိဳးစားရာမွာ ကြ်န္မတို႔လက္ေတြ ခိုင္ၿမဲၿမဲ ယွဥ္တြဲထားၾကပါစို႔….”


    ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအျမင္ဟာ ျမန္မာ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအျမင္ျဖစ္သလို ဗုဒ ၶအယူအဆအေပၚမွာ အေျခခံံထားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ျမန္မာ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအယူအဆနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းေၾကာင္းကို ကမၻာသိ ရွင္းျပႏိုင္တာေၾကာင္႔ ျမန္မာေတြအတြက္ ဂုဏ္ယူစရာပါပဲ။

    ေဒၚစုက တစ္ကမၻာလံုးမွာ အျပည့္အ၀ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး၊ သို႔ေသာ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို မ်က္ေျခမျပတ္ စုေပါင္းအားထုတ္ျခင္းအားျဖင္႔ ႏုိင္ငံတိုင္း လူမ်ဳိးတိုင္းၾကားမွာ စည္းလံုးညီညြတ္မႈ၊ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးမႈေတြ ရရွိလာႏိုင္တယ္။ လူသားသဘာ၀မွာ အေကာင္း အဆိုးေတြ ရွိေနေပမဲ႔၊ အေကာင္းေတြ အားေကာင္းလာေအာင္နဲ႔ အဆိုးေတြ ေလ်ာ႔ပါးေအာင္ လုပ္ႏိုင္တာဟာ လူသားပဲျဖစ္တယ္။

    ဒါေၾကာင္႔ တစ္ဦးခ်င္းရဲ႕ အေျပာအဆို အျပဳမူတိုင္းဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေတြပဲ ျဖစ္ေနသင္႔တယ္။ ကမၻာေပၚက လူတုိ္င္းရဲ႕ တစ္ဦးခ်င္းလြတ္လပ္မႈနဲ႔ ရပိုင္ခြင္႔ေတြ အျပည့္အ၀ရရွိေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳးစားျခင္းနဲ႔ မိမိကိုယ္တိုင္ရဲ႕ အက်င္႔ဆိုးေတြကို ေလ်ာ႔ပါးေအာင္လုပ္ျခင္းဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။


    လစ္ဘာတီရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အက်ဳိးျပဳမႈမ်ား

    ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရွင္းျပတဲ႔ ျမန္မာ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအယူအဆဟာ ကေန႔ေခတ္ ကမၻာ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအယူအဆနဲ႔လည္း တူညီမႈရွိပါတယ္။ ကေန႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလႈပ္ရွားမႈတိုင္းဟာ တစ္ဦးခ်င္းလြတ္လပ္ခြင္႔၊ အဖိႏွိပ္ခံေတြနဲ႔ လူမ်ဳိးစုငယ္ေတြရဲ႕ လြတ္လပ္ခြင္႔အေပၚမွာ အေျခတည္ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္တိုင္းမွာ လူတစ္ဦးခ်င္းတန္ဖိုးေတြကို အကာကြယ္ေပးမယ္႔ ‘လစ္ဘာတီ’ ေတြ ဖန္တီးယူရတာျဖစ္သလို၊ အစိုးရရဲ႕ အာဏာပါ၀ါကို ကန္႔သတ္ၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

    'လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကေရစီ' ဟာ  တစ္ဦးခ်င္းလြတ္လပ္ခြင္႔နဲ႔ ဒီမိုကေရစီ ဆိုတဲ႔ စနစ္ႏွစ္ခုကို ေပါင္းစပ္က်င္႔သံုးတာ ျဖစ္တယ္။ လူအမ်ား ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္တဲ႔ ဒီမုိကေရစီအုပ္ခ်ဳပ္မႈက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တိုးျမွင္႔ေပးႏိုင္သလို၊ တစ္ဦးခ်င္းလြတ္လပ္ခြင္႔ လစ္ဘာတီ အားေကာင္းလာပါမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အမွန္အကန္ ေပၚထြန္းလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လစ္ဘာတီမွာ အဓိက သံုးခုရွိပါတယ္။ စီးပြားေရး လစ္ဘာတီ၊ ဘာသာေရးလစ္ဘာတီနဲ႔ ႏို္င္ငံေရးလစ္ဘာတီတို႔ပါ။ အဲဒီသုံုးခုက အစိုးရအာဏာကို ကန္႔သတ္ထားဖုိ႔နဲ႔ ထိန္းညွိႏိုင္ဖို႔ ကူညီပါတယ္။

    အထူးသျဖင္႔ ႏိုင္ငံေရးလစ္ဘာတီရွိမႈက ျပည္တြင္းမွာျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံတကာနယ္ပယ္မွာျဖစ္ျဖစ္ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔ ေဆြးေႏြးညွိႏွႈိင္းမႈေတြ ျဖစ္ထြန္းလာေစတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔ ႏိုင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒေတြကို ေဆာင္ၾကဥ္းေပးတယ္။ ႏိုင္ငံေရးလစ္ဘာတီမွာ ျပည္သူ႔ေရးရာ ကိစၥေတြအေပၚ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုခြင္႔နဲ႔ လြတ္လပ္စြာ စည္းရံုးလႈပ္ရွားခြင္႔ေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံသားေတြက အစိုးရကို ဆန္႔က်င္လိုတဲ႔အခါ အဲဒီအခြင္႔အေရးေတြကို တစ္နည္းမဟုတ္တစ္နည္း အသံုးျပဳပါတယ္။ လစ္ဘာတီရဲ႕ က်င္႔ထံုးေတြ အင္စတီက်ဴးရွင္းေတြကို အသံုးျပဳၿပီး ဥပေဒတြင္းကေန အစိုးရကို လူထုက ဆႏၵျပႏိုင္တယ္။ လစ္ဘာတီဟာ သဘာ၀အားျဖင္႔ ဒီမိုကေရစီမဟုတ္တဲ႔ အစိုးရေတြရဲ႕ အၾကမ္းဖက္ဖိႏွိပ္မႈေတြကို တားျမစ္ေလ႔ရွိပါတယ္။

    တစ္ဖက္မွာ ဒီမိုကေရစီအစိုးရေတြက အတိုက္အခံေတြကို ေခ်မႈန္းဖ်က္စီးလည္းမပစ္ႏိုင္၊ လံုး၀လ်စ္လ်ဴရႈထားလို႔လည္း မရတာေၾကာင္႔ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔နည္းနဲ႔ ေဆြးေႏြးဆက္ဆံမႈေတြလုပ္ရတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္မွာ အတိုက္အခံ ရႈံးသည္ျဖစ္ေစ ႏိုင္သည္ျဖစ္ေစ အာဏာရသူက ၿငိမ္းခ်မ္စြာ ဆက္ဆံရပါတယ္။ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီစနစ္မွာ ၿပိဳင္ဘက္ေတြၾကား အာဏာလႊဲေျပာင္းမႈကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ လုပ္ၾကရပါတယ္။

    ဒီမိုကေရစီအစိုးရေတြမွာ စစ္ပြဲတစ္ခုဆင္ႏႊဲဖို႔ အဟန္႔အတားေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ အာဏာရွင္ေတြကေတာ႔ ဘယ္သူ႔မွ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္တာမရွိဘဲ စစ္ပြဲတစ္ပြဲ စတင္ႏိုင္တယ္။ အီရတ္က ဆဒမ္ဟူစိန္ ဆိုရင္ ဘယ္သူ႔မွ မတိုင္ပင္ဘဲ ၁၉၈၀ မွာ အီရန္၊ ၁၉၉၀ မွာ ကူ၀ိတ္ႏိုင္ငံတို႔ကို ၀င္တိုက္ခဲ႔တယ္။ ဟစ္တလာကလည္း ဥေရာပမွာ ဒုတိယကမၻာစစ္ကို သူ႔စိတ္ေပါက္သလို စတင္ခဲ႔တယ္။ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ေတြမွာေတာ႔ အဲဒီလို ရမ္းဖို႔ဆိုရင္ အတားအဆီးေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတတ္တယ္။

    ဒါေၾကာင္႔ တစ္ဦးခ်င္း လစ္ဘာတီဟာ အစုိးရေတြ ဘာလုပ္ရမယ္၊ ဘယ္လိုလုပ္ရမယ္ဆိုတဲ႔အေပၚ ဩဇာသက္ေရာက္မႈ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဒီမိုကေရစီအေပၚ လစ္ဘာတီရဲ႕ အက်ဳိးျပဳမႈတစ္ခုက ‘ပြင္႔လင္းျမင္သာမႈ’ (transparency) ပါပဲ။ လစ္ဘာတီဟာ အစိုးရရဲ႕ အာဏာကို ေစာင္႔ၾကည့္ကန္႔သတ္မႈေတြ လုပ္တာေၾကာင္႔၊ လစ္ဘာတီေနာက္မွာ ပြင္႔လင္းျမင္သာမႈ ကပ္ပါလာပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီစနစ္ အလုပ္လုပ္ပံုေတြနဲ႔ အစုိးရရဲ႕ မူ၀ါဒ ေရြးခ်ယ္ေဆာင္ရြက္ပံုေတြကို အမ်ားျပည္သူေတြ အကြင္းလိုက္ ျမင္ႏိုင္ေအာင္ လစ္ဘာတီက ကူညီေပးတယ္။ ခ်ထားတဲ႔ ဥပေဒေတြကို အစုိးရ လိုက္နာမႈရွိေအာင္ လစ္ဘာတီက ထိန္းေက်ာင္းပါတယ္။

    အဲဒီလို လစ္ဘာတီ အားေကာင္းလာမႈကို ‘ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ေရးျဖစ္စဥ္’ (confidence-building measures) လို႔ ေခၚၾကပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီစနစ္မွာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြ ပြင္႔လင္းျမင္္သာမႈ ရွိလာတာနဲ႔အမွ် ျပည္တြင္းမွာေရာ အျခားႏိုင္ငံေတြနဲ႔မွာပါ ယံုၾကည္မႈေတြ တိုးပြားလာပါတယ္။ ပြင္႔လင္းျမင္သာမႈေတြကို သယ္လာေပးတဲ႔ လစ္ဘာတီေၾကာင္႔ ယံုၾကည္မႈေတြ တိုးပြားလာၿပီး လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡေတြကို ရပ္စဲလာေစပါတယ္။ လစ္ဘာတီ အေလ႔အက်င္႔ေတြ၊ လစ္ဘာတီ အင္စတီက်ဴးရွင္းေတြကို ေပြ႔ဖက္ထားတဲ႔ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံဟာ တျခားေသာဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ဆက္ဆံတဲ႔အခါ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ျပဳမူဆက္ဆံမႈေတြ ရွိလာတယ္။ ႏိုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒေတြမွာ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရရွိလာပါတယ္။


    တစ္ဦးခ်င္း vs လူထု

    ဒါေၾကာင္႔ လစ္ဘာတီက ဒီမိုကေရစီကို အားေကာင္းေစတယ္။ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကေရစီ တိုးပြားလာျခင္းဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ပ်ံ႕ႏွံေစျခင္းပါပဲ။ ဒီအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသမားဆုိသူဟာလည္း လစ္ဘာတီကို ေပြ႔ဖက္ ရွင္သန္ေနထုိင္သူသာ ျဖစ္ရပါမယ္။ တစ္ဦးခ်င္းအခြင္႔အေရးနဲ႔ လူနည္းစု အခြင္႔အေရးေတြအတြက္ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ဟစ္ေၾကြးလႈပ္ရွားေနသူသာ ျဖစ္ရပါလိမ္႔မယ္။

    တစ္ဦးခ်င္းပိုင္ခြင္႔ (individualism) ေတြကို စေတးပစ္တဲ႔ စကားလံုးေတြ၊ အယူ၀ါဒေတြရဲ႕ အႏၱရာယ္ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသမားတိုင္း သတိႀကီးႀကီးထားဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ‘ကြန္ျမဴနစ္စနစ္၊ ဆုိရွယ္လစ္စနစ္၊ ျပည္ေထာင္စုမၿပိဳကြဲေရး၊ အခ်ဳပ္အျခာကာကြယ္ေရး၊ ခြဲမထြက္ေရး၊ တစ္ျပည္ေထာင္္စနစ္၊ လူထုအတြက္၊ အမ်ားအတြက္၊’ စတဲ႔ အစုအေပါင္း အယူအဆေတြ (mass, collectivism)၊ ေၾကြးေၾကာ္သံေတြေအာက္မွာ တစ္ဦးခ်င္းပိုင္ခြင္႔နဲ႔ လူနည္းစုအခြင္႔အေရးေတြ ဖ်က္ဆီးေျမျမွဳပ္ပစ္ၾကတာ သမိုင္းတေလွ်ာက္ ပါပဲ။

    လူထုအတြက္လို႔ ေၾကြးေၾကာ္ရင္း၊ အစုအေပါင္းစနစ္ေတြ ဘံုစနစ္ေတြကို ထူေထာင္ဖို႔ ႀကံရြယ္ရင္း အစိုးရလက္တံေတြ ရွည္သထက္ရွည္လာၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေတြ ေၾကမြခဲ႔ရပါတယ္။

    ဒါေၾကာင္႔ တစ္ဦးခ်င္းရပိုင္ခြင္႔ကို ကာကြယ္ဖို႔က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသမားေတြရဲ႕ ေမြးရာပါတာ၀န္ႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ ၂၁ ရာစု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသမားဟာ ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ ဒီမိုကရက္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနရလိမ္႔မယ္။ ဂလိုဘယ္ေခတ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသမားဟာ လစ္ဘာတီသမားအျဖစ္နဲ႔ ရွင္သန္ျမဴးၾကြေနရေပလိမ္႔မယ္။

    ရဲျမင္႔ေက်ာ္

    ကိုးကား။
    ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏိုဘယ္ဆုမိန္႔ခြန္း
    Democracy's Good Name by Michael Mandelbaum
    မဇၥိ်မဂ်ာနယ္ အတြဲ ၂၊ အမွတ္ ၂၁၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ၊ ၂၀၁၃
      Ye Myint Kyaw 
    facebook စာမ်က္ႏွာမွ.... 



    0 0

    by Ye Myint Kyaw on Tuesday, March 12, 2013 at 12:30am ·
    ဒီမိုကေရစီက လြတ္လပ္တဲ႔ ေစ်းကြက္စနစ္နဲ႔ ခြဲမရေအာင္ ေပါင္းဖက္ေလ႔ရွိတယ္။ အလားတူပဲ ဒီမိုကေရစီဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ နီးးနီးကပ္ကပ္ ဆက္စပ္ေပါင္းဖက္တာကိုလည္း ျမင္ေတြ႔ရျပန္တယ္။


    ဒါေၾကာင္႔ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးေလ႔လာသူေတြက ဒီမိုေရစီနည္းက် အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔ တိုင္းျပည္ေတြဟာ အျခားသူေတြထက္ ပိုၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ျပဳမူဆက္ဆံေလ႔ရွိတယ္လို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်တာ ျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရး သံုးသပ္ခ်က္ေတြအရဆုိရင္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြဟာ ဒီမုိကေရစီမဟုတ္တဲ႔ ႏိုင္ငံေတြထက္ ပိုၿပီး အျခားသူေတြနဲ႔ ဆက္ဆံတဲ႔အခါမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔နည္းကို သံုးတတ္ပါတယ္။

    ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ဆက္ဆံတဲ႔အခါ၊ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ဒီမိုကေရစီ သြင္ျပင္လကၡဏာေတြ ပိုအားေကာင္းလာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေလ႔ရွိတယ္။ဒီအခ်က္ေၾကာင္႔ 'ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ အခ်င္းခ်င္း ထခ်ခဲတယ္၊ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံခ်င္း ဘယ္ေတာ႔မွ မတိုက္' (Democracies have very seldom and never fought each other.) ဆိုတဲ႔ ဒီမိုကရက္တစ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသီအိုရီ(Democratic Peace Theory)က ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးမွာ ဥပေဒတစ္ခုလို ခိုင္ၿမဲလာပါတယ္။ ဒီမိုကရက္တစ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသီအုိရီ သေဘာအရ ကမၻာေပၚမွာ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြ ပိုမ်ားလာေလေလ၊ ကမၻာ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ပိုခိုင္ၿမဲလာေလေလ လို႔ ဆိုပါတယ္။


    ဒီမိုကရက္တစ္လွဳိင္းျမင္႔လို႔ ၿငိမ္းခ်မ္း

    အဲဒီ ဒီမိုကရက္တစ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသီအိုရီ ေပၚထြက္လာတာကို အနည္းငယ္ ျပန္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ၂၀ ရာစုမွာ ႏွစ္ ၁၀၀ အတြင္း ေသြးထြက္သံယုိမႈေတြေရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါ ႏွစ္ခုစလံုးကို ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။ ပထမ ရာစုႏွစ္၀က္မွာ လူသားသမိုင္းမွာ ပ်က္စီးဆုံးရွႈံးမႈအမ်ားဆံုး ကမၻာစစ္ႀကီးႏွစ္ခု ျဖစ္ခဲ႔တယ္။ ေနာက္ရာစုႏွစ္၀က္မွာေတာ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ေတြ ထူးထူးျခားျခား ထြက္ေပၚလာတာကို ျမင္ေတြ႔ၾကရပါတယ္။

    ဒုတိယကမၻာစစ္ၿပီး ႏွစ္ေတြကိုၾကည့္ရင္ ႏိုင္ငံတကာမိသားစုထဲက အင္အားႀကီးႏိုင္ငံေတြၾကား အခ်င္းခ်င္း ၀င္တုိက္ၾကတာ မရွိပါဘူး။ ဒါဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀၀ အတြင္း ႏိုင္ငံႀကီးေတြၾကားမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရွိမႈကာလ အရွည္ၾကာဆံုး ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ ႏိုင္ငံငယ္ေလးေတြမွာျဖစ္တဲ႔ ပဋိပကၡနဲ႔ ျပည္တြင္းစစ္ အေရအတြက္လည္း သိသိသာသာ ထိုးက်ဆင္းလာတယ္လို႔ သံုးသပ္ၾကပါတယ္။

    အခ်ဳိ႕ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရး ပညာရွင္ေတြကေတာ႔ အခု ၂၁ ရာစုထိ ပါလာတဲ႔ အၾကမ္းဖက္ျဖစ္ရပ္ အမ်ားစုဟာ စစ္ပြဲႀကီး အဆင္႔ေလာက္အထိ ျမင္႔မားမႈမရွိဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ အစိုးရေတြက ႏိုင္ငံေရးစိုးမိုးလိုမႈနဲ႔ အင္ပါယာခ်ဲ႕ထြင္လိုမႈအတြက္ တိုက္ခို္က္တာမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ၊ တစ္ဦးခ်င္း အာဏာတည္ၿမဲဖို႔ က်ဴးလြန္တဲ႔ ရာဇ၀တ္မႈေတြ၊ လူမ်ဳိးေရးမုန္းတီးမႈေၾကာင္႔ ျဖစ္ရတဲ႔ ရာဇ၀တ္မႈမ်ဳိးေတြသာ မ်ားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သမိုင္းတေလွ်ာက္ မၾကာခဏျဖစ္တတ္တဲ႔ ႏိုင္ငံခ်င္း ထိပ္တိုက္တိုး တိုက္ခို္က္မႈမ်ဳိးေတြ အခုေနာက္ပိုင္း ေလ်ာ႔က်သြားပါတယ္။

    ဒီလို စစ္ပြဲႀကီးေတြ ေလ်ာ႔က်မႈဟာ တစ္ဖက္က ဒီမိုကေရစီလွႈိင္း ျမင္႔တက္လာမႈနဲ႔လည္း အမ်ားႀကီး တိုက္ဆုိင္ေနပါတယ္။  လူထုေရြးခ်ယ္ တင္ေျမွာက္မႈစနစ္ (popular sovereignty) နဲ႔ တစ္ဦးခ်င္းလြတ္လပ္ခြင္႔ (liberty) တို႔ တိုးျမင္႔လာတာနဲ႔အမွ် စစ္ပြဲဲေတြကို ေရွာင္ရွားလာႏိုင္ၾကပါတယ္။

    ဒါေပမဲ႔ အဲဒီလို စစ္ပြဲေတြ က်ဆင္းလာတာဟာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လစ္ဘာတီ အျပင္ အျခားအခ်က္ေတြေၾကာင္႔လည္း ပါပါတယ္။ ၂၀ ရာစုမွာ ျဖစ္ေပၚခဲ႔တဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲေတြက အဓိက စစ္ပြဲႀကီးေတြကို ဖယ္ရွားႏိုင္ခဲ႔တယ္။ ကိုလိုနီ လက္ေအာက္ခံ ႏိုင္ငံေတြဟာ လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပြဲေတြ ေသြးထြက္သံယိုဆင္ႏႊဲၿပီးေနာက္ ကိုလိုနီစနစ္ကို ရာစုအလယ္မွာ အဆံုးသတ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။  ၂၀ ရာစု ေနာက္ဆံုးဆယ္စုႏွစ္မွာေတာ႔ အေမရိကန္ဦးေဆာင္တဲ႔ အေနာက္အုပ္စုနဲ႔ ဆိုဗီယက္ ဦးေဆာင္တဲ႔ ကြန္ျမဴနစ္အုပ္စုတို႔ၾကား  ပဋိပကၡေတြ နိဂံုးခ်ဳပ္သြားတယ္။ ဒါေတြကလည္း ႏိုင္ငံခ်င္းၾကား တိုက္ခိုက္တဲ႔ စစ္ပြဲႀကီးေတြ ေလ်ာ႔က်ေစတဲ႔ အေၾကာင္းအခ်ဳိ႕ပါပဲ။


    ကုန္သြယ္ေရးေၾကာင္႔ ၿငိမ္းခ်မ္း

    ႏို္င္ငံေရးအျပင္ အခ်ဳပ္အျခာႏိုင္ငံေတြၾကား ဆက္ဆံေရး ပိုမိုေကာင္းမြန္လာေစတဲ႔ ေနာက္အေၾကာင္းတစ္ခုကေတာ႔ စီးပြားေရး ေဆာင္ရြက္မႈပါ။ ၁၈ ရာစု ၿဗိတိန္မွာ စခဲ႔တဲ႔ စက္မႈေတာ္လွန္ေရးနဲ႔အတူ  မတူျခားနားတဲ႔ လူထုေတြၾကား နယ္နမိတ္ျဖတ္ ကုန္သြယ္မႈေတြ ရွိလာၿပီး၊ ကမၻာၿဂိဳဟ္ေပၚက လူမႈေရး ႏိုင္ငံေရးပံုစံေတြကို ေျပာင္းလဲပစ္တယ္။ ေငြၾကးနဲ႔ ကုန္ပစၥည္း စီးဆင္းမႈက အခ်ဳပ္အျခာႏိုင္ငံေတြၾကားမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔ ဆက္ဆံေရးျဖစ္လာေအာင္ အားေပးၿပီး၊ ဒီမိုရက္တစ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သီအိုရီကို ေပၚထြက္ေစပါတယ္။

    အမွန္ေတာ႔ လြတ္လပ္တဲ႔ကုန္သြယ္မႈ က်င္႔သုံးတဲ႔ တိုင္းျပည္ေတြၾကားမွာ ရန္မလိုတဲ႔ ဆက္ဆံေရး ျဖစ္ထြန္းေစတယ္ဆိုတဲ႔ အယူအဆက ၁၉ ရာစုကတည္းက တာစားခဲ႔တာပါ။ ၿငိ္မ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အခရာက လြတ္လပ္တဲဲ႔ကုန္သြယ္မႈ ဆိုတာကို အဓိက ရပ္ခံေျပာဆိုခဲ႔သူေတြက ၿဗိတိသွ် စီးပြားေရးပညာရွင္ အဒမ္စမစ္၊ ေဒးဗစ္ရီကာဒိုနဲ႔ ႏိ္ုင္ငံေရးပညာရွင္ ဂြ်န္စတူးအတ္ ေမးလ္ တို႔ပါ။  တကယ္လည္း လြတ္လပ္တဲ႔ ကုန္သြယ္မႈဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဲ႕ အဓိကေသာ႔ခ်က္ (Free trade is the key to peace.) ျဖစ္ေနဆဲပါ။


    ဆပ္ပလိုင္းခ်ိန္းေၾကာင္႔ ၿငိမ္းခ်မ္း

    အခု ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းေခတ္မွာ ကုန္သြယ္ေရးက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္ေပၚေစတယ္ဆိုတဲ႔ အယူအဆကို ေခတ္မီပံုစံရပ္နဲ႔ ေျပာဆိုလာသူက နယူးေယာ႔ခ္တိုင္းမ္သတင္းစာ ပင္တိုုင္ေဆာင္းပါးရွင္ 'ေတာမတ္စ္ ဖရီးမင္း' ျဖစ္ပါတယ္။ သူက ကေန႔ေခတ္ ႏိုင္ငံေတြၾကား ပဋိပကၡ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ဖုိ႔ဆိုရင္ ဆပ္ပလိုင္းခ်ိန္း သီအုိရီ (the supply-chain theory of conflict prevention) ရွိထားဖို႔လိုတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

    ဒီသီအိုရီသေဘာက မတူတဲ႔ႏို္င္ငံႏွစ္ႏိုင္ငံဟာ ႏိုင္ငံတကာအတြက္ ထုတ္လုပ္မႈကြင္းဆက္ အစိတ္အပုိ္င္းေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ႏွစ္ႏိုင္ငံစလံုးမွာ ကြန္ပ်ဴတာလို အေခ်ာသတ္ ကုန္ပစၥည္းေတြ ထုတ္လုပ္ဖို႔ လုပ္ငန္းအစိတ္ပုိင္းေတြ ရွိထားတယ္။ သူတို႔ ႏွစ္ႏို္င္ငံေပါင္းၿပီး တပ္ဆင္တဲ႔ အေခ်ာထည္ပစၥည္းေတြကို တစ္ကမၻာလံုး ျဖန္႔ခ်ီပို႔တယ္။ အဲဒီႏွစ္ႏိုင္ငံဟာ သူတို႔ရဲ႕ ထုတ္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းကြင္းဆက္ေတြ ျပတ္ေတာက္ၿပီး  ၀င္ေငြဆံုးရႈံးမွာကို ေၾကာက္တဲ႔ဖိအားေၾကာင္႔ စစ္ျဖစ္ဖို႔ ခက္ခဲေစတယ္။ စစ္ပြဲေၾကာင္႔ သူတို႔လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ အျခားအက်ဳိးအျမတ္ အားလုံုး ပ်က္စီးသြားမွာကို စိုးရိမ္ၾကတယ္။

    အဲဒီသီအိုရီကို အထင္အရွား က်င္႔သံုးေနတဲ႔ ႏွစ္ႏိုင္ငံကို ဥပမာေပးရရင္ တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ ပဲလို႔ ဖရီးမင္းက ေျပာပါတယ္။ တရုတ္က သူပိုင္တယ္လို႔ ေျပာေနတဲ႔ တိုင္၀မ္ကို စစ္ဆင္ဖို႔ လက္ေတြ႔မွာ ခက္ခဲသလို၊ အိႏၵိယကလည္း ကက္ရွမီးယားကိစၥမွာ ပါကစၥတန္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္္းစြာ ေျဖရွင္းဖို႔ကိုပဲ စဥ္းစားလာရပါတယ္။


    ဒီမိုကရက္တစ္ေတြက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ပိုလိုလားတယ္

    ဒီလိုအေျခအေနေတြေၾကာင္႔ အရင္ရာစုေတြမွာ ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ကမၻာစစ္ႀကီးမ်ဳိးေတြ အခုရာစုမွာ သိသိသာသာ ေလ်ာ႔က်လာပါတယ္။ စစ္ပြဲေတြ လံုးလံုးလ်ားလ်ား ေပ်ာက္မသြားရင္ေတာင္မွ စစ္စတင္ဖို႔ ခက္ခဲမႈေတြ ရွိလာတယ္။ ကမၻာေပၚမွာ စစ္ပြဲေတြ လံုး၀ မေပ်ာက္ႏိုင္တာကလည္း စစ္ဆိုတာ လူသားသဘာ၀ရဲ႕ ထုတ္ကုန္တစ္ခုလို သမိုင္းတေလွ်ာက္ တြဲပါေနတာေၾကာင္႔ပါပဲ။ ပရရွား စစ္ေရးပါရဂူ ကားလ္ ဗြန္ ကေလာ႔စ္၀စ္ဇ္ ကဆိုရင္ 'စစ္ဆိုတာ အျခားနည္းလမ္းအားျဖင္႔ ႏိုင္ငံေရးကို ဆက္လုပ္တာ' (War is the continuation of politics by other means.) လို႔ ေျပာခဲ႔ဖူးတယ္။ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေတြကို စားပြဲဲ၀ိုင္းမွာ အဆံုးသတ္မရတဲ႔အခါ စစ္ပြဲနည္းနဲ႔ ဆက္ေျဖရွင္းၾကတယ္။  ဒီအေျခအေနက အခုထိလည္း ဆက္က်န္ရွိေနပါေသးတယ္။

    ဒါေပမဲ႔ ဒီေန႔ေခတ္မွာ စစ္ပြဲႀကီးႀကီးေတြ က်ဆင္းလာၿပီး ကမၻာလံုးခ်ီ အသတ္အျဖတ္ပြဲႀကီးေတြ ေလ်ာ႔ပါးလာပါတယ္။ ဒီလို ေလ်ာ႔က်သြားတာဟာ ဒီမိုကေရစီ ျမင္႔တက္လာမႈ၊ ကုန္သြယ္ေရးတိုးပြားလာမႈတို႔နဲ႔ အမ်ားႀကီး ဆက္စပ္မႈ ရွိပါတယ္။

    ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြဟာ ဒီမိုကေရစီမဟုတ္တဲ႔ႏိုင္ငံေတြထက္ လူမႈက်င္႔၀တ္အရေရာ စိတ္ပိုုင္းဆိုင္ရာအရပါ စစ္ပြဲေတြကို ပိုၿပီးဆန္႔က်င္ေလ႔ရွိတယ္လို႔ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရး ေလ႔လာသူေတြက ေတြ႔ရွိထားပါတယ္။  ဒီမိုကေရစီႏိိုင္ငံေတြဟာ ဒီမိုကေရစီမဟုတ္တဲ႔ ႏိုင္ငံေတြထက္ ပိုၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ႏွီးေႏွာကြ်မ္း၀င္မႈ ရွိတယ္။ ေသခ်ာတာက ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံအခ်င္းခ်င္း ဘယ္ေတာ႔မွ စစ္မခင္းၾကပါဘူး။ ဟန္ဘာဂါ စားသူခ်င္း စစ္မခင္းပါဘူး။

    ဒီမိုကေရစီလို႔ ကေန႔ ေျပာတဲ႔အခါ 'လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကေရစီ' ကို ေျပာတာပါ။ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီဟာ တစ္ဦးခ်င္း လြတ္လပ္ခြင္႔ အကာကြယ္ေပးမႈ (liberty) နဲ႔ လူအမ်ား လြတ္လပ္စြာေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္မႈ (popular sovereignty) ဆိုတဲ႔ ႏွစ္ခုကို ေပါင္းစပ္ထားတာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီသြင္ျပင္ႏွစ္ခု ပီပီျပင္ျပင္ တိုးတက္လာပါမွ အမွန္အကန္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္ထြန္းလာပါတယ္။

    ဒါေၾကာင္႔ ေရရွည္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ဒီမိုကေရစီစနစ္၊ လြတ္လပ္ေသာ ေစ်းကြက္စနစ္နဲ႔ လြတ္လပ္ေသာ ကုန္သြယ္မႈစနစ္တို႔ အေပၚမွာသာ တည္ေဆာက္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။  ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလားသူဟာလည္း လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီကို လိုလားသူ၊ ကုန္သြယ္ေရးစနစ္ကို လိုလားသူသာ ျဖစ္ဖို႔လိုတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသမားဆိုသူရဲ႕ ၀ိညာဥ္မွာလည္း ဒီမိုကရက္တစ္ အသိစိတ္ေတြ ၀င္ပူးကပ္ၿပီး၊ သူ႔အေသြးအသားထဲမွာ တစ္ဦးခ်င္းလြတ္လပ္ခြင္႔ဆိုတဲ႔ လစ္ဘရယ္ အဟုန္ေတြ ထၾကြ စီးဆင္းေနရပါလိမ္႔မယ္။

    ရဲျမင္႔ေက်ာ္

    ကိုးကား။
    Democracy's Good Name by Michael Mandelbaum
    The World is flat by Thomas L. Friedman
    မဇၥိ်မဂ်ာနယ္ အတြဲ ၂၊ အမွတ္ ၁၉၊ ဇန္န၀ါရီ ၂၉၊ ၂၀၁၃


    0 0

    by Ye Myint Kyaw on Tuesday, March 12, 2013 at 9:43am ·
    (ေဆာင္းပါးေရးသူ Betsy Sahetapy က Jakarta International School မွ ေက်ာင္းဆရာမပါ။)

    ဖင္လန္ႏိုင္ငံက ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္နဲ႔ ကားအတူစီးၿပီး က်မ ခရီးသြားဖူးပါတယ္။ ဘတ္စကားေပၚမွာ တစ္ေန႔လံုး စာကို သဲႀကီးမဲႀကီး ဖတ္ေနတာ ေတြ႔ခဲ႔ရတယ္။ စပ္စုတတ္တဲ႔ က်မက ေမးၾကည့္တယ္။


    "ညီမေလး.. အဲဒီ စာမ်က္ႏွာ ၅၀၀ ေက်ာ္တဲ႔ စာအုပ္ကို ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္ ဖတ္သလဲ"

    "ႏွစ္ရက္ သံုးရက္ပါပဲ.."

    စာအုပ္ခ်စ္တဲ႔ က်မ အဖုိ႔ေတာ႔ အဲဒီလို စာအုပ္မ်ဳိးၿပီးဖို႔ဆိုရင္ တစ္ပတ္ ႏွစ္ပတ္ေတာ႔ အနည္းဆံုး အခ်ိန္ေပးရပါမယ္။

    အင္ဒိုနီးရွားက ကြ်န္းေတြဆီ ခရီးထြက္ျဖစ္တိုင္း ကမ္းေျခ သဲေသာင္ျပင္ေပၚမွာ ႏိုင္ငံျခားသား ဧည့္သည္ေတြ စာဖတ္ေနၾကတာ က်မ အၿမဲတမ္း ေတြ႔ေနရပါတယ္။ စာအုပ္ေတြကသာ သူတို႔အတြက္ အေကာင္းဆံုး အေဖာ္ ျဖစ္ပံုရတယ္။

    ေဖ႔စ္ဘြတ္ေပၚမွာလည္း အေနာက္က မိတ္ေဆြအခ်ဳိ႕နဲ႔ က်မ ဆုံတတ္ပါတယ္။ သူတုိ႔က စာဖတ္၀ါသနာ ပါသူေတြပီပီ၊ သူတို႔ ကိုယ္ေရးဖိုင္ထဲမွာ အႀကိဳက္ဆံုး စာအုပ္စာရင္းေတြ ကိုယ္စီ တင္ထားတာကို ေတြ႔ရတယ္။
    ဒီလူေတြအဖို႔ေတာ႔ ၀ါသနာပါလို႔၊ အပ်င္းေျဖဖို႔ စာဖတ္တာ မဟုတ္ဘူး။ စာဖတ္တာဟာ ယဥ္ေက်းမွႈ တစ္ခုလိုကို ျဖစ္ေနတာပါ။ ဥေရာပ၊ ေျမာက္အေမရိက၊ ဂ်ပန္နဲ႔ ေတာင္ကိုရီးယား လို ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီး တိုင္းျပည္ေတြမွာ စာဖတ္ျခင္းဟာ စြဲစြဲၿမဲၿမဲလုပ္ရမယ္႔ ယဥ္ေက်းမွႈတစ္ခုလို ျဖစ္ေနၾကတာ။

    စာဖတ္တဲ႔ အေလ႔အက်င္႔ဆိုတာ ကေလးဘ၀လို ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္မွာကတည္းက ပ်ဳိးေထာင္ခဲ႔ရတာပါ။

    မိခင္က စာမဖတ္တတ္ေသးတဲ႔ ကေလးငယ္ကို အသံထြက္ၿပီး ဖတ္ျပရပါတယ္။ ကေလးကိုယ္တိုင္ သူ႔ဟာသူ စာဖတ္လာႏိုင္တဲ႔အထိ မိခင္က ဖတ္ျပေနဖို႔ လိုပါတယ္။ အဲဒီ အေလ႔အက်င္႔က ကေလးကို ဘာသာစကား ကြ်မ္းက်င္မွႈရေအာင္ စပ်ဳိးေထာင္ရာမွာ အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူျဖစ္ေစပါတယ္။
    ဖြ႔ံၿဖိဳးၿပီးႏို္င္ငံေတြက ၿမိဳ႕တိုင္း၊ ရပ္ကြက္ေတြတိုင္းမွာ လူေတြ စာအုပ္ အလြယ္တကူ လက္လွမ္းမွီႏိုင္ေအာင္ စာၾကည့္တိုက္ေတြ ထားေပးၾကပါတယ္။ အဲဒီ ႏိုင္ငံေတြကလူေတြ စာသဲႀကီးမဲႀကီး ဖတ္တဲ႔အက်င္႔ဟာ ေနရာတိုင္းမွာ စာၾကည့္တိုက္ေတြ ရွိေနတာေၾကာင္႔မို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

    သူတို႔ကို စာဖတ္က်င္႔ ျဖစ္ေစတဲ႔ ေနာက္အေၾကာင္းတစ္ခုကေတာ႔ ေက်ာင္းမွာကတည္းက စာအုပ္ေတြကို မဖတ္မေနရ ဖတ္ရတာပါ။ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက မူလတန္းေက်ာင္း စာသင္ခန္းတိုင္းရဲ႕ ေထာင္႔ေတြမွာ စာၾကည့္တိုက္ေလးေတြ ရွိပါတယ္။ ဗဟုသုတျဖစ္စရာ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး စာအုပ္အမ်ဳိးမ်ဳိးေတြ ရွိေနပါတယ္။
    ေက်ာင္းေတြက ေက်ာင္းသားေတြကို စာဖတ္စြမ္းရည္ စစ္ေဆးမွႈ ပံုမွန္လုပ္ပါတယ္။ စစ္ေဆးမွႈၿပီးတိုင္း ဆရာက ေက်ာင္းသားရဲ႕ စာဖတ္စြမ္းရည္အဆင္႔ကုိ အကဲျဖတ္ၿပီး သင္႔ေလ်ာ္မွန္ကန္တဲ႔ စာအုပ္ ေရြးခ်ယ္တတ္ေအာင္ လမ္းညႊန္ေပးပါတယ္။

    စာဖတ္ျခင္းကို စိတ္၀င္စားလာေအာင္၊ စာဖတ္စြမ္းရည္ျမင္႔ေအာင္ ပ်ဳိးေထာင္ရာမွာ ဖင္လန္ႏိုင္ငံကိုလည္း နမူနာ ယူသင္႔ပါတယ္။ ဖင္လန္ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ စာဖတ္စြမ္းရည္ဟာ ကမၻာမွာ တတိယအဆင္႔ ရွိပါတယ္။ စာဖတ္က်င္႔ကို လူထုေတြၾကား ယဥ္ေက်းမွႈျဖစ္လာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ႔ ထူးျခားတဲ႔ တိုင္းျပည္ ျဖစ္ပါတယ္။

    ဒီလို လုပ္ေဆာင္ရာမွာ အဓိကအခ်က္က စာအုပ္၊ သတင္းစာနဲ႔ မဂၢဇင္းေတြကို အားလံုး လက္လွမ္းမွီေအာင္ အမ်ားျပည္သူ႔ စာၾကည့္တိုက္ေတြမွာ ထားေပးျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး စာဖတ္ျခင္းရဲ႕ အေရးပါမွႈကို ေက်ာင္းေတြ၊ ဆရာေတြနဲ႔ မိဘေတြက ကမ္ပိန္းတစ္ခုအျဖစ္ အဆက္မျပတ္ လွႈံေဆာ္ေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

    ဒီလို ႀကိဳးစားရာမွာ ဖင္လန္ သတင္းစာတိုက္ေတြ၊ စာအုပ္ထုတ္ေ၀ေရး လုပ္ငန္းေတြ၊ ေက်ာင္းဆရာ သမဂၢေတြ၊ ေက်ာင္းစာၾကည့္တိုက္နဲ႔ ကိုယ္ပိုင္စာၾကည့္တိုက္ေတြ စတဲ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႕ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မွႈက အဓိက အခန္းက႑မွာ ပါ၀င္ပါတယ္။
    စာဖတ္ျခင္းဟာ ဘာသာစကား စြမ္းရည္တိုးတက္ဖို႔အတြက္ အေရးပါပါတယ္။ လူထုရဲ႕ ဘာသာစကား စြမ္းရည္ ျမင္႔မားမွႈနဲ႔ ဗဟုသုတၾကြယ္၀မွႈက တစ္ဦးခ်င္းကိုေရာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကိုပါ အမ်ားႀကီး အက်ဳိးျဖစ္ေစပါတယ္။

    ပထမအခ်က္က ေက်ာင္းမွာ စာဖတ္စြမ္းရည္ ေလ႔က်င္႔ေပးျခင္းဟာ ေက်ာင္းသားေတြကို ေအာင္ျမင္တဲ႔ သင္ယူေလ႔လာသူေတြ ျဖစ္ေစပါတယ္။ စနစ္တက် စာဖတ္ႏိုင္စြမ္းက တကၠသိုလ္ ပညာေရးမွာေရာ တသက္တာ သင္ယူဆည္းပူးသူ အျဖစ္နဲ႔ပါ ေအာင္ျမင္မွႈေတြ ရရွိေစပါတယ္။

    ဒုတိယအခ်က္က စာဖတ္ျခင္းဟာ တစ္စံုတစ္ဦးကို ဆန္းသစ္တီထြင္သူျဖစ္ေအာင္ လွႈံေဆာ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဆန္းသစ္တီထြင္မွႈ ရလဒ္ေတြဆိုတာ အိုင္ဒီယာေတြ၊ အယူအဆေတြနဲ႔ ဘာသာစကားေတြ ေပါင္းစပ္ၿပီးမွ ရလာတာပါ။ စာေတြ ပိုမ်ားမ်ားဖတ္ေလ၊ အယူအဆနဲ႔ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြ ပိုမ်ားမ်ား ၀င္လာေလ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔လည္း တီထြင္ဖန္တီးမွႈ အမ်ားစုဟာ ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံႀကီးေတြက လာေနတာကို ဘာမွ အံ႔ဩစရာမရွိဘူး။

    ဂ်ပန္ကိုပဲ ၾကည့္ပါ။ ဂ်ပန္ေတြရဲ႕ စာဖတ္စြမ္းရည္ ျမင္႔မားမွႈေၾကာင္႔ ကမၻာမွာ တီထြင္ဆန္းသစ္မွႈ အမ်ားဆံုး ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာေစခဲ႔ပါတယ္။ အျခားအာရွႏိုင္ငံေတြ ဂ်ပန္ကို အၿမဲ အတုယူ အားက်သင္႔ပါတယ္။

    တတိယအခ်က္။ စာဖတ္ျခင္းဟာ အျမင္မတူမွႈအေပၚ သည္းခံမွႈနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျမွင္႔တင္ေပးပါတယ္။ စာမ်ားမ်ား ဖတ္တာနဲ႔အမွ်၊ အျခားလူေတြရဲ႕ ယဥ္ေက်းမွႈ၊ ဓေလ႔ထံုးစံ၊ ယံုၾကည္ခ်က္၊ ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရးေတြကို ပိုၿပီးနားလည္ ခံစားတတ္လာပါတယ္။

    ဥပမာ၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ ခရစ္ယာန္နဲ႔ မူဆလင္ေတြဟာ တစ္ဦးရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္အေၾကာင္း တစ္ဦး ဖတ္ၾကတယ္ဆိုရင္ ဘာသာတရားေတြရဲ႕ အဓိက အႏွစ္သာရက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ တရားမွ်တမွႈနဲ႔ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားေတြ ျဖစ္တာကို သိနားလည္ၾကပါမယ္။ ဒီလို နားလည္လာရင္ ေဒသပဋိပကၡေတြကို ေလွ်ာ႔ခ်ႏိုင္ၾကပါလိမ္႔မယ္။

    စာဖတ္ျခင္းကေန အနာဂတ္မွာ လူမ်ဳိးေရးနဲ႔ ဘာသာေရး ပဋိပကၡေတြကို တားျမစ္ေပးႏိုင္မယ္လို႔ က်မ အေလးအနက္ ယံုၾကည္ေနပါတယ္။ က်မတို႔ အင္ဒိုနီးရွား တင္မကဘဲ အာစီယံ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံအားလံုးမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ စာကို စနစ္တက် ဖတ္တဲ႔ အေလ႔အက်င္႔ေတြ ပ်ဳိးေထာင္ဖို႔ အျမန္ လိုအပ္ေနပါတယ္။

    ဒါေၾကာင္႔ အာစီယံႏိုင္ငံတိုင္းမွာ စာဖတ္ျခင္းကို ယဥ္ေက်းမွႈျဖစ္လာေအာင္အထိ လုပ္ၾကဖို႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေပၚလစီမိတ္ကာေတြကို က်မ အႀကံေပးခ်င္ပါတယ္။ လူထုအားလံုး စာဖတ္လာေအာင္ တယ္လီေဗးရွင္းေတြ၊ ပိုစတာေတြ၊ ေဆာင္ပုဒ္ေတြ၊ လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြနဲ႔ လွႈံ႔ေဆာ္မွႈအထိ လုပ္ရမယ္။ ဒါေပမဲ႔ အေပၚယံ ဟန္ျပေတြမဟုတ္ဘဲ၊ ထိေရာက္တဲ႔ နည္းလမ္းေတြနဲ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ လိုပါတယ္။

    စာဖတ္စြမ္းရည္ကို ျမွင္႔မားေစမယ္႔ ပညာေရးသင္ရိုးညႊန္းတမ္းေတြကို ႏိုင္ငံတကာေက်ာင္းေတြ၊ ပညာရွင္ေတြနဲ႔ ညွိႏွႈိင္းဆြဲဖို႔ ပညာေရးဌာနေတြက အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရပါမယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္က စာသင္ခန္းမွာ ကေလးေတြ မဖတ္မေနရ စာဖတ္ေစဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

    အဲဒီအတြက္ ေက်ာင္းေတြမွာ ျပဌာန္းစာအုပ္တင္မကဘဲ၊ ဖတ္စရာ စာအုပ္မ်ဳိးစံုနဲ႔ စာၾကည့္တိုက္အတြက္ လိုအပ္သမွ် သင္ေထာက္ကူ ပစၥည္းေတြ ျဖည္းဆည္းေပးထားရပါမယ္။ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ အရြယ္ဖြံ႔ၿဖိဳးမွႈနဲ႔အတူ စာဖတ္စြမ္းရည္ ျမင္႔လာေအာင္၊ သုတ ရသ စာအုပ္အားလံုး ဖတ္ခြင္႔ ျပဳရပါမယ္။
    ေနာက္ ေဒသစာၾကည့္တိုက္ေတြနဲ႔ ပုဂၢလိကစာၾကည့္တိုက္ေတြ ထူေထာင္ဖို႔ လိုအပ္တဲ႔ စာအုပ္စာတမ္းေတြကို အစိုးရက ပံ႔ပိုးေပးရမယ္။ စာၾကည့္တိုက္ေတြၾကားမွာလည္း ကြန္ယက္ဖြဲ႔ေပးထားရပါမယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္က လူထုကို ဗဟုသုတျဖစ္ေစမယ္႔ စာအုပ္ေတြ မ်ားမ်ား ငွားေပးႏိုင္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

    အာစီယံႏိုင္ငံေတြမွာ စာဖတ္အားနည္းတဲ႔ အဓိက အေၾကာင္းက စာအုပ္စာေပကို လူထုနဲ႔ လက္လွမ္းမွီမွီ ထားမေပးႏိုင္တဲ႔ အခ်က္ျဖစ္ေနတာ က်မတို႔ ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။ အစိုးရေတြအေနနဲ႔ လူထု စာဖတ္ေရးအတြက္ ေငြေၾကးအလံုအေလာက္ သံုးစြဲသင္႔တယ္။

    စာဖတ္တဲ႔ ယဥ္ေက်းမွႈဟာ ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာဖို႔အတြက္ အလြန္အေရးႀကီးတဲ႔ အခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုပ္ငန္းမွာ စိန္ေခၚမွႈေတြ ရွိေပမဲ႔၊ ကိုယ္႔ႏိုင္ငံ ကိုယ္႔ေဒသ ဖြံ႔ၿဖိဳးဖို႔ အိပ္မက္ မက္ထားရင္ မျဖစ္မေန က်ားကုတ္က်ားခဲ လုပ္ၾကရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

    အနာဂတ္မွာ က်မတို႔ အာစီယံ ေဒသႏိုင္ငံအားလံုးက ကားေပၚ၊ ရထားေပၚ၊ ေလယာဥ္နဲ႔ သေဘၤာေပၚ၊ ေကာ္ဖီဆိုင္၊ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ ေတြမွာ လူေတြ စာဖတ္ေနတာကို ျမင္ရဖို႔ လိုပါတယ္။ ဘယ္ေနရာ ၾကည့္လိုက္ၾကည့္လိုက္ လူေတြ စာဖတ္ေနၿပီဆိုရင္ေတာ႔ အာစီယံေဒသလည္း ဖြ႔ံၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံေတြအေနအထားမ်ဳိး ျဖစ္ေနၿပီေပါ႔။

    ရည္ညႊန္း။ The Jakarta Post

    ရဲျမင္႔ေက်ာ္


    0 0

     
    PD*39403386 Chinese dissident Liu Xiaobo...epa02382858 (FILE) An undated Liu Xia handout image showing of jailed Chinese dissident and civil rights activist Liu Xiaobo in Beijing, China. Liu is considered a candidate for the 2010 Nobel Peace Prize. Dissident Chinese writer and human rights activist Liu Xiaobo wins Nobel Peace Prize for 2010, it was announced in Oslo, Norway 08 October 2010. EPA/LIU XIA/HANDOUT EDITORIAL USE ONLY/NO SALES EPA
    by Ye Myint Kyaw on Tuesday, March 12, 2013 at 12:55am ·
    ေနာ္ေ၀ႏိုင္ငံ ႏိုဘယ္ဆုေကာ္မတီက ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ႏိုဘယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုကို တရုတ္ျပည္မွာ လူ႔အခြင္႔အေရးနဲ႔ အၾကမ္းမဖက္ လႈပ္ရွားမွႈကို အခ်ိန္ၾကာျမင္႔စြာ ေဆာင္ရြက္ၿပီး  အက်ဥ္းက်ေနတဲ႔ လ်ဳေရွာင္ဘိုကို ခ်ီးျမွင္႔ခဲ႔ပါတယ္။ လ်ဴေရွာင္ဘို ဟာ တရုတ္ အတိုက္အခံ စာေရးဆရာျဖစ္ၿပီး၊ စာအုပ္ ၁၁ အုပ္နဲ႔ အက္ေဆးမ်ားစြာ ေရးသားသူပါ။


    ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ တီယန္မင္ အေရးအခင္းမွာ ဒီိမိုကေရစီလႈပ္ရွားသူ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးအျဖစ္ ထင္ရွားလာပါတယ္။ ၁၉၈၉-၉၁ ခုႏွစ္မွာ စတင္ အဖမ္းခံခဲ႔ရၿပီး၊ ၁၉၉၆- ၉၉ တြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ ျပန္ အဖမ္းခံခဲ႔ရပါတယ္။ ျပန္လြတ္လာေတာ႔၊  ‘လြတ္လပ္တဲ႔ တရုတ္ ကေလာင္ရွင္မ်ား အဖြဲ႔’ ဥကၠဌ နဲ႔ Democratic China မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ပါတယ္။

    လ်ဴ ဟာ တရုတ္ လူ႔အခြင္႔အေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ ေတာင္းဆိုတဲ႔ နာမည္ေက်ာ္ ‘Chapter 8’ စာတမ္းကို အဓိက ေရးခဲ႔သူပါ။ အဲဒီ ခ်ာတာကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ျဖန္႔ေ၀တာေၾကာင္႔ပဲ၊ ၂၀၀၉ ဇြန္ ၂၃ ရက္ေန႔မွာ ‘ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာ ပ်က္စီးေအာင္ ဆူပူလွႈံေဆာ္တဲ႔ ဥပေဒ’ နဲ႔ ေနာက္ထပ္ ၁၁ ႏွစ္ ေထာင္ခ်ခံရပါတယ္။  အခု ေလ်ာင္နင္ ျပည္နယ္ ရွီင္႔ခ်ဳိ႕ အက်ဥ္းေထာင္မွာပါ။

    တရုတ္အစိုးရက သူ႔ဇနီး လ်ဴရွီယာ ကို သူ႔ကိုယ္စား ဆုသြားမယူႏိုင္ေအာင္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခ်ထားၿပီး၊ ေဆြးမ်ဳိးသားခ်င္း ေတြကိုလည္း တားျမစ္ထားတာေၾကာင္႔၊ ၂၀၁၀ ဒီဇင္ဘာ၁၀ ရက္ ေအာ္စလို ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏိုဘယ္ဆုဟာ လက္ခံယူမယ္႔သူ မရွိတဲ႔ ထူးျခားတဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုေပးပြဲ အခမ္းအနား ျဖစ္သြားရပါတယ္။  ပိုဆိုးတာက တရုတ္အစိုးရ ျငဴစူမွာ စိုးတဲ႔အတြက္ ကုလသမဂၢ၊ အာစီယံ အပါအ၀င္ ဘယ္ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္းကမွ ႏိုဘယ္ဆုကို ကိုယ္စား လက္ခံယူမေပးတာကလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေလာကမွာ မွတ္တမ္းတစ္ခု ျဖစ္သြားပါတယ္။

    ေအာက္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ႔ စာတမ္းဟာ ၂၀၀၅ ေအာက္တုိဘာ ၁၉ ရက္ေန႔ တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက ျဖန္႔ေ၀တဲ႔ ‘တရုတ္ျပည္ ဒီမိုကရက္တစ္ႏို္င္ငံေရး တည္ေဆာက္မွႈ’ စကၠဴျဖဴစာတမ္းကို လ်ဴေရွာင္ဘိုက တုံ႔ျပန္ ေရးသားထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တရုတ္ျပည္မွာ ဧကရာဇ္၀ါဒနဲ႔ အာဏာရွင္စနစ္တို႔ဟာ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ႏွစ္ပဋိေစၧဒ ရွည္ၾကာလြန္းေၾကာင္း သမိုင္းနဲ႔တကြ ေဖာ္ျပထားၿပီး၊ ယခုထိ တရုတ္လူထုအေျခအေနက ဟိုးအရင္အတိုင္း ဘာကြာျခားမႈမွ မရွိေသးဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။

    ‘လြတ္လပ္တဲ႔ တရုတ္ျပည္’ ေပၚေပါက္ဖို႔ဆုိတာ၊ လက္ရွိအာဏာရထားသူေတြနဲ႔ သူတို႔ေပၚလစီေတြထဲက ထြက္လာမွာမဟုတ္ဘဲ၊ ‘လူထုအာဏာပါ၀ါ’ ကေနသာ ေပၚထြက္လာမယ္လို႔ ဟု သူ႔စာတမ္း အဆုံးပိုင္းမွာ တင္ျပထားပါတယ္။

    *******************************

    တရုတ္လူထုက ကြန္ျမဴနစ္ပါတီဦးေဆာင္တဲ႔ ဒီမိုကေရစီနဲ႔သာ ထုိက္တန္ပါသလား

    ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ ၁၉ ရက္ေန႔မွာ တရုတ္ျပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံ ႏိုင္ငံေတာ္ေကာင္စီ သတင္းျပန္ၾကားေရးဌာနက ‘တရုတ္ျပည္ ဒီမိုကရက္တစ္ ႏိုင္ငံေရး တည္ေဆာက္မွႈ’ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ စကၠဴျဖဴ စာတမ္းတစ္ေစာင္ကို ထုတ္ေ၀ခဲ႔ပါတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ အာဏာရကတည္းက ပထမဆံုး ထုတ္ေ၀တဲ႔ ဒီမိုကေရစီ တည္ေဆာက္ေရး စာတမ္းျဖစ္ေပမဲ႔၊ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဆုပ္ဆုပ္ကိုင္ကိုင္ ဘာအခ်က္အလက္မွ မပါပါဘူး။

    စာတမ္းရဲ႕ အႏွစ္သာရပိုင္းမွာ ‘အမ်ဳိးသားအေျခအေနမ်ားဆိုင္ရာ သီအုိရီ’၊ တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ (CCP)ရဲ႕ အာဏာဆိုင္ရာ သီအိုရီ’ နဲ႔ ‘ပါတီရဲ႕ အသိဥာဏ္ပညာဆိုင္ရာ သီအိုရီ’ ဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းအရာ သံုးခုကို အေျခတည္ ေဆြးေႏြးထားပါတယ္။

    ‘အမ်ဳိးသားအေျခအေနမ်ားဆိုင္ရာ သီအိုရီ’ ပိုင္းမွာ စီးပြားေရး အားနည္းခ်က္ေတြ၊ လူထုေနထုိင္မွႈ အေျခအေန နိမ္႔က်မွႈေတြကို ထည့္သြင္း ေဆြးေႏြးမထားပါဘူး။ ပါတီရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မွႈေနရာအတြက္ သမိုင္းျဖတ္သန္းမွႈအရ ေရြးခ်ယ္ရျခင္းနဲ႔ တရုတ္ လူထုရဲ႕ အလိုက္သင္႔ေရြးခ်ယ္မွႈ ကိစၥကိုသာ အေလးေပး ေဆြးေႏြးထားပါတယ္။ ဆိုလိုတာက တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္မွႈကို လူထုဆႏၵအရထက္၊ သမိုင္းႀကီးျမတ္မွႈနဲ႔သာ ဖန္တီးသြားမယ္လို႔ ေျပာထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

    ရွင္းပါတယ္။ ‘အမ်ဳိးသားအေျခအေနမ်ားဆိုင္ရာ သီအိုရီ’ ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ထဲမွာ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ဒီမိုကေရစီ စံႏွႈန္းေတြကို ျငင္းပယ္ထားတယ္။ အမ်ဳိးသားအေျခအေန ဆိုတာေတြကို အေရးတႀကီး ေရွ႕တန္းတင္ လွႈံေဆာ္ၿပီး၊ လက္ရွိ CCP ပါတီနဲ႔ အစိုးရရဲ႕ မရိုးသားတဲ႔ တရား၀င္မွႈ (legitimacy) ျပႆနာေတြကို ဖံုးဖိထားျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။

    ‘ပါတီအာဏာဆိုင္ရာ သီအိုရီ’ မွာေတာ႔ လက္ရွိက်င္႔သံုးေနတဲ႔ ပံုစံျဖစ္တဲ႔ ပါတီက အျမင္႔ဆံုးအာဏာ ရယူထားမွႈကို ထပ္ၿပီး အတည္ျပဳေပးထားျခင္း ပါပဲ။ လူထုအခ်ဳပ္အျခာ ဒီမိုကေရစီ တည္ေဆာက္ေရး ျဖစ္ျဖစ္၊ အေျခခံဥပေဒထဲမွာ ေရးထားတဲ႔ လူအခြင္႔အေရး ကာကြယ္ေစာင္႔ေရွာက္မွႈကိုျဖစ္ျဖစ္၊ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ ကိစၥျဖစ္ျဖစ္၊ ပါတီရဲ႕ ‘ဒီမိုကရက္တစ္ဗဟိုျပဳေရး’ အမည္ခံ ဗန္းျပမွႈပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဥပေဒျပဳေရးလုပ္ငန္းျဖစ္ျဖစ္၊ ေအာက္ေျခ လူထုအတြက္ ဒီမိုကေရစီျဖစ္စဥ္ေတြကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘာျဖစ္ျဖစ္ အားလံုးဟာ CCP အာဏာပိုင္အဖြဲ႔ရဲ႕ လမ္းညႊန္မွႈကိုပဲ လိုက္နာၾကရလိမ္႔မယ္။  လူထုရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ အတြက္ တကယ္တန္း ဘာလုပ္ပိုင္ခြင္႔မွ ေပးမထားပါဘူး။

    ေနာက္ ‘CCP ပါတီရဲ႕ အသိဥာဏ္ပညာဆိုင္ရာ သီအိုရီ’ မွာေတာ႔ တရုတ္ျပည္ရဲ႕ လက္ရွိ ေအာင္ျမင္မွႈေတြဟာ ပါတီေၾကာင္႔ ဆိုတာကိုပဲ အထပ္ထပ္ သိဒိၶတင္ ေၾကာ္ျငာေနတာပါ။ ႀကီးမားမ်ားျပားတဲ႔ က်ရွႈံုးမွႈေတြကို ကာကြယ္ဖို႔အတြက္ ရတတ္သမွ် ေအာင္ျမင္မွႈေတြ ခ်ဲ႕ကားထားတာပါ။ တိုင္းျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီ စိုးစဥ္းမွ်ရွိတယ္ဆိုရင္ အဲဒါက ပါတီရဲ႕ အသိဥာဏ္ပညာေၾကာင္႔ လို႔ ေျပာထားတာပါ။ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကပဲ ဥာဏ္ပညာႀကီးႀကီးနဲ႔ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳၿပီး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ လုပ္ခဲ႔လို႔သာ တရုတ္ျပည္ ျဖစ္လာတာလို႔ ဆိုလိုခ်င္တာပါ။ တရုတ္လူထုေတြ မ်ဳိးဆက္ခ်ီ ႀကိဳးစားအားထုတ္ ေပးဆပ္မွႈေတြနဲ႔ အသီးအပြင္႔ ရလဒ္ေတြဆို ဘာတစ္ခုမွ အသိအမွတ္ျပဳ ေဖာ္ျပမထားပါဘူး။

    သူတို႔ စကၠဴျဖဴစာတမ္းရဲ႕ အခ်ဳပ္က လူထုရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာျဖစ္တဲ႔ ဒီမိုကေရစီရဲ႕အထက္မွာ ပါတီအာဏာ ရွိတယ္ဆိုတာ တစ္ကမၻာလံုးကို ေမာင္းခတ္ေၾကျငာတဲ႔ သေဘာေဆာင္ေနပါတယ္။ ပါတီအာဏာကသာ အျမင္႔ျမတ္ဆံုး ထည္၀ါႀကီးက်ယ္ဆံုး ျဖစ္တယ္။ ‘လူထုရဲ႕ အၾကီးအကဲဟာ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ’ ပဲျဖစ္တယ္။ ‘ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အႀကီးအမွႈးက CCP ပါတီ’ ပဲ ျဖစ္ရမယ္။ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ (NPC) က ပါတီအာဏာပိုင္အဖြဲ႔ရဲ႕ ရုပ္ေသးသာ ျဖစ္တယ္။ တရုတ္လူထု ႏိုင္ငံေရးရာ အတိုင္ပင္ခံ ညီလာခံ (CPCC) ဆိုတာ အဆင္တန္ဆာ ပြဲတက္အခမ္းအနားမွ် ျဖစ္တယ္။ တရားေရးစနစ္က ပါတီအာဏာပုိင္အဖြဲ႔ရဲ႕ ကရိယာ တန္ဆာပလာသာ ျဖစ္တယ္။ လူ႔အခြင္႔ေရး၊ ဒီမိုကေရစီ စတဲ႔ စကားလံုးေတြဟာ စကၠဴျဖဴစာတမ္းမွာ ခန္းစီးလိုက္ကာလို ပကာသနေတြသာ ျဖစ္ေနတယ္။

    CCP အာဏာပိုင္အဖြဲ႔ အရင္က ထုတ္ေ၀တဲ႔ လူ႔အခြင္႔အေရးအျမင္ စာတမ္းလိုပါပဲ။ အခု ဒီမုိကေရစီေရးရာ စာတမ္းကလည္း မုသားေတြ ျပည့္ႏွက္ေနပါတယ္။ ဥပမာ၊ စကၠဴျဖဴစာတမ္းထဲမွာ “တရုတ္ျပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံရွိ အာဏာအားလံုးကို လူထုကသာ ပိုင္ဆိုင္တယ္” လို႔ ေဖာ္ျပထားခ်က္ ပါပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ၁.၃ ဘီလီယံ ရွိတဲ႔ တရုတ္ျပည္သူေတြခမ်ာ ပါတီအာဏာပိုင္မ်ား လိုသလို အေမာင္းခံရတဲ႔ သိုးအုပ္ႀကီးမ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ လူထုပါ၀င္ဖို႔ အခြင္႔အေရး လံုး၀မရွိပါဘူး။

    ေနာက္ ဥပမာတစ္ခုက စကၠဴျဖဴစာတမ္းထဲမွာ “ပါတီတြင္း ဒီမိုကေရစီ ဖြံျဖိဳးေရး” ဆိုတာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ တရုတ္ျပည္က ၆၈ သန္း ေသာ ပါတီအဖြဲ႔၀င္ေတြဟာ ပါတီေက်းကြ်န္အဆင္႔ထက္ မပိုပါ။ ပါတီအႀကီးအကဲကို ေရြးခ်ယ္ဖို႔ သူတို႔မွာ အမွန္တကယ္ အခြင္႔အလမ္း မရွိရွာပါဘူး။


    အဲဒီ ‘တရုတ္ျပည္ ဒီမိုကရက္တစ္ႏိုင္ငံေရး တည္ေဆာက္မွႈ’ စကၠဴျဖဴစာတမ္းဟာ ၾကြားလံုးသက္သက္ထုတ္ၿပီး ဟန္ဓာတ္ခုတ္ထားမွႈသာ ျဖစ္တယ္။ တရုတ္ျပည္ ဒီမိုကရက္တစ္ႏိုင္ငံေရး တည္ေဆာက္မွႈလို႔ ေၾကြးေၾကာ္ျပီး၊ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ အျမင္ဆံုးအာဏာပိုင္အဖြဲ႔ က်င္႔သံုးတဲ႔ အာဏာရွင္စနစ္ကို လူထုက ေက်းကြ်န္ျပဳေပးရမယ္႔ စာတမ္းသာ ျဖစ္တယ္။

    **********************************

    ၁၉၄၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာ ၁ ရက္ေန႔ ေမာ္စီတုန္း တီယန္နန္မင္ရင္ျပင္ ဂိတ္ေပၚတက္လာေတာ႔၊ တစ္တိုင္းျပည္လံုးအႏွံ႔မွာ လူထုက “သူဟာ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔လူထုေတြအတြက္ မဟာကယ္တင္ရွင္ႀကိီးပါ” ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းကို သံၿပိဳင္ ေၾကြးေၾကာ္ ေအာ္ဟစ္ခဲ႔ရပါတယ္။

    ၁၉၈၄ ေအာက္တိုဘာ ၁ ရက္ေန႔မွာ တိန္႔ေရွာင္ပိန္ တီယန္နန္မင္ ရင္ျပင္ေပၚမွာ တပ္ေတြစစ္ေဆးေတာ႔ ‘ဟလို ေရွာင္ပိန္!’ လို႔ သူ႔လက္ ေ၀ွ႔ယမ္းျပၿပီး ႏိုင္ငံ႔ဗိသုကာႀကီး အျဖစ္နဲ႔ လူထုအားလံုးရဲ႕ ေထာက္ခံမွႈ ရယူပါတယ္။ ၿပီး သူက “လူတခ်ဳိ႕ အရင္ဆံုး ခ်မ္းသာ ပေလ႔ေစ” (Let some people get rich first.) လို႔ ကြန္ျမဴနစ္ ဇာတ္ပ်က္စကားေျပာၿပီး လူတစ္စုအတြက္သာ အခြင္႔အလမ္းေတြ ဖန္တီးေပးခဲ႔တယ္။

    ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာ ၁ ရက္ေန႔ က်န္ဇီမင္း တပ္ေတြ စစ္ေဆးျပန္ေတာ႔ အႀကီးအက်ယ္ ေ၀ဖန္မွႈေတြ ရွိခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီၾကားကပဲ ေတာ္လွန္ေရးလမ္းေၾကာင္းနဲ႔ တရုတ္ျပည္အနာဂတ္ အေမြဆက္ခံမယ္႔ အဓိက ဦးေဆာင္မွႈေနရာကို ရသြားျပန္တယ္။ သူက တရုတ္အင္ပါယာအတြက္ ႀကီးမားရက္ေရာတဲ႔ ဆန္းသစ္တီထြင္မွႈ သီအိုရီတစ္ခု ေနာက္ထပ္ဖန္တီးၿပီး၊ ေခတ္ပ်က္မွာ ခ်မ္းသာလာတဲ႔ အရင္းရွင္ေတြကို CCP ပါတီထဲ အဖဲြ႔၀င္ျဖစ္ခြင္႔ ေပးလိုက္တယ္။


    ဟူက်င္ေတာင္း တပ္ေတြစစ္ေဆးတဲ႔အခါ ‘သူ႔ခ်စ္လွစြာေသာ ျပည္သူေတြ’ အတြက္ ဘယ္လို ရုပ္ပံု ေဖာ္မယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ မသိေသးပါဘူး။ လက္ရွိ အာဏာရ အုပ္စုအတြင္းမွာ ဖယ္ရွားခံခဲ႔ရတဲ႔ ေက်ာက္က်ိယန္႔ နဲ႔ ဟူေယာင္႔ပန္း တို႔ပံုစံမ်ဳိး၊ လူထုကို ေကာင္းမြန္စြာ ဆက္ဆံၿပီး ေခတ္သစ္ႏိုင္ငံေရးရဲ႕ သေဘာကို က်က္မိတဲ႔ အဆင္႔ျမင္႔အရာရွိေတြ ရွိေကာင္း ရွိႏိုင္တယ္ ဆိုတာကို ကြ်န္ေတာ္ မျငင္းလိုပါဘူး။ ဒီလူေတြဟာ ေကာင္းမြန္တဲ႔ မူ၀ါဒဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွႈေတြ အမ်ားႀကီး စြႏ္႔စားလုပ္ခ်င္ၾကမွာပါ။

    သို႔ေပမဲ႔ အဲဒီလို အရာရွိေကာင္းေတြဟာ CCP ပါတီစနစ္ေအာက္မွာ သက္ဆိုးမရွည္ႏိုင္ၾကပါဘူး။ အဲဒီလိုျဖစ္သြားရတဲ႔အခါ လူထုေတြမွာလည္း အထက္က ပါတီေဘာ႔စ္ေတြ ေပးကမ္းမယ္႔ အခြင္႔အေရးနဲ႔ အက်ဳိးရလဒ္ေလးေတြ ကိုပဲ ထုိင္ေစာင္႔ေမွ်ာ္ရင္း ဆက္လက္ရွင္သန္ၾကရပါတယ္။

    *************************************

    ေနာက္ကို ေျခလွမ္းတစ္ေထာင္ေလာက္ ဆုတ္ၿပီး တရုတ္ျပည္ႀကီးကို ျပန္ၾကည့္ၾကပါဦး။ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားဟာ ဥာဏ္အေျမွာ္ျမင္ ျပည့္စံုတဲ႔ အုပ္စုိးသူနဲ႔ ႀကံဳေတြ႕ခဲ႔ရတယ္ဆိုရင္၊ သို႔မဟုတ္ ဧကရာဇ္ အခ်ဳိ႕ရဲ႕ မ်က္ႏွာသာေပးမွႈ ခံစားခဲ႔ရတယ္ ဆိုရင္ သူတို႔ရဲ႕ လူ႔အခြင္႔အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ေစာ္ကားတာေတြ ရွိလင္႔ကစား၊ အက်ဳိးခံစားခြင္႔ ဆုပ္ဆုပ္ကိုင္ကိုင္ ရရွိမွႈအတြက္ ခြင္႔လႊတ္ၾကရမွာပါပဲ။

    ဒါေပမဲ႔ သိပ္သိပ္ကို၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းလြန္းပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းသူျပည္သားေတြဟာ ဒုကၡအႀကီးအက်ယ္ ခံစားေနၾကရတယ္။ ဘိုးဘြားဘီဘင္ ေရွးအတီ မ်ဳိးဆက္ေပါင္းမ်ားစြာကေန ကေန႔အထိ လူထုအေပၚ သနားၾကင္နာမွႈျပမယ္႔၊ ပညာဥာဏ္ရွိတဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ဳိးကို တစ္ႀကိမ္တစ္ခါေတာင္ မဆံုခဲ႔ၾကရပါဘူး။

    ဒါ႔အျပင္ တရုတ္မင္းဆက္ သံသရာစက္သမိုင္းမွာ၊ မင္းဧကရာဇ္ရဲ႕ လူထုအေပၚ ရက္ေရာ လိုက္ေလ်ာတတ္တဲ႔ အျပဳအမူဟာ သူ နန္းစတက္ခ်ိန္မွာပဲ ရွိတတ္တယ္။ ဘာေၾကာင္႔လဲဆိုေတာ႔ ေရွ႕က အုပ္ခ်ဳပ္သြားတဲ႔ မင္းဆက္က သူ႔ေနာက္ဆံုးႏွစ္ေတြအတြင္း ဘာေကာင္းက်ဳိးမွ မေဆာင္ရြက္ဘဲ တိုင္းျပည္ကို အက်ပ္အတည္း ေဘးဒုကၡေပါင္းစံုနဲ႔ ခ်န္ထားရစ္ခဲ႔လို႔ပါပဲ။ နန္းသစ္ တက္လာသူက်ေတာ႔ လူထုလိုအပ္ခ်က္အတြက္ လုပ္ေဆာင္ေပးတာထက္၊ သူ႔ႏုိင္ငံေရးအာဏာ ႀကံ့ခိုင္ေအာင္ထိန္းဖို႔ ေခတၱမွ် လိုက္ေလ်ာ လုပ္ေဆာင္ေပးျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ နန္းတက္စမွာ မင္းသားၿပံဳး ၿပံဳးျပၿပီး မၾကာခင္ ဘီလူးရုပ္ျပန္ေပၚလာပါတယ္။


    က်ေနာ္တို႔ တုိင္းသူျပည္သားေတြကလည္း ႀကီးသူရဲ႕ ေစာင္႔ေရွာက္မွႈအေပၚ လံုး၀မွီခို္ေနရတဲ႔ ကေလးငယ္ေလးေတြ လိုပါပဲ။ အသိဥာဏ္ရွိရွိ အုပ္ခ်ဳပ္မယ္႔ မင္းေလာင္းေပၚလာဖို႔ကို ရာစုေတြခ်ီၿပီး ထိုင္ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနတတ္တဲ႔ သူေတြပါ။ တရုတ္လူထုဟာ ခြ်တ္ေခ်ာ္ယိုိင္နဲ႔ၿပီး ဘယ္ေတာ႔မွ ရင္႔က်က္ ႀကီးျပင္း မလာေသးဘူးလို႔ေျပာရင္ ကြ်န္ေတာ္ လြန္ေလမလား။ သူတို႔ဟာ ေရွးဦးလူေတြ ၾကယ္လနကၡတာရာေတြ ထိုင္ရွိခိုးသလိုမ်ဳိး၊ တရုတ္ ဧကရာဇ္ မင္းေတြကို အခုထိ ဒူးေထာက္ ခယ၀ပ္တြား ေမာ္ဖူးေနၾကတုန္းပဲလား။

    ******************************
    ေမာ္ေခတ္နဲ႔ ႏွႈိင္းစာရင္ ေမာ္ေခတ္လြန္ ျပည္မႀကီးမွာ က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူေတြဟာ အစားအေသာက္၊ ေနမႈထုိင္မႈနဲ႔ တစ္ဦးခ်င္း ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင္႔ အေတာ္ရွိလာတယ္၊ ဖိႏွိပ္ကန္႔သတ္မႈေတြေအာက္မွာပဲ အက်ဳိးအျမတ္အခ်ဳိ႕ ရွိလာတယ္ဆိုတာ လံုး၀သံသယ မရွိပါဘူး။ ‘လူတန္းစား တိုက္ပြဲ’ ကို ဦးစားေပးတဲ႔ ေမာ္ရဲ႕ အိုင္ဒီအိုေလာ္ဂ်ီနဲ႔ ႏွႈိင္းစာရင္၊ တိန္႔ေရွာင္ပိန္ရဲ႕ လက္ေတြ႔က်တဲ႔ ‘ေၾကာင္သီအိုရီ’ က ပိုမိုသြက္လက္ၿပီး ေျပာင္းလြယ္ျပင္လြယ္ ရွိတယ္လို႔ ဆုိရမယ္။

    ဒါေပမဲ႔ အဲဒီအေျပာင္းအလဲေတြရဲ႕ ဘယ္အရာကမွ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းသူျပည္သားေတြရဲ႕ ရွိၿမဲအေနအထားကို အေျခခံက်က် ေျပာင္းလဲ ေပးတာမရွိပါဘူး။ ေဟာဒီ ျပည္မ ေျမေပၚမွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူနဲ႔ အအုပ္ခ်ဳပ္ခံေတြအၾကား ေခတ္အဆက္ဆက္ ၾကမ္းရွတဲ႔ ဆက္ဆံေရးဟာ တစ္ပံုစံထဲပါပဲ။ ဒီကေန႔ထိလည္း မေျပာင္းမလဲ ဒံုရင္းပါပဲ။

    လူထုအတြက္ အခြင္႔အေရးနဲ႔ အက်ဳိးစီးပြားဆိုင္ရာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္၊ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ကံၾကမၼာ၊ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတိုးတက္မွႈ၊ ေအာက္ေျခလူထုေတြရဲ႕ ဘ၀ ဒါေတြအားလံုးကို အာဏာရွင္မ်ားကပဲ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားပါတယ္။ ရွိရွိသမွ်ေသာ တိုးတက္မွႈေတြဟာ အေပၚရဲ႕ ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲမွႈကေန လာပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ အျပဳခံလူထုက အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြကို သစၥာရွိေၾကာင္း၊ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ျပသဖို႔၊ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာမ်ား ‘သက္ေက်ာ္ ရာေက်ာ္ ရွည္ပါေစ’ လို႔ မျပတ္ေအာ္ဟစ္ရပါတယ္။

    ၿပီးခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ေတြအတြင္းမွာ အရပ္သားအခြင္႔အေရး ကာကြယ္လွႈပ္ရွားမႈေတြ တိုးတက္လာေသာ္လည္း၊ အာဏာရွင္စနစ္ယႏၱရားနဲ႔ ေက်းကြ်န္ ယဥ္ေက်းမွႈ အေျခခံအုတ္ျမစ္ကို ကိုင္လွႈပ္ဖယ္ရွားပစ္ႏိုင္မယ္႔ ေအက္ေျခလူထုလွႈပ္ရွားမွႈေတြဟာ တရုတ္မွာ အတိုင္းအတာႀကီးႀကီး ေပၚထြက္လာဖို႔ အခုထိ လမ္းစမျမင္ရေသးပါဘူး။

    ဒါဟာ ဘာေၾကာင္႔လဲ။

    ၀န္ခံရရင္ အာဏာရွင္မ်ားရဲ႕ ဖိႏွိပ္လြန္းအားၾကီးမွႈေၾကာင္႔ ပါပဲ။ ဖိႏွိပ္ခံရလြန္းေတာ႔ လူထုအဖို႔ ဒီမိုကေရစီ လွႈပ္ရွားမွႈဟာ သူတို႔အတြက္ ဘာမွ ထူးျခားလာမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ျမင္ေနၾကတယ္။ လူထုရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ အသိဥာဏ္မဲ႔မွႈ၊ သူရဲေဘာေၾကာင္မွႈနဲ႔ မ်က္ကန္းေနမႈတုိ႔ လႊမ္းၿခံေနၿပီး၊ အဖိႏွိပ္ခံအေျခအေနနဲ႔ သူတို႔ လြတ္ေျမာက္ျခင္းၾကား ဘာမွ မကြာျခားႏိုင္ဘူးလို႔ သေဘာထား ေနပါတယ္။

    သူရဲေဘာေၾကာင္မွႈနဲ႔ သံသယစိတ္ လြန္ကဲဲမွႈတို႔ေၾကာင္႔ပဲ၊ အဖိႏွိပ္ခံရျခင္းဆိုတာ အပစ္ပယ္ခံရျခင္း ခြဲျခားဆက္ဆံခံရျခင္းလို႔ အဓိပၸါယ္ ေပၚလာပါတယ္။ အက်ဳိးဆက္အျဖစ္ အာဏာရွင္တို႔ရဲ႕ ႀကံရာပါ၊ လက္ပါးေစ၊ က်ဳိးက်ဳိးႏြ႔ံႏြံ႔ ႏွႈတ္ဆိတ္ေနသူမ်ား ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္သြားၾကရတယ္။

    ဘယ္အခါမွာမ်ား က်ေနာ္တို႔ တိုင္းသူ ျပည္သားေတြဟာ စစ္မွန္တဲ႔ လြတ္ေျမာက္မွႈအတြက္၊ ကိုယ္႔ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီးႏိုင္ခြင္႔ အတြက္ အစမ္းသပ္ ခံၾကမွာလဲ။ ဘယ္အခ်ိန္က်မွ တရုတ္ျပည္ဟာ အာဏာရွင္ မင္းအဆက္ဆက္ စိုးမိုးမွႈေအာက္မွ ကေသာင္းကနင္း အေျခအေနေတြနဲ႔ အဆိုးသံသရာ သမိုင္းစက္၀န္းထဲကေန ေဖာက္ထြက္ႏိုင္ ၾကလိမ္႔မလဲ။

    မ်ဳိးဆက္ေပါင္းမ်ားစြာကေန ကေန႔ CCP စိုးမိုးထားတဲ႔ ေန႔ရက္မ်ားအထိ က်ေနာ္တို႔ လူထုေခါင္းထဲမွာ ဒုကၡေပးေနတဲ႔ ေ၀ါဟာရေတြ ရွိပါတယ္။ ‘လြတ္လပ္ေရး ရျပီးေနာက္’ ၊ ‘တိုင္းျပည္စတည္ေထာင္ကတည္းက’၊  ‘ကြန္ျမဴနစ္ပါတီမရွိရင္ တရုတ္ျပည္သစ္ ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူး’၊ ‘ခမ္းနားထည္၀ါတဲ႔ တပ္မေတာ္ႀကီး’ စတာေတြဟာ လူထုရဲ႕ သမိုင္းနားလည္မွႈ အေျခခံေတြ ျဖစ္ျပီး၊ သူတုိ႔စိတ္ထဲမွာ အနည္ထိုင္ေနတဲ႔ ဘာသာေဗဒ အေလ႔စရိုက္ေတြပါပဲ။

    လူထုရဲ႕ ေန႔စဥ္ စကားေျပာမွႈ ေရးသားမွႈေတြမွာ အဲဒီ အသံုးအႏွႈန္းေတြက က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ စိမ႔္၀င္ၿပီး အဆင္တန္ဆာလို ျဖစ္ေနတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ CCP ရဲ႕ ကလိမ္သမိုင္းကို ေနာေက်ေအာင္သိတဲ႔ ပညာတတ္ေတြ လစ္ဘရယ္က်သူေတြ ေတာင္မွ CCP အာဏာရယူၿပီးေနာက္ မေရမတြက္ႏိုင္တဲ႔ ရာဇ၀တ္မွႈ က်ဴးလြန္တဲ႔အေၾကာင္း ေဖာ္ထုတ္ေရးသားတဲ႔အခါ အဲဒီေ၀ါဟာရ အသံုးႏွႈန္းေတြ အပ္ေၾကာင္းထပ္ေအာင္ ပါေနတတ္တယ္။

    အလားတူပါပဲ။ ၁၉၈၉ ဇူလိုင္ ၄ တီယန္နန္မင္ လူသတ္ပြဲအေၾကာင္း ယေန႔ လူအမ်ားစု ေျပာၾကတဲ႔အခါ၊ ‘ကေသာင္းကနင္း ကာလ’ တို႔၊ ‘အေရးေတာ္ပံု’ ဆိုတဲ႔ အသံုးႏွႈန္းေတြကို သတိထား ေရွာင္ရွား ေျပာၾကတယ္။ ၾကီးမားတဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ခ်ီတက္ပြဲနဲ႔ အစုလုိက္အၿပဳံလိုက္ ေသြးထြက္သံယို သတ္ျဖတ္ခံရမွႈ အေတြ႕အႀကံဳေတြ ကိုယ္တိုင္ ႀကံဳေတြ႔ခံစားခဲ႔ရတဲ႔ ေပက်င္းၿမိဳ႕ လူထုကေတာင္ အဲဒီ ေ၀ါဟာရေတြကို ကေန႔ ေမ႔ပစ္လိုက္ၾကတယ္။

    တကယ္ေတာ႔ အာဏာပိုင္ေတြက မီဒီယာကတစ္ဆင္႔ ‘ကေသာင္းကနင္း ကာလ’ နဲ႔ ‘အေရးေတာ္ပံု’ ဆိုတဲ႔ အသံုးအႏွႈန္းေတြကို ‘ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာ ေႏွာင္႔ယွက္မွႈမ်ား’ ဆုိၿပီး ဘယ္လိုပဲ ၀ါဒျဖန္႔ ေျပာင္းလဲပစ္ပစ္၊ မွန္ကန္တဲ႔ လူထု ဘာသာစကားေတြကို မ်ားမ်ား ေျပာင္းမပစ္ႏိုင္ပါဘူး။

    ၁၉၉၉ ခုႏွစ္မွာ က်န္ဇီမင္း အစိုးရက ဖာလြန္ေဂါင္းဂိုဏ္းကို ႏွိပ္ကြပ္ျဖိဳခြင္းၿပီးေနာက္ အထက္တန္းေက်ာင္းနဲ႔ ေကာလိပ္ေက်ာင္း စာအုပ္ေတြထဲမွာ ‘အစြန္းေရာက္ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မွႈ’ ဆိုတဲ႔ အသံုးႏွႈန္းေတြသြင္းၿပီး ေက်ာင္းသားေတြၾကားထဲ ရိုက္ထည့္တယ္။ ကာလရွည္ၾကာ ေက်းကြ်န္ျပဳႏိုင္ဖို႔ လူထုစိတ္ထဲကို အိုင္ဒီအိုေလာ္ဂ်ီ သြတ္သြင္းမႈဟာ၊ မွန္ကန္တဲ႔ ဘာသာစကားအသံုးနဲ႔ သမိုင္းမွတ္ဥာဏ္ေတြကို အမ်ားႀကီး ထိခိုက္ေစပါတယ္။

    ျမင္႔ျမတ္တဲ႔ ဘာသာေဗဒ-ဒႆန ပညာရွင္ၾကီး Ludwig Wittgenstein ရဲ႕ အဆိုအမိန္႔ တစ္ခု ရွိပါတယ္။ “ဘာသာစကားဆိုတာ အစဥ္အလာေနထို္င္မွႈ ျမင္ကြင္းေတြကို ေဖာ္ျပတဲ႔ ကရိယာ (tool) တစ္ခု မဟုတ္ဘူး။ လွႈပ္ရွားသက္၀င္ေနတဲ႔ အျပဳအမူ(action) သာ ျဖစ္တယ္။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ဟာ မိမိကိုယ္ကို ေဖာ္ညႊန္းဖို႔ ဘာသာစကား အသံုးျပဳမႈနည္းလမ္းကို ေရြးခ်ယ္လိုက္ျပီဆိုရင္ ဒါဟာ ေတြးဖို႔ ေရြးခ်ယ္လိုက္တာပဲ။ သူဟာေတြးဖို႔ ေရြးခ်ယ္တယ္ဆိုရင္ ေနထိုင္ဖို႔ ေရြးခ်ယ္တာပဲ” လို႔ ဆိုခဲ႔တယ္။


    ဒါကို ထပ္ခ်ဲ႕ေျပာမယ္ဆိုရင္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ဟာ အုပ္ခ်ဳပ္သူအေပၚ ေလးေလးနက္နက္ ေက်းဇူးတင္မွႈကို ဘာသာေဗဒနည္းနဲ႔ ေဖာ္ျပတယ္ဆိုရင္၊ အဲဒါ ကယ္တယ္ရွင္ ေမွ်ာ္ကိုးစိတ္ မိမိဖာသာ ဖန္တီးလိုက္တာပဲ။ အဲဒီ ကယ္တင္ရွင္ အားကိုးစိတ္က မလႊဲသာမေရွာင္သာပဲ အထက္ရဲ႕ ေပးသနားမွႈကို ေစာင္႔ေမွ်ာ္ရတဲ႔ (က်ားသနားမွ ႏြားခ်မ္းသာရမယ္႔) ေက်းကြ်န္ ဘ၀ေနနည္းကို ဦးတည္သြားေစပါေတာ႔တယ္။ ကယ္တင္ရွင္မွ မရွိရင္ တစ္စံုတစ္ဦးဟာ အိမ္ေျခရာမဲ႔ ေခြးေလေခြးလြင္႔သဖြယ္ သနားစရာေကာင္းတဲ႔ စိတ္ခံစားခ်က္နဲ႔ အေျခအေနဆိုးမ်ဳိး ေရာက္သြားမွာကို ေၾကာက္ေနတတ္ပါတယ္။

    ***********************************

    အခ်ိန္တိုင္း အခ်ိန္တိုင္းမွာ လူထုဟာ ထိပ္ဆံုး အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြဆီကေန ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲေတြ ထြက္ေပၚလာမွာကို ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ႀကီးႀကီး ထားေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အခ်ိန္တိုင္း စိတ္ပ်က္မွႈေတြနဲ႔ပဲ အဆံုးသတ္ၾကရပါတယ္။ အဆိုးဆံုးကေတာ႔ CCP ဦးေဆာင္တဲ႔ အေျပာင္းအလဲက ထူးထူးျခားျခား ဘာမွေမွ်ာ္လင္႔စရာ မရွိေပမဲ႔လည္း၊ လူထုေတြရဲ႕ စိတ္ပ်က္မွႈက တစ္ခုၿပီး ေနာက္စိတ္ပ်က္မွႈတစ္ခု  ျပီးဆံုးသြားတာမရွိ ဇယ္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒါဟာ ဘာေၾကာင္႔လဲ။

    အခ်ဳိ႕ကေတာ႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အမ်ဳိးသားအေျခအေနေတြေၾကာင္႔လို႔ ဆိုတယ္။ အခ်ဳိ႕ကလည္း ဒီေလာက္ ႀကီးမားတဲ႔ တိုင္းျပည္ကို အာဏာရွင္စနစ္ကသာ ထိန္းခ်ဳပ္ထားႏိုင္မယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ႔ CCP က အဏာသိပ္ႀကီးလြန္း၊ ရင္းျမစ္ေတြအေပၚ လက္၀ါးႀကီးအုပ္ထားလြန္းလို႔ အျခားဘယ္အင္အားစုကမွ ေျပာင္းလဲဖို႔ စိန္မေခၚႏိုင္ဘူးလို႔ ေျပာၾကတယ္။ အခ်ဳိ႕ကလည္း အတိုက္အခံအုပ္စုေတြဟာ ေ၀ေလေလ ေပၚျပဴလာႏိုင္ငံေရး လမ္းေၾကာင္းပဲ လိုက္လြန္းၿပီး၊ သူတို႔အာဏာရရင္ CCP ထက္ေတာင္ ပိုဆိုးဦးမယ္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။

    အခ်ဳိ႕ကလည္း ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွႈ မလုပ္ခင္ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးမွႈ အရင္လုပ္သင္႔တယ္လို႔ ေျပာတယ္။ စီးပြားေရးဖြံၿဖိဳးမွႈ ကသာ တိုင္းျပည္တည္ၿငိမ္မွႈကို ထိန္းထားႏိုင္မယ္၊ CCP လုပ္ေဆာင္ေနတာ မွန္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ အျခားသူေတြကလည္း ျပည္မၾကီးရဲ႕ လူဦးေရက သိပ္မ်ားလြန္းၿပီး အသိပညာ ႏုံနဲ႔တာေၾကာင္႔မို႔ အထက္က အမိန္႔နဲ႔ ေဆာင္ရြက္ေပးတာသာလွ်င္ အသင္႔ေတာ္ဆံုးလို႔ ဆိုပါတယ္။

    အဲဒီ အားလံုးေသာ ေျပာဆိုခ်က္ေတြကိုၾကည့္ရင္ တကယ္လို႔ CCP သာမရွိခဲ႔ရင္၊ CCP သာ ျပဳတ္က်သြားခဲ႔ရင္ သူ႔ေနရာ ထိထိေရာက္ေရာက္ အစားထုိးဖို႔ ဘယ္သူ ေနရာယူႏိုင္မလဲေပါ႔။ ဒီမိုကေရစီလွႈပ္ရွားသူေတြနဲ႔ တရုတ္ႏိုင္ငံေရး ေလ႔လာသံုးသပ္ ကြ်မ္းက်င္သူေေတြကေကာ ဒီေမးခြန္းကို မေျဖႏိုင္ၾကေတာ႔ဘူးလား။ ဒါေၾကာင္႔မို႔လဲ အေပၚက ခ်ေပးတဲ႔ မျဖစ္စေလာက္ ႏွစ္သိ္မ္႔ လက္ေဆာင္ေလးေတြကိုသာ လူထုက ေရြးခ်ယ္ေက်နပ္ေနၾကရတာေပါ႔။


    ဒီေတာ႔ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းသူျပည္သားေတြ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ အရွင္သခင္ျဖစ္ဖို႔လည္း မျပင္ဆင္ၾကဘူး၊ တိုက္ယူဖုိ႔လည္း မႀကိဳးစားဘူး။ တစ္ဦးခ်င္း အခြင္႔အေရးအတြက္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မွႈ မရွိဘူးဆိုရင္ျဖင္႔၊ လက္ရွိ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြ မရွိတဲ႔အခါ တိုင္းျပည္ဖရိုဖရဲနဲ႔ ေခ်ာက္ထဲက်သြားမယ္ဆိုတဲ႔ အယူအဆကိုပဲ မသိစိတ္မွ စြဲေနၾကဦးမွာပဲ။ ဒီအယူအဆပံုစံဟာ CCP ရဲ႕ ကာလရွည္ၾကာစြာ ရိုက္သြတ္သြင္းထားတဲ႔ အိုင္ဒီအိုေလာ္ဂ်ီမွႈိင္းကေန လာတာျဖစ္တယ္။ ဒီအယူအဆဟာ ကေန႔အထိ မေျပာင္းေသးတဲ႔ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားရဲ႕ ေက်းကြ်န္ စရိုက္သဘာ၀ကေနလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။

    **************************************

    အာဏာရွင္ေတြဟာ သမိုင္းဆိုင္ရာ အခ်က္အလက္ေတြကို လ်စ္လ်ဴရွႈၿပီး အဲဒီအယူအဆမ်ဳိးကို ဘာေၾကာင္႔ အၿမဲရိုက္သြင္းေနတာလဲ။ အေၾကာင္းရွိတယ္။ သူတို႔ဆံုးျဖတ္တဲ႔ မူ၀ါဒတိုင္း၊ သူတို႔ေျပာတဲ႔ အရာရာတိုင္းမွာ အဆံုးစြန္ ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုထဲသာ ရွိတယ္။ အဲဒါကေတာ႔ အာဏာကို လံုး၀ ထိန္းခ်ဳပ္ထားေရးပဲ ျဖစ္တယ္။

    သို႔ေသာ္ အဲဒီလို အေပၚပိုင္းက ရိုက္သြင္းတဲ႔ အယူအဆကို လူထုအေနနဲ႔ လက္ခံစရာ ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွ မရွိပါဘူး။ ဘာေၾကာင္႔လဲဆိုေတာ႔ အဲဒီအယူအဆကို ေထာက္ပံ႔ေပးေနတဲ႔ စနစ္ဟာ လူထုကို လူသားေတြ အျဖစ္ အသိအမွတ္မျပဳ၊ လူသားလို မဆက္ဆံတဲ႔ စနစ္ျဖစ္ေနတာေၾကာင္႔ပဲ။ ဘာေၾကာင္႔မွ လက္ခံစရာ မလိုဘူး။

    တကယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားဟာ သမိုင္းဆိုင္ရာ မွန္ကန္တဲ႔ အခ်က္အလက္ေတြကို ေမ႔ပစ္ၿပီး၊ အေပၚကလာတဲ႔ အယူအဆေတြမွာပဲ မိန္းေမာေတြေ၀ မွႈိင္းမိေနၾကမယ္ဆိုရင္၊ သူတို႔ေပးသမွ် မေရမရာ ေမွ်ာ္႔လင္႔ခ်က္ေတြနဲ႔ပဲ လက္ခံေက်နပ္ ဘ၀ဇာတ္သိမ္းၾကရမွာပဲ။ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေလးအတြက္ ကိုးႀကိမ္ကိုးခါ ဘ၀ေသခဲ႔လွ်င္ေတာင္မွ ေကာင္းျမတ္တဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္သူ ေပၚပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေနၾကရဦးမွာပဲ။


    ေအာက္ေျခလူထု လွႈပ္ရွားမွႈေတြ၊ တစ္ဦးခ်င္း ရပိုင္ခြင္႔ေတြအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ႔သူေတြကို အာဏာရွင္စနစ္ ေျပာင္းလဲဖို႔ ေဆာင္ရြက္ေနသူေတြလို႔ အားေပးဖို႔ထက္ အဟန္႔အတားလို႔ပဲ ျမင္ေနၾကဦးမွာပဲ။ ေပၚလစီေကာင္း တစ္ရာခိုင္ႏွႈန္းေလာက္ ခ်ေပးၿပီး၊ ၉၉ ရာခိုင္ႏွႈန္း ဆိုးသြမ္းေနတဲ႔ အစိုးရအေပၚ ဆန႔္က်င္ေနသူေတြကို ဆူးေညွာင္႔ခလုပ္ေတြလို႔ ျမင္ေနၾကဦးမွာပဲ။

    အစုလုိက္အၿပံဳလိုက္ သတ္ျဖတ္မွႈခံရေတြ၊ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမွႈေတြ၊ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်မွႈေတြ၊ မိသားစုဘ၀ပ်က္ရတာေတြ၊ ျပည္ေျပးဘ၀ေတြ၊ ခြဲျခားဆက္ဆံခံရမွႈေတြ ရွိေနတာေတာင္မ။  အာဏာရွင္ေတြကို “အမွားယြင္းမရွိေသာ၊ ႀကီးျမတ္လွေသာ၊ ဘုန္းတန္ခိုး ရွိန္ေစာ္ႀကီးမားေသာ” စတဲ႔ ဂါထာပရိတ္မႊန္းျပီး ေက်းဇူးတင္မဆံုး တကုန္းကုန္း ျဖစ္ေနၾကဦးမွာပဲ။

    **********************************************

    တန္(င) မင္းဆက္ေခတ္ ကဗ်ာဆရာႀကီး ဘိုင္ခ်ဴးယိ က “ေတာမီးေတြ သူတို႔ကို ဘယ္ေတာ႔မွ မဖ်က္ဆီးႏိုင္ပါ.. ေႏြဦး ေလေျပထဲမွာ ထပ္ ႀကီးထြားဦးမွာ…” လို႔ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြအတြက္ ေရးဖြဲ႔ေပးခဲ႔တယ္။

    တရုတ္ျပည္မႀကီးရဲ႕ အဲဒီေက်ာ္ၾကားတဲ႔ ကဗ်ာဟာ လူထုကို သတၱိရွိရွိ မားမားမတ္မတ္ရပ္ႏိုင္ဖို႔ ဖြဲ႔ဆိုတာ မဟုတ္ဘဲ၊ လူထုကို အၿမဲဒူးေထာက္မွႈ က်င္႔သားရေစဖို႔ တိုက္တြန္းထားတာ ျဖစ္တယ္။ ဧကရာဇ္ ထီးနန္းရိပ္ေအာက္မွာ အရပ္ဖက္နဲ႔ စစ္ဖက္ အရာရွိေတြဟာ အုပ္ခ်ဳပ္သူ ‘သက္ေက်ာ္ရာေက်ာ္ ရွည္ပါေစ’ လို႔ ေန႔စဥ္ သံုးႀကိမ္သံုးခါ ေအာ္ဟစ္ရင္း ဒူးေထာက္ ဦးခ်ရတယ္။

    တီယန္နန္မင္ ထိပ္မွာ အာဏာရွင္ ေမာ္တို႔ တိန္႔တုိ႔က သူ႔လက္ကို ေ၀ွ႕ျပလိုက္ေတာ႔ ကမၻာ႔အႀကီးမားဆံုး ရင္ျပင္ႀကီးဟာ အာဏာရွင္ကို ေကင္းခ်ီးဩဘာေပးတဲ႔ ေက်းကြ်န္မ်ားရဲ႕ ပင္လယ္ျပင္ႀကီး ျဖစ္သြားရတယ္။ ၁၉၁၁ ခုႏွစ္မွာ ခ်င္(င) မင္းဆက္ ၿပိဳက်ျပီး CCP အာဏာရကတည္းက က်ေနာ္တို႔ တိုင္းသူျပည္သားေတြဟာ ဘိုးဘြားေတြလက္ထက္ကထက္ ရုပ္ပိုင္းေရာ စိတ္ပိုင္းမွာပါ ပိုဒူးေထာက္လာၾကရတယ္။

    ‘လူဟာ တရားမွ်တမွႈ၊ လြတ္လပ္မွႈတို႔နဲ႔ ေမြးဖြားလာရမယ္’ လို႔ မွန္ကန္တဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဖို႔ ေလာကတရားက ဆိုဆံုးမထားတယ္။ တကယ္ေတာ႔ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ေက်းကြ်န္ျဖစ္မွႈ၊ မတရား မမွ်တမွႈေတြဟာ၊ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြရဲ႕ အာဏာ အလြန္အကြ်ံ က်င္႔သံုးမွႈနဲ႔ ဥာဏ္အေျမွာ္အျမင္ႀကီးမႈတို႔္ေၾကာင္႔ ျဖစ္ေစတာမဟုတ္ဘူး။ အအုပ္ခ်ဳပ္ခံ လူထုရဲ႕ ကြ်န္သေႏၶစိတ္ လြန္ကဲၿပီး ဒူးေထာက္မႈတို႔ေၾကာင္႔သာ ျဖစ္ေနၾကရတာ။

    သံုးႀကီမ္ ဦးခ်ရျပီး၊ ကိုးႀကိမ္ ဒူးတုပ္ျပရတဲ႔ အင္ပါယာေခတ္ ကုန္ဆံုးခဲ႔ဲၿပီး၊ ႏွစ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ ယေန႔အခ်ိန္ကာလမွာ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းသူျပည္သားေတြဟာ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ အရွက္ရေအာင္ ျပဳမူေနၾကဦးမွာလား။ ဒူးေထာက္ရတဲ႔ အေျခအေနကို ကာကြယ္ဖို႔ အမ်ဳိးမ်ဳိး အေၾကာင္းျပေနၾကဦးမွာပဲလား။ လူေနမွႈအဆင္႔အတန္းေကာင္းေကာင္း ရဖို႔နဲ႔ ခ်မ္းသာတဲ႔သူေတြ ပါတီထဲ ၀င္ခြင္႔ရေရး အတြက္ အာဏာရွင္ေတြကို ေက်းဇူးတင္မဆံုး ဒူးေထာက္ ေမာ္ဖူးမဆံုး ဆက္လုပ္ေနၾကဦးမွာပဲလား။

    လြတ္လပ္တဲ႔ တရုတ္ျပည္ႀကီး ေပၚထြန္းဖို႔အတြက္ အထက္အာဏာရွိသူေတြထံကေန ‘ေပၚလစီသစ္ေတြ’ ထုိင္ေမွ်ာ္ေနျခင္းဟာ မိုက္မဲရူးသြပ္လြန္းပါတယ္။ ေမြးရာပါ ၀မ္းတြင္းအရူူးနာေတြကို တစ္စခ်င္း ဆြဲႏႈတ္ပစ္ၾကရမယ္။

    လူထုၾကားမွာပဲ ‘အားအင္သစ္ေတြ’ ဆက္တိုးခ်ဲ႕ႏိုင္ေရး ေမွ်ာ္လင္႔ၾကဖို႔ပဲ ရွိရပါမယ္။ လူထုအတြက္ ဂုဏ္သိကၡာ (dignity) ကို အယူအဆအရေရာ တရား၀င္မွႈအရပါ ထူေထာင္ႏိုင္တဲ႔ ေန႔ဟာ၊ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားရဲ႕ လူ႔အခြင္႔အေရးအတြက္ အင္စတီက်ဴးရွင္း ဆိုင္ရာ အကာအကြယ္ ရရွိတဲ႔ ေန႔ပါပဲ။

    ရည္ညႊန္း။ Can it be that the Chinese People deserve only ‘CCP party-led democracy” by Liu Xiaobo

    ရဲျမင္႔ေက်ာ္

    မွတ္ခ်က္။ လူ႔ေဘာင္သစ္ဂ်ာနယ္မွ ထုတ္ေ၀ေသာ အလင္းရနံဂ်ာနယ္ အမွတ္ (၅ ) တြင္ ရဲႏြယ္မိုး နာမည္နဲ႔ ေဖာ္ျပခဲ႔။

    0 0


    (ဟစ္တုိင္ ဝက္ဆုိဒ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္)

    - မန္းလုလင္--၁၃-မတ္-၂၀၁၃

    လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္းရပ္တန္႔ေရး ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပသည့္ သပိတ္စခန္းကုိ အာဏာပုိင္မ်ားက အၾကမ္းဖက္ ျဖဳိခြင္းခဲ့မႈေၾကာင့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရန္အားယူေနခါစ တုိင္းျပည္တစ္ခုအတြက္ မ်ားစြာအရုပ္ဆုိး အက်ည္းတန္သည့္ သမိုင္းဆိုးၾကီး တစ္ရပ္ ျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။



    မွန္မွန္ကန္ကန္ ကိုင္တြယ္ ေျဖရွင္းေဖာ္ထုတ္ျခင္းမျပဳနုိင္လွ်င္ အစုိးရႏွင့္အတုိက္အခံ ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုမ်ားအၾကား အရႈပ္ၾကီးရႈပ္ကာ ညွိႏႈိင္းမရ ေဆြးေႏြးမရႏွင့္ ရရွိျပီးသား နားလည္ယံုၾကည္မႈမ်ားပင္ ပ်က္ျပားျပီး ယခင္ကထက္ ပုိမုိဆုိးရြားေသာ အနိဌာရံုျမင္ကြင္းမ်ားကုိ ရင္ဆုိင္ၾကံဳေတြ႔ရဖြယ္ရွိကာ ျမန္မာျပည္ အနာဂတ္အေရး ရင္ေလးစရာအျဖစ္မ်ဳိး ၾကံဳရမွာကုိ စုိးရိမ္ပါသည္။

    သုိ႔အတြက္ မိမိသိရွိထားေသာ ယင္းျဖဳိခြင္းမႈၾကီး၏ ျဖစ္စဥ္အမွန္အား အမ်ားျပည္သူ အခ်ိန္မီ သိစိမ့္ေသာငွာ ဖြင့္ခ်အသိေပး လုိက္ရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

    ျဖစ္ရပ္အမွန္မွာ ေအာက္ပါအတုိင္း ျဖစ္၏။


    အဓိက စီစဥ္ညႊန္ၾကားခုိင္းေစသူမွာ ယခင္စစ္အစုိးရ ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး သန္းေရႊ ျဖစ္သည္။



    အေၾကာင္းရင္းစင္စစ္မ်ားစြာေၾကာင့္ အခင္းျဖစ္ေသာ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ မတုိင္မီ ကိုးရက္အလုိတြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးေဟာင္း သန္းေရႊ( အနားယူသြားၿပီဟု တရား၀င္ ကမၻာသိ လူသိ႐ွင္ၾကား ေၾကျငာခဲ့ေသာ၊ အာဏာဆုပ္ကိုင္ ထားလိုေသာ၊ ဘုရင္စနစ္ျပန္လည္က်င့္သုံးရန္ အေကာင္အထည္ေဖၚေဆာင္ရန္ႀကဳိးစားခဲ့ေသာ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ဘ႑ာအရပ္ရပ္အား ထင္သလို မိမိပိုင္ေျပာင္းေ႐ႊ႕ခဲ့ေသာ၊ ျပည္သူတစ္ရပ္လုံးအေပၚ ေစတနာ ပ်က္ကြက္ခဲ့ေသာ၊ ဆက္ေရးလွ်င္ တစ္ေထာင့္တစ္ညပုံျပင္ အညံ့ခံ အ႐ွဳံးေပးရမည့္သူက ) သည္ လက္ရွိျပည္ထဲေရးဝန္ၾကီး ဒုတိယ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ကုိကုိအား ေခၚယူေတြ႔ဆံုျပီး လက္ပံေတာင္းေတာင္ သပိတ္စခန္းကုိ ျပတ္ျပတ္သားသား ကုိင္တြယ္ႏွိမ္နင္းပစ္ရန္ ေခၚယူအမိန္႔ေပးခဲ့ပါသည္။

    ယခုကဲ့သို႔ လုပ္ေဆာင္ရန္ အမိန္႔ေပးညႊန္ၾကားရျခင္းမွာ ေၾကးနီထုတ္လုပ္မႈ စီမံကိန္းအား အုိင္ဗင္ဟုိကုမၸဏီ မွ ဝမ္ေပါင္ကုမၸဏီ သုိ႔ လုပ္ငန္း လႊဲေျပာင္းစဥ္ကာလက ည ၁၂ နာရီအခ်ိန္ လုပ္ငန္းအားလံုး ရပ္တန္႔ထားရမည္ဟု သတ္မွတ္ထားခ်ိန္တြင္ ေၾကးနီတန္ခ်ိန္ ၃၀၀ ခုိးထုတ္မွဳၾကီး ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။



    ၄င္း ေၾကးနီတန္ ၃၀၀ မွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး သန္းေရႊ မိသားစု အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ ခုိးထုတ္ေပးခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။ (ေၾကးနီး တူေဖာ္ေရးလုပ္ငန္းအျမတ္မွ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးအတြက္လည္း အခ်ဳိးက်ရွယ္ယာ ခဲြေပးရသည္ ဟု သိရပါသည္။)

    တကယ္လုိ႔ စီမံကိန္းရပ္တန္႔ေရး ေတာင္းဆုိမႈျပင္းထန္လာျပီး ဝမ္ေပါင္ကုမၸဏီ အက်ပ္အတည္း ဆုိက္လွ်င္ ေၾကးနီခုိးထုတ္မႈကိစၥ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေဟာင္း သန္းေ႐ႊမိသားစုမွ လက္ေဆာင္ပဏ႑ာ ရယူထားသည့္ကိစၥရပ္မ်ားသည္ ဇယ္ဆက္သလို ေပၚလာမွာကုိ စုိးရိမ္ေၾကာင့္ၾကသျဖင့္ ယခုလုိ ေစာေစာစီးစီး ႏွိမ္နင္းျဖဳိခဲြ ပစ္ရန္ စီစဥ္ညႊန္ၾကားျခင္းျဖစ္သည္။

    ဒုတိယ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီးကုိကုိလည္း ျငင္းဆန္လုိ႔ မရေသာ အမိန္႔ျဖစ္သည္ကုိ သိသျဖင့္ သူ႔တာ၀န္ မျဖစ္ေစေရးအတြက္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ထံ ညႊန္ၾကားခ်က္အေၾကာင္း ခပ္ေၾကာေၾကာ အသိေပး သလိုလို၊ တရားခံတာ၀န္အာ းသမၼတ ဦးသိန္းစိန္မွ ယူရမည့္သေဘာ ပဲြစားဆန္ဆန္ ညႊန္ၾကားရာ သမၼတမွ သေဘာမတူ၊ မလုပ္ရန္တားျမစ္ခဲ့၏။ ျပည္ထဲေရးဝန္ၾကီးက မည္သုိ႔မွ ျငင္းဆန္ရန္မျဖစ္နုိင္ ဟု ဆက္လက္တင္ျပသလိုလို အၾကပ္ကိုင္ရာ သမၼတက
    “အဲဒါဆုိလည္း မင္းကုိခုိင္းတာ မင္းလုပ္ေပါ့၊ ငါ့ကုိခုိင္းတာမွ မဟုတ္ဘဲ”

    ဟုေျပာလုိက္ေသာေၾကာင့္ ျပည္ထဲေရးဝန္ၾကီးက သူတစ္ေယာက္တည္း ဆက္လုပ္ရန္ စီစဥ္ရေတာ့၏။ ရဲမွဴးၾကီး သြင္ကုိကုိ (DSA -27) အား ေခၚယူျပီးလွ်င္ လက္ပံေတာင္းေတာင္ သပိတ္စခန္းကုိ ျဖဳိခြင္း ဖယ္ရွားပစ္ဖုိ႔ ထပ္ဆင့္အမိန္႔ေပး၏။

    “ဒီ ကိစၥ မင္းတာဝန္ယူရမွာ ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ ျပီးသြားရင္ မင္းတစ္သက္စာ ေကာင္းစားမယ္၊ ဆုိးဆုိးရြားရြား ျဖစ္လာရင္လည္း မင္းပဲခံစားေပေတာ့”
    ဟု အျပတ္ အမိန္႔ေပးလုိက္ျပီး ၄င္းေဒသသုိ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေရာက္မလာမီ အျပီးေဆာင္ရြက္ရန္ မွာၾကားလိုက္၏။


    ယင္းကိစၥ အလြယ္တကူ မေအာင္ျမင္နုိင္မွန္း ရဲမွဴးၾကီး သြင္ကုိကုိ သိသည္။ တဖက္မွလည္း အထက္မွ ေပးအပ္ေသာတာဝန္ကုိ မျဖစ္မေန ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ရမည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အခ်ိန္ရသည့္ တစ္ပါတ္တာကာလလုံး သက္သတ္လြတ္စားသည္။ ဥပုသ္ေစာင့္သည္။


    ျဖစ္ရပ္ဆိုးႀကီးမျဖစ္ဘဲ အလိုလို ၿပီးျပတ္ေစေၾကာင္း ေတာင္းဆုအခါခါျပဳလွ်က္ ဘုရား႐ွင္အား အခ်ိန္ရသလို နားပူနားဆာလုပ္ခဲ့သည္။ အမိန္႔အတုိင္း လုပ္ဖုိ႔ ခ်ီတံုခ်တံု မဝံ့မရဲျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ဒါေတာင္ ထုိအခ်ိန္အထိ ယခုအသုံးျပဳခဲ့သည့္ဗံုးလက္နက္ အသံုးျပဳရမည္ကုိ မသိေသး၊ သာမာန္ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းႏွိမ္ႏွင္းရမည္ဟုသာ သိထားသည္။ လုိအပ္လွ်င္ ပိုမို အၾကမ္းဖက္ ကုိင္တြယ္ေျဖရွင္းဖုိ႔ အမိန္႔သာ ရထား၏။

    သပိတ္စခန္းျဖဳိခြဲခါနီး အနီးကပ္ဆံုးညအခ်ိန္က်မွ အမ်ဳိးအမည္မသိ ဗံုးေတြ ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ သပိတ္စခန္းဝင္ေရာက္စီးနင္းေသာ ရဲဝန္ထမ္းေတြ ကုိယ္တုိင္ပင္ ဗံုးေပါက္ကဲြမႈ စြမ္းအားကုိ ျမင္ေတြ႔ ရေသာအခါ ထိတ္လန္႔တၾကား ေျခမကုိင္မိလက္မကုိင္မိ ဘာလုပ္ရမွန္ းမသိျဖစ္ကုန္ၾက ရသည္ဆုိ၏။

    ယခုအခါ ရဲမွဴးၾကီး သြင္ကုိကို မွာ အစကတည္းက သာမာန္ၿဖဳိခြင္းရမည့္အေပၚ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မႈ၊ ေအးခ်မ္းစြာၿပီးဆုံးေစလိုမႈ၊ တာ၀န္ႏွင့္၀တၱရားၾကား မိမိသမိုင္းအားနာမည္ပ်က္ေစႏိုင္မႈ၊ မိမိ မိသားစု အသက္ထက္ဆုံးနာမည္ဆိုးျဖင့္ ဆက္လက္႐ွင္သန္ရမည့္ဘ၀၊ စသည့္စသည့္ ေသြးပ်က္လုမတတ္ ေၾကာက္ရြံ႕တုန္လႈပ္မႈေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ စကားေျပာသည့္အခါ အသံေတြ တုန္တုန္ယင္ယင္ ျဖစ္ေန၏။

    စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈအျပီး အမႈမွန္ ေပၚေပါက္လာပါက သူသည္ ေျပးမလြတ္ေသာ အဓိက တရားခံစာရင္းမွာ ပါေနတာကုိ သိထား၏။ အမိန္႔အတုိင္းလုပ္ေဆာင္မိသျဖင့္ ဓားစာခံ ဘဝေရာက္ သြားရသည့္အျဖစ္ကုိ နာက်ည္းေၾကကဲြေနေၾကာင္း သိရသည္။

    ကံၾကမၼာဆိုးက သူ႔မိသားစုအေပၚ သူ႔ေစတနာမပါဘဲ အတိုင္းအဆမ႐ွိစြာ ရက္စက္ကလူ ျပဳမူခဲ့ေလၿပီေကာ။



    လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္၊ မိသားစုတစ္ခု၏ ေလာဘေဇာတုိက္မႈႏွင့္ ယုတ္မာေသာ ၾကံစည္လုပ္ကုိင္မႈေၾကာင့္ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူအမ်ား ဒုကၡပင္လယ္ေဝရသည့္အျဖစ္၊ တုိင္းျပည္ဖရုိဖရဲျဖစ္ရမည့္ အေျခအေန ကုိ မျမင္လုိ မၾကားလုိေတာ့ျပီ။ အစုိးရႏွင့္ ျပည္သူ အတူတကြ လက္တဲြေျဖရွင္းၾကေစခ်င္ပါသည္။

    ထုိ႔ေၾကာင့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား အေနျဖင့္ အျဖစ္မွန္ကုိေဖာ္ထုတ္ျပီး တုိင္းျပည္အတြက္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ညွိႏႈိင္းတုိင္ပင္ ေျဖရွင္းနုိင္ၾကပါေစ၊

    ျပည္သူမ်ားလည္း ေဘးရန္ကင္းကြာ ခ်မ္းသာသုခ ျပည့္ဝၾကပါေစ၊ ဟု ေန႔စဥ္ ဆုေတာင္းေမတၱာ ပုိ႔သေနမိပါသည္။

    ျဖစ္ရပ္အမွန္အတိုင္း အစီရင္ခံစာ ထြက္ေပၚခဲ့ေသာ္ အကၽြန္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေၾကာင္း မၾကားသိႏိုင္သည့္ ေ၀းရာကမၻာမွာ ေရာက္႐ွိေနသည့္ ကိုယ္ ျဖစ္ရပါေစသားအ႐ွင္ဘုရား။



    တရုတ္ကုိ ေၾကာက္ ေနရတယ္လုိ႔ ၀န္ခံ ေျပာဆုိသူ ဦးေအာင္မင္း

    မန္းလုလင္
    စာၾကြင္း--
    ဟစ္တုိင္-အယ္ဒီတာ ခင္ဗ်ား
    ( ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အစီရင္ခံစာထြက္ၿပီးမွ လိုအပ္လွ်င္ တင္ေပးပါ )
    -------------------------------------------------------------------------------

    ျမန္မာ့ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနႏွင့္ယွဥ္္တြဲ သုံးသပ္ေလ့လာႏိုင္ပါရန္ ေဖာ္ျပေပးလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါ သည္။
    ဟစ္တုိင္သည္ အမွန္တရား လုိလားသူမ်ားႏွင့္ အမ်ားအက်ိဳး ေဆာင္ရြက္လုိသူမ်ားအားလုံး ပုိင္သည့္ ကုိယ္ထူကုိယ္ထ-စာမ်က္ႏွာ ျဖစ္ပါသည္။

    0 0

    by Ye Myint Kyaw (Notes) on Tuesday, March 12, 2013 at 12:20pm
    (Walking out on China by Liao Yiwu)

    တရုတ္ႏို္င္ငံ အေနာက္ေတာင္ဘက္က ယူနန္ျပည္နယ္ဟာ ျပည္မကေန ထြက္ေျပးၿပီး ဘ၀သစ္ စလိုတဲ႔ တရုတ္ေတြအတြက္ ထြက္ေပါက္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။


    ယူနန္ျပည္နယ္ရဲ႕ သက္ႏု သစ္ေတာေတြကိုျဖတ္ၿပီး ကုန္းလမ္းခရီးနဲ႔ တရုတ္ႏိုင္ငံထဲက ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ ထြက္သြားရပါတယ္။ လန္ခ်မ္းျမစ္အတိုင္း စုန္ဆင္းၿပီး မဲေခါင္ျမစ္ထဲ ေကြ႔ေကာက္စီး၀င္သြားတဲ႔ ေရေၾကာင္းလမ္းကလည္း ျမန္မာ၊ လာအုိ၊ ကေမၻာဒီးယား၊ ဗီယက္နမ္ တို႔ထိ ေပါက္ေအာင္သြားႏိုင္ပါတယ္။

    အဲဒီေနရာေတြကို တစ္ႀကိမ္စီ က်ေနာ္ ျဖတ္သန္းခဲ႔ရပါတယ္။ ေနပူက်ဲက်ဲ အနီေရာင္သဲေျမေပၚ မရပ္မနား ေလွ်ာက္ခဲ႔ရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္စိတ္ကူးအေတြးေတြလည္း ရူးသြပ္သြပ္ပါပဲ။

    ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းသား ဆႏၵျပပြဲကို တရုတ္အစိုးရက ရက္ရက္စက္စက္ ဖိႏွိပ္မွႈအေပၚ ရွႈတ္ခ်တဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေရးမိလို႔ ေထာင္ ေလးႏွစ္ က်ခဲ႔တယ္။ ေထာင္ကလြတ္ၿပီးေနာက္ တရုတ္ကေန ျပည္ပသြားခြင္႔ ေလွ်ာက္တာ ၁၆ ႀကိမ္တိုင္တိုင္ က်ေနာ္ ျငင္းပယ္ခံရပါတယ္။

    ျပည္ပကို မျဖစ္မေနထြက္ဖို႔ အေျခအေန ဖန္လာပါတယ္။ ပတ္စပို႔နဲ႔ ဗီဇာမရလည္း ဘာကိစၥရွိမလဲ။ အိပ္ထဲ ပိုက္ဆံရွိရင္ ဘယ္ျဖစ္ျဖစ္ သြားလို႔ရတာပဲ။ ဆဲလ္ဖုန္းကို ပိတ္ပစ္လိုက္တယ္။ ဆက္သြယ္မႈမွန္သမွ် အားလံုး ျဖတ္ပစ္လိုက္ၿပီး ေတာထဲ တိတ္တဆိတ္ ၀င္ခဲ႔တယ္။

    ကိုယ္႔ကို အကူညီေပးလိုတဲ႔ လယ္သမား သို႔မဟုတ္ ေမွာင္ခိုသမားဆီမွာ တည္းႏိုင္တယ္။ ေစ်းစကားညွိၿပီးရင္၊ သာမန္လူေတြနဲ႔ တေစၦသရဲေတြေတာင္ မသိႏုိင္တဲ႔ လွ်ဳိ႕၀ွက္ ေတာလမ္းၾကားကေန တရုတ္ျပည္ကို ႏွႈတ္ဆက္ ေက်ာခိုင္းသြားႏိုင္ပါတယ္။

    တကယ္ေတာ႔ ဒီႏွစ္ အေစာပိုင္းထိ၊ ျပင္ပထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္လိုတဲ႔ ဆႏၵကို က်ေနာ္ ျငင္းဆန္ထားပါတယ္။ အျပင္ထြက္သြားမယ္႔အစား၊ ျပည္တြင္းမွာပဲေနၿပီး လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ေအာက္ဆံုးဆင္႔က လူေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြကို ဆက္မွတ္တမ္းတင္ေနတာ ေကာင္းမယ္လို႔ပဲ ေတြးပါတယ္။

    ဒါေပမဲ႔ မျဖစ္မေန ျပင္ပထြက္ဖို႔ အေၾကာင္းဖန္လာတာက အာရပ္ကမၻာရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ ဆႏၵျပပြဲေတြေၾကာင္႔ပါပဲ။ အာရပ္ ေတာ္လွန္ေရး သတင္းေတြ အင္တာနက္ေပၚ ေရာက္လာၿပီး၊ တရုတ္ လမ္းႀကိဳလမ္းၾကားတိုင္းမွာ အလားတူ ဆႏၵျပပြဲမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ေအာင္ လွႈံေဆာ္မွႈေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။

    ေဖေဖာ္၀ါရီနဲ႔ မတ္လထဲမွာ ၿမိဳ႕ႀကီး တစ္ဒါဇင္ေက်ာ္က ရွႈ႔ပ္ရွက္ခပ္ေနတဲ႔ ကုန္သြယ္ေရး စင္တာေတြနဲ႔ တိုးရစ္ဇံုေတြမွာ တနဂၤေႏြ ေန႔လည္တိုင္း ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔ စုေ၀းမွႈေတြ ပံုမွန္ ထြက္ေပၚလာတယ္။ အစိုးရက ထိတ္ထိတ္ျပာျပာ ျဖစ္ၿပီး၊ အသင္႔ ဇာတ္တိုက္ထားတဲ႔ လံုၿခံဳေရးေတြကို တစ္ႏိုင္ငံလံုး ခ်ထားလိုက္တယ္။ စစ္သားေတြက အရပ္၀တ္လဲၿပီး ေသနတ္ေတြဖြက္ ေစာင္႔ၾကည့္ေနပါတယ္။ သံသယရွိတယ္လို႔ ယူဆသူတိုင္းကို ဆြဲဖမ္းပါတယ္။

    အဲဒီကာလအတြင္း တူနီးရွားရဲ႕ စပယ္ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္သမွ် စကားလံုးတိုင္း၊ ၀ါက်တိုင္း၊ မက္ေဆ႔ခ်္ တိုင္းကို အင္တာနက္ search engine မွာ ရွာမရေအာင္ ဆင္စာေတြပိတ္ထားတယ္။ လူ႔အခြင္႔အေရး ေရွ႕ေနေတြ၊ စာေရးဆရာေတြနဲ႔ အႏုပညာရွင္ေတြကို ရဲေတြက ၀ိုင္းပတ္ထားပါတယ္။ တရုတ္ ဒီမိုကရက္တစ္ ပါတီကို ဖြဲ႔ဖို႔ ႀကိဳးစားလို႔ ေထာင္ ၉ ႏွစ္ က်ခဲ႔တဲ႔ လ်ဴရွန္ဘင္း ကို ေထာင္ ၁၀ ႏွစ္ ထပ္ခ်လိုက္ပါတယ္။ နာမည္ႀကီး အႏုပညာရွင္ အိုင္ေ၀ေ၀ ဟာ ဧၿပီလကေန ဇြန္လလယ္ အထိ အစိုးရရဲ႕ ထိန္းခ်ဳပ္မွႈေအာက္မွာ ေနေနရပါတယ္။

    ေခတ္မမွီတဲ႔ စာေရးဆရာ က်ေနာ္ဟာ '၀ဘ္' လွႈိင္းကို စီးခဲလွပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔မို႔ အာရပ္ေတာ္လွန္ေရးက က်ေနာ္နဲ႔ မဆိုင္သလို ျဖတ္သြားပါတယ္။ ဒီလို ေဘးထြက္ထိုင္ေနေပမဲ႔လည္း က်ေနာ္႔ကို ရဲေတြက ခ်မ္းသာမေပးပါဘူး။ ရဲေတြက က်ေနာ္႔ စာအုပ္ေတြဟာ ဂ်ာမဏီ၊ ထုိင္၀မ္နဲ႔ အေမရိကတို႔မွာ ထုတ္ေ၀တာကို သိထားပါတယ္။ မၾကာခဏ က်ေနာ္႔ဆီ ဖုန္းတဂြမ္ဂြမ္ ဆက္လိုက္၊ လာၾကည့္လိုက္ ေမးလိုက္ လုပ္ပါတယ္။

    မတ္လထဲမွာ က်ေနာ္႔ကို မ်က္ေျချပတ္မခံတဲ႔ လံုၿခံေရးေတြက က်ေနာ္႔ တိုက္ခန္းအျပင္ဖက္မွာ အထိုင္ခ်ၿပီး၊ က်ေနာ္႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္ အလုပ္ေတြ ေစာင္႔ၾကည့္ပါေတာ႔တယ္။ သူတို႔က က်ေနာ္႔ကို "အေနာက္မွာ ပံုႏွိပ္တာဟာ တရုတ္ဥပေဒကို ခ်ဳိးေဖာက္တာပဲ" လို႔ ေျပာပါတယ္။

    'အက်ဥ္းေထာင္မွတ္တမ္းစာအုပ္' ဟာ တရုတ္ အက်ဥ္းေထာင္ စနစ္ကို ေစာ္ကားတာျဖစ္တယ္၊ 'ေဂါ႔ဒ္ သည္ အနီ' ဆိုတဲ႔ စာအုပ္ဟာ ဘာသာေရးအေပၚထားတဲ႔ ပါတီရဲ႕မူ၀ါဒကို သက္သက္ အျမင္လြဲေအာင္လုပ္တာျဖစ္ၿပီး၊ ေျမေအာက္လုပ္ေနတဲ႔ ခရစ္ယာန္ေက်ာင္းေတြကို ေျမွာက္ေပးထားတာလို႔ ေျပာပါတယ္။ အေနာက္က ထုတ္ေ၀သူေတြနဲ႔ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ထားတာေတြ က်ေနာ္ မဖ်က္ဘူးဆိုရင္၊ ဥပေဒအရ အေရးယူ ခံရမယ္လို႔ သူတို႔ ေျပာလာပါတယ္။

    အဲဒီအခ်ိန္မွာ နယူးေယာ႔ခ္ ကမၻာ႔ကေလာင္ရွင္မ်ား ပြဲေတာ္ (PEN World Voices Festival) ကို တက္ေရာက္ဖို႔ အိႏၵိယ-ၿဗိတိသွ် စာေရးဆရာႀကီး 'ဆလ္မန္ ရုရွဒီ' ဆီက ဖိတ္စာ ေရာက္လာပါတယ္။ ခ်က္ခ်င္းပဲ ေဒသ အာဏာပိုင္ေတြဆီ ျပည္ပသြားခြင္႔ ေလွ်ာက္လႊာ တင္လိုက္တယ္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္လည္း စီစဥ္ၿပီးၿပီ။

    မထြက္ခင္ တစ္ရက္အလိုမွာ ရဲအရာရွိတစ္ေယာက္ က်ေနာ္႔ကို လက္ဖက္ရည္ေသာက္ဖို႔ ေခၚၿပီး၊ က်ေနာ္ တင္တဲ႔ သြားခြင္႔ကို ျငင္းပယ္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ တကယ္လို႔ ျပည္ပကို သြားခဲ႔ရင္၊ အိုင္ေ၀ေ၀ လိုပဲ ေလဆိပ္မွာ အဆြဲခံရမယ္လို႔ က်ေနာ္႔ကို သတိေပးပါတယ္။

    စာေရးဆရာတစ္ေယာက္အတြက္၊ အထူးသျဖင္႔ တရုတ္ျပည္မွာ ဘာေတြျဖစ္ေနသလဲဆိုတာ ေဖာ္ျပလိုသူတစ္ေယာက္ အတြက္ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုခြင္႔နဲ႔ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ခြင္႔ဟာ ကိုယ္႔ဘ၀ထက္ေတာင္ ပိုတန္ဖိုးႀကီးပါတယ္။

    က်ေနာ္႔ရဲ႕ မိတ္ေဆြရင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏိုဘယ္ဆုရ လ်ဴေရွာင္ဘို ဟာ သူ႔ရဲ႕ ေရးသားမွႈေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး လွႈပ္ရွားမွႈ အတြက္ ျမင္႔ျမတ္တဲ႔ တန္ဖိုးေတြ ေပးခဲ႔ရပါတယ္။ သူ႔လမ္းေၾကာင္းကို က်ေနာ္ မလိုက္လိုပါဘူး။ ေထာင္ထဲ ျပန္သြားလိုတဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ က်ေနာ႔္မွာ မရွိပါဘူး။ အက်ဥ္းေထာင္နံရံတံတိုင္း ျပင္ပမွ လူေတြက 'လြတ္လပ္မွႈ သေကၤတ' အျဖစ္ အမႊမ္းတင္ဂုဏ္ျပဳတာေတြ ခံယူခ်င္စိတ္လည္း က်ေနာ္႔မွာ မရွိပါဘူး။

    တရုတ္ျပည္ဆိုတဲ႔ ဧရာမ အက်ဥ္းေထာင္ႀကီးထဲကေန လြတ္ေျမာက္ႏုိင္တဲ႔ က်ေနာ္႔အတြက္ တစ္ခုထဲေသာ နည္းလမ္းက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စာေရးသားႏိုင္၊ ထုတ္ေ၀ႏိုင္ျခင္းပါပဲ။ စီးပြားေရး တိုးတက္မွႈဆိုတဲ႔ လွည့္စားမွႈ ေနာက္မွာ ဖံုးကြယ္ထားတဲ႔ တရုတ္ျပည္ရဲ႕ အစစ္အမွန္ဘ၀ေတြအေၾကာင္း ကမၻာႀကီးကို ေျပာျပဖို႔ က်ေနာ္႔မွာ တာ၀န္ ရွိတယ္။ သာမန္ တရုတ္ျပည္သူ တစ္ဦးအတြက္ကေတာ႔ မေက်နပ္မွႈေတြ တေငြ႔ေငြ႔ ေလာင္ေနဆဲမို႔ အေျခအေနက ဟိုးအရင္အတိုင္း မထူးမျခားနားပါပဲ။

    က်ေနာ္႔ အစီအစဥ္ကို ခဏၿမိဳသိပ္ထားလိုက္တယ္။ ပံုမွန္အတိုင္း ေလေၾကာင္းန႔ဲ သြားဖို႔ ရဲေတြဆီက ခြင္႔ျပဳခ်က္ ေတာင္းမေနေတာ႔ဘူး။ က်ေနာ္႔ အက်ၤ ီ အနည္းငယ္ကို ထုတ္ပိုးလိုက္တယ္။ တရုတ္ပုေလြ၊ တိဘက္ အမွတ္အသားပါတဲဲ႔ ပန္းကန္လံုးေလးနဲ႔ က်ေနာ္႔ရဲ႕ ဆုရ စာအုပ္ႏွစ္အုပ္ 'The Records of the Grand Historian' နဲ႔ 'I Ching' တို႔ကိုလည္း ထည့္လိုက္တယ္။ ရဲေတြ လစ္တဲ႔အခ်ိန္မွာ ယူနန္ဘက္ကို ခရီးႏွင္ခဲ႔ပါတယ္။

    ပူေလာင္အိုက္စပ္ေနေပမဲ႔၊ ေဆာင္းတြင္းမွာ ေျပးေနတဲ႔ ၾကြက္တစ္ေကာင္လို ခံစားမိပါတယ္။ မၾကာခဏဆိုသလို အနားယူ လဲေလ်ာင္းရင္း က်ေနာ္႔စြမ္းအင္ေတြ ေခြ်တာရပါတယ္။ လမ္းေပၚက လူေတြနဲ႔ က်ေနာ္႔ အခ်ိန္အမ်ားစုကို ကုန္ခဲ႔ရတယ္။ ဒီလူအုပ္ေတြထဲ နက္နက္တူးမိရင္ က်ေနာ္႔အတြက္ ေနာက္ဆံုး ထြက္ေပါက္ ေတြ႔မယ္ဆိုတာ သိေနပါတယ္။

    က်ေနာ္႔ ပတ္စပို႔ရယ္၊ ဂ်ာမဏီ၊ အေမရိက၊ ဗီယက္နမ္ သံရံုးေတြက ခြင္႔ျပဳထားတဲ႔ တရား၀င္ဗီဇာေတြရယ္ကို ဖြက္ၿပီး က်ေနာ္႔ စတင္ေရြ႕ပါတယ္။ ဒီလို ထြက္ခြာဖို႔ အစီအစဥ္ကို ပူးေပါင္းကူညီတဲ႔ အေနာက္က က်ေနာ္႔ မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ႏိုင္တဲ႔ ဆဲလ္ဖုန္းကို ပိတ္ထားပါတယ္။

    ရက္အေတာ္ၾကာလာေတာ႔ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ကို က်ေနာ္ ေရာက္လာတယ္။ အဲဒီမွာ ေရသြက္သြက္ စီးေနတဲ႔ ျမစ္ကေန ဟိုဘက္ကမ္းက ဗီယက္နမ္ကို လွမ္းျမင္ေနရတယ္။ က်ေနာ္႔ကို ကူညီတဲ႔ ေဒသခံလူက တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ပိုက္ဆံေပးလိုက္ရင္ ဟိုဘက္ကို ကူးတို႔ေလွနဲ႔ ခိုးကူးသြားလို႔ရတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ က်ေနာ္ ျငင္းလိုက္ပါတယ္။ က်ေနာ္မွာ တရား၀င္ ပတ္စပို႔ ရွိေနတယ္။ တံတားေပၚ နယ္စပ္ဂိတ္ကပဲ ျဖတ္ဖို႔ က်ေနာ္ ေရြးခ်ယ္လိုက္ပါတယ္။

    လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ခ်ိန္စေနခ်ိန္မွာ၊ က်ေနာ္႔ကို ကူညီတဲ႔သူက နယ္စပ္အနီးက ဟိုတယ္မွာ ထားေပးသြားတယ္။ ေရခ်ဳိးခန္းထဲမွာ ေရပန္းကိုဖြင္႔ ဇိမ္က်ေနတုန္း တံခါးေခါက္သံၾကားေတာ႔ အိပ္မက္ေတြ လြင္႔စင္ၿပီး ကတုန္ကရီနဲ႔ လန္႔ႏိုးသလို ျဖစ္သြားတယ္။ မုိးရြာထဲကေန ခိုက္ခိုက္တုန္လာတဲ႔ ျပည့္တန္ဆာမေလးပါ။ ၀င္ခိုပါရေစရွင္တဲ႔။ စာနာစိတ္အျပည့္ရွိေပမဲ႔၊ က်ေနာ္႔မွာ သူ႔ကို ကူညီႏိုင္တဲ႔ အေနအထား မရွိပါဘူး။

    ဇူလိုင္ ၂ ရက္ေန႔ ၁၀ နာရီမွာ ကိုက္ ၁၀၀ ေလာက္ေ၀းတဲ႔ နယ္စပ္ဂိတ္ကို ဟိုတယ္ကေန လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ႔ပါတယ္။ အဆိုးဆံုး အေျခအေနကို ရင္ဆိုင္ဖုိ႔လည္း ျပင္ဆင္ထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ဘ၀ရဲ႕ အေျပာင္းအလဲက အံ႔ဖြယ္တဒဂၤ ပါပဲ။

    အရာရွိက က်ေနာ္႔ စာရြက္ေတြ စစ္ေဆးတယ္။ က်ေနာ္႔မ်က္စိကို စူးစိုက္ၾကည့္ၿပီး ပတ္စပို႔ကို တံုးထုေပးလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္လွည့္မၾကည့္ေတာ႔ဘဲ ဟႏြိဳင္းကို အျမန္ဆံုး သုတ္ေခ်တင္ခဲ႔တယ္။ ေနာက္ ပိုလန္သြားတဲ႔ ေလယာဥ္စီးၿပီး၊ ဂ်ာမဏီ ဆက္ကူးလာခဲ႔တယ္။

    ဇူလိုင္ ၆ ရက္ ဘာလင္ၿမိဳ႕ တီးဂဲလ္ ေလဆိပ္ထဲက လမ္းေလွ်ာက္အထြက္၊ က်ေနာ္႔ရဲ႕ မိတ္ေဆြ ဂ်ာမန္ အယ္ဒီတာ 'ပီတာ ဆီလ္လမ္း' က ဘုရား ဘုရားတၿပီး ၀မ္းသာအားရ ေျပးႀကိဳပါတယ္။ က်ေနာ္ ဂ်ာမဏီေရာက္ႏိုင္တယ္လို႔ သူ လံုး၀ မယံုၾကည္ပါဘူး။ ေလဆိပ္အျပင္ဖက္မွာေတာ႔ သန္႔ရွင္းလတ္ဆတ္တဲ႔ ေလကို တ၀ရွႈရင္း လြတ္လပ္မွႈ အရသာကို စၿပီး ခံစားမိပါတယ္။

    က်ေနာ္ ေနရတက်ျဖစ္ၿပီဆိုတာနဲ႔ က်ေနာ္႔ မိသားစုနဲ႔ ခ်စ္သူကို ေခၚလိုက္ပါတယ္။ သူတို႔လည္း အာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ ေမးျမန္းတာေတြ ခံရပါတယ္။ က်ေနာ္ လြတ္ေျမာက္သြားၿပီဆိုတဲ႔ သတင္းက ခ်က္ခ်င္းျပန္႔သြားပါတယ္။

    က်ေနာ္႔ မိတ္ေဆြ ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္နဲ႔ ဖုန္းရေတာ႔ သူက တရုတ္ရဲေတြ ေစာင္႔ၾကည့္ခံထားရတဲ႔ အိုင္ေ၀ေ၀ ဆီ အလည္သြားတဲ႔အေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ သူက အိုင္ေ၀ေ၀ ကို က်ေနာ္ ဂ်ာမဏီကို မ်က္လွည့္ဆန္ဆန္ ေရာက္သြားၿပီ ဆိုတာ ေျပာလိုက္ေတာ႔ အိုင္ႀကီးရဲ႕ မ်က္လံုးေတြ ျပဴးက်ယ္သြားတယ္တဲ႔။

    အိုင္ႀကီးက မယံုႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ၿပီး 'ေဟ.. တကယ္လား.. တကယ္လား.. တကယ္ေရာက္သြားတာလား...' ဆိုၿပီး ေအာ္ေနပါေလေရာတဲ႔...။

    Liao Yiwu မွာ နာမည္ေက်ာ္ "God is Red" နဲ႔ 'The Corpse Walker' စာအုပ္တုိ႔ကို ေရးသူျဖစ္သည္။

    ရဲျမင္႔ေက်ာ္



    0 0

    by Ye Myint Kyaw (Notes) on Wednesday, March 13, 2013 at 12:32pm
    လူဦးေရ ပညာရွင္ ခရစ္ယာန္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေတာမတ္စ္ ေမးလ္သပ္စ္  က "ကမၻာေျမႀကီးက လူအားလံုး ၀မ္းေရးဖူလံုေအာင္ ထုပ္လုပ္ေပးႏိုင္စြမ္းထက္ကို လူဦးေရက ပိုမ်ားျပားေနၿပီ" ဟု ေျပာဆိုခဲ႔သည္။ ေမးလ္သတ္စ္ အဲဒီလိုေျပာတဲ႔ ၁၈၁၀ ခုႏွစ္မွာ ကမၻာ႔လူဦးေရက ၁ ဘီလီယံ (သန္းတစ္ေထာင္) သာရွိေသးသည္။


    ကုလသမဂၢက ၂၀၁၁ ေအာက္တိုဘာ ၃၁ ရက္ေန႔မွာ ကမၻာ႔လူဦးေရ ၇ ဘီလီယံ (သန္း ၇ ေထာင္) ျပည့္သြားၿပီဟု ေၾကျငာခဲ႔ၿပီး၊ ၂၀၅၀ ခုႏွစ္မွာ ၉ ဘီလီယံ (သန္း ၉ ေထာင္) အထိ ရွိလာလိမ္႔မည္ဟု တြက္ခ်က္ထားသည္။ အခု လက္ရွိ အေျခအေနက မလ္သပ္စ္ ေျပာခဲ႔တ႔ဲ႔ လူဦးေရထက္ကို ပုိမ်ားလြန္းေနၿပီး၊ အဲဒီလူေတြကို ကမၻာၿဂိဳဟ္က ပုံမွန္ေကြ်းေမြးဖို႔ ေတာင္႔ခံထားႏိုင္႔ပါ႔မလားဆိုတာ လူဦးေရဆိုင္ရာ စီးပြားေရးပညာရွင္တို႔ၾကား ျငင္းခုံေဆြးေႏြးစရာ ျဖစ္လာသည္။

    San Diego State University မွ ႏိုင္ငံတကာ လူဦးေရဌာန ဒါရိုက္တာ ဂြ်န္၀ိခ္စ္ ကေတာ႔ "လူ ၇ ဘီလီယံကို လံုေလာက္ေအာင္ ဘယ္လုိ ေကြ်းႏိုင္မလဲဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ မသိပါဘူး။ အခုပဲ ကမၻာေပၚမွာ ဆာေလာင္ မြတ္သိပ္နဲ႔တဲ႔လူ ၁ ဘီလီယံ ရွိေနတယ္။ ေနာက္ထပ္ ၉ ဘီလီယံ၊ ၁၀ ဘီလီယံ ျဖစ္လာရင္ ဘယ္လို ေကြ်းၾကမလဲ ဆိုတာေတာ႔ မေတြးတတ္ေအာင္ပဲ" အယ္လ္ဂ်ားဇီးယား ရုပ္သံကို ၂၀၁၁ ခုႏွစ္က ေျပာခဲ႔သည္။

    "က်ေနာ္႔အျမင္ေတာ႔ အခု ၇ ဘီလီယံကို ထိန္းထားႏိုင္ဖုိ႔ေတာင္ အရင္းအျမစ္ လံုေလာက္ေအာင္ မရွိဘူး။ အခု အေနာက္ ႏိုင္ငံေတြမွာရထားတဲ႔ လူေနမွႈအဆင္႔အတိုင္းကို လူ ၉ ဘီလီယံ ေနႏိုင္ စားႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ မလြယ္တဲ႔ကိစၥပါ။ တိုးတက္လာတဲ႔ လူဦးေရအတြက္ ရင္းျမစ္ေတြ ဘယ္လို ထိန္းသိမ္း ျဖည့္ဆည္းေပးၾကမလဲ ဆိုတာ အခုထိ မေျဖရွင္းႏိုင္ေသးတဲ႔ ျပႆနာပါ" ဟု ဂြ်န္၀ိခ္စ္ က ေျပာသည္။

    ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေမးလ္သပ္စ္ က လူဦးေရ ထိန္းခ်ဳပ္ဖုိ႔ အေစာႀကီးကတည္းက ေျပာခဲ႔ေပမဲ႔၊ သူနဲ႔ အျမင္မတူသူေတြလည္း ရွိသည္။ ၁၇၂၃ ခု ႏွစ္မွာ မိုက္ခရုိစကုတ္ေတြ တီထြင္ခဲ႔တဲ႔ ဒတ္ခ်္လူမ်ဳိး Antoni van Leeuwenhoek က ကမၻာၿဂိဳဟ္က လူ ၁၃.၃၈၅ ဘီလီယံအထိ ေကြ်းေမြးထားႏိုင္မည္ဟု ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ခဲ႔ဖူးသည္။

    ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေမးလ္သပ္စ္ တို႔လို လူဦးေရ ထိန္းခ်ဳပ္ေရးသမားေတြကို ေ၀ဖန္သူမ်ားက လူဦးေရတိုးပြားျခင္းက ျပႆနာမဟုတ္၊ အလြန္အၾကဴး စားသံုးေနတဲ႔သူေတြ၊ လူတန္းစားမညီမွ်မွႈကို ေမာင္းပို႔ေနတဲ႔သူေတြ၊ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ပ်က္စီးေအာင္ ဖ်က္ဆီးေနတဲ႔ လူ႔မလိုင္အုပ္စုေတြကသာ ျပႆနာပါဟု ဆိုၾကသည္။

    ကာရိုလိုု္င္းနားျပည္နယ္ လူဦးေရထိန္းခ်ဳပ္ေရးဌာနက Ricahard E Bilsborrow ကလည္း "ခ်မ္းသာတဲ႔သူ တစ္ဦးခ်င္းရဲ႕ စားသံုးမွႈေၾကာင္႔သာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ေတြ ပ်က္စီးေစတာပါ။ ၀င္ေငြနည္းသူ၊ ရင္းျမစ္ပါးရွားသူ လူမ်ားစုႀကီးထက္ ခ်မ္းသာဗိုက္ရႊဲတို႔ကသာ ကမၻာႀကီးကို ပိုအႏၱရာယ္ေပးႏိုင္တယ္။ ဒီလူေတြ အလြန္အကြ်ံ စားသံုးစည္းဇိမ္ခံမွႈေၾကာင္႔ ဆင္းရဲတဲ႔ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ သဘာ၀အရင္းျမစ္ေတြ ပ်က္စီးယိုယြင္းေနရတယ္" လို႔ အယ္ဂ်ာဇီးယားကို ေျပာခဲ႔ပါသည္။


    ၀မ္းဗိုက္ရွိသူတိုင္း လက္ႏွစ္ဖက္ပါ

    တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ တည္ေထာင္သူ ေမာ္စီတုံးကေတာ႔ "၀မ္းဗိုက္ရွိတဲ႔ လူတုိင္းမွာ ရွာစားဖို႔ လက္ႏွစ္ဖက္ ပါတာခ်ည္းပဲ" ဆုိၿပီး လူဦးေရနဲ႔ပတ္သက္လို႔ မစုိးရိမ္ေၾကာင္း ေျပာခဲ႔ဖူးသည္။ သူ႔အျမင္က စားသံုးမွႈရဲ႕ လုိအပ္ခ်က္ကို ထုတ္လုပ္ႏိုင္စြမ္းနဲ႔ ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔ ျဖစ္သည္။ ဥကၠဌေမာ္ရဲ႕ အယူအဆက လူဦးေရတိုးပြားမွႈကို က်ိန္စာဟု မယူဆဘဲ၊ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာဟု လက္ခံျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ လူတိုးပြားတာ မဂၤလာဟုေျပာၿပီး ေနာက္က်မွ သူက က်ိတ္သတ္ပစ္သူမ်ဳိး ျဖစ္သည္။

    ၁၉၉၈ ခုႏွစ္မွာ ကြယ္လြန္ခဲ႔တဲ႔ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးပညာရွင္ Julian Simon ကလည္း "ရင္းျမစ္ေတြက ထင္သေလာက္ မရွားပါးဘူး၊ လူဦးေရတိုးတက္မွႈကို ႀကိဳဆိုရမယ္။ နည္းပညာနဲ႔ တီထြင္ဆန္းသစ္မွႈေတြက တစ္ဆင္႔ ကမၻာ႔လူဦးေရျပႆနာကို ေျဖရွင္းႏိုင္မယ္႔ ပါရမီရွင္ေတြ လူထုထဲမွာ အမ်ားႀကီးပါလာဦးမွာပဲ" ဟု ေျပာခဲ႔သည္။

    ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီေန႔ ေမာ္နဲ႔ ဆိုင္မြန္ရဲ႕ အယူအဆက ေခတ္ေအာက္သြားခဲ႔သည္။ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ပညာရွင္တိုင္းက လူဦးေရ ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ပဲ ဖိေျပာလာၾကသည္။

    တရုတ္မွာ ၁၉၅၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္ေတြက သန္း ၆၀၀ ရွိရာက ၁၉၇၈ ခုႏွစ္က်ေတာ႔ ၁ ဘီလီယံ နီးပါးထိ တိုးပြားလာတဲ႔ေနာက္၊ တရုတ္ေခါင္းေဆာင္သစ္ေတြက လူေတြထပ္မပြားဖို႔ မိသားစုတစ္စုကို ကေလးတစ္ေယာက္ ေပၚလစီကို ခ်မွတ္ခဲ႔ရသည္။ ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္း အလုပ္လက္မဲ႔ လက္ႏွစ္ဖက္တရုတ္ေတြ ထပ္တိုးမလာဖို႔ ျဖစ္သည္။

    ကမၻာ႔ လူငယ္ဦးေရကို ၾကည့္ရင္လည္း ၂၀၀၀ ခုႏွစ္မွာ ၃.၆ ဘီလီယံရွိရာက၊ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္မွာ ၄.၄ ဘီလီယံအထိ တိုးလာခဲ႔သည္။


    လူဦးေရႏွင္႔ မညီမွ်မွႈ

    ၂၀၁၁ အေစာပိုင္းမွာ ႏို္င္ငံတကာ ေငြေၾကးရန္ပုံေငြအဖြဲ႔ IMF က လူတန္းစားမညီမွ်မွႈကို မေျဖရွင္းရင္ အက်ဳိးဆက္အျဖစ္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ကပ္ေဘးဆိုးကို ရင္ဆိုင္ၾကရမယ္႔အေၾကာင္း စာတမ္းတစ္ေစာင္ ထုတ္ျပန္ခဲ႔သည္။
    ဇန္န၀ါရီလမွာ The Economist မဂၢဇင္း ကလည္း "ကမၻာ႔ဓနၾကြယ္၀မွႈ သံုးေထာင္႔ႀတိဂံပံုမွာ ခ်မ္းသာတဲ႔ လူေတြက ထိပ္ဆံုးပိုင္းမွာ အရမ္းခြ်န္မွ်ေနၿပီး၊ ဆင္းရဲတဲ႔လူအမ်ားကေတာ႔ ေအာက္ေျခပိုင္းမွာ အရမ္းက်ယ္ျပန္႔လာေနတယ္" ဟု သတိေပးခဲ႔သည္။

    ကမၻာေပၚမွာ ခ်မ္းသာတဲ႔သူ ၁ ရာခိုင္ႏွႈန္းက ကမၻာ႔ရင္းျမစ္ ၄၃ ရာခိုင္ႏွႈန္းကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားၿပီး၊ အခ်မ္းသာဆံုး ၁၀ ရာခိုင္ႏွႈန္းက ကမၻာ႔ရင္းျမစ္ ၈၃ ရာခိုင္ႏွႈန္းကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားသည္။ ေအာက္ေျခဆင္းရဲသား ၅၀ ရာခိုင္ႏွႈန္းက ကမၻာ႔ရင္းျမစ္ ၂ ရာခိုင္ႏွႈန္းပဲ ရရွိထားသည္ဟု တြက္ျပထားသည္မွာ အံဩထိတ္လန္႔ဖြယ္ ျဖစ္သည္။

    ေငြကို ေရလိုသံုးေနသူေတြ၊ ကိုယ္ပိုုင္ဂ်က္ေလယာဥ္ ထည္လဲစီးေနသူေတြ၊ အိမ္ၿခံေျမဧကမ်ားစြာ ပိုင္ဆိုင္ထားသူေတြ၊ ေငြေၾကးေစ်းကြက္မွာ ကစားေနသူေတြမွာ အမွန္တကယ္ ေၾကာက္စရာေကာင္းေသာ လူ႔ဘီလူးမ်ားျဖစ္သည္။ စားစရာ မရွိသူနဲ႔ ထားစရာမရွိသူ (ဇိမ္ခံရြက္ေလွ စီးေနသူေတြ) အၾကား ကြာဟခ်က္က ထိတ္လန္႔စရာပင္။

    အဲဒီလို မိုးနဲ႔ေျမလို႔ျဖစ္ေနတဲ႔ ဆင္းရဲခ်မ္းသာကြာဟခ်က္ကို က်ဥ္းေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္မယ္ဆိုရင္၊ ကမၻာ႔ရင္းျမစ္ေတြက လူအားလံုးကို ၀၀လင္လင္ ေကြ်းထားႏိုင္မွာပဲဟု ပညာရွင္ေတြက သံုးသပ္ၾကသည္။ ျပႆနာက လူဦးေရတိုးပြားမွႈမဟုတ္၊ လူတန္းစားမညီမွ်မွႈဟု ဆိုသည္။

    လက္ရွိ ကမၻာ႔ေပၚမွာ ရွိတဲ႔ ဓနေငြကို လက္ရွိလူဦးေရနဲ႔ စားၾကည့္ရင္ တစ္ဦးကို ေဒၚလာ ၃၀, ၇၀၀ ကေန ၄၃, ၈၀၀ အထိ ရၾကမည္ဟု The Economist က သုံုးသပ္သည္။ နည္းနည္းေနာေနာ ပမာဏမဟုတ္၊ လူတစ္ေယာက္္မွာ ေဒၚလာ ၄ ေသာင္း ဆီ ရွိထားၾကသည္။ သို႔ေသာ္ တကယ္႔လက္ေတြ႔မွာ အဲဒီဓန အမ်ားစုကို ကိုင္ထားတာက ကမၻာ႔အခ်မ္းသာဆံုး ၁ ရာခိုင္ႏွႈန္း လူ႔ဘီလူးေကာင္ေတြ ျဖစ္သည္။ က်န္ ၉၉ ရာခိုင္ႏွႈန္းေသာ ကမၻာ႔လူထုမွာ ေန႔စဥ္စားဖို႔ ခက္ခက္ခဲခဲ ရုန္းကန္ေနၾကရသည္။


    ကမၻာၿဂိဳဟ္ရဲ႕ အဖ်က္ေကာင္မ်ား

    သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ဆရာသမားေတြက လူသားေတြဟာ သဘာ၀ကေန ထုတ္ယူသံုးေနစြဲတာ တရားလြန္လြန္းေနၿပီဟု ေျပာၾကသည္။ အေနာက္တိုင္း လူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြလို ေနခ်င္စားခ်င္တဲ႔ လူသားေတြ တစ္ေန႔ထက္တစ္န႔ မ်ားလာတာနဲ႔အမွ် ကမၻာၿဂိဳဟ္ကို ဆက္ထိန္းထားႏိုင္ဖို႔ ခက္လာမည္ဟု ဆုိသည္။

    ကမၻာကေန အစားအစာ၊ စြမ္းအင္၊ ရုပ္၀တၳဳပစၥည္း၊ ေရ စတာေတြကို လူသားေတြ ထုတ္ယူသံုးစြဲေနတာဟာ ကမၻာရဲ႕ ပံုမွန္ေပးႏိုင္စြမ္းထက္ ၃၅ ရာခိုင္ႏွႈန္း ပိုေနၿပီဟု ေဂဟေဗဒပညာရွင္ Mathis Wackernagell ကလည္း တြက္ခ်က္ျပသည္။ လူအမ်ားစုႀကီးက ကမၻာကေန စားစရာ ေနစရာ ရွာမရျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ၊ လူအခ်ဳိ႕က မိုက္မိုက္မဲမဲ သံုးျဖဳန္းျပေနၾကသည္။ မဟားတရားစားသံုးရင္း ကမၻာၿဂိဳဟ္ကို ဖ်က္ဆီးပစ္ေနတဲ႔ လူနည္းစုပင္။ ရိုက္သတ္ဖို႔ပင္ ေကာင္းေတာ႔သည္။

    ကေနဒါ၊ အေမရိကနဲ႔ အေနာက္ဥေရာပတိုင္းျပည္ေတြက လူေတြထက္ပင္ ပိုမို စားသံုးေနတဲ႔ လူေတြ ရွိေသးသည္။ ယူေအအီး၊ ကာတာနဲ႔ ဘာရိန္း တို႔လို အာရပ္ႏိုင္ငံက လူေတြဟာ ေရနံကို အလြန္အကြ်ံထုတ္၊ ေလေအးေပးစက္ မနားတမ္းဖြင္႔၊ ေနာက္ဆံုးေပၚ ဇိမ္ခံကားေတြ အၿပိဳင္စီး ထင္တိုင္းႀကဲျပၿပီး ကမၻာေျမကို ဒုကၡအမ်ားဆံုးေပးေနတဲ႔ လူ႔အဖ်က္ေကာင္ေတြ ျဖစ္သည္။

    ဒီေတာ႔ အသံုးအၿဖံဳးႀကီးသူေတြရဲ႕ လူေနမွႈအဆင္႔အတန္းကို ၀ိုင္းေလွ်ာ႔ခ်ၾကမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အမ်ားစုက ဆင္းရဲဒုကၡေပါင္းစံု နဲ႔ ေသႏွႈန္းျမင္႔မားမႈကိုပဲ ေရြးၾကမလား၊ ေနာက္ဆံုး ဒီႏွစ္လမ္းပဲ ရွိသည္ဟု သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္သမားေတြက သံုးသပ္သည္။


    ပဋိပကၡနဲ႔ လူဦးေရ

    ကမၻာ႔လူဦးေရ တိုးတက္လာတယ္ဆိုေသာ္လည္း၊ ခ်မ္းသာတဲ႔ ႏို္င္ငံေတြမွာ လူဦးေရ တိုးတက္မွႈႏွႈန္း က်ဆင္းလာတာကို ပညာရွင္ေတြက ၀မ္းသာအဲလဲ ျဖစ္ၾကသည္။ အထူးသျဖင္႔ လူေနမွႈအဆင္႔အတန္းျမင္႔မားမွႈ၊ မိသားစုစီမံကိန္းထားမွႈနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးအခြင္႔အေရး တက္လာမႈတို႔ေၾကာင္႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံေတြမွာ ကေလးေမြးဖြားႏွႈန္း ေလွ်ာ႔က်လာခဲ႔သည္။

    သို႔ေသာ္ လူဦးေရ အတိုးပြားဆံုးက ပဋိပကၡအမ်ားဆံုးေဒသျဖစ္တဲ႔ ဆဘ္ဆာဟာရအာဖရိကမွာ ျဖစ္သည္။ ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရး ျပႆနာမ်ားၿပီး သံယံဇာတေပါမ်ားေလေလ ကေလးေမြးဖြားႏွႈန္းမ်ားေလေလ ျဖစ္ေနသည္။ ပဋိပကၡနဲ႔ လူဦးေရ တိုးပြားမႈက ဆက္စပ္ေနသလားပင္။ ရန္ျဖစ္ေလေလ ေမြးၾကေလေလ။

    ဒါေၾကာင္႔ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ တုိးပြားလာေနတဲ႔ ပဋိပကၡေဒသက လူေတြကို ၀၀လင္လင္ေကြ်းႏိုင္ဖို႔ လက္ရွိ အေရးႀကီးဆုံး စိန္ေခၚမႈ ျဖစ္သည္။ အဲဒီေဒသေတြက စိုက္ပ်ဳိးေရးလုပ္ငန္းေတြကို ေခတ္မီနည္းပညာနဲ႔ ေပါင္းစပ္ေပးဖို႔ အျမန္လုိအပ္ေနသည္။ လယ္သမားေတြက အေျခခံနည္းပညာကို လက္လွမ္းမမွီ ျဖစ္ေနရသည္။ ထုတ္လုပ္မွႈ နည္းစနစ္ေတြ တိုးတက္ေအာင္ အျမန္ဆံုး ပညာေပးဖို႔ လိုေနသည္။

    ဒါေပမဲ႔ စိတ္မေကာင္းစရာက ေလာေလာဆယ္မွာ ခ်မ္းသာတဲ႔ႏိုင္ငံေတြက အဲဒီေဒသကို လက္နက္ေတြ ခ်ေရာင္းဖို႔၊ သဘာ၀ ရင္းျမစ္ေတြ အလုအယက္ ဆြဲထုတ္ဖုိ႔၊ အမြဲဇာတ္လမ္းေတြကို ျပစားဖို႔၊ အလွဴခံပြဲစားလုပ္စားဖို႔သာ စိတ္၀င္စားေနသည္ဟု San Diego State University မွ ႏိုင္ငံတကာလူဦးေရဌာန ဒါရိုက္တာ ဂြ်န္၀ိခ္စ္ က ေျပာပါသည္။

    ရဲျမင္႔ေက်ာ္

    Source: Aljazeera & The Economist
    ေမာကၡပညာေရးမဂဇင္း ၂၀၁၁၊ ေအာက္တိုဘာ


    0 0

    by Ye Myint Kyaw (Notes) on Wednesday, March 13, 2013 at 1:57pm
    စာအုပ္ညႊန္းေရးသူ- ဘာေတးလ္ လင္း(တ္)နာ

    ၁၉၈၁ခုႏွစ္ မတ္လမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက ရွမ္းပုန္ကန္လွႈပ္ရွားသူမ်ားနဲ႔ ပထမဆံုး စၿပီး အဆက္အသြယ္ရခဲ႔ပါတယ္။ ရွမ္း ျပည္တပ္မေတာ္ (SSA)က အရာရွိ တစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႕ဖို႔၊ ပစ္ကပ္ကားေလးေနာက္ဖက္က ရြက္ဖ်င္အမိုးေအာက္ ေခါင္းငံု၀င္ လိုက္ရင္း ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ ေျမာက္ဖက္ဆီ လိုက္ခဲ႔ပါတယ္။

    ယဥ္ေမာင္းသူက က်ေနာ္ ပထမဆံုး စရင္းႏွီးခြင္႔ရတဲ႔ ရွမ္းပညာတတ္တစ္ေယာက္ပါ။ သူပုန္ပံုစံမေပါက္ဘဲ အရပ္ျပတ္ျပတ္ အသားလတ္လတ္၊ ဟန္ပန္ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔နဲ႔ မ်က္မွန္ထူထူတပ္ထားပါတယ္။ သူ႔အဂၤလိပ္စကားသံက မင္းေပါက္စိုးေပါက္ ေလယူေလသိမ္းမ်ဳိးပါ။

    တစ္ပတ္ေလာက္ၾကာေတာ႔ ခ်င္းမိုင္ကေန ထိုင္းေျမာက္ဖက္ ေထာင္႔အက်ဆံုးၿမိဳကေလး မဲေဟာင္ေဆာင္ ရွိရာကို ဘတ္စ္ကား တစ္ေန႔လံုး ဆက္စီးသြားပါတယ္။ အဲဒီကေန နယ္စပ္ျဖတ္ၿပီး SSA ေျပာက္က်ားမ်ားရွိရာ ေရာက္သြားပါတယ္။ ေနာက္ ႏွစ္ရက္ေလာက္ နယ္စပ္ေတာင္ေပၚေတြကို ခရီးၾကမ္းတက္ခဲ႔ရပါတယ္။


    က်ေနာ္႔ ေက်ာပိုးအိပ္ထဲမွာ အဲဒီအခ်ိန္ ရွမ္းလူမ်ဳိးေတြအေၾကာင္း ဖတ္ထိုက္တယ္လို႔ထင္တဲ႔ စာအုပ္ႏွစ္အုပ္ ပါပါတယ္။ တစ္အုပ္က Scott Hardimann ေရးတဲ႔ Gazetter of Upper Burma and the Shan States ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ အေရွ႕ေျမာက္ပိုင္းက ရွမ္းလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ စကားနဲ႔ ယဥ္ေက်းမွႈဟာ ဗမာေတြနဲ႔ထက္ ထိုင္းလူမ်ဳိးေတြနဲ႔ လံုး၀ဆင္တူနီးပါး ရွိၿပီး ေဆြမ်ဳိး၀မး္ကြဲေတာ္စပ္ပံုကို ေရးထားပါတယ္။ ေနာက္တစ္အုပ္ကေတာ႔ ျမန္မာ႔အေရး ကြ်မ္းက်င္တဲ႔ အေမရိကန္ပညာရွင္ Josef Silverstein ေရးတဲ႔ Politics in Shan State ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီစာအုပ္က ၁၉၅၉ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာထုတ္ The Associations for Asian Studies မွာ ေဆာင္းပါးအျဖစ္ ေဖာ္ျပခဲ႔ၿပီးတဲ႔ေနာက္ စာအုပ္ထြက္လာတာပါ။

    အဲဒီေနာက္ပိုင္း ရွမ္းနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ စာအုပ္ေတြ အမ်ားႀကီးထြက္လာတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ လူအမ်ားသိဆံုး စာအုပ္ကေတာ႔ စိုင္းေအာင္ထြန္းရဲ႕ History of the Shan State From Its Origins to 1962 စာအုပ္ပါပဲ။ ေနာက္တစ္အုပ္ ကေတာ႔ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္မွာ ဩ(စ)ထရီးယားသူ Inge Sargent က သူ႔အမ်ဳိးသား သီဟိုေစာ္ဘြား ေစာၾကာစိုင္နဲ႔ သူ႔ရွမ္းမင္းသမီးဘ၀ အေတြ႕အႀကံဳအေၾကာင္းေရးတဲ႔ Twilight Over Burma: My Life as a Shan Princess စာအုပ္ ျဖစ္ပါတယ္။

    ဒါေပမဲ႔ အခု က်ေနာ္ ညႊန္းတဲ႔ The Shan of Burma စာအုပ္ကေတာ႔ ရွမ္းျပည္နဲ႔ ရွမ္းလူမ်ဳိးေတြအေၾကာင္း အခ်က္အလက္ ျပည့္ျပည့္စံုစံု က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေရသားတင္ျပထားတဲ႔ စာအုပ္လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ရွမ္းျပည္နဲ႔ ကမၻာမွာ တရားမ၀င္ မူးယစ္ေဆး၀ါး အထြက္ဆံုးျဖစ္တဲ႔ ေရႊႀတိဂံနယ္ေျမမွာ၊ ဘိန္းျပႆနာနဲ႔ ပုန္ကန္ထၾကြမွႈေတြ အျပန္အလွန္ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ႔ အေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ ေရးထားပါတယ္။

    ဒီစာအုပ္ကို ၁၉၈၇ ခုႏွစ္မွာ Singapore’s Institute of Southeast Asia Studies က ပထမဆံုး ပံုႏွိပ္ျဖန္႔ခ်ီခဲဲ႔ပါတယ္။ အေတာ္႔ကို တိုက္ဆိုင္တယ္ ဆိုရမလားပဲ။ စာေရးသူ စ၀္ဇန္႔ ဟာ ၁၉၈၁ ခုႏွစ္ မတ္လမွာ ခ်င္းမိုင္ကေန နယ္စပ္အထိ က်ေနာ္႔ကို ကားေမာင္းပို႔ေပးခဲ႔သူ ျဖစ္ေနပါေရာလား။

    ၂၀၀၄ ဇူလိုင္မွာ စ၀္ဇန္႔ ဟာ အသက္ ၆၅ ႏွစ္နဲ႔ ကြယ္လြန္သြားခဲ႔ပါတယ္။ အခုရဲ႕ သူ႔ရဲ႕ ကိုယ္ေတြ႕မွတ္တမ္းစာအုပ္ကို တည္းျဖတ္ျပီး အသစ္ပံုႏွိပ္ျဖန္႔ခ်ီပါတယ္။ စာေရးသူ ဆံုးပါးၿပီး ေျခာက္ႏွစ္ၾကာမွ ထပ္မံပံုႏွိပ္ေတာ႔ စာသားေတြကို မျပင္ႏိုင္ေတာ႔ဘူးေပါ႔။ အေၾကာင္းကေတာ႔ မူရင္းစာမူရဲ႕ နိဂံုးပိုင္းကို တစ္စံုတစ္ေယာက္က တာ၀န္ယူေရးဖို႔ လိုေနလို႔ပါပဲ။ စာအုပ္က လြန္ခဲ႔တဲ႔ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္က ေရးထားခဲ႔တာပါ။ ၀မ္းနည္းစရာက ျမန္မာျပည္ ႏိုင္ငံေရး ျမင္ကြင္းႀကီး တစ္ခုလံုးကို ေျပာင္းလဲခဲ႔တဲ႔ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီမိုကေရစီအေရးအခင္း မပါေတာ႔ဘူးေပါ႔။ ထပ္ျဖည့္စြက္ေပးမယ္႔သူရွိရင္ သိပ္တန္ဖိုးရွိပါမယ္။

    ဒါေပမဲ႔လည္း စ၀္ဇန္႔ရဲ႕စာအုပ္ ျပန္လည္ထုတ္ေ၀မွႈဟာ ယေန႔အခ်ိန္နဲ႔ ကိုက္ညီမွႈအမ်ားႀကီး ရိွေနတယ္လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ၂၀၁၀ ႏို၀င္ဘာ ၇ ရက္ေန႔ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပခဲ႔ၿပီး၊ ေနာက္ ေျခာက္ရက္အၾကာမွာ  ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ုဳပ္က လြတ္ေျမာက္တဲ႔ အခ်ိန္တို႔နဲ႔လည္း တိုက္ဆိုင္ေနပါတယ္။

    ျမန္မာစစ္အစိုးရက ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကေန တစ္တိုင္းျပည္လံုးအာဏာကို ဆက္လက္ထိန္းခ်ဴပ္သြားဖို႔ ေမွ်ာ္လင္႔ထားသလို၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ သူ႕ကို၀ိုင္းရံတဲ႔သူမ်ားကလည္း ခါးသီးတဲ႔ အတိတ္ကာလေတြ ၿပီးဆံုးဖို႔ ေမွ်ာ္လင္႔ေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အဲဒီျဖစ္ရပ္ႏွစ္ခုစလံုး ေနာက္မွာ ျပင္းထန္ဆိုးရြားတဲ႔ အက်ဳိးဆက္ေတြအမ်ားႀကီး ရွိေနပါတယ္။

    ထုိင္းနယ္စပ္မွာ ကရင္သူပုန္မ်ားက အစိုးရရဲ႕ တင္းက်ပ္မွႈမ်ားအေပၚ မေက်နပ္ေၾကာင္း ျပသတဲ႔အေနနဲ႔ တိုက္ပြဲအခ်ဳိ႕ ဆင္ႏႊဲလာပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံ ေျပးလာတဲ႔ လူအုပ္ႀကီးကလည္း ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တိုင္းျပည္တြင္း စိတ္၀မ္း အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ကြဲေနတဲ႔ လူမ်ဳိးေရးပဋိပကၡေတြ ေျဖရွင္းဖို႔ လူမ်ဳိးစုအားလံုးပါ၀င္ႏိုင္မယ္႔ ညီလာခံေခၚေရး သူမကို တိုက္တြန္းေနပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ မေမွ်ာ္လင္႔ဘဲ စစ္အစိုးရအတြက္ေရာ အားလံုးအတြက္ပါ၊ မမွ်တတဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ ျပႆနာေတြၾကားမွာ တိုင္းရင္းသား ျပႆနာက အာရံုစိုက္ ေျဖရွင္းဖို႔ လိုအပ္လာပါတယ္။

    ရွမ္းပုန္ကန္မွႈဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ေရွးအက်ဆံုးနဲ႔ အျပင္းထန္ဆံုး ျပႆနာတစ္ခုပါ။ စ၀္ဇန္႔ရဲ႕ စာအုပ္ ပထမအႀကိမ္ ထုတ္ေ၀ၿပီးကထဲကဆိုရင္ ရွမ္းျပည္ေဒသေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဘာအေျပာင္းအလဲမွ မရွိေသးသေလာက္ပါပဲ။ ႏွစ္ ၃၀ နီးပါး ၾကာခဲ႔ၿပီျဖစ္တဲ႔ စာမူလက္ရာေဟာင္းတစ္ခုကို ျပန္ဖတ္ရင္း၊ ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံအေျခအေန ႏွႈိင္းယွဥ္မိေတာ႔ အခုထိ အဲဒီေဒသမွာ ဇာတ္ေကာင္အသစ္ ပေလရာအသစ္ေတြဟာ ဇာတ္လမ္းေဟာင္းမွာ ဆက္ပါ၀င္ေနၾကရတုန္းဆိုတာ ျမင္ေတြ႕ရပါတယ္။  ရွမ္းျပည္မွာ ပုန္ကန္ထၾကြေနသူေတြရဲ႕ ျပႆနာကို ဗဟိုအစိုးရအာဏာပိုင္မ်ားက ေျပလည္ေအာင္ ေျဖရွင္းေပးႏိုင္စြမ္း မရွိေသးပါဘူး။

    စ၀္ဇန္႔ဟာ ကေနဒါမွာ ျပည္ေျပးဘ၀နဲ႔ ကြယ္လြန္ခဲ႔ပါတယ္။ ကေနဒါမွာ သူ႔ဘ၀ ေနာက္ဆံုး ၁၉ ႏွစ္တာကို ကုန္လြန္သြားရွာပါတယ္။ ၁၉၈၅ ခုႏွစ္မွာ ခ်င္းမိုင္ကေန သူ႔မိသားစုလည္း အျမန္ဆံုးစြန္႔ခြာခဲ႔ပါတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ႔ ေရႊႀတိဂံေဒသမွာ နာမည္ဆိုးနဲ႔ေက်ာ္ၾကားတဲ႔ ဘိန္းဘုရင္ခြန္ဆာက စ၀္ဇန္႔ကို စည္းရံုးေနလို႔ျဖစ္ပါတယ္။

    ခြန္ဆာက သူ႔အဖြဲ႔နဲ႔ သူ႔ႏိုင္ငံေရးကို က်ားကန္ဖို႔အတြက္ စ၀္ဇန္႔ကို သူ႔ရဲ႕ ေျပာေရးဆိုခြင္႔ရွိသူအျဖစ္ အလိုရွိေနပါတယ္။ ခြန္ဇာလိုလူက တစ္စံုတစ္ဦးကို ကမ္းလွမ္းရင္ ျငင္းဆန္ဖို႔ ခက္ခဲပါတယ္။ စ၀္ဇန္႔အတြက္ အေကာင္းဆံုး ရွင္သန္ဖို႔ နည္းလမ္းကေတာ႔ အျမန္ဆံုးေရွာင္ၿပီး ထြက္ေျပးဖို႔ပါပဲ။

    ကံေကာင္းတာကေတာ႔ စ၀္ဇန္႔ မိခင္ စ၀္နန္းဟိန္းခမ္း က အေစာႀကီးကတည္းက ကေနဒါႏိုင္ငံသား ခံယူၿပီး၊ အလ္ဘာတာျပည္နယ္ အဒ္မြန္တန္ၿမိဳ႕မွာ အေျခခ်ေနထိုင္ေနပါတယ္။ စ၀္ဇန္က ဗန္ကူးဗားၿမိဳ႕မွာ ေနထိုင္ျပီး ၿဗိတိသွ် ကိုလံဘီယာ တကၠသိုလ္နဲ႔ ဆက္သြယ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ပညာဆက္လက္ ေလ႔လာၿပီး၊ ၁၉၆၀ အေစာပိုင္းႏွစ္မ်ား ျမန္မာႏိုင္ငံ စစ္တပ္ အာဏာသိမ္းမႈနဲ႔ပတ္သက္တာေတြ ေရးသားေနခဲ႔ပါတယ္။ ဗန္ကူးဗားမွာ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံနဲ႔ PhD ရၿပီး၊ သူ႔စာတမ္းေခါင္းစဥ္က ‘အာဏာရွင္စနစ္၏ ႏိုင္ငံေရး’ (The Politics of Authoritarianism: The State and Political Soldiers of Burma, Indonesia and Thailand) ျဖစ္ပါတယ္။


    စ၀္ဇန္႔ရဲ႕ အေဖ စ၀္ေရႊသိုက္ဟာ ရွမ္းျပည္ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ လြတ္လပ္ေရးရေတာ႔ စ၀္ေရႊသိုက္က ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ပထမဆံုး သမၼတ ျဖစ္လာပါတယ္။ ေနာက္ လူမ်ဳိးစုလႊတ္ေတာ္နဲ႔ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ေျပာေရးဆိုခြင္႔ရွိသူအျဖစ္ ႏွစ္ႀကိမ္ခန္႔အပ္ခံရပါတယ္။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂ရက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္း စစ္အာဏာသိမ္းတဲ႔ ညမွာ သူတို႔မိသားစုေနအိမ္ကို ၀င္ေရာက္စီးနင္းခံရပါတယ္။ စစ္သားေတြရဲ႕ ေသနတ္ဒဏ္ရာနဲ႔ စ၀္ဇန္ရဲ႕ အစ္ကို အသက္ ၁၆ ႏွစ္ရွိသူ စိုင္းမီ အသက္ဆံုးခဲ႔ပါတယ္။ စ၀္ဇန္႔တို႔ အေဖ သမၼတေဟာင္းကို ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားၿပီး မၾကာခင္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ႕ လက္ထဲမွာပဲ ကြယ္လြန္ခဲ႔ပါတယ္။

    စ၀္ဇန္႔ဟာ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္မွာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္က ဘြဲ႔ရၿပီး၊ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ရွမ္းေတာ္လွန္ေရး လွႈပ္ရွားမွႈနဲ႔ မဆက္သြယ္ေသးမီအထိ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ အဂၤလိပ္စာက်ဴတာ လုပ္ခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္မွာ စ၀္ေရႊသိုက္ဇနီး မုဆိုးမ စ၀္နန္းဟိန္းခမ္း က ထိုင္းႏိုင္ငံကို လြတ္ေျမာက္လာၿပီး ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ စစ္ေကာင္စီရဲ႕ ၪကၠဌ ျဖစ္လာပါတယ္။

    ၁၉၇၁ ခုႏွစ္ ရွမ္းျပည္ ေတာင္ကုန္းေတာင္တန္းမ်ားေပၚမွာ စ၀္ဇန္႔ က SSA ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အဓိကအင္အားျဖစ္တဲ႔ ရွမ္းျပည္တိုးတက္ေရးပါတီ (SSPP) မွာ အဓိက အေရးပါသူ ျဖစ္လာပါတယ္။ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္(SSA) နဲ႔ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီအၾကား သေဘာထားကြဲလြဲမွႈေတြ ေပၚထြက္လာၿပီး၊ အေထြေထြအတြင္းေရးမွႈးတာ၀န္ကေန အနားယူျပီး ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ သူေနထိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ စ၀္ဇန္႔နဲ႔ သူ႔မိတ္ေဆြ ၀ါရင္႔အမ်ားစုက ကြန္ျမဴနစ္ပါတီနဲ႔ မဟာမိတ္ျပဳတာ လက္မခံၾကပါဘူး။ ကြန္ျမဴပါတီက ထရိန္နင္ေတြ စစ္ေရးအကူညီေတြ ေပးဦးေတာ႔ မဟာမိတ္မျပဳခ်င္ ၾကပါဘူး။

    စ၀္ဇန္႔ စာအုပ္မွာ သူ႔လူငယ္ဘ၀ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာမ်ားနဲ႔ ရွမ္းေတာ္လွန္ေရးအေၾကာင္းေတြ အမ်ားႀကီးပါပါတယ္။ သမိုင္းတေလွ်ာက္ ရွမ္း-ျမန္မာဆက္ဆံေရးအေပၚ သူ႔အျမင္ေတြ၊ အျငင္းပြားဖြယ္ ဘိန္းျပႆနာေတြအေပၚ ရွႈျမင္ပံုေတြက  အခု ကုလသမဂၢနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာမွာ ျမန္မာ႔အေရးကြ်မ္းက်င္သူဆိုၿပီး အမည္တြင္ေနတဲ႔ ဂေပးႀကီးမ်ားရဲ႕ ေရးသားခ်က္နဲ႔ ကိုက္ညီခ်င္မွ ကိုက္ညီပါလိမ္႔မယ္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာ႔ႏိုင္ငံေရး စိတ္၀င္စားသူ မည္သူမဆို မျဖစ္မေနဖတ္ကိုဖတ္ရမယ္႔ ဖတ္သင္႔တဲ႔ စာအုပ္ပါပဲ။


    ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ မူးယစ္ေဆး၀ါး တိုက္ဖ်က္ေရးမူ၀ါဒမ်ား အေဟာသိကံျဖစ္ေနပံုကို စ၀္ဇန္႔က စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ေကာက္ခ်က္ခ်ထားပံုက-

    “တစ္ခါတေလ က်ေနာ္ စဥ္းစားၾကည့္တာက ဘိန္းျပႆနာကို တစ္ခါထဲ အျမစ္ျဖတ္မပစ္ၾကဘဲ ငန္းကို ေရႊဥ ဥခိုင္းတဲ႔ပံုျပင္နဲ႔ ေျပာင္းျပန္လုပ္ေနၾကတာ အံအားသင္႔စရာျဖစ္ေနတယ္။ တစ္ဖက္မွာ မူးယစ္ကုန္ကူးသူေတြ၊ မူးယစ္ဂိုဏ္းႀကီးေတြ ရွိတယ္။ တျခားတစ္ဖက္မွာ ႏိုင္ငံစံု ဗ်ဴရိုကေရစီအဖြဲ႔အစည္းေတြက အဲဒီဂိုဏ္းေတြ ေငြေၾကးေတြေအာၿပီး နည္းမ်ဳိစံုနဲ႔ အကူညီေပးေနတယ္” (စာမ်က္ႏွာ ၂၅၂)။

    စာအုပ္မွာ အပိုင္းသံုးပိုင္းပါပါတယ္။ ပထမပိုင္းမွာ စ၀္ဇန္႔က သူ႔ဘ၀နဲ႔ သူ႔အေတြ႕အႀကံဳေတြကို ေရးထားပါတယ္။ ဒုတိယပိုင္းမွာက ကိုလိုနီမတိုင္မီေန႔မ်ားကေန မ်က္ေမွာက္ေခတ္အထိ  ရွမ္း-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရးကို ၿခံဳငံုသံုးသပ္ထား ပါတယ္။ တတိယပိုင္းမွာေတာ႔ ရွမ္းနဲ႔ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေရးမွာ အဓိကအခန္းက ပါ၀င္ခဲ႔ၾကတဲ႔ ႏိုင္ငံေရးပုဂၢိဳလ္မ်ားနဲ႔ သမိုင္းဆိုင္ရာ ျဖစ္ရပ္မ်ားကို အက်ယ္တ၀င္႔ တင္ျပထားပါတယ္။

    ယခုအသစ္ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀မွႈမွာေတာ႔ ပထမစာအုပ္မွာ မပါ၀င္ခဲ႔တဲ႔ အသံုး၀င္တဲ႔ ‘အကၡရာစဥ္ညႊန္း’ ပါလာခဲ႔ပါတယ္။ ‘ေအာက္ေမ႔လြမ္းတစာ’ ကို သူ႔ညီငယ္ျဖစ္တဲ႔ ျပည္ပေရာက္ လူမ်ဳိးစုအားလံုး သတင္းျပန္ၾကားေရးဌာန အီးယူ-ျမန္မာရံုး တာ၀န္ခံ ဟန္ေယာင္ေဟြ႕ က ေရးထားပါတယ္။ အမွာစာကို Burma; Insurgency and the Politics of Ethnicity စာအုပ္ေရးသူ မာတင္ စမစ္သ္ က ေရးထားပါတယ္။ ပထမစာအုပ္မွာ သံုးႏွႈန္းခဲ႔တဲ႔ Burma အစား၊ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွာ တိုင္းျပည္နာမည္ တရား၀င္ေျပာင္းလဲခဲ႔တာေၾကာင္႔ Myanmar လို႔ေျပာင္းလဲပစ္တာ ေတြ႕ရတာပဲ မူလစာမူနဲ႔ ကြာျခားခ်က္လို႔ ျမင္မိပါတယ္။

    အခ်ဳိ႕စာဖတ္သူမ်ားကေတာ႔ စ၀္ဇန္႔က ဘိန္းဘုရင္ခြန္ဆာအေၾကာင္း ေဖာ႔ေရးထားလို႔ အားမလိုအားမရ ျဖစ္တာလည္း ရွိပါတယ္။ သို႔ေသာ္ စ၀္ဇန္႔ကိုယ္တိုင္က ခြန္ဆာ ရန္ကေန လြတ္ေအာင္ရုန္းေျပးေနရခ်ိန္မို႔ သူ႔အေၾကာင္း တတ္ႏိုင္သမွ် မေဖာ္ျပခ်င္တာ နားလည္မွႈေပးႏိုင္ရလိမ္႔မယ္။ ဒါေပမဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး ဒရမ္မာကို ၾကားေနေလ႔လာသူ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ား အတြက္ေတာ႔ စာေရးသူ စ၀္ဇန္႔ရဲ႕ ေလ႔လာအားထုတ္မွႈ၊ ျဖတ္သန္းမွႈ၊ ေကာက္ခ်က္ဆြဲမွႈေတြအေပၚ သေဘာထားကြဲလြဲႏိုင္ဖို႔ ခက္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

    အခု  ရန္ကုန္ရွိျမန္မာေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔ ေတာတြင္းဌာနခ်ဳပ္အသီးသီးရွိ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအလံုးအဖို႔ မိမိရည္မွန္းခ်က္ေတြနဲ႔ အစြဲေတြကို ျပန္လည္စဥ္းစားဖို႔ အခ်ိန္က်ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံရွိ လူထုေတြဟာ အၾကမ္းဖက္ ႏိုင္ငံေရး ေထာင္ေခ်ာက္ေတြေအာက္မွာ ကာလရွည္ၾကာစြာ ေထာင္ေခ်ာက္ပိတ္မိေနခဲ႔ၾကပါတယ္။ ဗမာ၊ ရွမ္း၊ မြန္၊ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ ကခ်င္၊ ရခိုင္၊ ခ်င္း အစရွိတဲ႔ လူမ်ဳိးမ်ားဟာ စစ္ပြဲမ်ားနဲ႔ အၾကမ္းဖက္မွႈမ်ားေအာက္မွာ သားေကာင္မ်ား ျဖစ္ေနရၿပီး၊ အဲဒီအဆိုးသံသရာကို ေဖာက္ထြက္ဖို႔ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအားလံုး ႀကိဳးစားဖို႔ အခိ်န္က်ေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။   စ၀္ဇန္႔ရဲ႕ စာအုပ္က အဲဒီအတြက္ တစ္စံုတစ္ရာ ကူညီေပးႏိုင္ေကာင္းပါတယ္။      ။

    ရဲျမင္႔ေက်ာ္
    ေမာကၡ ပညာေရး မဂဇင္း ဒီဇင္ဘာ ၄၊ ၂၀၁၀

    ရည္ညႊန္းစာအုပ္။ The Shan of Burma: Memoirs of a Shan Exile by Chai Tzang Yawnghwe;   Institute of Southeast Asian Studies Publishing, Singapore (2010), ISBN-10: 9971988623. Price US$35.93,276pages.


    0 0

     
    - ေက်ာ္၀င္း

    by Kyaw Win (Notes) on Thursday, March 14, 2013 at 1:08am
    ရွဥ့္လည္းေလွ်ာက္သာ
    ပ်ားလည္းစြဲသာ
    မဂၤလာပါ - ေကာ္မရွင္
     ေက်ာ္၀င္း

    ဂိမ္းသီအုိရီ


    အမ်ားေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနၾကေသာ လက္ပံေတာင္းအေရး စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္၏ အျပီးသတ္ အစီရင္ခံစာ၊ ယေန႔ပင္ထြက္ေပၚလာျပီျဖစ္ပါသည္။ ေကာ္မရွင္က ၎၏ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ တာ၀န္၊ အေျခခံမူမ်ားႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို ပဏာမ နိဒါန္းပ်ဳိးျပသည္။ ျပီးမွ၊ ေကာ္မရွင္ေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားႏွင့္အတူ၊ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္သူပညာရွင္အသီးသီး၏ သံုးသပ္အဆိုျပဳခ်က္မ်ားကို၊ ဘက္စံုေထာင့္စံု စုစည္းတင္ျပသည္။ ေနာက္ဆံုး၊ ေကာ္မရွင္၏ ျခံဳငံုသံုးသပ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

    အစီရင္ခံစာတစ္ခုလံုး၏ အေရးၾကီးဆံုးျဖစ္ဖြယ္ရွိေသာ အၾကံျပဳခ်က္အပိုင္းတြင္ ေကာ္မရွင္က ေရြးခ်ယ္စရာနည္းလမ္းသံုးသြယ္ကို ပထမခင္းျပသည္။ အဆိုပါနည္းလမ္းသံုးသြယ္ကို စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ရာတြင္၊ 'တစ္ခုလံုး စီးပြားေရးအတြက္ အက်ဳိးရွိမရွိ'၊ 'ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရး' ႏွင့္ 'လူမႈေရးပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး' တို႔ကို၊ အားလံုးျခံဳငံုျပီး (Holistically) စဥ္းစားရန္ လိုအပ္ပါေၾကာင္း၊ အၾကံျပဳသည္။ ေကာ္မရွင္ခင္းျပလိုက္ေသာ ဆိုခဲ့ပါ နည္းလမ္းသံုးသြယ္မွာ …၊

    (က) လက္ရွိအတိုင္းပင္၊ ေၾကးနီစီမံကိန္းကို ဆက္လက္လုပ္ကိုင္ေစမည့္နည္းလမ္း …။ ဆိုရလွ်င္၊ လက္ရွိေၾကးနီစီမံကိန္းကို တာ၀န္ယူ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ၊ ဦးပိုင္ႏွင့္ ၀မ္ေပါင္ကုမၸဏီမ်ားဘက္မွ ခံတြင္းအေတြ႕ဆံုးနည္းလမ္း၊ သို႔မဟုတ္၊ ၎တို႔၏ 'ေမွ်ာ္လင့္တန္ဖိုး' (expected value) ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သို႔ႏွင့္တိုင္၊ ဤနည္းလမ္းကို ေကာ္မရွင္က ေရြးခ်ယ္ရန္မသင့္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳပါသည္။

    (ခ) ေၾကးနီစီမံကိုန္းကို၊ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ခြင့္မျပဳဘဲ ရပ္ဆိုင္းေစမည့္နည္းလမ္း …။ ဆိုရလွ်င္၊ လက္ရွိစီမံကိန္းကို လံုး၀ရပ္ဆိုင္းပစ္ရန္၊ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ေတာင္းဆိုေနၾကသူမ်ား ဘ၀င္အက်ဆံုးျဖစ္ဖြယ္ရွိသည့္ နည္းလမ္းျဖစ္ပါသည္။ သူတို႔ လိုလားေသာ 'ေမွ်ာ္လင့္တန္ဖိုး' လည္းျဖစ္ပါသည္။ သုိ႔တေစ ဤနည္းလမ္းကိုလည္း ေကာ္မရွင္က ေထာက္ခံခ်က္မေပးပါ။

    (ဂ) ေၾကးနီစီမံကိန္းႏွင့္ ပတ္သတ္၍၊ ေလ့လာေတြ႕ရွိေသာ အားနည္းခ်က္မ်ားကို ျပဳျပင္ေစကာ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ အက်ဳိးစီးပြား၊ ေဒသခံလူထု၏ အက်ဳိးစီးပြား၊ အနာဂတ္မ်ဳိးဆက္အတြက္ အက်ဳိးစီးပြားတို႔ကို၊ ျပည့္၀စြာရရွိရန္ အစီအမံမ်ား ခ်မွတ္ျပီး၊ စီမံကိန္းကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ေစမည့္ နည္းလမ္း …။ ဤနည္းလမ္းအေနႏွင့္၊ ႏွစ္ဘက္ေမွ်ာ္လင့္တန္ဖိုးမ်ားကို အျပည့္အ၀ေပးႏိုင္လိမ့္မည္ေတာ့မဟုတ္။ သို႔တိုင္ေအာင္၊ ႏွစ္ဘက္လံုးအတြက္၊ လက္ရွိ လိပ္ခဲတည္းလည္း အေျခအေနထက္ ပိုေကာင္း (better off) လာႏိုင္စရာရွိပါသည္။ ေကာ္မရွင္က၊ ဤနည္းလမ္းကိုသာ ေထာက္ခံအၾကံျပဳလိုက္ပါသည္။ ဤနည္းလမ္းကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရာတြင္ လုပ္ေဆာင္ရမည့္ လုပ္ငန္းစဥ္ (၆) ရပ္ကိုလည္း သံုးသပ္အၾကံဳျပဳပါသည္။ (စာရွည္မည္စိုး၍ အေသးစိတ္ မေဖာ္ျပေတာ့ပါ။ ေကာ္မရွင္ အစီရင္ခံစာကိုသာ ၾကည့္ပါရန္ …၊)

    ေကာ္မရွင္၏ ဆိုခဲ့ပါ၊ အၾကံျပဳခ်က္သည္ပင္၊ "ရွဥ့္လည္းေလွ်ာက္သာ ပ်ားလည္းစြဲသာ" မည့္ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္း ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု စာေရးသူ ယူဆပါသည္။ ဆရာၾကီးသၡင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း၊ တစ္ေလွ်ာက္လံုး လိုုလားေတာင့္တခဲ့ေသာ "သူမနာ၊ ကိုယ္မနာ" သေဘာထားမ်ဳိးျဖစ္လိမ့္မည္ဟု သေဘာရပါသည္။ ဆရာၾကီး ဒဂုန္တာရာ မၾကာခဏ ဆိုသလို ေရးသားေျပာဆိုေနေသာ "မုန္းသူမရွိ၊ ခ်စ္သူသာရွိေစမည့္" သင့္ျမတ္ေရးလမ္းေၾကာင္းဟု နားလည္ရပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ကမာၻႏွင့္အ၀န္း ဒီမိုကရက္တစ္နည္းနာတစ္ရပ္အျဖစ္ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ အသံုးျပဳေနၾကေသာ၊ ေခတ္သစ္ဂိမ္းသီအိုရီလာ ခ်ဥ္းကပ္အေျဖရွာနည္းအျဖစ္ ဆင္ျခင္မိပါသည္။

    မဂၤလာပါ - ေကာ္မရွင္ ..။


    စာေရးသူ၏ အေတြ႕အၾကံဳ

    ဤေနရာတြင္ ေခတ္သစ္ဂိမ္းသီအုိရီ ႏွင့္ပတ္သတ္ေသာ စာေရးသူ၏ နားလည္ခ်က္ကို ျပန္လည္ေဖာ္ျပခြင့္ ျပဳေစလိုပါသည္။ (ဤအေၾကာင္း မၾကာခဏ ေရးခဲ့ျပီးျဖစ္၍ 'ျပန္လည္' ဆိုေသာ ေရွ႕ဆက္ခံထားျခင္းျဖစ္သည္။) ယခုလို …။

    "အက်ဳိးစီးပြားခ်င္း မတူၾကသည့္ အင္အားစုမ်ားၾကားတြင္၊ မတူေသာ ေမွ်ာ္လင့္တန္ဖိုးမ်ား သာဘာ၀က်စြာရွိၾကမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔တေစ အဆိုပါ အင္အားစုမ်ားၾကား ညိွႏိႈင္းေဆြးေႏြးၾကေတာ့မည္ဆိုလွ်င္မူ၊ ဆိုခဲ့ပါ ေမွ်ာ္လင့္တန္ဖိုးမ်ားကို၊ ႏွစ္ဘက္လံုးမွ အေသဆုပ္ကိုင္ထားသေရြ႕၊ ဘယ္ေတာ့မွ အေျဖရလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ ႏွစ္ဘက္လံုးမွ ၎တို႔လက္ရွိ အေျခအေနထက္ပိုေကာင္း (better off) လွ်င္ပင္ ေက်နပ္ဖြယ္ရာအေျဖဟု သေဘာထားၾကဖို႔ လိုပါလိမ့္မည္။ ဤသေဘာထားႏွင့္ပင္ မိမိတို႔သက္ဆိုင္ရာ ေမွ်ာ္လင့္တန္ဖိုးမ်ားကို 'အေပးအယူလုပ္ညွိႏႈိင္းၾကျပီး' (bargain) ႏွစ္ဘက္သေဘာတူညီႏိုင္မည့္ 'ၾကားအေျဖ' (compromise) ရွာရပါလိမ့္မည္။ ဤနည္းျဖင့္ better off ခ်င္း ခ်ိန္ခြင္လွ်ာမွ်ႏိုင္မည့္ အေျခအေနေရာက္လာမွသာ ႏွစ္ဘက္လက္ခံႏိုင္မည့္ အေျဖေတြ႕ပါလိမ့္မည္။ ဤသို႔ေသာ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာမွ်အေျခအေနကို သီအိုရီေဖာ္ထုတ္သူပညာရွင္ အမည္အစြဲျပဳျပီး 'နက္(ခ်)မွ်ေျခ' (Nesh's Equilibrium) ဟုေခၚပါသည္ …" စသျဖင့္ …။

    ၀န္ခံရလွ်င္ "ဆန္႔က်င္ဘက္အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ ဖယ္ထုတ္ေရး" စဥ္းစားနည္းတစ္ခုတည္းႏွင့္သာ၊ တစ္ေလွ်ာက္လံုး အာရံုက်ယဥ္ပါးခဲ့ေသာ၊ စာေရးသူအေနႏွင့္ ဆိုခဲ့ပါဂိမ္းသီအုိရီကို ခ်က္ျခင္းျမိဳမက်ခဲ့ပါ။ ေနာက္ဆံုး၊ ႏိုင္ငံေရး၀ကၤပါေတာတြင္၊ နဖူးကြဲဒူးျပဲမ်ားစြာ ၾကံဳခဲ့ျပီးမွ 'ဂိမ္းသီအုိရီသည္သာ၊ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အက်ပ္အတည္း၏ တစ္ခုတည္းေသာ ထြက္ရပ္လမ္း' အျဖစ္ သေဘာယူလာႏိုင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သုိ႔ႏွင့္အမွ်၊ စာေရးျဖစ္ကတည္းက၊ 'ဂိမ္းသီအိုရီ' ႏွင့္ ဆက္ႏြယ္သမွ်ကို၊ မၾကာခဏဆိုသလို မိတ္ဆက္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဤတြင္ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား (အထူးသျဖင့္ လူငယ္စာဖတ္သူမ်ား) က၊ စိတ္၀င္တစားရွိသည္ကို ေတြ႕ရေတာ့ အမွန္ပင္ အားတက္မိပါသည္။

    သို႔ႏွင့္တိုင္ အဆိုပါ ဂိမ္းသီအိုရီကိုပင္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ဆက္စပ္ျပေတာ့ ဘ၀င္မက်သံအခ်ဳိ႕ၾကားလာရပါသည္။ "သီအိုရီကိုေတာ့ လက္ခံပါတယ္ …၊ ဒါေပမဲ့ လက္ေတြ႕မျဖစ္ႏိုင္ …" စသျဖင့္။ ေနာက္ဆံုး၊ "၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ၊ ႏွစ္ဘက္လံုးအတြက္ better off ျဖစ္ႏိုင္တယ္" ဟုေရးလိုက္ရာ ေ၀ဖန္ရံုသာမကေတာ့ဘဲ၊ အစိုးရႏွင့္ ေပးစားခံရပါေလေတာ့သည္။ ဤသို႔ ဆဲၾကဆိုၾက အေရခြံခြါၾကသူမ်ားထဲတြင္ စာေရးသူ၏ လက္၀ဲမိတ္ေဆြမ်ားမွာ ေရွ႕ဆံုးက …။ သူတို႔တေတြ၏ ရဲရဲေတာက္ေလထုတြင္ ရိုးရိုးသားသား စာဖတ္သူအမ်ားပင္ စာေရးသူႏွင့္ အကြာအေ၀းတစ္ခုသို႔ ေရာက္ကုန္သည္။

    ဤအေၾကာင္းေတြ ျပန္ေရးေနမိသည္မွာ ေဒါသေတြ၊ အာဃာတေတြေၾကာင့္ မဟုတ္ပါ။ မိတ္ေဆြမ်ား၏ 'ေအာက္လမ္းနည္းမ်ား' ကို စိတ္ပ်က္မိသည့္တိုင္၊ စာဖတ္သူအမ်ားစု ခံတြင္းမေတြ႕ႏိုင္မႈကို နားလည္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔၏ 'ႏိုင္ငံေရးဓေလ့' (political culture) ကို ဆင္ျခင္မိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာေတြက 'မင္း' သို႔မဟုတ္ 'အစိုးရ' ဆိုလွ်င္ မယံုခ်င္၊ မယံုရဲ။ မုန္းသည္။ ေၾကာက္သည္။ 'ရန္သူမ်ဳိးငါးပါး' ထဲတြင္ 'မင္း' ကို ထည့္ထားသည္မွာ ရွားရွားပါးပါး ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ဟု ဆိုရမည္ထင္သည္။ အမွန္စင္စစ္၊ ဤသည္မွာလည္း သဘာ၀က်သည္သာျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရးဓေလ့ကုိ အဓိကပံုသြင္းလိုက္သည္မွာ သက္ဆိုင္ရာလူထု၏ ခါးသီးေသာ ႏိုင္ငံေရးအေတြ႕အၾကံဳမ်ား ျဖစ္ေလသည္ကိုး …။

    သုိ႔ျဖစ္လင့္စကား၊ ဤဓေလ့မွာ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေရးစနစ္ႏွင့္ အခါခပ္သိမ္း အဟပ္ညီခ်င္မွ ညီပါလိမ့္မည္။ အထူးသျဖင့္၊ အင္အားစုမ်ဳိးစံု ၀ိုင္း၀န္းတြန္းပါမွ ေရြ႕ႏိုင္စရာရွိေသာ လက္ရွိ ဒီမိုကေရစီအေျပာင္းအလဲႏွင့္ စေရြးမကိုက္လွဟု ထင္သည္။ အကယ္၍မ်ား၊ ဤအစြဲ ဤဓေလ့ကို မေက်ာ္ႏိုင္ခဲ့လွ်င္ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထိုက္ေသာ လမ္းေၾကာင္းမွန္ ျဖစ္ေစဦး၊ အညႊတ္အႏူးလက္ခံဖို႔ အခုအခံ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ ဤသို႔ေတြးမိလိုက္ေတာ့ ေကာ္မရွင္အစီရင္ခံစာ၏ ေနာက္ဆက္တြဲ အလားအလာမ်ားအတြက္ အမွန္ပင္ စိုးရိမ္မကင္းျဖစ္မိသည္။ လက္ရွိအစုိးရႏွင့္ ေကာ္မရွင္ ဥကၠဌတို႔ကို ဦးတည္လာႏိုင္စရာရွိေသာ ႏိုင္ငံေရးတိုက္ကြက္မ်ားႏွင့္ ရိုးသားေသာလူထု၏ အကင္းမေသတတ္ေသးေသာ စိတ္းဒဏ္ရာဓေလ့မ်ား ဆံုမိလွ်င္ ဘာေတြျဖစ္ဦးမည္နည္း …။

    အဆိုပါ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကစိတ္ႏွင့္ပင္ ယခုစာစုကို ဆက္ပါမည္။


    စိုးရိမ္စိတ္အခံျဖင့္
    အၾကံျပဳ၊ ေမတၱာရပ္ခံ၊ ပန္ၾကားလိုသည္မ်ား


    (က) အၾကံျပဳ

    ပထမဆံုး အၾကံျပဳလိုသည္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရသုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။ ဆိုခဲ့ပါ၊ စံုးစမ္းစစ္ေဆးေရးအစီရင္ခံစာႏွင့္ အတူ၊ ၎ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္မည့္ ေကာ္မတီဖြဲ႕စည္းသည့္ သတင္းကိုလည္း ဖတ္ရသည္။ အဆိုပါ ေကာ္မတီကို အစိုးရတာ၀န္ရွိသူ အမ်ားစုျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားသည္ကို သတိျပဳမိသည္။ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထိုက္ေသာ ဖြဲ႕စည္းပံုဟု သေဘာရပါသည္။ စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္ အစီရင္ခံစာပါ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ဖို႔ဆိုလွ်င္ သက္ဆိုင္ရာ 'အက်ဳိးရွင္မ်ား' (stakeholders) ၏ သေဘာတူၾကည္ျဖဴမႈ ရဖို႔လိုလိမ့္မည္ဟု ေတြးမိေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ အက်ဳိးရွင္မ်ားအနက္ ၀မ္ေပါင္ႏွင့္ ဦးပိုင္ကုမၸဏီတို႔ႏွင့္ အဆင္ေျပေျပညွိႏႈိင္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ဖို႔ဆိုလွ်င္ လုပ္ပိုင္ခြင့္လည္းရွိ တာ၀န္လည္းခံႏိုင္ေသာ အစိုးရအရာရွိမ်ားမွာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

    သုိ႔တေစ ေနာက္ထပ္အေရးၾကီးေသာ အက်ဳိးရွင္တစ္ဦးျဖစ္သည့္ ေဒသခံမ်ား၏ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈရဖို႔ဆိုလွ်င္မူ အစုိးရတာ၀န္ရွိသူသက္သက္ျဖင့္ အဆင္ေျပလြယ္ကူႏိုင္ပါ့မလား စိုးရိမ္မိသည္။ ကာလတာရွည္ေပ်ာက္ဆံုးေနခဲ့ေသာ ယံုၾကည္မႈေၾကာင့္ သံသယအစိုင္အခဲအခ်ဳိ႕ ရွိေကာင္းရွိႏိုင္သည္ဟု ထင္သည္။ သို႔အတြက္ ေဒသခံလူထု၏ နားလည္မႈရွိရွိ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး ရယူရာတြင္ အခက္အခဲအခ်ဳိ႕ရွိေလမည္လား စဥ္းစားမိသည္။ သက္ဆိုင္ရာေဒသခံမ်ားကို နားလည္သေဘာေပါက္လာေစရန္ ရွင္းျပ၊ ေျဖာင့္ဖ်ႏိုင္မည့္ သီလသိကၡာၾသဇာတိကၠမၾကီးေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား သို႔မဟုတ္ ျမိဳ႕မိျမိဳ႕ဖမ်ား ေကာ္မတီတြင္ပါလွ်င္ ပို၍ အဆင္ေျပလြယ္ကူေလမည္လား ေတြးမိသည္။

    ေနာက္တစ္ခ်က္ ဥာဏ္မီသေလာက္ ေတြးမိသည္မွာ လက္ပံေတာင္းအေရးလို ျဖစ္တန္ရာ အက်ပ္အတည္းမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ျဖစ္သည္။ သဘာ၀ေဘးအႏ ၱရယ္ေၾကာင့္ျဖစ္ေစ၊ လူမႈပဋိပကၡမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ေစ၊ လက္ရွိ ဒီမိုကေရစီအေျပာင္းအလဲအတြက္ စိန္ေခၚခ်က္ ျဖစ္လာႏိုင္ေသာ အက်ပ္အတည္းမ်ဳိး ေရွ႕တြင္လည္း ၾကံဳရႏိုင္ဖြယ္ရွိေသးသည္ဟု ထင္ပါသည္။ ၾကံဳခဲ့ျပီးေသာ ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ရပ္မ်ားမွ သင္ခန္းစာယူျပီး ေနာင္လာမည့္ ျပႆနာမ်ားကို ကာကြယ္ေရွာင္ရွားႏိုင္ရန္အတြက္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အကယ္၍ မလႊဲမေရွာင္သာ ရင္ဆိုင္ရလွ်င္လည္း လက္ဦးမႈရွိရွိ၊ ေအးေအးေညာင္းေညာင္း ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္အတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အစီအစဥ္ရွိရွိ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားဖို႔ လိုမည္လား စဥ္းစားမိသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ "အက်ပ္အတည္း စီမံခန္႔ခြဲေရး ေကာ္မတီ" လိုအဖြဲ႕အစည္းမ်ဳိး ဖြဲ႕စည္းျပီး တာ၀န္ယူေျဖရွင္းၾကသည္မ်ဳိး ျဖစ္ပါသည္။

    (ခ) ေမတၱာရပ္ခံ

    ဒုတိယအေနႏွင့္ ေမတၱာရပ္ခံလိုသည္မွာ၊ ယခုေလာေလာဆယ္ ထိခိုက္နစ္နာမႈ တစ္စံုတစ္ရာ ၾကံဳခဲ့ရျပီးျဖစ္သေသာ၊ ေဒသခံလူထုသို႔ျဖစ္ပါသည္။ မိမိရပ္ရြာကို ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးစိတ္၊ ဒါးမဦးခ်ေျမကို တပ္မက္တြယ္တာစိတ္မ်ားျဖင့္ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္အေရးဆိုခဲ့ၾကသည့္ မိတ္ေဆြမ်ား၏ အေရးေတာ္ကို အျပည့္အ၀ စာနာႏိုင္ပါသည္။ ယခု ထြက္ေပၚလာေသာ ေကာ္မရွင္၏ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားမွာ၊ မိတ္ေဆြမ်ား၏ ဆႏၵႏွင့္ ရာႏႈန္းျပည့္ တစ္ထပ္တည္းမက်သည့္တိုင္၊ တစ္ခုလံုး အက်ဳိးစီးပြား ေရရွည္အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ အေကာင္းဆံုးအေျဖျဖစ္သည္ကို ႏွလံုးသြင္းေစခ်င္ပါသည္။ ထို႔ထက္ ေတာ္ရံုႏုိင္ငံေရးသမား လုပ္ႏိုင္ခဲေသာ အမ်ားၾကိဳက္ လက္ခုပ္သံႏိုင္ငံေရးကို မလိုက္ဘဲ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထိုက္သည့္ လမ္းေၾကာင္းမွန္ကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ေထာက္ျပအၾကံျပဳခဲ့ေသာ ေကာ္မတီဥကၠဌ၏ ရပ္တည္ခ်က္ကို တန္ဖိုးထား ေလးစားေစခ်င္သည္။ သူမ၏ ေမတၱာေစတနာကို ယံုၾကည္ကိုးစားစိတ္ျဖင့္ တတ္ႏိုင္သမွ် ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေပးၾကပါဟု ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။

    ဒီမိုကေရစီ အကူးအေျပာင္း ကာလ၏ မလြတ္မကၽြတ္တတ္ေသးေသာ အက်င့္ဆိုးမ်ားေၾကာင့္ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားအပါအ၀င္ မိတ္ေဆြမ်ား၊ အနာတရ ျဖစ္ခဲ့ရသည္မွာ ကမာၻသိပင္ျဖစ္ပါသည္။ သုိ႔တေစ မိတ္ေဆြမ်ား၏ ေပးဆပ္မႈမ်ားအခ်ည္းႏွီးေတာ့ကား မျဖစ္ပါ။ ေနာင္တြင္ ဤအျဖစ္ဆိုးမ်ား မၾကံဳရေစေရး (ထို႔ထက္ ေလးနက္စြာဆိုရလွ်င္၊ ဒီမိုကေရစီေရွ႕ခရီးအဆင္ေခ်ာေစေရး) အတြက္ အေရးၾကီးေသာ ဥပေဒတစ္ရပ္ျဖစ္သည့္ "ျငိမ္းခ်မ္းစြာ စုေ၀းခြင့္ႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ စီတန္းလွည့္လည္ခြင့္ဆိုင္ရာ ဥပေဒ" ၏ အားနည္းခ်က္မ်ားကို ျပင္ဆင္ႏိုင္ရန္ တိုင္းသိျပည္သိ၊ ကမာၻသိ အဆိုျပဳႏိုင္ျပီ ျဖစ္ပါသည္။ (ေကာ္မရွင္ အစီရင္ခံစာ အပိုဒ္ (၉၃)၊ အပိုဒ္ခြဲ (ခ) ပါ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားကို ၾကည့္ပါရန္) ဤသည္မွာ မိတ္ေဆြမ်ား၏ 'ေအာင္ပြဲ' ဟု သေဘာယူေစလိုပါသည္။


    (ဂ) ပန္ၾကား

    ေနာက္ဆံုးအေနႏွင့္ လက္ရွိ လံုျခံဳေရးကို တာ၀န္ယူထားေသာ ရဲတပ္ဖြဲ႕ႏွင့္၊ လက္ရွိ အေျပာင္းအလဲ အေပၚ အျပည့္အ၀ သေဘာမတူႏိုင္ၾကေသးသည့္ မိတ္ေဆြမ်ားသ႔ို ပန္ၾကားအပ္ပါသည္။

    မည္သို႔ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေစ လက္ပံေတာင္းအေရးကိုင္တြယ္ပံုမွာ ရဲတပ္ဖြဲ႕အပါအ၀င္၊ အစိုးရ၏ ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ေရာ၊ ဒီမိုကေရစီ အစဥ္အလာအတြက္ပါ၊ ေကာင္းေသာလကၡဏာမဟုတ္ပါ။ ဤအေတြ႕အၾကံဳကို အေလးအနက္ဆင္ျခင္၍ ေကာ္မရွင္ အၾကံျပဳခ်က္အတိုင္း ထိထိေရာက္ေရာက္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲၾကပါရန္ သက္ဆိုင္ရာသူမ်ားသို႔ ပန္ၾကားလိုပါသည္။

    ေခတ္တစ္ေခတ္ကို အတူျဖတ္သန္းခဲ့ၾကသည့္ မိတ္ေဆြမ်ားကိုလည္း ပန္ၾကားလိုပါေသးသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြ ငယ္ငယ္က အစြဲၾကီးစြဲခဲ့ၾကသည့္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရွိသည္။ "အကုန္ရရင္ရ၊ မရရင္ ဘာမွမလိုခ်င္ဘူး" ဆိုေသာ 'ဘားေတာ့ဘရက္' ၏ ကဗ်ာစာသား။ ဒါကို ခုိုင္ထူးၾကီးက သီခ်င္းလုပ္ဆိုေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္လိုက္ဆိုခဲ့ၾကသည္။ အမွန္စင္စစ္ ဘ၀သည္ ကဗ်ာမဟုတ္။ ႏိုင္ငံေရးဆိုသည္မွာ လသာသာသီခ်င္းဆိုရသည္မ်ဳိးမဟုတ္ …။ ဒါေလးကို ႏွလံုးသြင္းၾကေစခ်င္သည္။



    ေက်ာ္၀င္း
    ၁၂၊ မတ္ ၂၀၁၃

    ရည္ညႊန္း - စံုးစမ္းေရးေကာ္မရွင္၏ အျပီးသတ္ အစီရင္ခံစာ

    0 0




    ေက်းဇူးတင္တယ္….. ဟန္ဝင္းေအာင္
    ျမန္မာတနုိင္ငံလံုးသာမက ကမၻာကပါ ေလးစားၾကည္ညဳိတန္ဖုိးထားေနရတဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္၊ ဒီမုိကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လုိ ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးကုိ လက္ပံေတာင္းေဒသခံေတြ ကက္ကက္လန္ ရန္ေတြ႔ရဲတဲ့အထိ အခ်ိန္ယူလႈံ႔ေဆာင္တြန္းပုိ႔ေပးလုိက္တဲ့ ဟန္ဝင္းေအာင္နဲ႔ အေပါင္းပါေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြ ေၾကာင့္ စိတ္မခ်မ္းေျမ႕စရာ ပံုရိပ္ေတြ လူေတြၾကားထဲ ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားခဲ့ရျပီ။


    အထင္ၾကီးေလးစားေလာက္စရာမရွိတဲ့ ေအာက္လမ္းနည္းလုပ္ရပ္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေအာင္ျမင္နုိင္ဖုိ႔ရာ မရွိဘူး ဆုိတာ ျမန္မာျပည္သူ အမ်ားစုက ဘဝေတြနဲ႔ရင္းျပီး သိျပီးသား။

    ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဟန္ဝင္းေအာင္ကုိ ေက်းဇူးတင္ေနမိတယ္။ သူ႔လုပ္ရပ္ကုိ မဟုတ္ဘူးေနာ္…. ေနာက္ဆက္တဲြ အက်ဳိးဆက္ကုိ ေတြ႔ျမင္ရျပီးတဲ့ေနာက္ အဲဒီအက်ဳိးဆက္အတြက္ ေက်းဇူးတင္တာ။

    အဆုိးထဲက အေကာင္း လုိ႔ပဲ ေျပာရေတာ့မလား…
    ဟန္ဝင္းေအာင္ရဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆန္႔က်င္ေရး အားထုတ္လႈပ္ရွားမႈၾကီးေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္သူ လူထုၾကီးရဲ႕ လူထုေခါင္းေဆာင္အေပၚ ခ်စ္ခင္ၾကည္ညိဳရင္းစဲြ စိတ္ထားေတြ ဘယ္လုိမွေျပာင္းလဲ မသြားခဲ့ပါဘူး။

    ဒါေပမဲ့ ဟန္ဝင္းေအာင္ ေခါင္းေဆာင္မႈေပးေနတဲ့ လက္ပံေတာင္းက ေဒသခံ လူတစုရဲ႕ အဆင္ျခင္မဲ့ တရားလက္လြတ္ ေျပာဆုိျပဳမူမႈေတြ ၾကားမွာ စိတ္ရွည္ရွည္ထားျပီး ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တုန္႔ျပန္ ရင္ဆုိင္ေျဖရွင္းမႈေတြ လုပ္ေနတဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ ပံုရိပ္ဟာ တပ္မေတာ္သားေတြရဲ႕ ႏွလံုးသားကုိ လႈပ္ခတ္ႏႈိးဆြနုိင္တာကုိ ေတြ႔ျမင္လုိက္ရပါတယ္။

    အရင္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ပတ္သက္ရင္ ခံစားမႈ ေအးတိေအးစက္နဲ႔ အားမရစရာ တုန္႔ျပန္ေလ့ရွိတဲ့ တပ္မေတာ္သားေတြေတာင္မွ အခုဆုိ လူထုေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ တုိင္းျပည္အေပၚထားတဲ့ ေစတနာ ၊ လုပ္ရပ္အေပၚ တာဝန္ခံမႈနဲ႔ သည္းခံခြင့္လႊတ္နုိင္မႈစြမ္းရည္ေတြကုိ ေဖာ္ထုတ္မခ်ီးမြမ္းဘဲ မေနနုိင္ေလာက္ကုိ ခံစားမႈေတြ ဆူပြက္လာၾကတာ ေတြ႔လုိက္ရတယ္။

    လူထုေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ လံုျခံဳေရးအတြက္ သူတုိ႔ ဘယ္လုိအကာအကြယ္ေပးရင္ ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားလာတဲ့ အဆင့္ျဖစ္လာျပီ။ စုိးရိမ္ပူပန္မႈေတြ ျဖစ္ေနၾကျပီ။ လူထုေခါင္းေဆာင္ကုိ ဝန္းရံဖုိ႔ တပ္မေတာ္သားေတြ အသင့္ျဖစ္ေနၾကျပီ။

    အဲဒီအတြက္ကုိပဲ ဟန္ဝင္းေအာင္ဆုိတဲ့ ငနဲကုိ ၾကံဖန္ေက်းဇူးတင္ေနမိတာ…
    ခုလုိ အေနအထားေတြျဖစ္လာေအာင္ ဟန္ဝင္းေအာင္ ရည္ရြယ္ခဲ့မွာ ဟုတ္ပါဘူး။  သူထင္မွတ္မထားတဲ့ ေျပာင္းျပန္အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈအားကုိ သူကုိယ္တုိင္ျမင္ေတြ႔ရဲပါ့မလား…။  

    ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္  လူထုေခါင္းေဆာင္နဲ႔ တပ္မေတာ္သားေတြ အညီအညႊတ္ လက္တဲြနုိင္မွ ျမန္မာျပည္က ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေအာင္ျမင္မယ္လုိ႔ က်ေနာ္ယံုၾကည္ထားျပီးသား။ 

    ခုေတာ့ ျဖစ္ရပ္တခုရဲ႕ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အက်ဳိးဆက္အျဖစ္ လူထုေခါင္းေဆာင္းရဲ႕ ႏွစ္လုိဖြယ္ပံုရိပ္ဟာ တပ္မေတာ္သားေတြရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲ စဲြစဲြျမဲျမဲ ကပ္ျငိသြားျပီ…..

    အဲဒီအတြက္ ဟန္ဝင္းေအာင္နဲ႔ အေပါင္းပါေတြကုိ ေက်းဇူးတင္တယ္….

    ေက်းဇူးတင္တယ္ ….
    မေထာက္ခံဘူး….

    ေနမင္းသူ
    ၁၅-၀၃-၂၀၁၃

    0 0

    by ငရဲ သား (Notes) on Friday, March 15, 2013 at 6:13pm
    အစီရင္ခံစာကုိဖတ္ၿပီး လက္ပံေတာင္းေတာင္အေၾကာင္း ေဆာင္းပါးေရးဖို႔ မလိုေတာ့ဘူးလို႔ စိတ္ကူးမိေပမယ့္မေန႔က ေကာ္မရွင္ဥကၠဌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သြားေရာက္ခ်ိန္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြကိုျမင္ၾကားသိရတဲ့ေနာက္
    ဒီေဆာင္းပါးကို ေရးသားဖို႔ စိတ္ကူးမိပါတယ္..။


    ပထမေဆာင္းပါးႏွစ္ပုဒ္မွာ ..။

    အပိုင္း(၁) လက္ပံေတာင္းေတာင္ဟာ .. ျမစ္ဆံုလို မဟုတ္ေၾကာင္း .... အေပးအယူေတြ မဟာဗ်ဴဟာေတြ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားၿပီးသားပါ...။ ဆႏၵျပရံုနဲ႔ မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ဘက္စံုေထာင့္စံုက အခ်ိန္ယူရမွာျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ရွင္းျပထားပါတယ္..။

    အပိုင္း(၂) မွာ  ေဒၚစုအေနနဲ႔  ျပည္သူကိုခ်ျပလို႔မရတဲ့ ကိစၥတခ်ဳိ႕ကို တိတိက်က် သိခြင့္ရွိခဲ့လို႔ ဒီစီမံကိန္းႀကီးဟာ ဆက္လက္လုပ္ကိုင္သင့္တယ္ဆိုရင္လည္း ... ျပည္သူ႔ရဲ႕အၿငိဳအျငင္ကို ခံရမွာျဖစ္သလို ဒီစီမံကိန္းႀကီးကို ရပ္ဆုိင္းသင့္တယ္လို႔ ပြင့္လင္းစြာစံုစမ္းေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ျပန္ရင္လည္း undertable ကိစၥမ်ား၊ ေနာက္ျပန္လွည့္ခ်င္သူမ်ားရဲ႕ ႀကီးမားတဲ့ဖိအား/တုိက္ခိုက္မႈနဲ႔ ရင္ဆုိင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္..။ ေသခ်ာတာကေတာ့ အဲဒီသူေတြရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ အေျခခံဥပေဒဆိုတာႀကီးက ရွိေနသလို ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းႀကီးကလည္း အေျခခံဥပေဒကို ကာကြယ္ထားတယ္ဆိုတာ.............။
     အားလံုးသေဘာေပါက္ၾကရင္ျဖင့္ .......
    ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ၀န္းရံၾကၿပီး အေျခအေနကို ..ေစာင့္ၾကည့္ၾကပါစို႔..........။

    ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ေရးထားခဲ့ပါတယ္...။

    ======================================================================================================================
    ျဖစ္စဥ္

    အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ မၾကာခင္ကျဖစ္သြားတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္္အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရးအသိုင္းအ၀ိုင္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြ အေနအထားေတြကို  ျပန္သံုးသပ္ၾကည့္မွာျဖစ္ပါတယ္..။

    ၂၀၁၂ စက္တင္ဘာလဆန္းမွာ လက္ပံေတာင္းေတာင္ဆႏၵျပပြဲေတြမွာ နာမည္ရလာတဲ့ ဦးေဆာင္အမ်ဳိးသမီးသံုးေယာက္ ျဖစ္တဲ့ မေအးနက္၊ မသြဲ႕သြဲ႕၀င္း၊ မျဖဴျဖဴ၀င္းတို႔ အပါအ၀င္ ၁၂ ဦးဟာ ဖမ္းဆီးခံရပါတယ္..။ စက္တင္ဘာ ၁၂ ရက္ေန႔မွာ ပုလဲၿမိဳ႕နယ္ NLD လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚခင္စန္းလိႈင္နဲ႔ ကိုဂ်င္မီဦးေဆာင္တဲ့ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားအဖြဲ႕ဟာ မိမိ အစီအစဥ္နဲ႔ ေရာက္ရွိလာၾကၿပီး  ေဒသအာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ သြားေရာက္ညွိႏႈိင္းခဲ့ပါတယ္..။  ၄င္းတို႔ရဲ႕  ညွိႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ေပးမႈေၾကာင့္ ပထမ ရြာသူကိုးေယာက္ ျပန္လြတ္လာၿပီး စက္တင္ဘာ ၁၄ မွာ မသြဲ႕သြဲ႕၀င္းတို႔ သံုးေယာက္ ျပန္လြတ္လာပါတယ္..။


    လြတ္ေျမာက္လာသည့္ မသြဲ႕သြဲ႕၀င္းတို႔အား ကိုဂ်င္မီ သြားေရာက္ႀကိဳဆိုစဥ္

    လြတ္ေျမာက္လာသည့္ မသြဲ႕သြဲ႕၀င္းတို႔အား ကိုဂ်င္မီ သြားေရာက္ႀကိဳဆိုစဥ္


    အဲဒီည ရြာသားေတြနဲ႔ ေတြ႕ဆံုပြဲမွာ  ကိုဂ်င္မီက က ေဒသခံမ်ားကို  ထိပ္တိုက္ရင္မဆုိင္ရန္ နဲ႔ ဒီစီမံကိန္းဟာ ႏိုင္ငံျခင္းပတ္သက္ေနတဲ့ စီမံကိန္းျဖစ္တဲ့အတြက္ ခ်က္ခ်င္း ရပ္တန္႔လို႔မရေၾကာင္းလည္း ေဖ်ာင္းဖ်ပါတယ္...။
    ၀က္ေမွးရြာကို ဒုတိယအၾကိမ္ ေရာက္ခဲ႔ရၿပီပါၿပီ ။ လက္ပန္းေတာင္းေတာင္အ
    ေရးကို ဆက္လက္တိုက္ပြဲ၀င္ဘို႔ ရြာသူ/သားေတြနဲ႔ လက္တြဲၿပီးအတူတူရွိေန မွာပါလို႔ ကိုဂ်င္မီ ကဆိုခဲ့ပါေသးတယ္..။



    ေဒၚခင္စန္းလိုင္ လက္ပံေတာင္းအေရးအတြက္ မံုရြာသို႔ လာေရာက္စဥ္

    NLD လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒၚခင္စန္းလိႈင္ကလည္း လက္ပန္ေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္း အေရးကိစၥကို လႊတ္ေတာ္ ထဲမွာ ေဆြးေႏြးဖို႔နဲ႔ ေဆြးေႏြးေနစဥ္ စီမံကိန္း ရပ္ဆိုင္းထားဖို႔၊ ဖမ္းဆီးထားသူ အမ်ိဳးသမီး သံုးဦးကို ျပန္လႊတ္ေပးဖို႔နဲ႔ ဒီကိစၥမွာ ပါဝင္ပတ္သက္ေန သူေတြကို ေနာက္ဆက္တြဲ အေရးယူမႈေတြ မလုပ္ဖို႔ စတာေတြကို ေဒသခံေတြကိုယ္စား အာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါေသးတယ္၊



    အဲဒီလို ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတာေၾကာင့္ လက္ပံေတာင္းေတာင္ကို ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုေတြက ပစ္မထားၾကဘူးဆိုတာ ေလ့လာလို႔ရပါတယ္..။

    ဒါေပမယ့္  
    ေနာက္တစ္ေန႔ စက္တင္ဘာ (၁၅) မွာ .. ၈၈ မ်ဳိးဆက္အဖြဲ႕ဟာ ဦးပိုင္လူ အသက္ (၈၈) ႏွစ္၊ ဦးႏွမ္းျဖဴး(ေစ့စပ္ညွိႏႈိင္းေရးမွဴးႀကီး) အသက္ (၈၈) ႏွစ္ဆိုတဲ့  အေခါင္းေတြနဲ႔ အသုဘခ်တဲ့ပံုစံ သရုပ္ျပတာ ခံခဲ့ရပါတယ္..။ အေၾကာင္းျပခ်က္က ဒီစီမံကိန္းကို ခ်က္ခ်င္းမရပ္ဆုိင္းႏုိင္၊ ထိပ္တုိက္ ရင္ဆိုင္ဖို႔ တားျမစ္တဲ့ အတြက္ အစိုးရက ခုိင္းသျဖင့္လာျခင္းဟု ဆိုတာ အေခါင္းျဖင့္ ဆႏၵျပျခင္းပါ..။  
    ူထူးျခားတာက ျမန္မာလိုေဖာ္ျပတဲ့ ျပည္ပမီဒီယာအခ်ဳိ႕က ၈၈ ရဲ႕ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြကို မီးေမာင္းထိုးမျပခဲ့သလို အေခါင္းနဲ႔ သရုပ္ျပခဲ့တာကိုလည္း အက်ယ္တ၀င့္ မေဖာ္ျပခဲ့ပါဘူး...။







    လာေရာက္ညွိနႈိင္းၿပီး ဒီ ဖမ္းဆီးခံရသူေတြ လြတ္ေျမာက္ဖို႔အတြက္ ႀကိဳးစားေပးခဲ့သူ..၊ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် သြားေရာက္ႀကိဳဆိုေခၚယူေပးသူေတြျဖစ္တဲ့ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေတြကို တစ္ရက္အတြင္း.. ဒီလို အေခါင္းရိုက္ၿပီး အမည္တပ္ တုန္႔ျပန္ခဲ့တဲ့အတြက္ အဲဒီကတည္း ေသြးရိုးသားရိုးမဟုတ္ေသာ ထူးျခားခ်က္အျဖစ္ သတိထားမိပါတယ္..။

    အဲဒီျဖစ္စဥ္ေတြေနာက္ပုိင္းမွာ သပိ္တ္စခန္းေတြ တိုးခ်ဲ႕ဖြင့္ပါတယ္..။ သံဃာေတြ ေရွ႕တန္းက ၀င္လာပါတယ္..။ ေတာင္ၾကည့္ပြဲေတြ လုပ္လာပါတယ္...။ ရန္ကုန္က ဆႏၵျပေနက် အင္အားစုေတြ၊ အထက္ ဗကသေတြ ပါ၀င္လာပါတယ္..။ ေဒသခံေတြအတြက္ေတာ့ ၀မ္းသာစရာပါ..။ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာက ၈၈ ဟာ အဲဒီကတည္းက လက္ပံေတာင္းေတာင္ကိစၥကို တုိက္ရုိက္စြက္ဖက္မႈ မရွိေတာ့တာပဲျဖစ္ပါတယ္..။

    ေနာက္ပိုင္းေတာ့ အားလံုးသိၾကတဲ့အတုိင္းပဲ .. ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မံုရြာမေရာက္ခင္ တစ္ရက္အလိုမွာ အစိုးရက သပိတ္စခန္းကို မီးေလာင္တုိက္သြင္းခဲ့တဲ့အတြက္ သံဃာအမ်ားျပား ဒဏ္ရာရ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ လက္ပံေတာင္းေတာင္ အၾကမ္းဖက္မႈႀကီး ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါတယ္..။

    ရက္စြဲအရ ဆိုရင္..။

    ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ
    အသိမ္းခံေျမမ်ားေပၚတြင္ မက်ဴးေက်ာ္ရ ဆိုင္းဘုတ္မ်ားစုိက္ထူ

    စက္တင္ဘာ ၅ ရက္
    ေဒသခံရြာသားမ်ား ေညာင္ပင္ႀကီး-ယင္းမာပင္-ပုလဲလမ္းဆံုအနီးတြင္ ဆႏထုတ္ေဖာ္

    စက္တင္ဘာ ၁၀ ရက္  
    စီမံကိန္းမ်ား ရပ္တန္႔ရန္အတြက္ ေဒသခံမ်ား မံုရြာၿမိဳ႕သို႔ သြားေရာက္၀တ္ျပဳဆုေတာင္းစဥ္ မသြဲ႕သြဲ႕၀င္း၊ မျဖဴျဖဴ၀င္းႏွင့္ မေအးနက္တုိ႔ အပါအ၀င္ ၁၂ ဦး ဖမ္းဆီးခံရၿပီးေနာက္ ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့

    စက္တင္ဘာ ၃၀ ရက္  
    မသြဲ႕သြဲ႕၀င္း ဦးေဆာင္ေသာ ေဒသခံအခ်ိဳ႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ လာေရာက္၍ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္ ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲ လာေရာက္က်င္းပ

    ႏုိ၀င္ဘာ ၁၇ ရက္
    သပိတ္စခန္းမ်ားစတင္ဖြင့္

    ႏုိ၀င္ဘာ ၁၉ ရက္
    အေထြေထြသပိတ္ႀကီးစတင္ဖြင့္

    ႏုိ၀င္ဘာ ၂၃ ရက္
    လက္ပံေတာင္းေတာင္ စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္ဖြဲ႕စည္းရန္ လႊတ္ေတာ္မွ အတည္ျပဳ

    ႏုိ၀င္ဘာ ၂၅ ရက္
    ေကာ္မရွင္လုပ္ငန္းမ်ားေဆာင္ရြက္ႏုိင္ရန္ ဆႏထုတ္ေဖာ္သူအားလံုး သပိတ္စခန္းမ်ားမွ ဖယ္ရွားရန္ေၾကညာ

    ႏုိ၀င္ဘာ ၂၉ ရက္
    လံုၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားက သပိတ္စခန္းမ်ားကုိ ၀င္ေရာက္ၿဖိဳခြဲ၊ သံဃာေတာ္မ်ား မီးေလာင္ဒဏ္ရာရ..။

    ႏုိ၀င္ဘာ ၂၉ ရက္
    ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေရာက္ရွိ

    ဒီဇင္ဘာ ၁ ရက္
    စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မရွင္ကုိ အဖြဲ႕၀င္ ၃၀ ျဖင့္ ဖြဲ႕စည္း

    ဒီဇင္ဘာ ၃ ရက္
    အဖြဲ႕၀င္ ၁၆ ဦးျဖင့္ ေကာ္မရွင္ကုိ ျပင္ဆင္ဖြဲ႕စည္း

    --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
    NLD ၏ လက္ပံေတာင္းေတာင္အေရး ပါ၀င္ပတ္သက္မႈ

     ႏို၀င္ဘာ (၂၃) ရက္ေန႔မွာ  NLD ပုလဲၿမိဳ႕နယ္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚခင္စန္းလိႈင္ (မံုရြာသို႔သြားေရာက္ၿပီး မသြဲ႕သြဲ႕၀င္းတုိ႔အား လြတ္ေျမာက္ရန္ ႀကိဳးစားခဲ့သူ) က လႊတ္ေတာ္မွာ အေရးႀကီးအဆိုတင္သြင္းခဲ့ပါတယ္..။

    လက္ရွိလုပ္ေဆာင္ေနေသာ  လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈအေပၚ လြတ္လပ္ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ ေကာ္မရွင္တစ္ရပ္ ဖြဲ႕စည္းစစ္ေဆးရန္ အေရးႀကီးအဆို ..။

    စံပယ္ေတာင္၊ စံပယ္ေတာင္ (ေတာင္ဖက္)ႏွင့္ ေၾကးစင္ေတာင္ သတၱဳသိုက္မ်ားတြင္ ၁၉၇၂-၇၄ ခုႏွစ္အတြင္း ဂ်ပန္အစိုးရ၏ အကူအညီျဖင့္ တိုင္းတာခ်က္အရ ေၾကးနီ ၀ ဒသမ ၈၄ ရာခိုင္ႏႈန္းပါ၀င္ေသာ ေၾကးနီသတၱဳ႐ိုင္း တန္ခ်ိန္ ၉၄ သန္းခန္႔ရွိေၾကာင္း၊ လက္ပံေတာင္ ေၾကးနီသတၱဳသိုက္တြင္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္က ျမန္မာ-အိုင္ဗင္ဟို ေၾကးနီကုမၸဏီ ေၾကးနီလီမိတက္က ထုတ္ျပန္ေသာ တိုင္းတာခန္႔မွန္း တြက္ခ်က္မႈမ်ားအရ ေၾကးနီ ၀ ဒသမ ၃၈ ရာခိုင္ႏႈန္းပါ၀င္ေသာ ေၾကးနီသတၱဳ႐ိုင္း တန္ခ်ိန္စုစုေပါင္း ၁၄၇၈ သန္းခန္႔ ရွိႏိုင္ေၾကာင္းႏွင့္ ေသခ်ာေသာ ေၾကးနီပမာဏ ၀ ဒသမ ၄၄ ရာခိုင္ႏႈန္းပါ၀င္ေသာ ေၾကးနီသတၱဳ႐ိုင္း တန္ခ်ိန္စုစုေပါင္း ၅၇၇ သန္းခန္႔ရွိေၾကာင္း၊
    စံပယ္ေတာင္၊ စံပယ္ေတာင္ (ေတာင္ဖက္)ႏွင့္ ေၾကးစင္ေတာင္တို႔တြင္ စီးပြားျဖစ္ေၾကးနီထုတ္လုပ္မႈကို ၁၉၉၆ ခုႏွစ္တြင္ အိုင္ဗင္ဟုိ သတၱဳတြင္းကုမၼဏီႏွင့္ သတၱဳတြင္း၀န္ႀကီးဌာန အမွတ္(၁) သတၱဳတြင္းလုပ္ငန္းတို႔ ဆတူ (၅၀/၅၀) ပိုင္ဆိုင္ေသာ ျမန္မာအိုင္ဗင္ဟို ေကာ့ပါးကုမၸဏီလီမိတက္ကို ထူေထာင္ၿပီး စတင္ခဲ့ေၾကာင္း။
    ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ အစပိုင္းတြင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွ China North Industries Corp (NORINCO) (စစ္လက္နက္ကုမဏီ) က မံုရြာေၾကးနီစီမံကိန္းကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာၿပီး သေဘာတူလက္မွတ္ ထိုးခဲ့ၿပီး ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၃၁ ရက္ေန႔တြင္ အမွတ္ (၁) သတၱဳတြင္း၀န္ႀကီးဌာနက ပိုင္ဆိုင္ေသာ အစုရွယ္ရာ ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းကို ျမန္မာႏိုင္ငံ စီးပြားေရး ဦးပိုင္လီမိတက္သို႔ လည္းေကာင္း၊ အိုင္ဗင္ဟိုက ပိုင္ဆိုင္ေသာ အစုရွယ္ယာ ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းကို (NORINCO) လက္ေအာက္ခံ ကုမၸဏီတစ္ခုျဖစ္ေသာ ၀မ္ဘိုကုမၸဏီသို႔ လည္းေကာင္း လႊဲေျပာင္းခဲ့ေၾကာင္း။
    ထို႔ေနာက္ လုပ္ငန္းမ်ားကို စတင္လုပ္ကိုင္ခဲ့ရာ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလတြင္ ေၾကးနီသတၱဳစင္မ်ား စတင္ထြက္ရွိခဲ့ၿပီး ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လအထိ ၁၉၁၂၉ ဒသမ ၈၆၉ တန္ (အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၅၃ သန္းဖိုး ခန္႔) ထုတ္လုပ္ၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း။

    လက္ပံေတာင္းေတာင္ စီမံကိန္းတြင္ စမ္းသပ္တိုင္းတာမႈ လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ၿပီးစီးၿပီး တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား၊ အေပၚယံေျမသား ဖယ္ရွားျခင္း၊ စြန္႔ပစ္ေျမ စုပံုျခင္းႏွင့္ ေတာင္ပတ္လမ္းမ်ား ေဖာက္လုပ္ျခင္း လုပ္ငန္းမ်ားကို ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း ။
    Myanmar Yang TSE Copper Ltd (MYTCL) က စံပယ္ေတာင္၊ စံပယ္ေတာင္ (ေတာင္ဖက္)ႏွင့္ ေၾကးစင္ေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္းတြင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္းေပါင္း ၃၉၆ ဒသမ ၃၃၇ သန္းႏွင့္ Myanmar wanbao Mining Copper Ltd (MWMCL) က လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္းတြင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္းေပါင္း ၉၉၇ သန္းကို ရာႏႈန္းျပည့္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသြားဟု ကုမၸဏီမ်ားက ေျပာၾကားေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ စီးပြားေရး ဦးပိုင္လီမိတက္က အဆိုပါကုမၸဏီမ်ားႏွင့္ ထုတ္လုပ္မႈခြဲေ၀ျခင္း စနစ္ျဖင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိ သည္ဟု သိရေၾကာင္း ။
    သတၱဳတြင္း၀န္ႀကီးဌာနက ျမန္မာႏိုင္ငံ စီးပြားေရး ဦးပိုင္လီမိတက္သို႔ စံပယ္ေတာင္၊ စံပယ္ေတာင္ (ေတာင္ဖက္)ႏွင့္ ေၾကးစင္ေတာင္ ေၾကးနီသတၱဳတြင္းလုပ္ငန္းအတြက္ ထုတ္လုပ္ခြင့္ျပဳကာလ ၂၅ ႏွစ္၊ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီသတၱဳတြင္းလုပ္ငန္းအတြက္ သတၱဳတြင္းထူေထာင္မႈကာလ သံုးႏွစ္ႏွစ္ႏွင့္ ထုတ္လုပ္ခြင့္ျပဳကာလ ၂၅ ႏွစ္ စုစုေပါင္း ၂၈ ႏွစ္ ထုတ္လုပ္ခြင့္ ျပဳထားေၾကာင္းလည္း ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

    အဆိုပါ သတၱဳတြင္းလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ယခင္က စံပယ္ေတာင္၊ စံပယ္ေတာင္ (ေတာင္ဖက္)၊ ေၾကးစင္ေတာင္ ေၾကးနီသတၱဳတြင္းအတြက္ စုစုေပါင္း ေျမဧရိယာ ၆၂၅၃ ဒသမ ၀၄ ဧက (၂၅ ဒသမ ၃၀၆ စတုရန္းကီလိုမီတာ- သံုးမိုင္ပတ္လည္ စြန္းစြန္း) ကို သိမ္းယူထားခဲ့ေၾကာင္း၊ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီသတၱဳတြင္းအတြက္ ထပ္မံသိမ္းယူေသာ စုစုေပါင္းေျမဧရိယာမွာ ၇၈၆၇ ဧက (၃၂ ဒသမ ၁၆ စတုရန္းကီလိုမီတာ -သံုးမိုင္ခြဲ ပတ္လည္) ရွိေၾကာင္းႏွင့္ ၎ေျမမ်ားေပၚတြင္ တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား စြန္႔ပစ္ေျမ စုပံုမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း။
    ယင္းဧရိယာအတြင္းရွိ ေက်းရြာမ်ား၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ား၊ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားမွာ ေရႊ႕ေျပာင္းခံရၿပီး ေဒသခံ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား၏ ႏွစ္ရွည္ပင္မ်ားကို ခုတ္လွဲေစ်းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ လယ္ယာေျမမ်ားကို တစ္ဧကအေပၚ ပ်မ္းမွ်သီးႏွံအထြက္ႏႈန္း၏ သံုးဆေလ်ာ္ေၾကးသာေပး၍ သိမ္းယူခဲ့ေၾကာင္း။
    “သိမ္းယူေျမမ်ားေပၚတြင္ ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ ေနထိုင္ခဲ့ၾကေသာ ေဒသခံ ေတာင္သူလယ္သမားတို႔မွာ မိမိတို႔နားလည္သည့္ သံုးႏွစ္စာသီးႏွံ ေလ်ာ္ေၾကးဟူေသာ ေငြေၾကးႏွင့္ မိမိတို႔ရပ္ရြာကို စြန္႔ခြာရမည့္ အႏၲရာယ္၊ မိမိတို႔ႏွစ္လမ်ားစြာ ဖက္တြယ္လုပ္ကိုင္ စားေသာက္လာခဲ့ေသာ လယ္ယာေျမမ်ားကို စြန္႔လႊတ္၍ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းဘ၀ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ဖက္တြယ္လုပ္ကိုင္ စားေသာက္လာခဲ့ေသာ လယ္ယာေျမမ်ားကို စြန္႔လႊတ္၍  အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းဘ၀ ပ်က္စီးရမည့္ အႏၲရာယ္၊ ႐ိုးရာဓေလ့ ေနထိုင္မႈ၊ ကိုး ကြယ္မႈမ်ားထိခိုက္ရမည့္ အႏၲရာယ္၊ သတၱဳသန္႔စင္လုပ္ငန္းေၾကာင့္ ၾကံဳ ေတြ႕ႏိုင္သည့္ က်န္းမာေရးအႏၲရာယ္ တို႔ကို လဲလွယ္ရမည့္အေျခအေနႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရပါေၾကာင္း၊ လိုအပ္ခ်က္ မ်ားကို ျဖည့္ဆည္းမေပး ျခင္းအျပင္ တာ၀န္မဲ့စြာေဆာင္ရြက္ထားသည္ဟု ကန္႔ကြက္မႈမ်ားရွိေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း။

    လက္ပံေတာင္းေတာင္ ၀န္းက်င္ေဒသခံ ျပည္သူမ်ားမွာ ယခင္စံပယ္ေတာင္၊ ေၾကးစင္ေတာင္ စီမံကိန္းမွ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားႏွင့္ လက္ရွိၾကံဳေတြ႕ေနရမႈမ်ားအေပၚ မူတည္၍ ယခုကဲ့သို႔ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္။
    လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္း အပါအ၀င္ ယင္းစီမံကိန္းမ်ား၏ လူမႈပတ္၀န္းက်င္အေပၚ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္အေပၚ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ၊ ႏိုင္ငံေတာ္၏ အက်ဳိးစီးပြားတို႔ႏွင့္ ပတ္သက္၍ စစ္ေဆးေတြ႕ရွိခ်က္၊ သံုးသပ္ခ်က္ႏွင့္ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားကို ပြင့္လင္းျမင္သာစြာ ထုတ္ျပန္ေပးႏိုင္ေရးအတြက္ အဆိုကိုတင္သြင္းရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းလို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္..။

    အဲဒီဆိုဟာ  NLD ရဲ႕ လက္ပေတာင္းကိစၥကို လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ရဲရဲ၀ံ့၀့့ံ ခ်ျပခဲ့တဲ့ အဆိုျဖစ္ခဲ့သလို..လက္ပံေတာင္းေတာင္ကိစၥကို ထဲထဲ၀င္၀င္ ေလ့လာမႈျပဳထားတယ္ဆိုတာ ခိုင္မာေစတဲ့ အဆိုျဖစ္ပါတယ္..။ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေ၀လြင္ကိုယ္တုိင္ လာေရာက္ ရွင္းလင္းေဆြးေႏြးခဲ့ရတဲ့အထိ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈရွိလွပါတယ္..။

    ထူးျခားတာက ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဟာ အေရးႀကီးအဆို (ခ်က္ခ်င္း ရုတ္တရက္တင္လုိက္တဲ့အဆို) ကို Powerpoint persentations နဲ႔ Projector အကိုးအကားမ်ားျဖင့္ (လႊတ္ေတာ္ထဲ တခ်ိန္မွာ ေရာက္လာမည္မွန္းသိသျဖင့္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားသကဲ့သို႔) စနစ္တက် ျပန္လည္ေဆြးေႏြးသြားတာပဲျဖစ္ပါတယ္. ..။

    ဒါေပမယ့္ ေဒၚခင္စန္းလိႈင္ရဲ႕ အဆိုက ေထာင့္ေစ့လွတဲ့အတြက္ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးက မကန္႔ကြက္ခဲ့ပါဘူး..။ အဲဒါေၾကာင့္ အဆိုကို လႊတ္ေတာ္က အတည္ျပဳလုိက္ပါတယ္..။

    စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္ဖြဲ႕ၿပီးရင္ စစ္ေဆးဖို႔အတြက္ စီမံကိန္းကို ခဏရပ္နားထားရမွာျဖစ္သလို သပိတ္စခန္းေတြကိုလည္း ရုတ္သိမ္းရမွာျဖစ္ပါတယ္..။ အဲဒီမွာ ျပႆနာရွိလာပါတယ္..။ သပိတ္တုိက္ပြဲက ပိုမို ႀကီးထြားလာပါတယ္..။ ႏို၀င္ဘာ ၂၇ ရက္ေန႔မွာ သပိတ္စခန္းေတြ ေနာက္ဆံုးထာဖယ္ရွားဖို႔ အစိုးရက ေၾကညာပါတယ္..။

    ႏုိ၀င္ဘာ ၂၈ ရက္ေန႔မွာ သမၼတရံုး၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္း လာေရာက္ပါတယ္..။ မသြဲ႕သြဲႈ႕၀င္းအပါအ၀င္ ေဒသခံမ်ားနဲ႔ စကား အေျခအတင္ျဖစ္ပါတယ္..။ ျပန္သြားပါတယ္...။ ေနာက္ေန႔ ေနမထြက္ခင္ သံဃာေတာ္အမ်ားစုသာ သီတင္းသံုးတဲ့ သပိတ္စခန္းမ်ားကို မီးေလာင္တုိက္သြင္းပါတယ္..။

    အဲဒီမွာ ေလ့လာမိတာက .. ဦးေအာင္မင္းနဲ႔ စကားေျပာဖို႔အတြက္ ... အေတြ႔အၾကံဳရင့္က်က္ေသာ အျခား ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္မွ မရွိဘူးလား ဆိုေသာ ေမးခြန္းျဖစ္ပါတယ္..။ performance ျပေပးသူေတြ၊ ေခါင္းစဥ္တပ္ ကဗ်ာဖြဲ႕ေပးသူေတြ ဘယ္ေရာက္ေနၾကပါသလဲ..။ ေဒသခံမ်ားျဖစ္ခ်င္ေသာ ဆႏၵမ်ားကို အေထာက္အထားတိတိက်က်ျဖင့္ သမၼတနားေပါက္မည့္သူအား ေျပာၾကားရန္အတြက္ အၾကံေပးသူ၊ ဦးေဆာင္သူေတြ ဘာ့ေၾကာင့္ ေရွ႕တန္းထြက္မလာၾကသနည္း...။ လူၾကားထဲ  စကားျဖင့္ အေဆာ္ခံ အတီးခံရသျဖင့္ မ်က္ႏွာအီးမွန္သြားေသာ ထိုဘိုးေတာ္မွ မတုန္႔ျပန္ဟု .. မည္သူအာမခံမည္နည္း....။

    လက္ပံေတာင္းေတာင္ အေရးအခင္းအၿပီးမွာ စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္ဥကၠဌအျဖစ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ခန္႔အပ္လုိက္ပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ ယခင္ note မွာ ေရးခဲ့သလိုပါပဲ .. တနည္းအားျဖင့္ ေခါင္းတည္ ေပးျခင္းလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္..။ ေဒၚစုအတြက္ အႀကီးမားဆံုးစိန္ေခၚမႈပါပဲ.။

    ေနာက္တစ္ေန႔ မီးေလာင္လူနာကိုသြားၾကည့္တဲ့ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မရွင္ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မံုရြာ ဇက္ဆိပ္ေသာင္ျပင္မွာ ေျပာခဲ့တဲ့စကားရွိပါတယ္..။


    မံုရြာကို ယခင္က ေရာက္ခဲ့သည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္

    အာဏာရွင္လက္ထက္က ျပည္သူ႕ဆႏၵမပါဘဲေပးထားတဲ့ ကတိေတြကို တည္ဖုိ႕လုိသလားေမးမယ္ဆုိရင္ ႏုိင္ငံတကာမွာ ျပန္ျကည့္ပါမယ္ ႏွစ္ႏုိင္ငံသေဘာတူညီခ်က္ေတြကို ေလးစားရပါမယ္ ျပည္သူ႕ဆႏၵမပါပဲ လုပ္ထားတဲ့ဟာေတြဆုိရင္လဲ တခ်ိဳ႕ဟာေတြကို လုိက္နာရပါမယ္ ငါတုိ႕ဆႏၵမပါလုိ႕ ငါမေလးစားဘူး မရပါဘူး ဟုိဖက္ ဒီဘက္ကိုၾကည့္ရပါမယ္။ က်မတုိ႕ဟာ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံေတြနဲ႕အဆင္ေျပေအာင္ ေနတတ္ရပါမယ္ အားလုံးနဲ႕အဆင္ေျပေအာင္ေနတတ္ရပါမယ္ အဆင္မေျပရင္ညိႈႏိႈင္းရမယ္ ဒါမွ ႏုိင္ငံႀကီးပီသပါမယ္ အိမ္နီးခ်င္းနုိင္ငံနဲ႕မတည့္လုိ႕ႏုိင္ငံေရြ႕သြားလို႕မရပါဘူး ကမၻာတည္သေရြ႕ ဒီလူေတြနဲ႕ေနရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ လက္ေတြ႕က်က်ျကည့္ဖုိ႕လုိပါတယ္။

    ဒီျပသနာေျဖရွင္းဖုိ႕ ဘယ္လုိသေဘာတူညီခ်က္ေတြနဲ႕လုပ္ခဲ့တယ္ဆုိတာက်မတုိ႕ျပည္သူေတြသိရပါမယ္။ ဒါေပၚမွာအေျခခံၿပီးမွမွ်တေအာင္ အေပးအယူလုပ္ဖုိ႕စဥ္းစားရပါမယ္ ခုခ်ိန္မွာကုမၼဏိဘက္ကလည္း ေဆြးေႏြးညိိႈႏိႈင္းခ်င္တဲ့စိတ္ရွိလာပါတယ္ သူမ်ားလက္ကမ္းလာရင္က်မတုိ႕ဘက္ကလည္းလက္ျပန္ကမ္းရပါမယ္ စိတ္ေကာက္ေနလုိ႕မရပါဘူး ေရရွည္ကိုျကည့္ရပါမယ္ က်မကိုတခ်ိဳ႕ကဒီစီမံကိန္းလုံး၀ရပ္ေအာင္လုပ္ေပးဖုိ႕ ေတာင္းဆုိပါတယ္ က်မမွာဒါကုိလုပ္ေပးႏုိင္တဲ့အေျခမရွိပါဘူး စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မရွင္ရဲ႕ စုံစမ္းထားတဲ့ အေျဖေပၚမွာ အေျခခံၿပီးအေကာင္းဆုံး ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်သင့္တယ္လုိ႕ထင္ပါတယ္ အေပးးအးယူလုပ္တဲ့နည္းသာလ်င္ ယဥ္ေက်းတဲ့နည္းနဲ႕ ေျဖရွင္းျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ကုိယ္နဲ႕မတည့္တဲ့သူကို မီးဗုံးနဲ႕ပစ္တာ ေသနတ္နဲ႕ပစ္တာမ်ိဳးေတာ့ မရပါဘူး။

    မေန႕မနက္က သံဃာေတာ္ေတြကို ျကမ္းျကမ္းတမ္းတမ္း ႏုိမ္နင္းတယ္လုိ႕သိရပါတယ္ က်မ သက္ဆုိင္ရာနဲ႕ ေတြ႕ပါတယ္ ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းေျဖရွင္းရတာလဲလုိ႕ ျပည္သူအေနနဲ႕ေမးပုိင္ခြင့္ရွိပါတယ္ ဒီေလာက္ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းရွင္းဖုိ႕လုံး၀မလုိအပ္ပါဘူး မေန႕ကေဆးရုံမွာ သြားၾကည့္ပါတယ္ က်မနဲ႕ေတြ႕တဲ့ ရြာသူရဲ႕ကုိယ္ေပၚမွာလည္း မီးေလာင္ဒဏ္ရာေတြေတြ႕ခဲ့ပါတယ္....။

    အဲဒီလိုေျပာခဲ့ၿပီးေနာက္ပိုင္း ၂၀၁၃  မတ္လမွာ  ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ယခုလို စနစ္က် ျပည့္စံုလွတဲ့ အစီရင္ခံစာကို ေကာ္မရွင္အဖြဲ႕၀င္မ်ားနဲ႔အတူ ျပဳစုခဲ့ပါတယ္..။ ရုတ္တရက္ၾကည့္ရင္ ေ၀့ေနတယ္ထင္ရေပမယ့္ တကယ္တမ္းေတာ့ ဒီအစီရင္ခံစာဟာ စီမံကိန္းကို ျပင္ဆင္ၿပီး ဆက္လုပ္ဖို႔ အၾကံျပဳထားပါတယ္..။ တကယ္တမ္း ျပင္ဆင္မယ္ဆိုရင္ ဦးပိုင္နဲ႔ ၀မ္ေပါင္ဘက္က ေပးဆပ္မႈေတြ မ်ားျပားၿပီး ရြာသားေတြအတြက္ အက်ဳိးခံစားခြင့္ေတြရလာမွာျဖစ္ပါတယ္..။ ၄င္းတို႔ဘက္မွ ေကာ္မရွင္အၾကံျပဳခ်က္မ်ားကို တိက်စြာ မေဆာင္ရြက္ႏိုင္လွ်င္ ျပႆနာ ပိုမိုႀကီးထြားလာမွာျဖစ္ပါတယ္..။



    =====================================================================================

    ႏိုင္ငံေရးလုပ္ၾကံမႈ

    အခု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လက္ပံေတာင္းေဒသက ရြာေတြကို စည္းရံုးေရး ဆင္းေနခ်ိန္မွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ၾကံမႈေလာဟု သံုးသပ္ၾကည့္ပါ့မယ္... ။

    ပထမဆံုး စဥ္းစားမိတာက ...
    ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေတြကို မႏွစ္က စက္တင္ဘာလက ဦးႏွမ္းျဖဴး လို႔ လက္ပံေတာင္ဒေဒသမွာ အေခါင္းသြင္း သရုပ္ျပ သၿဂိဳဟ္ခဲ့တဲ့ ကိစၥဟာ ေပါ့ေသးေသးမဟုတ္ပါဘူး..။

    ေနာက္တစ္ခ်က္က စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္ဖြဲ႕ဖို႔ အဆို လႊတ္ေတာ္မွာ ႏို၀င္ဘာ (၂၃) မွာ တင္တယ္..။ ႏို၀င္ဘာ ၂၆ ရက္ေန႔မွာ  ေဒၚေနာ္အုန္းလွတို႔ လက္ပံေတာင္းေတာင္အေရး ဆႏၵျပလို႔ အဖမ္းခံရတယ္..။ ဟန္၀င္းေအာင္အပါအ၀င္ လူအခ်ဳိ႕ မပါပါဘူး..။ ေဒၚေနာ္အုန္းလွတို႔ကိုဖမ္းစဥ္က သတင္းေတြထြက္ခဲ့တာက ဖမ္းတုန္းက ပုဒ္မ(၁၈) ၊ ရံုးတင္ တရားစြဲေတာ့ ပုဒ္မ (၅၀၅-ခ)-အာမခံေပးလို႔မရတဲ့ပုဒ္မ၊ ဒီဇင္ဘာ (၁၁) မွာ ၄င္းတို႔ ျပန္လြတ္လာေတာ့ ကိုယ္တုိင္ခံ၀န္ခ်က္ (အာမခံ) နဲ႔လို႔ သိရပါတယ္...။ အဲဒီလုိ လြတ္လာၿပီး ေနာက္တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္အတြင္းမွာ ပဲ ျပန္ ဆႏၵျပပါတယ္..။

     
    ေဒၚေနာ္အုန္းလွတို႔ အေပါင္းပါမ်ား..။


    ၄င္းတို႔လြတ္လာၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ေကာ္မရွင္ကို မယံုဘူးဆိုတဲ့အသံေတြ ၾကားလာရပါတယ္..။ သပိတ္စခန္းေတြ ျပန္ဖြင့္တယ္ဆိုတာေတြၾကားလာရပါတယ္..။ ေကာ္မရွင္ရဲ႕ အစီရင္ခံစာ ထြက္ခ်ိန္ ေတာင္ၾကည့္ပြဲေတြ.. ေတာင္သိမ္းပြဲေတြ အင္အားသံုးဆႏၵျပတာေတြ မ်ားလာပါတယ္.. ။ အဲဒီေတာ့ .. ဆိုလိုခ်င္တာက ေဒသခံေတြကို Guide လုပ္ေနသူေတြအေနနဲ႔ အစီရင္ခံစာကို အစကတည္းက အေရးစိုက္မႈ မရွိဘူးဆိုတာ ေပၚလြင္လာပါတယ္..။ ၄င္းတို႔ေတြ အစီရင္ခံစာ ထြက္မလာခင္မွာ ရန္ကုန္မွာ အစီရင္ခံစာကို ဆႏၵျပဖို႔ ခြင့္ျပဳမိန္႔ ႀကိဳတင္ယူထားတာလည္း ေပါ့ေသးေသးမဟုတ္သလို အဲဒီခြင့္ျပဳမိန္႔ကို သက္ဆုိင္ရာက ခြင့္ျပဳေပးလိုက္ဟာလည္း ေပါ့ေသးေသးမဟုတ္ဘူး..။

    အစီရင္ခံစာ ထြက္လာခ်ိန္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လက္ပံေတာင္းကိုလာၿပီး အစီရင္ခံစာပါအခ်က္ေတြကို ရွင္းျပဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္..။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျဖစ္သင့္တာက ၄င္းတို႔ ဆႏၵျပေခါင္းေဆာင္ေတြက ေနရာတစ္ခုမွာ အတိအက် ခ်ိန္းၿပီး  ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ညွိႏႈိင္း၊ လုိအပ္ခ်က္ကို ရွင္းျပ၊ အားနည္းခ်က္ အားသာခ်က္ေတြ ေထာက္ျပ၊ မေက်နပ္ရင္ မေက်နပ္ေၾကာင္း ေဆြးေႏြးရမယ့္ ကိစၥမလုပ္ပဲ ရြာလူထုနဲ႔ ထိပ္တုိက္ေတြ႕ေပးလိုက္တယ္..။ အဲဒီေတာ့ ရြာလူထုက မိမိတို႔ ခံစားခ်က္ေတြ ေပါက္ကြဲလုိက္တယ္..။

    အမွန္ဆို ၄င္းတို႔က ေခါင္းေဆာင္ပီပီ ေရွ႕မွာ တာ၀န္မယူပဲ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ ရြာနဲ႔ လႊတ္ေပးလုိက္တာျဖစ္တယ္လုိ႔ ယူဆပါတယ္..။  တနည္းအားျဖင့္ေျပာရရင္ ကမၻာ့မီဒီယာအလယ္မွာ ေဒၚစုကို ေဒါသတႀကီး တုန္႔ျပန္ေနၾကတဲ့ပံုေတြကို ပါခ်င္ပံုရပါတယ္..။

    ေနာက္တစ္ခ်က္က အစီရင္ခံစာကိစၥ..။ အစီရင္ခံစာကို ၄င္းတို႔လည္း ေသခ်ာစြာဖတ္မည္မဟုတ္သလို ရြာသားမ်ားကိုလည္း ရွင္းျပမည္မဟုတ္ပါ..။ ထူးျခားတာက ဘယ္ျပည္ပ မီဒီယာကမွ ရြာသားေတြ အစီရင္ခံစာ မဖတ္ၾကေၾကာင္း အထူးျပဳေဖာ္ျပျခင္းမ်ား မျပဳလုပ္ၾကပါ..။
    ဗီဒီယိုဖိုင္မ်ားတြင္ အစီရင္ခံစာ ဖတ္ၿပီလားဟု ေဒၚစု ေမးသည္ကို ေျဖေသာ လူငယ္မွာ ရန္ကုန္မွျဖစ္ေၾကာင္းသိရသျဖင့္ အံ့ၾသမိပါတယ္..။
    အဲဒီေတာ့ ေမးစရာ ရွိလာပါတယ္...။

    ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည့္ႏွင့္အတူ ရြာတြင္းသို႔ လုိက္ပါသြားေသာ .. အဆုိေတာ္ လင္းလင္းရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳကိုလည္း ေလ့လာေစခ်င္ပါတယ္..။
    ဆည္တည္း ရြာတြင္ အေမနဲ ့ လံုျခံဳေရး ၅ ေယာက္ဘဲ ခြင့္ျပဳ မယ္ဟုေျပာေသာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ရယ္ လံုျခံဳေရးအဖြဲ ့မွ ကိုဆန္နီ၊ကိုဘန္နီ၊ကိုေမာင္
    ေမာင္ဦး၊ ကိုစိုးဝင္း တို ့အေမ နဲ ့ အတူဝင္ေရာက္သြားရာတြင္ ရြာသူတဦးရုတ္တရက္ ေသဆံုး ျပီဟု ဆိုကာ အေမနွင့္ လံုျခံဳေရး အဖြဲ ့အား လြယ္အိတ္ထဲမွ ဓားတိုမ်ားကိုင္ျပီး လူစု၍ ခင္မ်ားတို ့အကုန္လံုးကို ေသြးစြန္း ေတာ့မယ္၊ အျပတ္ရွင္းေတာ့မယ္ ဟုကြ်န္ေတာ့္အနား ကပ္လာ ျပီးျခိမ္းေျခာက္သူ၊ Internet ေပၚတြင္ပ်ံ ့နွံ ့ေနသည့္
    ေသြးထိုးလွံ ု ့ေဆာ္သူ သံသယျဖစ္ဖြယ္ လူစာရင္းထဲမွ နာမည္ၾကီး ေခါင္းေဆာင္ တဦး၏ အစြယ္အပြားတဦးပါ၊

    https://www.facebook.com/photo.php?fbid=175874562561539&set=a.100837463398583.1422.100004169881362&type=1&relevant_count=1





    အထဲကို လူငါးေယာက္သာ အ၀င္ခံၿပီး ေနပူထဲလမ္းေလွ်ာက္ခုိင္းေသာ ဆႏၵျပ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ အေမွ်ာ္အျမင္ကိုလည္း သတိထားမိပါတယ္..။ တကယ္လို႔ မေတာ္တဆ တစ္ခုခု ျဖစ္ခဲ့ေသာ္.... အစားထိုးမရေသာ ဆံုးရႈံးမႈအျဖစ္ တစ္ႏိုင္ငံလံုး၏အနာဂတ္ႏွင့္ မိုင္သံုးဆယ္၀န္းက်င္က လူဦးေရ/ သယံဇာတ မ်ားႏွင့္ အစားထိုးမရေပ..။


    အဲဒီေတာ့ ယခု ျဖစ္စဥ္ေတြကို သံုးသပ္ၾကည့္ရင္..။

    (၁) ေခါင္းေရာင္းခဲ့တာဟာလည္း ႏိုင္ငံေရးလုပ္ၾကံမႈပါပဲ..။

    (၂) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မလာခင္ သံဃာေတြကို မီးေလာင္ေအာင္လုပ္ခဲ့သူက လုပ္ခဲ့တယ္..။ လာမယ္ဆိုတာ သိရက္နဲ႔ သပိတ္စခန္းမီးရႈိ႕ၿပီး တက္သိမ္းတာဟာလည္း ႏိုင္ငံေရးလုပ္ၾကံမႈပါပဲ..။

    (၃) ခ်က္ခ်င္း စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္ ဥကၠဌ ခန္႔တာလည္း ႏိုင္ငံေရးလုပ္ၾကံမႈပါပဲ..။

    (၄) ဆႏၵျပသူေတြကို  ေထာင္ထဲက ထုတ္ေပးခဲ့တဲ့ သူေတြကို ၂၄ နာရီအတြင္း (အေခါင္းသြင္း နာမည္တပ္) ခါထုတ္လိုက္ျခင္း၊ ေနပူထဲ လမ္းေလွ်ာက္ခိုင္းျခင္းဟာလည္း ႏိုင္ငံေရးလုပ္ၾကံမႈပဲ..။ (သက္ဆိုင္သူအမ်ဳိးသမီးမ်ား ရွက္တတ္ပါစ။ NLD ေက်းဇူး ၄င္းတို႔ အေပၚတြင္ရွိပါသည္..။)

    (၅) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေဒါသထြက္ေနတဲ့ ရြာလူ ထုနဲ႔ ထိပ္တုိက္ေတြ႕ေပးတာဟာလည္း ႏိုင္ငံေရးလုပ္ၾကံမႈပါပဲ.။

    (၆) ဒီျဖစ္စဥ္ေတြကို ကမၻာ့အလယ္မွာ ထင္ေပၚေစေအာင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ႏွပ္ေက်ာင္းေပးေနျခင္းဟာလည္း ႏိုင္ငံေရးလုပ္ၾကံမႈပါပဲ ..
    ဟု သံုးသပ္ပါသည္..။

    အဲဒီေတာ့က  NLD ၏ လက္ပံေတာင္းေတာင္ စီမံကိန္းကို ဘယ္ေလာက္အထိ စိတ္၀င္စားမႈရွိသည္ကို ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးသလို ယခုျဖစ္စဥ္တြင္ မည္သူေတြ ပါ၀င္ေနသည္ကို ေရးေရးေလး ေတြးတတ္ရင္ ဒီ Note ကို ဖတ္ရက်ဳိးနပ္ၾကမည္ထင္ပါသည္..။

    ဘာပဲေျပာေျပာ

    လက္ရွိအခ်ိန္တြင္
    ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ကာကြယ္ၾကဖို႔ လိုပါသည္..။

    မည္သူမဆို share ႏုိင္ပါသည္..။

    ငရဲသား..။


    ကိုးကား
    internet photos
    7 days news journal
    mizzima news
    irrawaddy

    ပထမ ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတဲ့ေဆာင္းပါးေတြကို ေအာက္ပါ link ေတြမွာ ဖတ္ရႈ ႏိုင္ပါတယ္...

    လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္း၏ ေနာက္ကြယ္ အပိုင္း (၁)
    https://www.facebook.com/notes/%E1%80%84%E1%80%9B%E1%80%B2-%E1%80%9E%E1%80%AC%E1%80%B8/%E1%80%9C%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%95%E1%80%B6%E1%80%B1%E1%80%90%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%B1%E1%80%90%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9-%E1%80%B1%E1%81%BE%E1%80%80%E1%80%B8%E1%80%94%E1%80%AE%E1%80%85%E1%80%AE%E1%80%99%E1%80%B6%E1%80%80%E1%80%AD%E1%80%94%E1%80%B9%E1%80%B8-%E1%80%B1%E1%80%94%E1%80%AC%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%80%E1%80%BC%E1%80%9A%E1%80%B9/360931797316413




    လက္ပံေတာင္းေတာင္ေၾကးနီစီမံကိန္း၏ေနာက္ကြယ္..(အပိုင္း ၂)။
    https://www.facebook.com/notes/%E1%80%84%E1%80%9B%E1%80%B2-%E1%80%9E%E1%80%AC%E1%80%B8/%E1%80%9C%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%95%E1%80%B6%E1%80%B1%E1%80%90%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%B1%E1%80%90%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B1%E1%81%BE%E1%80%80%E1%80%B8%E1%80%94%E1%80%AE%E1%80%85%E1%80%AE%E1%80%99%E1%80%B6%E1%80%80%E1%80%AD%E1%80%94%E1%80%B9%E1%80%B8-%E1%80%B1%E1%80%94%E1%80%AC%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%80%E1%80%BC%E1%80%9A%E1%80%B9-%E1%80%A1%E1%80%95%E1%80%AD%E1%80%AF%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8-%E1%81%82/390318674377725

    0 0



    by Zeya Thu (Notes) on Friday, March 15, 2013 at 5:00pm
    ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ သမိုုင္း၀င္ လက္ပံေတာင္းေတာင္ အစီရင္ခံစာထြက္တာနဲ႔လည္း တုုိက္ဆိုုင္ေနတာေၾကာင့္ အစီရင္ခံစာအေၾကာင္းလည္း ေရးျဖစ္သြားတယ္။ အခုုအခ်ိန္မွာ လူစိတ္အ၀င္စားဆုုံး ကိစၥရပ္ ျဖစ္ေနတဲ့အျပင္ ျမန္မာနိုုင္ငံ အနာဂတ္အတြက္လည္း အေရးၾကီးပါတယ္။ အျမင္ေတြကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကမွာပဲ။ ဒီလိုုရွိၾကတာလည္း ေကာင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ ျမင္တာေလး ေရးထားပါတယ္။ 



    လက္ပံေတာင္း အစီရင္ခံစာက ေျပာေသာ စကား

    ျမန္မာ့ ေခတ္သစ္သမိုုင္းတြင္ မွတ္တိုုင္ ျဖစ္ေသာ လက္ပံေတာင္း အစီရင္ခံစာတြင္  ျမင္မိေသာ အခ်က္အလက္အခ်ိဳ႔ကိုု ဆြဲထုုတ္ၾကည့္မိသည္။

    စာခ်ဳပ္ျပန္ျပင္ခ်ဳပ္

    စီမံကိန္းကိုု ရပ္၊ ယခုု ပုုံစံအတိုုင္းဆက္လုုပ္ႏွင့္ ပုုံစံေျပာင္းလဲလုုပ္ဟုု ေရြးခ်ယ္စရာ နည္းလမ္းသုုံးလမ္း ရွိသည့္အနက္ တတိယနည္းလမ္းကိုု ေရြးခ်ယ္လိုုက္သည္။ စီမံကိန္းသည္ စီးပြားေရး အရ တြက္ေခ်ကိုုက္သည္၊သိုု႔ေသာ္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္၊ လူမႈေရးတိုု႔အရ နစ္နာသည္မ်ားကိုု တြက္ခ်က္မႈ အားနည္းသည္။ ထိုု႔ေၾကာင့္ ေဒသခံတိုု႔ နစ္နာဆုုံးရႈံးရသည္ကို ျဖည့္ဆည္းေပးရန္ အစီရင္ခံစာက ဆုုံးျဖတ္သည္။ တိုုတိုုေျပာရလ်င္ စာခ်ဳပ္ကိုု စိတ္ၾကိဳက္ ျပန္ျပင္ခ်ဳပ္။

    စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း ေဘာင္သြင္းျခင္း

    ျမန္မာႏုုိင္ငံသည္ သဘာ၀သယံဇာတၾကြယ္၀ေသာ ႏုုိင္ငံျဖစ္သလိုု အျခားေသာ စီးပြားေရး ကဏမ်ား မဖြံ႔ျဖိဳးေသးသည့္ အဆင္းရဲဆုုံး တစ္ႏုုိင္ငံ ျဖစ္သည္။ ထိုု႔ေၾကာင့္ သဘာ၀အရင္းအျမစ္ကိုု အေျခခံ စီးပြားရွာၾကလိမ့္ဦးမည္။ ထိုုသိုု႔ လုုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ စနစ္တက် မေဆာင္ရြက္ႏုုိင္လ်င္ အျငင္းအခုုန္မ်ား ေပၚေပါက္လာႏုုိင္သည္။ ထိုုအျငင္းအခုုန္မ်ားကိုု ျဖစ္ေသာအခါမွ တစ္ခုုခ်င္းစီ ေကာ္မရွင္ဖြဲ႔ေနလ်င္ အခ်ိန္ကုုန္ လူပန္းလွသည္။ ထိုု႔ေၾကာင့္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေဘာင္သြင္းျခင္း institutionalization လုုပ္ထားႏုုိင္မွ အရင္းအျမစ္ပတိပကၡကိုု မေရွာင္ရွားႏုုိင္သည့္တိုုင္ ေျဖေလ ွ်ာ့ႏုုိင္သည္။ ယခုုအစီရင္ခံစာ၏ စဥ္းစားပုုံမ်ိဳးကိုု institutionalization ျပဳလုုပ္လိုုက္လ်င္ သဘာ၀ရင္းျမစ္ႏွင့္ ပတ္သက္သည္မ်ားကိုု စဥ္းစားရန္ ယခင္ထက္ ပိုုမိုုလြယ္ကူျမန္ဆန္သြားမည္။

    ႏိုုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈ

    ျမန္မာႏုုိင္ငံဖြံ႔ျဖိဳးေအာင္ လုုပ္ရန္ ျပည္တြင္း အားႏွင့္ မျဖစ္ႏုုိင္ေၾကာင္း အားလုုံးသိျပီး ျဖစ္သျဖင့္ ႏုုိင္ငံျခားရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈမ်ားကိုု ဖိတ္ေခၚေနရသည္။ ႏုုိင္ငံျခားရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံသူမ်ားသည္ ညြန္ထဲသိုု႔ မဆင္းမီ ေျခတစ္လွမ္း အရင္ဆင္းရသည္ ဆုုိသည့္အတိုုင္း ျမန္မာႏုုိင္ငံတြင္း ေျခစုုံပစ္မ၀င္မီ ေလ့လာအကဲခတ္ေနၾကဆဲ။ အထူးသျဖင့္ ျပည္သူပိုုင္သိမ္းသည့္ ဓေလ့ရွိခဲ့သည့္၊ ဆုုံးျဖတ္ခ်က္မ်ားကိုု ဘြာခတ္ေလ့ရွိသည့္ ႏုုိင္ငံတြင္ ယင္းတိုု႔၏ လုုပ္ငန္းမ်ားကိုု လာေရာက္ တိုုးခ်ဲ႔သင့္မသင့္ စဥ္းစားရာတြင္ စီးပြားေရးအက်ိဳးအျမတ္ရွိမရွိ ( profit) ေရာ ႏုုိင္ငံေရးအရ ရပ္သြားႏုုိင္ျခင္းရွိမရွိ (political risk) ကိုုပါ အေလးေပး စဥ္းစားေနၾကသည္။ လက္ပန္ေတာင္းေတာင္ ကိစၥကိုု ႏုုိင္ငံျခားရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံသူမ်ား မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ ၾကည့္ေနၾကခ်ိန္တြင္ အစီရင္ခံစာက “ဆိုုခဲေစ၊ ျမဲေစ” ဟုု သက္ေသျပလိုုက္သည္။

    ၾကိဳတင္စည္းမ်ဥ္း

    ႏုုိင္ငံျခားရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈမ်ား စိတ္ခ်လက္ခ်လာပါဟုု အစီရင္ခံစာက အခ်က္ျပလိုုက္ေသာ္လည္း ျမန္မာႏုုိင္ငံသည္ ဖြံ႔ျဖိဳးဆဲႏုုိင္ငံျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မသိနားမလည္ဘဲ လာသမ ွ် ခြင့္ျပဳ၊ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ အထိခိုုက္ခံမည္၊ လူမႈပတ္၀န္းက်င္ အထိခိုုက္ခံမည္ မဟုုတ္ (အရပ္စကားျဖင့္ အခ်ဥ္မဟုုတ္) ဟုု ေၾကညာလိုုက္ရာ ေရာက္သည္။ ၀င္လာသမ ွ်ေသာ ႏုုိင္ငံျခားရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈတိုု႔သည္  Environmental Impact Assessment ( သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိခုုိက္ႏုုိင္ေခ် ေလ့လာဆန္းစစ္ခ်က္) Social Impact Assessment ( လူမႈေရး ထိခိုုက္ႏုုိင္ေခ် ေလ့လာဆန္းစစ္ခ်က္)၊ Corporate Social Responsibility ( စီးပြားေရးလုုပ္ငန္းမ်ား၏ လူမႈေရး တာ၀န္ရွိမႈ) စသည္တိုု႔အတိုုင္း ေဆာင္ရြက္ႏုုိင္ရမည္။

    အသြင္ကူးေျပာင္း

    ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္အား ဆန္႔က်င္ဆႏၵျပသည္မွာ ပထမဆုုံးအၾကိမ္ဟုု ဆိုုၾကသည့္ ဆႏၵျပပြဲေၾကာင့္ လူအမ်ား အံ့အားသင့္ခဲ့ၾကျပီး ယူၾကဳံးမရ ျဖစ္သူမ်ားလည္း အမ်ားအျပားရွိသည္။ အမွန္မွာ မည္မ ွ် ထင္ရွားေက်ာ္ၾကား လူခ်စ္လူခင္မ်ားေသာသူျဖစ္ေစ မူ၀ါဒခ်မွတ္သူေနရာသိုု႔ ေရာက္လာပါက အားလုုံး၏ အခ်စ္ခံရေသာသူ မည္သိုု႔မ ွ် မျဖစ္ႏုုိင္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုုေသာ္ သူခ်မွတ္ေသာ မူ၀ါဒသည္ အေကာင္းဆုုံး မူ၀ါဒျဖစ္သည့္တိုုင္ မေက်နပ္သူမ်ား ရွိစျမဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္သည္လည္း သာမန္လူသားသာျဖစ္ရာ လႊတ္ေတာ္တြင္း၀င္ျပီး မူ၀ါဒခ်မွတ္သူအျဖစ္ သိုု႔ ကူးေျပာင္းသည္ႏွင့္ တစ္ေကြ႔မဟုုတ္ တစ္ေကြ႔တြင္ သူ႔အား ေပၚေပၚထင္ထင္ ဆန္႔က်င္မႈမ်ား ေတြ႔ရမည္မွာ မလြဲဧကန္။ ထိုုတစ္ေကြ႔သည္ လက္ပံေတာင္းေတာင္ အစီရင္ခံစာ ျဖစ္လာခဲ့ျခင္းသာ။

    ‘If you cannot stand the heat, don’t go into the kitchen’ “အပူမခံခ်င္ရင္ မီးဖိုုေဆာင္ထဲ မသြားနဲ႔”ဟူေသာ စကားတစ္ရပ္ရွိသည္။ ႏုုိင္ငံ႔အေရးလုုပ္မွေတာ့ လူမုုန္းခံရ အတိုုက္ခိုုက္ခံရမွာပဲဟုု ဆိုုလိုုရင္း ျဖစ္သည္။

    ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္၏ လက္ပန္းေတာင္ေတာင္ ခရီးစဥ္တြင္း ဓာတ္ပုုံမ်ားကိုု ျမင္ရသည္မွာ အထက္ပါ သေဘာတရားကိုု ေကာင္းစြာႏွလုုံးသြင္းထားပုုံရျပီး မိမိအား ခါးခါးသီးသီး ဆႏၵျပသူမ်ားကိုု တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ ရင္ဆိုုင္ခဲ့သည္။



    တိုုင္းျပဳျပည္ျပဳပုုဂၢိဳလ္ႏွင့္ ႏုုိင္ငံေရးသမား

    ‘A politician thinks of the next election. A statesman thinks of the next generation’

    “ႏုုိင္ငံေရးသမားသည္ လာမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲကိုု စဥ္းစားသည္။ တိုုင္းျပဳျပည္ျပဳပုုဂၢိဳလ္သည္ လာမည့္ မ်ိဳးဆက္ကိုု စဥ္းစားသည္။” ဟူေသာ နာမည္ေက်ာ္ စကားတစ္ခြန္း ရွိသည္။ ႏုုိင္ငံေရးသမားသည္ လာမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏုုိင္ရေရးအတြက္ မဲေပးမည့္သူ မၾကိဳက္မည့္ ကိစၥမ်ားကိုု ေရွာင္သည္။ မဲေပးမည့္သူ ၾကိဳက္မည့္အရာမ်ားကိုုသာ ေထာက္ခံသည္။ မဲေပးမည့္သူ အၾကိဳက္သည္ သူ႔အၾကိဳက္ႏွင့္ မတူ၊ တိုုင္းျပည္အက်ိဳးႏွင့္ မတူလ်င္လည္း ထုုတ္မေျပာ၊ မေဆာင္ရြက္။ တိုုင္းျပဳျပည္ျပဳ ပုုဂၢိဳလ္မွာမူ လာမည့္ေရြးေကာက္ပြဲထက္ တိုုင္းျပည္၏ ေရရွည္အက်ိဳး သိုု႔မဟုုတ္ လာမည့္မ်ိဳးဆက္ကိုု အေလးထားသည္ဟုု ဆိုုလိုုရင္း ျဖစ္သည္။   

    လက္ပံေတာင္းေတာင္ ကိစၥတြင္လည္း ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ အတြက္ ထိခုုိက္ႏုုိင္သည္ဟုု ျမင္ၾကသည္မ်ား ရွိသည္။ အမွန္မွာ လက္ပံေတာင္းကိစၥသာ မရွင္းႏိုုင္လ်င္ ၂၀၁၅ပင္ ေရာက္ခ်င္မွ ေရာက္မည္။ ထိုု႔ေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ တာ၀န္၀င္ယူလိုုက္ျခင္း ျဖစ္ပုုံရသည္။ ၂၀၁၅သည္ သူ႔အတြက္ အေရးၾကီးေသာ္လည္း လက္ပံေတာင္းကိစၥသည္ တိုုင္းျပည္အတြက္ အေရးၾကီးေသာေၾကာင့္ ၀င္ထမ္းလိုုက္ျခင္း ျဖစ္ပုုံရသည္။

     လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေကာ္မရွင္တြင္ ဥကၠဌအျဖစ္ ထီးလိုုမင္းလိုု ျဖစ္ႏုုိင္သူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္မွတစ္ပါး အျခားသူ မျမင္မိပါ။ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေကာ္မရွင္သည္ ျဗဟၼာ့ဦးေခါင္းႏွင့္ တူေသာေၾကာင့္ တိုုင္းျပည္၏ အျခားအေရးမ်ားတြင္ ပါ၀င္သည့္ အျခားေသာ ႏုုိင္ငံေရးသမားမ်ားက ခပ္ေ၀းေ၀းမွ ေနၾကသည့္တိုုင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္သည္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ၀င္ပါခဲ့သည္မွာ သူ၏ မိမိကိုုယ္ကိုုယုုံၾကည္မႈႏွင့္ တိုုင္းျပည္အေရး ဦးထိပ္ထားမႈတိုု႔ကိုု ျပသေနသည္။

    မုုန္းတီးသူကိုု ဆန္႔က်င္ရသည္မွာ လြယ္ေသာ္လည္း ခ်စ္သူကိုု ဆန္႔က်င္ရသည္မွာ ခက္ခဲသည္။ လူထုုအားျဖင့္ တက္လာသူအဖိုု႔ လူထုုထဲမွ အခ်ိဳ႔ မၾကိဳက္သည္ကုုိ ေျပာရန္၊ လုုပ္ရန္မွာ သာမန္သတၱိျဖင့္ မျဖစ္ႏုုိင္။

     ေကာ္မရွင္တြင္ ပါ၀င္ေသာေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ အသုုံးခ်ခံရသည္ဟုု ထင္ျမင္သူမ်ားလည္းရွိသည္။ သိုု႔ေသာ္ ေကာ္မရွင္၏ အစီရင္ခံစာအတိုုင္း နာခံပါမည္ဟုု မည္သည့္ရလာဒ္မ ွ် မထြက္ေသးမီကတည္းက အာမခံခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္သည္ အမွန္တကယ္တြင္ blank check ေခၚ လက္မွတ္ထိုုးထားျပီး မည္သည့္ကိန္းဂဏန္းမ ွ် ေရးမထားေသာ ဘဏ္မွ ေငြထုုတ္ခ်က္လက္မွတ္ ရလိုုက္သလိုု ျဖစ္သြားသည္။ ၾကိဳက္ရာ ေငြပမာဏ ေရးျပီး သြားထုုတ္လ်င္ ရသည့္သေဘာ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ဆုုံးျဖတ္ရာ နာခံရေတာ့မည့္ သေဘာျဖစ္ရာ အစိုုးရက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ကိုု ပုုံအပ္လိုုက္ျခင္း (trust) ကိုု ျမင္ႏုုိင္သည္။

    စကားသုုံးလုုံး

    လက္ပံေတာင္း ကိစၥသည္ သိမ္ေမြ႔သလိုု နက္နဲသည္။ ယေန႔ျမန္မာႏုုိင္ငံ၏အေျခအေနကိုု စကားလုုံးသုုံးလုုံးတည္းႏွင့္ အႏွစ္ခ်ဳပ္ေျပာပါဆိုုလ်င္ “လက္ပံေတာင္း” ဟုု ေျပာႏုုိင္သည္။ လက္ပံေတာင္း အစီရင္ခံစာသည္လည္း ျမန္မာႏုုိင္ငံ့အေရး အစီရင္ခံစာပင္ ျဖစ္သည္။


    ေဇယ်သူ


    0 0

    by Nay Thiha (Notes) on Saturday, March 16, 2013 at 9:20pm
    လက္ပံေတာင္းေတာင္စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မရွင္၏ အၿပီးသတ္အစီရင္ခံစာထြက္ရိွလာၿပီးေနာက္ ထိုအစီရင္ခံစာကို ကန္႔ကြက္သူ၊ ေထာက္ခံသူမ်ားရိွသလို ေကာ္မရွင္ဥကၠဌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ကန္႔ကြက္သူ၊ ဆႏၵျပသူမ်ားရိွသလို သနားကရုဏာသက္သူမ်ားလည္းရိွခဲ့သည္။


    မတ္လ (၁၂)ရက္ေန႔ နံနက္ပိုင္းေစာေစာတြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံဘန္ေကာက္သို႔ ေရာက္ရိွေနေသာ ကၽြန္္ေတာ့္ညီ ေဒါက္တာေနသူရိန္က ဖုန္းဆက္လာပါတယ္။ ဦးဇင္းႀကီး ဦးတိကၡဥာဏက အစီရင္ခံစာနဲ႔ ပတ္သက္တာကို မိန္႔ခ်င္္တယ္ဟုေျပာသျဖင့္ ဦးဇင္းႀကီး ႏွင့္ ဖုန္းေျပာရပါတယ္။ (ထိုအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္သည္အစီရင္ခံစာ အစအဆံုးကိုမဖတ္ရေသးသလို ဦးဇင္းႀကီး ဦးတိကၡဥာဏႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ညီသည္လည္း အင္တာနက္တြင္ 7Days News က အစီရင္ခံစာမွထုတ္ႏႈတ္တင္ျပထားေသာအခ်က္ကိုသာ ဖတ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။)

    ဦးဇင္းႀကီးက လယ္တီဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ ေစတီ၊ သိမ္၊ ေက်ာင္းေရႊ႕တာကိုေတာ့ လံုးဝလက္မခံႏိုင္ဘူးဆိုတာကို အင္တာနက္ေပၚတင္လိုက္စမ္းကြာလို႔ေျပာပါတယ္။ က်န္တဲ့အခ်က္ေတြကိုေတာ့ ဘာမွမွတ္ခ်က္မေပးခ်င္ဘူးလို႔ လိုတိုရွင္းစြာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကိုမိန္႔ခဲ့ပါတယ္။ ဦးဇင္းႀကီးမိန္႔ၾကားသည့္အတိုင္း မတ္လ(၁၂)မွာပဲ ဦးဇင္းႀကီးရဲ႕သေဘာထားကို ဦးဇင္းႀကီးကန္႔ကြက္ေသာအခ်က္ႏွင့္ယွဥ္တြဲ၍ ကၽြန္ေတာ့္ Facebook စာမ်က္ႏွာမွာ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။

     ဦးဇင္းႀကီးႏွင့္ဖုန္းဆက္ၿပီးကတည္းက သတင္းစာေရာက္မလာခင္အထိ လက္ပံေတာင္းေတာင္အစီရင္ခံစာအျပည့္အစံုကို အင္တာနက္မွာ လုိက္ရွာပါေတာ့တယ္။ ျမန္ျမန္ေတြ႕ခ်င္သျဖင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလည္း သူတို႔ထိုအစီရင္ခံစာကို ေတြ႕ရိွၿပီးျဖစ္ပါက Link ေပးရန္ အကူအညီေတာင္းပါတယ္။ အင္တာနက္မွ ရရိွေသာအစီရင္ခံစာကို မ်က္စိအားကိုအထူးစိုက္ကာဖတ္ေနရတဲ့ဒုကၡသည္ သတင္းစာေရာက္လာမွ သက္သာရပါေတာ့သည္။

    (ပထမ) အစအဆံုး အၾကမ္းမ်ဥ္းတစ္ေခါက္ အရင္ဖတ္လိုက္သည္။ (ဒုတိယ) ဆက္စပ္မႈရိွႏိုင္သည့္ စကားလံုး၊ ဝါက်၊ အပိုဒ္ေတြကို လိုက္လံမွတ္သားသည္။(တတိယ) အပိုဒ္တစ္ပိုဒ္စီ၊ အပိုဒ္ခြဲ တစ္ပိုဒ္စီရဲ႕ စကားလံုး၊ ဝါက်အဓိပါၸယ္မ်ားကို ေသခ်ာနားလည္ေအာင္ဖတ္သည္။ (စတုတ)ၳ မွတ္သားထားသည့္ စကားလံုး၊ ဝါက်၊ အပိုဒ္တို႔ကို ခ်ိန္ထိုးသံုးသပ္ၾကည့္ခဲ့ပါသည္။

    ကၽြန္ေတာ္ၾကားျဖတ္၍ေျပာလိုသည္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို သိသူမ်ားရိွသလို မသိသူမ်ားစြာရိွသည္ဟု နားလည္လက္ခံထားသျဖင့္ ကိုယ္တိုင္မိတ္ဆက္လိုပါသည္။ လက္ပံေတာင္းေတာင္သပိတ္စခန္းၿဖိဳခြဲခံရတုန္းက မီးေလာင္ဒဏ္ရာရရိွမႈ အျပင္းထန္ဆံုးျဖစ္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေဆးဝါးကုသမႈခံေနရေသာ ဦးတိကၡဥာဏသည္ ကၽြန္ေတာ္၏ ခမည္းေတာ္ျဖစ္ပါသည္။ (မွတ္ခ်က္။     ။ခမည္းေတာ္ ဦးဇင္းႀကီး ဒဏ္ရာရသည့္အခ်ိန္္မွစ၍ မတ္လ (၁၁)ရက္ေန႔အထိ ဦးဇင္းႀကီး၏ဒဏ္ရာကို မီးေလာင္ဗံုးဒဏ္ရာဟုသာ သံုးစြဲခဲ့သည္။)

    စတင္ၿဖိဳခြဲခံရသည့္ တန္ေဆာင္တိုင္မနက္(၃း၀၀)နာရီေက်ာ္ခါစတြင္ ခမည္းေတာ္ဦးဇင္းႀကီးက ကၽြန္ေတာ့္ဆီဖုန္းဆက္ပါသည္။ မီးေလာင္ဗံုးနဲ႔ပစ္တယ္၊ အေျခအေနမေကာင္းဘူး၊ လာေခၚရန္ေျပာသျဖင့္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကိုေခၚကာ မံုရြာအေနာက္ဖက္ကမ္းသို႔ ကားျဖင့္သြားခဲ့ၾကပါသည္။ ထိုေန႔ညက ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ အေမစုေဟာေျပာမည့္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ေသာင္ျပင္ေပၚေဆာက္ထားသည့္ ေဟာေျပာစင္ကို လံုျခံဳေရးတာဝန္က်ေနခဲ့ၾကပါသည္။ ဦးဇင္းၾကီးဖုန္းဆက္စဥ္ကလည္း အသံဖမ္းထားပါသည္။

    မံုရြာအေနာက္ဖက္ကမ္း ေတာင္ၾကားေက်ာင္းသစ္သို႔ေရာက္ေသာအခါ ဦးဇင္းႀကီး၏အေျခအေနကို မျမင္ဝ့ံစရာ၊ မၾကည့္ရက္စရာ ေတြ႕ရပါေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရာက္ခ်ိန္၌ မတ္တပ္ မရပ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။ ထိုင္ႏိုင္ေနပါေသးသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ က်န္းမာေရးမွဴးတစ္ဦးေရာက္လာကာ (အမည္မသိပါ) ေမးခိုင္ကာကြယ္ေဆးႏွင့္ Antibiotic ထိုးေပးၿပီးေနာက္ ဦးဇင္းႀကီးကို ကားေပၚေပြ႕တင္၍ မံုရြာသို႔ခ်က္ျခင္းျပန္ေမာင္းခဲ့ၾကပါသည္။ ပထမတြင္ ထိုင္လ်က္လိုက္ပါႏိုင္ေသာ္လည္း မိနစ္(၂၀)ခန္႔ၾကာေသာအခါ မထိုင္ႏိုင္ေတာ့ပါ။ သူငယ္ခ်င္း ျမတ္ႏိုးဝင္းအေပၚလဲွမီွကာ မံုရြာေရာက္သည္အထိ လိုက္ပါခဲ့ပါသည္။ နံနက္ (၄း၃၀)ခန္႔တြင္ မံုရြာသို႔ျပန္ေရာက္ခဲ႔ၿပီး ကားေပၚ၌ မီးခိုးေညႇာ္နံ႔မ်ား၊ ေသြးညီႇနံ႕မ်ား ဖံုးလႊမ္းေနခဲ့သည္။ မံုရြာမွာ ခဏရပ္ကာ လိုအပ္ေသာေဆးဝါးပစၥည္းမ်ားကိုယူၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ညီမက ကားေမာင္းၿပီး ဦးဇင္းႀကီး ဦးတိကၡဥာဏကို မႏၱေလးေဆးရံုးႀကီးသို႔ တိုက္ရိုက္ပို႔ေဆာင္ခဲ့ၾကရပါတယ္။

    ဦးဇင္းႀကီး ဦးတိကၡဥာဏႏွင့္ပတ္သက္၍ ခံစားရမႈမ်ား၊ လုပ္ကိုင္ရမႈမ်ားကို အခ်ဳပ္ဆိုရလွ်င္ မိမိခမည္းေတာ္ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ဦးဇင္းႀကီး၏ အသက္အႏၱရာယ္ကိုစိုးရိမ္ပူပန္ရျခင္း၊ ခံစားေနရေသာ ေဝဒနာဆိုးမ်ားကို ႀကိတ္မွိန္သည္းခံ၍ေနသည္ကို အနီးကပ္သိရိွ၍ စိတ္မေကာင္းရျခင္း၊ လုပ္ရက္ၾကေလျခင္းဟု ေဒါသထြက္ရျခင္း၊ မိခင္ႀကီးလြန္စြာအလုပ္ရႈပ္၊ စိတ္ပင္ပန္းရသည္ကိုျမင္ရ၍ စိတ္မေကာင္းရျခင္း၊ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း၊ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ား၏ ေသာကအပူ၊ ေဒါသအပူတို႔ ထပ္မံကူးစက္ခံရျခင္း၊ လိုအပ္ေသာကုသမႈမ်ားအတြက္ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ား စိတ္ပင္ပန္း၊ လူပင္ပန္း၊ ေငြပင္ပန္းျဖစ္ရျခင္းစေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ယခင္က စိတ္ကူးနဲ႔ေတာင္ မေတြးဖူးပါ။

    ယခုအခါ ဦးတိကၡဥာဏ၏ မီးေလာင္ဒဏ္ရာမ်ား သက္သာေပ်ာက္ကင္းလာၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ခြဲစိတ္ခန္းခဏခဏဝင္ရ၍ ေမ့ေဆးဒဏ္၊ ေမာ္ဖင္းဒဏ္တို႔ေၾကာင့္ ဒဏ္ရာမ်ား၏နာက်င္မႈကို ခံႏိုင္ရည္ေလ်ာ့ပါးေနပါသည္။ ေျခေထာက္ အေကြးအဆန္႔ေလ့က်င့္ခန္းကို (၁၅)စကၠန္႔မွ်ျပဳလုပ္လွ်င္ေတာင္ မ်က္ရည္မ်ားေဝ့လာသည္အထိ နာက်င္မႈကိုခံစားေနရရွာသည္။ ယခင္က ခႏၶာႏွင့္ စိတ္ရဲ႕ နာက်င္မႈဒဏ္၊ ပင္ပန္းမႈဒဏ္မ်ားကို ခံႏိုင္ရည္အလြန္ရိွခဲ့ေသာ ဦးတိကၡဥာဏသည္ ခြဲခန္းဝင္ရေသာဒုကၡ၊ Dressing Change ေသာဒုကၡမ်ားကို တညည္းညည္း၊ တျငဴျငဴႏွင့္ ခံစားခ်က္မ်ားကို ေျပာျပတတ္ေနရွာၿပီ။

    ကၽြန္ေတာ့္အေနျဖင့္ လက္ပံေတာင္းေတာင္စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မတီ၏အၿပီးသတ္အစီခံစာကို အထက္တြင္ေဖာ္ျပခဲ့သည့္အတိုင္း ေသခ်ာေစ့ငုေအာင္ ေလ့လာခဲ့ၿပီး မွ်တေသာအစီခံစာတစ္ေစာင္ဟုတ္ မဟုတ္ ဥာဏ္စြမ္းရိွသမွ်သံုးသပ္မိေသာအခါ ထိုအစီရင္ခံစာ၌ပါေသာ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားကို သက္ဆိုင္ရာတာဝန္ရိွသူမ်ားက ၏၊ သည္မလြဲ လုပ္ေဆာင္ပါက အလြန္ေကာင္းမြန္ကာ ႏိုင္ငံအတြက္ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားစြာျဖစ္ထြန္္းေစမည္ျဖစ္သလို ထိုသို႔လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို အျပည့္အဝလုပ္ေဆာင္ေစရန္ ျပည္သူမ်ားအေနႏွင့္ ေစာင့္ၾကည့္ထိန္းမတ္ေပးသင့္သည္ဟု ညႊန္းထားေၾကာင္း ယံုၾကည္မိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လက္ပံေတာင္းေတာင္စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မတီ၏ အၿပီးသတ္အစီရင္ခံစာကို သေဘာက်ပါသည္။

    တဖက္တြင္မူ မိမိခမည္းေတာ္ႀကီး ဦးတိကၡဥာဏ ခံစားေနရေသာဒုကၡေဝဒနာမ်ားကလည္း မ်က္ဝါးထင္ထင္ရိွေနဆဲပင္ျဖစ္သည္။ ထိုခံစားခ်က္မ်ား၊ ေဒါသမ်ား၊ မေက်နပ္မႈမ်ားကိုေမြးျမဴ၍ ေပါက္ကြဲေနပါကလည္း အက်ိဳးရိွမည္မဟုတ္ႏိုင္သျဖင့္ ခမည္းေတာ္ႀကီး ဦးတိကၡဥာဏ၏ က်န္းမာေရးလံုးဝေပ်ာက္ကင္းသြားသည္အထိ သက္ဆိုင္ရာတာဝန္ရိွသူမ်ားႏွင့္ မိမိတို႔မိသားစု ညိႇႏိႈင္းေဆြးေႏြးအေျဖရွာရန္လိုအပ္ေၾကာင္း သေဘာေပါက္မိပါသည္။

    ထို႔ေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ့္သေဘာဆႏၵသည္ ခမည္းေတာ္ ဦးတိကၡဥာဏအပါအဝင္ မီးေလာင္ဒဏ္ရာရသူမ်ား၏က်န္းမာေရးကို သက္ဆိုင္ရာေကာ္မတီက လံုးဝေပ်ာက္ကင္း၊ သက္သာသည္အထိ အျပည့္အဝတာဝန္ယူေစရန္ ညိႇႏိႈင္း၊ ေစာင့္ၾကည့္ေနမည္ျဖစ္သလို စီမံကိန္းႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ေကာ္မတီ၏လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္မႈအခ်က္အလက္မ်ားကိုလည္း တတ္အားသေရြ႕၊ လက္လွမ္းမီသေရြ႕ ေလ့လာေနမည္ျဖစ္ပါသည္။

    နိဂံုးခ်ဳပ္ဆိုရေသာ္ လက္ပံေတာင္းေတာင္စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မရွင္၏ အၿပီးသတ္အစီရင္ခံစာကို လံုးဝေထာက္ခံပါသည္။

    ေနသီဟ
    မတ္လ၊ (၁၆)ရက္၊ ၂၀၁၃
    စေနေန႔။



    0 0

    ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်းညီေနာင္ဆိုေသာ ပုံျပင္ကို (ဒုတိယတန္း ဖတ္စာအုပ္မွာ လို႔ထင္တယ္)  ျပဌာန္းခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားေဟာ ဇာတ္ေတာ္ေတြလာ နိပါတ္ေတာ္ ထဲက ၀တၳဳ တစ္ပုဒ္ ျဖစ္သည္ဟု ထင္ျမင္မိသည္။ ေလျပင္း မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္မႈေၾကာင့္ ထိုေက်းညီေနာင္ ႏွစ္ေကာင္ လြင့္ပါ သြားခဲ့ၿပီး လမ္းခြဲခဲ့ရသည္။ တစ္ေကာင္ေသာ ေက်းညီေနာင္က ရွင္ရေသ့ထံကို ေရာက္ၿပီး လိမၼာ ယဥ္ေက်းျဖစ္လာသကဲ့သို႔၊ အျခားေသာ တစ္ေကာင္က လူဆိုး သူခိုး၊ ဓါးျပေတြမ်ားထံ ေရာက္ၿပီး သူတို႔ဆီက အက်င့္ေတြ ကူးလာကာ အက်င့္ဆုိး၊
    စရိုက္ၾကမ္းေသာ ေက်းတစ္ေကာင္ ျဖစ္လာပုံကို ေရးသားေဖၚက်ဴးထားေသာ ပုံျပင္တစ္ပုဒ္ ျဖစ္ပါသည္။ ကေလးငယ္မ်ားကို လူလိမၼာႏွင့္ ေပါင္းျခင္း ေၾကာင့္ လူလိမၼာ ျဖစ္လာႏိုင္သကဲ့သို႔၊ လူဆိုးမ်ားနဲ႔ ေပါင္းမိလွ်င္ လူဆိုး သူခိုး ျဖစ္လာႏိုင္ပုံကို ဥပမာ သာဓက ေပးထားေသာ ပုံျပင္ေလး တစ္ပုဒ္ျဖစ္သည္။

    မိခင္တစ္ဦးက ေမြးေသာ ေက်းညီေနာင္သည္ အသြင္မတူေသာ ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ အေရာင္ ေျပာင္းသြားပုံကို တင္ျပထားေသာ ဇာတ္လမ္းေကာင္း ၀တၱဳေကာင္း တစ္ပုဒ္ဟုပင္ ေျပာရပါမည္။
    ေက်းညီေနာင္နဲ႔ တူေသာ လက္ေတြ႔ဘ၀ထဲက ျဖစ္ရပ္ေလးတခုကို တင္ျပခ်င္ပါသည္။ ၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္း တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းေတာ္ကို ေရာက္ခဲ့ေသာ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ဦးအေၾကာင္းျဖစ္သည္။ သဘာ၀ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ လြင့္ပါသြားခဲ့ျခင္း မဟုတ္ဘဲ၊ ျမန္မာ့ႏို္င္ငံေရး မုန္တို္င္းေၾကာင့္ လမ္းေၾကာင္းကြဲခဲ့ရေသာ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ဦးပင္ ျဖစ္သည္။
     ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ရန္ကုန္ တကၠသုိလ္တြင္ ဘြဲ႔လြန္တက္ေနေသာ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ဦးသည္ ဒီဇဘၤာ (၆) ရက္ေန႔ အေရးအခင္းအၿပီး လမ္းကြဲသြားခဲ့ရသည္။ တစ္ဦးေသာ သူငယ္ခ်င္းက သူယုံၾကည္ေသာ ႏိုင္ငံေရးပန္းတိုင္ကို ေရာက္ဖို႔၊ လူထုတစ္ရပ္လုံးေကာင္းစားမည့္ ႏိုင္ငံေရး စနစ္မ်ိဳးကို ေဖၚေဆာင္ဖို႔ ေအးခ်မ္းေသာ တကၠသိုလ္ရိပ္ၿမဳံမွ ေရာဂါဘယ ထူေျပာေသာ နယ္စပ္ ေဒသကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။
    တစ္ဦးေသာ သူငယ္ခ်င္းက ႏိုင္ငံေရးစနစ္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ သူနဲ႔မဆိုင္။ သူမွန္းထားေသာ ပါရဂူဘြဲ႔ရဖို႔၊ သူ႔မိသားစုေကာင္းစားဖို႔ကသာ ပဓါနဟု ဆုံးျဖတ္ရင္း တကၠသုိလ္နယ္ေျမမွာ ပညာသင္ကာ အစိုးရ ပညာဆုႏွင့္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားတကၠသိုလ္တစ္ခုမွ ပါရဂူဘြဲ႔ ရရွိခဲ့ျပန္သည္။ အစိုး၏ သတ္မွတ္ခ်က္ျဖစ္ ေသာ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ကင္းရွင္းေၾကာင္း ေထာက္ခံမည့္လူ၊ ပါေမာကၡမ်ား၏ ေထာက္ခံခ်က္ႏွင့္ အစိုးရ ပညာသင္ဆုကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ရရွိခဲ့သူ ျဖစ္သည္။
    ထူးဆန္း တိုက္ဆိုင္စြာပင္ အဆိုပါ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ဦးသည္ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ပရ၀ုဏ္ထဲ၌ ျပန္လည္ ဆုံဆည္းခဲ့ၾကသည္။ ထူးဆန္းသည္မွာကား တစ္ဦးက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကိစၥႏွင့္ ျမန္မာျပည္ထဲ ေရာက္ေနခိုက္ အေမရိကန္ သမၼတ အုိဘာမား မိန္႔ခြန္းေျပာမည္ကို တက္ေရာက္ နားေထာင္ရန္ သံရုံး၏ ဖိတ္ၾကားခ်က္ေၾကာင့္ ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္ ခမ္းမကို ေရာက္လာစဥ္၊ သူငယ္ခ်င္း ကထိကလည္း အုိဘားမား မိန္႔ခြန္း နားေထာင္ဖို႔ လာေရာက္ခိုက္ ေတြ႔ဆုံၾကျခင္း ျဖစ္သည္။  အေရာင္မတူေသာ  မိတ္ေဆြ ႏွစ္ဦး ဆုံေတြ႔မႈက စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းလွသည္။ တစ္ဦးက ယုံၾကည္ခ်က္ႏွင့္ ေတာခိုေက်ာင္းသား၊ သူပုန္ ျဖစ္ခဲ့သူ၊ တစ္ဦးက အစိုးရ ပညာသင္ဆုႏွင့္ ေဒါက္တာဘြဲ႔ရၿပီး တကၠသိုလ္ထဲမွာ ကထိက ျဖစ္ေနသူ။ ကုိယ္ပုိင္ကား၊ ကိုယ္ပိုင္တိုက္ခန္းကို ပုိင္ဆိုင္သူ ျဖစ္ေနသည္။ သူပုန္ေက်ာင္းသားေဟာင္းမွာကား တည္းခိုစရာ အိမ္မရွိ၊ တကၠစီကိုပင္ အႏိုင္ႏိုင္ငွားစီးရသူ။
    မေတြ႔တာ ၾကာၿပီ ျဖစ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ဦးသည္ ဦးခ်စ္ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ဖက္ကို ေျခဦး လွည့္ရင္း ေရွးေဟာင္း ေႏွာင္းျဖစ္ေတြကို ေျပာျဖစ္ၾကသည္။ အိမ္ေထာင္ေရး၊ စီးပြားေရး အေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ၾကသည္။ ေဒါက္တာႀကီးက သူလုပ္ေနေသာ က်ဴရွင္အေၾကာင္း ေဘာ္ဒါ ေဆာင္အေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ သူ၏ တစ္ႏွစ္၀င္ေငြမွာ သိန္းရာေက်ာ္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ ဤသို႔ လုပ္ႏုိင္သည့္အခ်ိ္န္ လုပ္ထားမွ ႀကီးလာလွ်င္ ထမင္းနပ္မွန္မွာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ ဘယ္ပညာရပ္ စာတမ္းကိုမွ မေရးျဖစ္ေၾကာင္းကို ပြင့္လင္းစြာ ေျပာျပသြားၿပီး ေနာက္ေနာင္ စာတမ္းေတြ ေရးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားမည္ဟုလည္း ေျပာေသးသည္။
    သူပုန္ ေက်ာင္းသားေဟာင္းကေတာ့ သူေနတာ ဒုကၡသည္ စခန္း၊ ဒုကၡသည္စခန္းက ရသည့္ ရိကၡာကို မွီခိုေနသူျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိသားစုရပ္တည္ေရးအတြက္ စာေပ၊ ေဆာင္းပါးေတြေရးရင္း၊ ဘာသာေတြ ျပန္ရင္း ရတဲ့ပိုက္ဆံနဲ႔ ရပ္တည္ေနရေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ သူမေတာက္တေခါက္ တတ္ထားေသာပညာ ၊ လက္ေတြ႔ လူ႔ဘ၀ထဲက ရလာေသာ အသိေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္ၿပီး ေဆာင္းပါး ေပါင္း  ႏွစ္ရာေက်ာ္ေရးၿပီးၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာျပရွာသည္။ မိတ္ေဆြႏွစ္ဦး ေတြ႔ဆုံမႈက ေမွ်ာ္မွန္း ထားသည္ထက္ အခ်ိန္ေတြ ၾကာခဲ့သည္။ ေက်ာင္းသားဘ၀ အေၾကာင္းကို လြမ္းလြမ္းဆြတ္ဆြတ္ ေျပာျဖစ္ၾက၊ ေက်ာင္းေဆာင္ေနခဲ့စဥ္က ဘ၀ေတြကို လြမ္းလြမ္းဆြတ္ဆြတ္ ေျပာျဖစ္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ အရပ္ထဲမွာ သူတို႔ႏွစ္ဦးအား သတ္မွတ္ပုံက ကြာျခားလွသည္။
    ေတာတြင္းျပန္ သူပုန္ေက်ာင္းသားကိုေတာ့ အရပ္ထဲက လူရာသိပ္ မသြင္းခ်င္ၾက။ သူဘာပဲ လုပ္ခဲ့လုပ္ခဲ့ လက္ရွိဘ၀မွာ သူပိုင္ဆိုင္တာ ဘာမွမရွိ။ သူပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ စြန္႔လြတ္မႈ၊ အနစ္နာခံမႈ ၊ ရုိးသားမႈဆိုသည္မွာ သာမန္အရပ္သူေတြအတြက္ နားမလည္ႏိုင္။ သူ႔မွာ ကားမရွိ၊ အိမ္မရွိ၊ ပိုက္ဆံမရွိ။ အာဏာရွိသူ အေပါင္းအသင္းမရွိ။ သူ႔ကို ဆရာေခၚမည္သူမရွိ။ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္မွာ အတူမထိုင္လိုေသာ မိတ္ေဆြေတြက တပုံတပင္။ ပိုက္ဆံရွင္းခိုင္းမွာ စိုးလို႔ပင္ဟု ေျပာရမည္ ထင္သည္။
    ကထိက ေဒါက္တာကို ေတြ႔တဲ့သူတိုင္းက ဆရာႀကီးတမ်ိဳး၊ ေဒါက္တာတဖုံ ေခၚမည့္သူက တပုံတပင္။ သူ႔မွာ ပိုက္ဆံရွိသည္၊ ကားရွိသည္၊ အာဏာရွိသူ မိတ္ေဆြရွိသည္။ ဂုဏ္ရွိသည္၊ အရပ္တကာတို႔၏ သာေရးနာေရး အလွဴေငြတြင္ ေရွ႕တန္းမွ ဦးေဆာင္ေနသူ။ တကၠသိုလ္ ပရ၀ုဏ္ ေက်ာင္းသားစာရင္းဌာနမွ လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ စာေရးမကလည္း သူ႔ကို တေလးတစားပင္ ဆရာႀကီးဟုပင္ ေခၚသည္။ အေ၀းသင္ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ လိပ္စာနဲ႔ ဖုန္းနံပါတ္ကို ရွာေပးေသာ စာေရးမေလးသည္လည္း ထိုကထိကႀကီးနဲ႔ ေ၀စုတည့္ေနၾကသည္။ ထိုစာေရးမ ရွာေပးေသာ အေ၀းသင္တက္မည့္ ေက်ာင္းသား ေထာင္ဂဏန္း၏ လိပ္စာနဲ႔ ဖုန္းနံပါတ္သည္ သူ၏ရတနာသိုက္ပင္ ျဖစ္သည္။ ထိုကထိကႀကီးသည္ ပါေမာကၡ ဌာနမွဴးႏွင့္ လည္း တည့္သည္။ အခါအားေလ်ာ္စြာ သီတင္းကြၽတ္၊ ႏွစ္ဆန္းရက္မ်ားတြင္ လက္ေဆာင္ အထုပ္ေသး၊ အထုပ္ႀကီးမ်ားျဖင့္ ဦးခိုက္တတ္သည့္ အတြက္ သေဘာက်ခံရသူ ျဖစ္ျပန္သည္။ အဆင့္ျမင့္ပညာ ဦးစီးဌာနတြင္လည္း သူ႔၏နာမည္က ေမႊးသည္။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွ ျပန္လာ ကတည္းက မည့္သည့္အခါမွ် နယ္ေ၀းကို ေျပာင္းျခင္းမခံရေသာသူ ျဖစ္ေနျပန္သည္။
    ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႔အစည္း၏ ပစၥခတ္ စံသတ္မွတ္မႈတြင္ ေရွးေဟာင္း ေက်းညီေနာင္ပုံျပင္သည္ ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္ကုန္ၿပီဟု ယူဆရသည္။ မိဘတိုင္းသည္လည္း သားသမီးမ်ား၏ အလုပ္အကိုင္တြင္ ၀င္ေငြေကာင္းေသာ၊ ေအာက္ဆိုက္ေကာင္းေသာ ဌာနမ်ားကိုသာ သေဘာက်တတ္ၾကသည္။ လာတ္စားသည္၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပ်က္စီးသည္ကိုပင္ ပ်က္စီးသည္ဟု မျမင္ေတာ့။ အမ်ား မိုးခါးေရေသာက္လ်င္ မိုးခါးေရ ေသာက္တတ္ရမည္။ မိုးခါးေရ၏ ခ်ိဳၿမိန္သည့္ အရသာကို ခံစားတတ္ရမည္။
    ထိုမိတ္ေဆြႏွစ္ဦးသည္ အသက္ငယ္ရြယ္စဥ္ အခါက ျပဌာန္းစာအုပ္ပါ ေက်းညီေနာင္ ပုံုျပင္ကို အတူတူသင္ယူခဲ့ေသာ မိတ္ဟာင္း၊ ေဆြေဟာင္း၊ သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ ေလာက သမုတၱိ သစၥာတရားသည္ ကာလနဲ႔ အခ်ိန္တို႔ကို လိုက္ကာ ေျပာင္းလဲေနသည္။ မည္သူသည္ ေက်းမိုက္နဲ႔တူေသာ၊ မည္သူက ေက်းလိမၼာ ျဖစ္သည္ကို ပစၥဳပၸန္ ျမန္မာ့လူ႔ေဘာင္၏ ဆုံျဖတ္မႈသည္ လက္ရွိ ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ အမွန္တရား၊ အရွိတရားမ်ားပင္ ျဖစ္ေနပါသေလာဟု ေတြးခ်င့္စရာပင္။

    http://maukkha.org/index.php/interview-maukkha/opinion-maukkha/3078-2013-03-15-11-24-52?fb_action_ids=434906769927551&fb_action_types=og.likes&fb_source=other_multiline&action_object_map={%22434906769927551%22%3A391889127585308}&action_type_map={%22434906769927551%22%3A%22og.likes%22}&action_ref_map=[] မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

    0 0




     အေျဖေပးထားေသာ သခ်ၤာတပုဒ္
    -ေရႊကူေမႏွင္း
    -၂၄.၃.၂၀၁၃


    ျပည္ေထာင္စု သမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္၊ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္ ၊ သတင္း ထုတ္ျပန္ခ်က္ အမွတ္ (၄/၂၀၁၃)၊ (၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၁၁ ရက္)


    အထက္ပါ သတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္ အျပည့္အစုံကို ၁၂- ၃- ၂၀၁၃ ေန႔ထုတ္ သတင္းစာတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ျခင္းကို ဖတ္႐ႈရသည္။ “အျပည့္အစုံ” သည္ ရွည္လ်ားလွ၏။ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ အေၾကာင္းအရာမ်ား “ပြေရာင္း”ၿပီး ထပ္ေနသည္။ လိုလည္း ေတြ႕ရ၏။ ၿခဳံ၍ၾကည့္ေသာအခါ “အေျဖေပးထားေသာ သခၤ်ာတပုဒ္ကို အေျဖမွန္ မရ ရေအာင္ တြက္ထားေသာနည္း” ဟု ျမင္ပါသည္။

    မ႑ိဳင္ ၃ ရပ္အား တည့္မတ္ေပးရမည္ ဆိုေသာ စတုတၳမ႑ိဳင္၏ တာ၀န္အရ အထက္ပါ အစီရင္ခံစာကို ေထာက္ျပရပါမည္။


    (၁) ေဒသခံ လူထုသည္ ေျမယာသိမ္းမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ ထိုက္သင့္သည့္ ေလ်ာ္ေၾကးေငြ မရရွိသျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ထိုက္သင့္ေသာ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း မရရွိျခင္းေၾကင့္ လည္းေကာင္း မေက် မနပ္ျဖစ္ကာ ဆႏၵျပမႈမ်ား စတင္ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

    ေျမယာသိမ္းဆည္းရာတြင္ သက္ဆိုင္ရာ ၀န္ထမ္းမ်ားက ပြင့္လင္းျမင္သာစြာ ရွင္းလင္းျပျခင္း မရွိခဲ့ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ားက သီးႏွံအတြက္ ေလ်ာ္ေၾကးသာ ေပးသည္ ထင္ျမင္ယူဆခဲ့ ပါသည္။ ထိုသို႔ ေလ်ာ္ေၾကးေပးရာတြင္လည္း ၀န္ထမ္းအခ်ိဳ႕က ေျပေျပလည္လည္ ေျပာဆိုဆက္ဆံမႈ မရွိျခင္းေၾကာင့္ ျပႆနာ ပိုမိုႀကီးထြားလာပါသည္။ ထိုအေျခအေန တြင္ ေဒသျပင္ပက အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကလည္း ေရာက္ရွိလာကာ ဆႏၵျပမႈမ်ား အရွိန္ျမင့္
    (၆) လက္ပံေတာင္း ေတာင္ၾကား ေတာရစႀကၤန္ေက်ာင္း ဟုေခၚေသာ ေျမေနရာႏွင့္ ၎အေပၚရွိ ေစတီ၊ သိမ္၊ ေက်ာင္း စေသာ ဗုဒၶ သာႆနိက အေဆာက္အအံု မ်ားသည္ လက္ပေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္းတြင္ အလယ္ဗဟို၌ တည္ရွိၿပီး သတၱဳသိုက္ တည္ရွိရာ အဓိကေနရာ ျဖစ္ေၾကာင္း …. လက္ရွိ အေနအထားအတိုင္း အျခားသင့္ေတာ္မည့္ ေနရာတခုခု သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ေပးသင့္ေၾကာင္း။ (အပိုဒ္ ၊ ၈၃ (ဂ) )

    သည္လိုဆိုလွ်င္ အကယ္၍ ေရႊတိဂံုေစတီႀကီး တည္ရွိရာ သိဂုတၱရေတာင္ေအာက္၌ စိန္တြင္းႀကီးရွိသည္ဟု ႏိုင္ငံျခား ကုမၸဏီမ်ားက လာေရာက္ တူးေဖၚခ်င္လွ်င္ ေရႊတိဂံုေစတီႀကီးကို ေရႊ႕ပစ္ၾကမွာလား။
    ……………………………………………………………………………………………….

    အထက္ပါ စာစုေလးကုိ ဖတ္ရႈျပီးေသာအခါ က်ေနာ္ မင္တက္မိ ေငးငုိင္သြားရသည္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတုိ႔၏ ရင္တြင္း  အဇၹ်တၱ သႏၲာန္ ၌ လယ္တီ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ႏွင့္  ျမတ္စြာဘုရားသခင္ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီး  ထပ္တူျပဳ ႏႈိင္းယွဥ္၍ ရနုိင္မည္ဆုိလွ်င္…. သိဂုတၱရေတာင္ ႏွင့္ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ႏႈိင္းယွဥ္သံုးသပ္ျခင္းအား အျငင္းပြားဖုိ႔ လုိမည္ မဟုတ္ဟုသာ ဆုိခ်င္ပါေတာ့သည္။ စဥ္းစား ၾကည့္ၾကပါကုန္…။
    ဆရာမၾကီး ေတြးေတာဆင္ျခင္နုိင္ဖုိ႔ သာဓက အနည္းငယ္ ေဖာ္ျပလုိပါသည္။

    သာသနာ့ အေမြ အမွန္တကယ္ ကိန္းဝပ္စံပါယ္ေတာ္မူေသာ သာသနာ့ ေအာင္ေျမ အစစ္အမွန္ျဖစ္ပါက မည္သုိ႔ေသာ ပုထုဇဥ္ကမွ ဖ်က္ဆီးေပ်ာက္ကြယ္ေစျခင္း မျပဳနုိင္ပါ။ ျမန္မာနုိင္ငံမွာ ငလ်င္ ႏွစ္ၾကိမ္ ေရွ႕ဆင့္ ေနာက္ဆင့္ လႈပ္ခတ္ခဲ့မႈေၾကာင့္ ပထမ အၾကိမ္မွာ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္၏ ထီးေတာ္ျမတ္္ တိမ္းေစာင္း သြားခဲ့ျပီး ေနာက္တၾကိမ္ အလႈပ္တြင္ အလုိအေလ်ာက္ ျပန္လည္တည့္မတ္သြားရသည့္ ျဖစ္ရပ္မွာ ဒ႑ာရီလာ ယံုတမ္း စကားမဟုတ္ပါ။ လြတ္ေလပ္ေရးရျပီး ေခတ္မွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါသည္။ သြားေလသူ အာဏာရွင္ၾကီး ဦးေနဝင္း လက္ထက္ဟု မွတ္သားဖူးပါသည္။
    သာသနာ မကြယ္ေပ်ာက္ေအာင္ႏွင့္ တည့္တံ့ခုိင္ျမဲ ပ်ံ႕ပြားေအာင္ အဓိက ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္သည္မွာလည္း သာသနာ့အာဇာနည္ အရိယာ အရွင္ သူေတာ္စင္ျမတ္မ်ားသာ ျဖစ္ေၾကာင္း အျငင္းပြားဖြယ္ မရွိပါ။


    တဖန္ ကမၻာသိ အထင္အရွား ျဖစ္ေသာ အမ်ဳိးသားယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္တည္ရွိရာအရပ္ကုိ္ ေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ျခင္း ျဖစ္ပါကလည္း ျမန္မာတမ်ဳိးသားလံုး ေခါင္းငံု႔ခံေနမည္ မဟုတ္ပါ။ သိဂုတၱရေတာင္ မေျပာႏွင့္ မႏၱေလးေတာင္ကုိပင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ဖုိ႔ စဥ္းစားၾကည့္ပါအံုး။ ျမစ္ဆံု ကိစၥ ေအာင္ပဲြခံတာ ထုိအခ်က္ေၾကာင့္ ဟု ယူဆပါသည္။

    လက္ပံေတာင္းအေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဆံုးရႈံးနစ္မႈႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရေသာ ေဒသခံ ျပည္သူလူထု ေတာင္းဆုိ ဆႏၵျပၾကတာကုိ စာနာမႈ အျပည့္ျဖင့္ ေထာက္ခံပါသည္။ ထုိကိစၥအတြက္ အစုိးရႏွင့္ သက္ဆုိင္ရာ ကုမၸဏီမ်ားက ေဒသခံ လူထု စိတ္ေက်နပ္မႈ ရွိသည္အထိ ညွိႏႈိင္း ျဖည့္ဆည္းေဆာင္ရြက္ ေပးရမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။


    သုိ႔ေသာ္ ထုိအေရးတြင္ လူထုအေပၚ အေတာ္အတန္ ၾသဇာ ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္တဦးက မေလ်ာ္မကန္ ဥပမာျပဳ အသံုးမ်ားျဖင့္ ေရးသားေဖာ္ျပေနျခင္းမွာ အလြန္တရာ ရုပ္ဆုိးလြန္းလွသည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။


    ေနမင္းသူ
    ၂၅-၀၃-၂၀၁၃

    0 0




    by Thanda Win (Notes) on Monday, September 10, 2012 at 5:58pm


    ႏိုင္ငံတခု ျပန္လည္ထူေထာင္ရာတြင္ လုိအပ္ေသာ လူ ၃ မ်ဳိးရွိသည္္။
    Shakers --- ခရာမွဳတ္ၾကသူမ်ား။ အိပ္ေပ်ာ္ေနသူ၊ အိပ္မက္မက္ေနသူ၊ အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနသူမ်ားကို လွဳပ္ႏွဴိးၾကသူမ်ား။
    Movers --- တြန္းတင္ၾကသူမ်ား။ အိပ္ခ်င္မူးတူးမ်က္လံုးဖြင့္လာသူမ်ားကို ဆြဲထူဖို႔ၾကိဳးစားၾကသူမ်ား။
    Doers --- ျပန္လည္တည္ေဆာက္ၾကသူမ်ား။ အိပ္ရာမွႏိုးလာသူမ်ားကို မတ္တတ္ရပ္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္သူမ်ား။

    ကြ်န္မတို႔ ဘယ္အထဲမွာ ပါ ပါ သလဲ။
              2011 ေနာက္ပိုင္းမွာသတင္းေတြဖတ္ရတာ ေန႔စဥ္လိုလို အဆန္းတၾကယ္။ အသစ္အသစ္သို႔ ေျပာင္းၾကမည္ဆိုေတာ့ စနစ္ေဟာင္းမွာကပ္တြယ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိးစံု အစမ္းသပ္ခံၾကရတာ သင္ခန္းစာယူစရာေကာင္းသလို သံေ၀ဂ ရစရာလည္း ေကာင္းမွေကာင္း။
                        ပထမဆံုး ပစ္ကြင္းကေတာ့ လူေတြအားလံုးလက္တည့္စမ္းခ်င္လို႔ ေသြးၾကြေနတုန္းမွာ ကားကားၾကီးေပၚလာတဲ့ ဆရာ၀န္၊ေဆးေလာကအဖြဲ႔ပါပဲ။ ပထမဆံုး ဘာလို႔ ျဖစ္ရသလဲဆိုေတာ့ အမ်ားျပည္သူၾကားထဲမွာ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ထြက္ေနလို႔ေပါ့။ ေခတ္ေဟာင္းစနစ္ေဟာင္း ပညာေရးရဲ့ အေကာင္းဆံုးအသီးအပြင့္မ်ားကို ရယူခံစားခဲ့တဲ့ အုပ္စုဟာ အာဏာရွင္စနစ္ကားလိပ္အေဟာင္းၾကီးခ်ျပီး ဒီမိုကေရစီကားလိပ္အသစ္တင္ခ်ိန္မွာ စင္ေပၚမွာ အကာအကြယ္မဲ့ ဘြားဘြားၾကီးေပၚလာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ခဲနဲ႔အေပါက္ခံရေပတာပ။ ဟိုဆရာ၀န္ကိုအေရးယူလိုက္ျပန္ျပီ၊ ဒီေဆးခန္းကို ဒဏ္ခတ္လိုက္ျပန္ျပီနဲ႔ မၾကားခ်င္အဆံုးပါပဲ။ လူနာမ်ားနဲ႔ ဂ်ာနယ္မ်ားက Shake လုပ္လို႔ အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖစ္ေနတဲ့ ဆရာ၀န္အုပ္စု ဘက္ကလဲ အသံျပန္ၾကားရပါတယ္။ အလုပ္ပင္ပန္းတယ္၊ လခ မေလာက္ဘူး၊ အထူးကုျဖစ္ခ်င္တယ္။ အလုပ္မရဘူး၊ ေဆးေက်ာင္းစရိတ္ၾကီးသတဲ့။ ဒါနဲ႔ ၀န္ၾကီးေခါင္းတက္ေဆာင့္ပါေရာ။ ဘတ္ဂ်က္ ၄%သာရတယ္ဆိုပဲ။ လႊတ္ေတာ္ထဲက အမတ္မင္းမ်ားကလဲ အံ့ဖြယ္သုတပါပဲ။ ဟိုနားမွာ ေဆးရုံကေလးေဆာက္ေပးမလား၊ ဒီနားကေဆးရုံမွာ ဆရာ၀န္မွန္မွန္မလာလို႔ ေျပာေပးမလားနဲ႔၊ ေဖေဖ မုန္႔၀ယ္ေပးပါလို႔ ပူဆာေနက်ထင္ပါရဲ့။ ေဖေဖၾကီး မုန္႔၀ယ္ေကြ်းစရာ ပိုက္ဆံကိုေတာ့ ေတာင္းမေပးတတ္ၾကရွာေပဘူး။ က်န္းမာေရးက ၄%သာရျပီး ကာကြယ္ေရးက ဘာေၾကာင့္ ၅၀%ျဖစ္ရသလဲလို႔ မေမးခ်င္တာလား၊ မေမးတတ္တာလား၊ မေမးရဲတာလား၊ အေျဖသိျပီးသားမို႔လား၊ အေျဖမရွိလို႔လား၊ လားေပါင္းမ်ားစြာရဲ့အဆံုးမွာ ေဆးေလာကအေၾကာင္း အသံေတြတိတ္သြားပါေလေရာ။ ျပသနာေတြျငိမ္းသြားလို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္၀င္စားစရာအာရုံေတြက တျခားဖက္လွည့္သြားလို႔သာပါပဲ။
                       ရထားတဲ့ ၅၀% နဲ႔ လိုက္ဖက္ညီေအာင္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ၾကီး တိုးတက္ထြန္းကားေနသလား ဆိုေတာ့လဲ ----------။ သမၼတၾကီးကေတာ့ေျပာပါတယ္။ က်ပ္ သန္းေပါင္း ၆၀၀၀ အကုန္အက်ခံျပဳျပင္ ေပမယ့္လည္း လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားထုတ္လုပ္မွဳကေတာ့ အရင္အတိုင္းပဲ တဲ့။ ဥပမာေပးျပီး အလိမၼာနဲ႔ ဆိုတာလားေတာ့ မသိ။ Shake လုပ္ဖို႔အတြက္ စေတးခဲ့ရတဲ့လူနာေတြ၊ အေထာင္းခံခဲ့ရတဲ့ဆရာ၀န္ေတြ၊ ေဆးကုသေရးမွာ လံုး၀ပ်က္စီးသြားတဲ့ ယံုၾကည္အားကိုးမွဳ။ ရင္းလိုက္ရတဲ့ တန္ဖိုးေတြေပၚမွာ အရွဴံးေပၚသြားလိုက္တာ။ ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္အတြင္းက လႊတ္ေတာ္တြင္းေဆြးေႏြးပြဲမ်ားမွာေတာင္ က်န္းမာေရးက႑ Move အဆင့္ကို ေရာက္မလာ။ အခုအထိ ဘယ္ႏိုင္ငံရဲ့ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မွဳစနစ္ကို အတုခိုးရမွန္း မသိရွာေပဘူး။ စု တု ျပဳ ဆိုေတာ့ကာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ကေတာ့ အိပ္မက္သာဆက္မက္ၾကဦးစို႔ရဲ့။
              ဒုတိယအုပ္စုကေတာ့ စြမ္းအင္အဖြဲ႔ပါ။ ပိုလြန္းလို႔ ေရာင္းသူၾကီးကိုေတာ့ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ အနားေပးလိုက္ပါျပီ။ သူ႔ခမ်ာလည္း ခို္င္းလို႔သာလူၾကမ္းလုပ္ရရွာတာေနမွာပါ။ ေရြးခြင့္သာရွိရင္ေတာ့ လူတိုင္းေက်ာ္ဟိန္းလုပ္ခ်င္ၾကမွာပါပဲ။ မ်က္ႏွာမရ ေျခေထာက္ရသြားတာ သနားစရာ။ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္း ခုခ်က္ခ်င္းရပ္ လို႔ ၀ိုင္းေအာ္တာနဲ႔ ရပ္သြားလိုက္တာ။ လူေတြလဲ ေပ်ာ္မွေပ်ာ္။ တခါမွ မစားဖူးတဲ့ ဖြဲႏုမုန္႔ကေလးဆိုေတာ့ ခ်ဳိမွ ခ်ဳိပဲ။ တကယ္တမ္း တိုင္းျပည္ဖြံ့ျဖိဳးေရးအတြက္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ေနတဲ့ စြမ္းအင္ကိစၥေျပလည္ျပီလားဆိုေတာ့ -----------။ ဖေယာင္းတိုင္နဲ႔ ေနၾကပါလို႔ အၾကံေပးသူၾကီးလဲ အခုေတာ့ တိတ္တိတ္ေန ေထာင္တန္ဆိုတာ သိသြားျပီ။ ေျပာျပီးျပီေလ။ သန္း ၆၀၀၀ သံုးေပမယ့္ ထူးပါဘူးဆို။ ဘာလို႔မထူးလဲဆိုတာ ယဥ္ေက်းေအာင္ေျပာရင္ေတာ့ သိန္း ၆၀ တန္ေလာက္ကို သန္း ၆၀၀၀ ေပး၀ယ္ထားမိလို႔ပါ။ ပိုက္ဆံေတြကို ျခကိုက္သြားတာေလ။ အိႏၵိယ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္က ေျပာဖူးသတဲ့။ ကြ်န္ေတာ္ျဖင့္ ရွက္လြန္းလို႔ မ်က္ႏွာကို ဖြက္ထားရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ ျခအစားဆံုးႏိုင္ငံမ်ားစာရင္းမွာ ပါေနလို႔တဲ့။ (မသိလို႔ ေမးၾကည့္ဦးမယ္။ ဖြတ္ေတြဟာ ဦးေခါင္းကို အျမီးေအာက္မွာ၀ွက္ထားတတ္တယ္လို႔ ၾကားဖူးတာ ဟုတ္လားဟင္။)
                      ေလသူရဲေကာင္းတဦးကေတာ့ အၾကံေပးတယ္။ အိုဘားမား အဖိုးတို႔ဇာတိ ကင္ညာႏိုင္ငံကို အတုယူျပီး အေမရိကန္ GE ကုမၸဏီကို ေခၚလိုက္ပါတဲ့။ တႏိုင္ငံလံုး မီးလင္းသြားမယ္ဆိုပဲ။ ၾကားရတာနဲ႔တင္ အားရွိစရာ။ သမၼတၾကီးရယ္ ဒီလထဲမွာ အေမရိကားသြားလည္ရင္းနဲ႔ GE ရဲ့ CEO ကို ေခၚခဲ့ပါလားဟင္။ ေလယာဥ္ပ်ံခ တေယာက္ တက်ပ္ထည့္ဆို ထည့္ပါ့မယ္။ ရြာငယ္ဇနပုဒ္ မီးကေလးမွိတ္တုတ္ ဆိုတာၾကီးကို သမၼတၾကီးလက္ထက္မွာ Correction pen အၾကီးၾကီးနဲ႔ ဖ်က္ခဲ့ေပးပါ။ တသက္လံုးေက်းဇူးမေမ့ပါဘူး။
              တတိယအုပ္စုကေတာ့ အေကာက္ခြန္အဖြဲ႔ပါ။ Supercustom ကားေတြ တရားမ၀င္ခိုးသြင္းတဲ့ကိစၥ။ ျမန္မာႏိုင္ငံစက္မွဳဇုန္က Supercustom ကားေတြထုတ္လုပ္ႏို္င္သတဲ့။ ဂုဏ္ယူစရာၾကီး။ ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံခ်င္လြန္းလို႔ ေရာက္လာမယ့္ ဂ်ပန္ေတြကိုေခၚျပၾကည့္ရင္ အံ့ၾသလြန္းလို႔ ပါးစပ္အေဟာင္းသား ျဖစ္သြားမွာပဲ။ မယံုုဘဲနဲ႔ ယံုခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ယာယီမွတ္ပံုတင္ထုတ္ေပးတဲ့ ကညန ကလဲတႏြယ္ငင္ တစင္ပါ။ ငထြားခါးနာရသူေတြကေတာ့ လက္၀ယ္ပိုက္မိသြားတဲ့ ပိုင္ရွင္မ်ားပါပဲ။ ဒဏ္ေၾကးတနင့္တပိုးေဆာင္ရ။ အေကာက္ခြန္၀န္ထမ္းေတြကေတာ့ နာမည္ပ်က္နဲ႔ အလုပ္ေျပာင္းၾကရ။ စက္မွဳဇုန္ကားထုတ္လုပ္ေရးေတြ ကေတာ့ ခပ္တည္တည္ပဲ။ ေနာက္ကြယ္က အေကာင္ၾကီးၾကီးမ်ားကေတာ့ ဘယ္ေနရာေခြေနမွန္း မသိရျပန္ပါဘူး။ ထိပ္ဆံုးက တာ၀န္ယူခဲ့တဲ့ ၀န္ၾကီးေဟာင္းမ်ားကလည္း တျခားတေနရာမွာ တျခား၀န္ၾကီးျပန္ျဖစ္လို႔။ အခ်ိန္တန္လို႔ စိတ္၀င္စားမွဳေတြ ေနရာေရႊ့သြားျပန္ေတာ့ Shake လုပ္ခဲ့ရတဲ့ အရင္းအႏွီးေတြ ေျမာင္းထဲေရာက္ျပန္ေရာ။ ကားပြဲစားအကိုၾကီးတေယာက္ကေတာ့ ေျပာပါတယ္။ ပြင့္လင္းျမင္သာမွဳရွိိဖို႔ ေနာက္ ၂ ႏွစ္ေစာင့္ပါ တဲ့။ ၂၀၁၅ ကို ေမွ်ာ္တာ သူတေယာက္ထဲမဟုတ္ရွာဘူးပဲ။ ေနာက္ ၂ ႏွစ္ဆိုတာေသခ်ာရင္ ႏွစ္ ၂၀ ေစာင့္ခဲ့ရတာကို ေမ့ပစ္ႏို္င္ပါတယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ဘ၀တူေတြပဲေလ။
              ေနာက္တစုကေတာ့ လူ၀င္မွဳၾကီးၾကပ္ေရး ( လ၀က)ပဲ။ လ၀က ဟာ လာဘ္စားလို႔ ရတဲ့အဖြဲ႔အစည္းမဟုတ္ပါဘူး တဲ့။ ေျပာတဲ့၀န္ၾကီး ဦးခင္ရီကို အိမ္က ကေလးမရဲ့ မွတ္ပံုတင္သြားျပရမယ္။ ကေလးမေလးက ၀ လူမ်ဳိး၊ လားရွဴိးက။ ရန္ကုန္ကို ၈ ႏွစ္သမီးထဲက ေရာက္ေနတာမို႔ ႏိုင္ငံသားကဒ္လုပ္ဖို႔ လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ ႏွစ္က ေငြ ၃ ေသာင္းေပးရတယ္။ သူ႔ နာမည္နဲ႔ ဓါတ္ပံုကလြဲရင္ အားလံုးအတု။ ျပည္သူ႔ေခတ္ဂ်ာနယ္ထဲမွာလည္း ျမန္မာျပည္မွာ ၇ ႏွစ္ေနသြားတဲ့ စကၤာပူႏို္င္ငံသားက ျမန္မာမွတ္ပံုတင္ရွိေနသတဲ့။ ဦးခင္ရီ တေယာက္ တိတ္တိတ္ေနတာ ေထာင္တန္တယ္ဆိုတာ မသိရွာေသးဘူး။ ေလွကေလးထဲကေန ေလွၾကီးထဲကိုကူးတဲ့ အမတ္မင္းက ႏိုင္ငံသားကဒ္ စီစစ္ေရးေတြလုပ္ဖို႔ အဆိုတင္ျပန္ေတာ့ ပုလင္းတူဗူးဆို႔မ်ားက ကန္႔ကြက္မဲေပးၾကျပန္ေရာ။ မျငိမ္မသက္ျဖစ္ေနတုန္းမို႔ မလုပ္သင့္ပါဘူးတဲ့။ ျငိမ္သက္ျပန္ေတာ့လည္း အျဖဴကဒ္ေတြ စက္နဲ႔လွည့္ထုတ္ဦးမွာလားဟင္။၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ မဲလိမ္၊မဲခိုး၊ မဲညစ္မ်ားနဲ႔ ဆက္စပ္ေနျပန္တယ္ဆိုေတာ့လည္း ရာဇပလႅင္ျမဲဖို႔အေရး တို႔အေရးလို႔ဆိုရမွာေပါ့။
                       ေနာက္ဆံုးေတာ့ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ားကို ေက်နပ္ေလာက္ေအာင္ မႏွစ္သိမ့္ႏိုင၊္ လံုျခံဳေရးကို တာ၀န္မခံႏို္င္တဲ့အမွဳနဲ႔ ဆုပ္လည္းစူး၊ စားလည္းရူး။ ဘဂၤါလီမ်ားကို ဒုကၡသည္စခန္းၾကီးနဲ႔ လူျမင္သူျမင္ဆိုေတာ့ ရက္ရွည္လာတာနဲ႔အမွ် ႏိုင္ငံတကာက မုတ္ဆိတ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေခၚျပရတာအလုပ္ၾကီးတလုပ္။ လူ႔အခြင့္အေရးလို႔ေျပာေနၾကသူၾကီးေတြကို ေခၚသြားပါဆိုေတာ့လဲ ဟင့္အင္းတဲ့။ တိုင္းရင္းသားမို႔ နယ္ေျမရသင့္တယ္ဆိုသူမ်ားကိုေတာ့ OIC လူၾကီးမင္းနဲ႔သာ ထည့္ေပးလိုက္ပါ။ သူတို႔မွာ သဲကႏၱာရေျမပိုေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္။ ရာဇ၀င္သမိုင္းေၾကာင္းနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္းရာခ်ီတင္ေနတဲ့ အမုန္းေၾကြးကို ဘယ္လိုရွင္းမလဲ၊ ဘယ္ေတာ့ရွင္းမလဲ ဘယ္သူမွမသိ။ အခုုအထိ အေျဖမရွိ။ Shake လုပ္တုန္းမွာ ေပးလိုက္ရတဲ့ ေသြးေတြ၊ ေခြ်းေတြ၊ မ်က္ရည္ေတြ ဘယ္သူသုတ္ေပးမလဲ၊ အနာဂတ္ဘ၀မ်ားအတြက္ အာမခံခ်က္ ဘယ္မွာလဲ။
                          ရခိုင္မ်ဳိးခ်စ္ ဆရာ၀န္တေယာက္ကေတာ့ အၾကံေပးတယ္။ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ စက္ရုံ အလုပ္ရုံမ်ားနဲ႔ ဖြံ့ျဖိဳးတိုးတက္ျပီး ျမန္မာမ်ားေျပာင္းေရႊ႔ေနထိုင္ၾကရင္ လံုျခံဳေရးလဲေကာင္းလာမယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ့ ျမိဳ႔ျပစီမံကိန္းမ်ားမွာလည္း ဟန္ခ်က္ညီသြားမယ္။ ဘဂၤါလီမ်ားရဲ့ လူဦးေရတိုးႏွုန္းကို ကာကြယ္ျပီးသားလဲျဖစ္၊ နယ္ေျမေတာင္းဆိုမွဳကို ျငင္းဆန္ျပီးသားလဲ ျဖစ္သြားမယ္တဲ့။ ကဲ -- အေနာက္ဘက္တံခါး က်ဳိးပ်က္ျခင္းလို႔ အက်ယ္ၾကီးေအာ္ေနၾကတဲ့ ဆရာၾကီးမ်ား - မိသားစုလိုက္ေျပာင္းေနေပးၾကမလား။ သေဘာၤစီးလံုးငွားေပး မယ္ေလ။ ေနာက္တမ်ဳိးကို ေဇာက္ထိုးေတြ ေျပာၾကည့္ဦးမယ္။ ရခိုင္မွာ ဘဂၤါလီမွန္သမွ် ကေလးမေမြးရလို႔ ေပါက္ေဖာ္ၾကီးတို႔ထံုး ႏွလံုးမူလိုက္ရင္ေကာ။ တားေဆးေတြ ေရာင္းေကာင္းလို႔ NGO မတုတ္တုတ္တို႔ကေတာ့ ေက်းဇူးတင္မွာပဲ။ ဒါဆိုလဲ ဘဂၤါလီေတြ ရန္ကုန္ဆင္းေျပးေတာ့ ရခိုင္မွာ လူေလ်ာ့သြားမွာပဲ။ ဟုတ္ဘူးလား။ ( ေခါင္းကြဲခါေတာ့ နီးေနျပီ။)
              ေညာင္ျမစ္ေတြကို ဘယ္ေနရာတူးတူး ပုတ္သင္ဥေတြက ဘာလို႔ေပၚေပၚလာပါလိမ့္။ သိျပီ။ ပုတ္သင္က ေနရာတကာ ေလွ်ာက္ဥေနတာကိုး။ ဒါေတြအားလံုးဘာလို႔ျဖစ္၊ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမွဳမရွိလို႔ ျဖစ္တာလို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာျပီးျပီေလ။ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္း နည္းဥပေဒေတြက စာအုပ္ထဲမွာအျပည့္အစံု ရွိျပီးသား။ လူေတြေခါင္းထဲမွာ စိတ္ထဲမွာ ရင္ထဲမွာ မရွိတာ။ ေျပာျပီးလို႔ သိပ္မၾကာပါဘူး။ တရားဥပေဒဆိုတဲ့ ဟာၾကီး စမ္းသပ္ခံရပါေရာလား။ လႊတ္ေတာ္ေကာ္မတီမ်ားကို ျပည္ေထာင္စုအဆင့္မဟုတ္ေၾကာင္း မာေရေက်ာေရ ေျပာမိလို႔တဲ့။ အေျခခံဥပေဒ ခံုရုံးအဖြဲ႔ကို ေနရစ္ေတာ့ကြယ္ သြားေတာ့မယ္ တီးလံုးကေလးေတာင္ မတီးေပးလိုက္ရဘူး။ တရားစီရင္ေရးအာဏာကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္တာ ႏိုင္ငံဧ။္အနာဂတ္အတြက္ အႏၱရာယ္တဲ့။ လႊတ္ေတာ္ဟာ အေျခခံဥပေဒကို ခ်ဳိးေဖာက္ပါတယ္ဆိုပဲ။ ေကာင္းသားပဲ။ ၂၄ ႏွစ္လံုးလံုး ခါေတာ္မွီေရာက္လာတဲ့ စာအိတ္ဖြင့္ဖတ္ျပေပးတဲ့ အမိန္႔ဖတ္တရားသူၾကီးမ်ားႏွင့္ ၉၂% ေထာက္ခံထားတဲ့ ဥပေဒၾကီးကို ေျခနဲ႔ကန္လိုက္တဲ့ ေျခကန္ဥပေဒျပဳအာဏာရ လႊတ္ေတာ္အမတ္မင္းမ်ား။ ဘဲစား ဘဲေၾကပဲ။ သူေသ ငါရွင္ အျပိဳင္တိုက္ၾကတာ အက်င့္ပါေနၾကသူၾကီးမ်ား။ ( ဦးတင္္ထြတ္ကေတာ့ စစ္အေလ့အထ သူငယ္နာတဲ့။ ဒီတေယာက္ပဲ အဂတိကင္းကင္းျမင္တတ္ေသးတယ္။) Agree to disagree ဆိုတာကို ျပည္သူလူထုကို စံနမူနာျပဖို႔ေနေနသာသာ၊ ညိွႏွဳိင္းလိုက္ၾကပါလို႔ အတိုက္အခံမ်ားကေတာင္ ၀င္ေရာက္ျဖန္ေျဖေနတဲ့ၾကားက feel good လား၊ make good လား မကြဲျပားၾကသူမ်ား။ ဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သားပါလို႔ ေျပာတဲ့ ဥကၠဌၾကီးႏွင့္ အဖြဲ႔သားမ်ားကို ဒီမိုကေရစီဆိုတာ မ်ားတဲ့သူက နည္းတဲ့သူကို အင္အားသံုးတာ မဟုတ္တဲ့အေၾကာင္း ဘယ့္ႏွယ့္ရွင္းရပါ့။ ဦးသိန္းညႊန္႔ကေတာ့ ေရွ့ေနၾကီးပီပီ လွလွကေလးေျပာသြားပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီ အႏို္င္က်င့္ျခင္းမွ ကင္းေ၀းေအာင္ တဲ့။ ဟဟ။ ေနာက္ဆို ဒီမိုကေရစီ အာဏာရွင္ဆိုျပီး ေပၚလာခါနီးျပီလားမသိ။
                             လႊတ္ေတာ္ထဲထိုင္ျပီး အိပ္မက္မက္ေနတာ မႏိုးေသးတဲ့ အမတ္မင္းမ်ားကလည္း အားက်မခံေျပာပါတယ္။ ငါ တို႔က ျပည္သူေထာက္ခံလို႔ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္၊ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ အစစ္တဲ့။ မေက်နပ္ဖူးအခ်စ္ရယ္ တစ္ကျပန္စျပီး ျပည္လံုးကြ်တ္အေထြအေထြ ေရြးေကာက္ပြဲၾကီးလုပ္ၾကည့္ပါလားကြယ္။ မွန္ထဲၾကည့္ေျပာတာ ကိုယ္တုိင္ယံုၾကည္တယ္ဆိုရင္ေပါ့ေလ။  ျပည္သူမ်ားျဖစ္တဲ့ ပဥၥမ မ႑ိဳင္ရဲ့ အျမင္မွာေတာ့ ဒုတိယ မ႑ိဳင္နဲ႔ တတိယမ႑ိဳင္ ရွဴံးထြက္ပြဲစဥ္ၾကီးမွာ ေခါင္းခ်င္းျပိဳင္ေဆာင့္ၾကတာ ႏွစ္ဖက္စလံုး ဟက္တက္ကြဲျပီးေသြးစက္လက္နဲ႔ က်န္ခဲ့တယ္လို႔ပဲ နားလည္ပါတယ္။ Shake လုပ္လိုက္တာ လက္လြန္သြားလုိ႔ Move ေတာ့ လုပ္သြားတယ္။ ေရွ့ကိုေတာ့မဟုတ္ဘူး၊ တြင္းထဲကို။
    ဆက္ျပီးေတာ့သာ တူးၾကပါ။ ေဂၚျပားကေလးလိုရင္ ငွားပါ့မယ္။
              ေနာက္ဆံုးအဖြဲ႔ကေတာ့ အတိုက္အခံမ်ားလို႔ အမည္တပ္ထားတဲ့ အတိုင္းတိုင္းအျပည္ျပည္ အမ်ဳိးမ်ဳိးအျပားျပားေသာ အဖြဲ႔အစည္းပါပဲ။ ထိုင္းႏိုင္ငံတခုထဲမွာေတာင္ အဖြဲ႔ကြဲေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္ရွိပါသတဲ့။ ၃ ေယာက္ရွိရင္ ၄ ဖြဲ႔ကြဲတာ တို႔ျမန္မာပါ။ သူတို႔ရဲ့ ခံႏိုင္ရည္စြမ္းအားနဲ႔ အေျပာင္းအလဲမ်ားေပၚမွာ အလိုက္သင့္အလ်ားသင့္ လိုက္ပါႏို္င္ျခင္းရွိ မရွိ စမ္းသပ္ခံရမယ့္အခ်ိန္ပါပဲ။ တခ်ိန္က သူတို႔မရွိေအာင္ ေပ်ာက္သြားေအာင္ နည္းမ်ဳိးစံုဖံုးကြယ္ထားခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ အစိုးရသစ္ကိုယ္တိုင္က အားလံုးကို စင္ေပၚတင္ ေတ့ေပးလုိက္ပါျပီ။ ဒါဟာ အစိုးရရဲ့ အင္မတန္လွပတဲ့ ႏို္င္ငံေရးက်ားကြက္ျဖစ္ေၾကာင္း အတိအက်ေျပာသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါသာအမွန္ဆိုရင္ ကန္႔လန္႔ကာေနာက္ကြယ္က Master Brain ကို ခ်ီးက်ဳးပါတယ္။ ( ၂၀၁၀ မွာ ျမန္မာသံေတာ္ဆင့္ ဦးျမင့္ေရႊက စစ္အစိုးရသည္ Level game တခု မဖန္တီးႏိုင္သျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ႏိုင္ငံေရးအရ တေလွ်ာက္လံုးအျမတ္ထြက္ေနသည္ လို႔ ေရးထားပါတယ္။ ဦးတင္ထြတ္ရဲ့ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ ရွဴံးရျခင္း သံုးသပ္ခ်က္မွာလည္း ႏွစ္ ၂၀ အက်ဥ္းခံရမွဳအေပၚ ျပည္သူလူထုမွ ဂရုဏာသက္ျခင္းလို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ေနာက္ေၾကာင္းအမဲစက္မကင္းတဲ့ ျပည္ေတာ္ျပန္မ်ားအေနနဲ႔လည္း အစိုးရရဲ့ လက္၀ါးရုိက္ အာမခံခ်က္တခုမရွိပဲ ၀င္လာစရာအေၾကာင္းမရွိပါ။)
                           အခုေတာ့ Level Game တခုအျဖစ္ တိုက္ကြက္ေျပာင္းလုိက္ျပီမို႔ အတိုက္အခံအားလံုး စင္ေပၚမွာ လံုး၀ အကာအကြယ္မဲ့ ဟင္းလင္းၾကီးပါပဲ။ အစိုးရက ပြဲစီစဥ္သူ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးေကာ္မတီ ဥကၠဌ၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ဦးကိုကိုၾကီးက ကခ်င္ျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းေဒသ လူမဆန္မွဳမ်ားနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဘယ္သူ႔ဘက္ကပဲျဖစ္ျဖစ္ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေဖာ္ထုတ္ဖို႔လိုတယ္လို႔ ၂၀၁၂ မတ္လ အင္တာဗ်ဳးမွာ ေျပာထားတယ္။ ေျမာက္ပိုင္းအရုိးတြန္သံေတြကလည္း online ေပၚမွာေရာက္ေနတာ လေပါင္းမ်ားစြာရွိေနျပီ။ သမၼတၾကီးေခၚတယ္ဆိုလို႔ အေျပးကေလးျပန္လာသူမ်ား မေရာက္ခင္အမွီ အမွဳဖြင့္တရားစြဲသူကလည္း စြဲထားပါျပီ။ ျပည္တြင္းအတိုက္အခံမ်ားအေနနဲ႔ ကိုယ့္အသားကို လွီးၾကရပါေတာ့မယ္။ ျပည္သူမ်ားေရွ့မွာ တရားမွဳ မတရားမွဳဆိုတာကို ခြဲျပဖို႔အတြက္ ဆန္ရင္းနာနာ ဖြတ္ေကာင္းဖြတ္ရပါေတာ့မယ္။ ဦးကိုကိုၾကီးေျပာတဲ့ သိမ္ေမြ႔လွတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအႏုပညာကို နဖူးေတြ႔ ဒူးေတြ႔စေတြ႔ ပါျပီ။ ေရြးစရာလမ္းမရွိပါ။ ရာဇ၀တ္မွဳျဖစ္တာေၾကာင့္ Diversity Unity လဲလုပ္လို႔မရ။ ေငြအလြဲသံုးမွဳေတြ၊ ဘဂၤါလီအရွဴပ္ေတာ္ပံုေတြကလဲ တြဲလ်က္ပါေနပါေသးတယ္။ ျပည္ပမွာက်န္ရစ္သူမ်ားကလည္း ေနာက္တခါ သူတို႔အလွည့္လားလို႔ တုန္လွဳပ္စျပဳေနပါျပီ။ ဘယ္တုန္းက ဘယ္လုိအနစ္နာခံခဲ့တာ ဘာညာ ေျပာေနခ်င္ေသးသူမ်ားကိုေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာတဲ့စကားတခြန္း လက္ေဆာင္ပါးခ်င္ပါတယ္။ "This is not sacrifice. This is a choice." ႏိုင္ငံျခားအေထာက္အပ႔ံမ်ားကလည္း လံုး၀ျဖတ္ခ်ေတာ့မွာမို႔ သိပ္မၾကာခင္အတြင္းမွာ အမွန္စင္စစ္ ကိုယ္ခံအားေကာင္းသူမ်ားသာ က်န္ရစ္ေတာ့မယ့္ ၈၈ ေတာ္လွန္ေရးသမားအင္အားစုလို႔ ျမင္ပါတယ္။ ကံေကာင္းၾကပါေစ။
              ၂၀၁၂ မွာ အေကာင္းဆံုး Shakers ဆုကို ပူးတြဲခ်န္ပီယံအျဖစ္ ဆြတ္္ခူးသြားၾကသူမ်ားကေတာ့ ပုဂၢလိက ျပည္တြင္းမီဒီယာသမားမ်ား ႏွင့္ သမၼတၾကီးဦးသိန္းစိန္အစိုးရ ျဖစ္ပါတယ္။ မီဒီယာသမားမ်ားအေနျဖင့္ သူတို႔ရဲ့ ညီညြတ္မွဳ၊ စြမ္းေဆာင္မွဳ၊ ရဲရင့္မွဳမ်ားအျပင္ ၀ါရင့္မ်ားက လူသစ္မ်ားကို ေကာင္းစြာတြဲေခၚႏိုင္စြမ္း ေၾကာင့္ မီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္ဆိုတဲ့ လမ္းစကို ႏွစ္ ၅၀ အတြင္းမွာ ပထမဆံုး ျပန္လည္ျမင္ေတြ႔ၾကရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ Congratulation ပါ။ Movers အဆင့္မွာလည္း ဆထက္ထမ္းပိုး ေဆာင္ရြက္ႏို္င္ပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလိုက္ပါတယ္။
                         သမၼတၾကီးတို႔အဖြဲ႔ကေတာ့ အထူးေျပာဖို႔မလိုပါဘူး။ အမ်ားၾကိဳက္ထင္ရွားတဲ့ျပဳျပင္မွဳမ်ားနဲ႔  အကန္႔လိုက္လြတ္လပ္ခြင့္မ်ားကို ဖဲေတြတခ်ပ္ခ်င္းခ်ခင္းသလို အက်ဳိးရွိေအာင္သံုးသြားတာမို႔ အမွတ္ေတြ တရွိန္ထိုးတက္ေနတာက သက္ေသပါ။ တကမၻာလံုးကေတာင္ ျမန္မာ့ေႏြဦးကို ေစာင့္ၾကည့္ျပီး သီအိုရီအသစ္ ေရးရေလာက္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္မွဳရွိပါေပတယ္။ ဗ်ဳရုိကေရစီ ယႏၱရားကို ေအာက္ေျခအထိ Shake လုပ္ႏိုင္ျပီး ေနာက္ ၃ ႏွစ္ဆက္ထိန္းႏို္င္ရင္ေတာ့ ၂၀၁၅ ဟာ ရင္ခုန္စရာအေကာင္းဆံုးပြဲတပြဲ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။(အစိုးရရဲ့ မဟာဗ်ဳဟာအသစ္ထက္သာေအာင္ ကြက္ေက်ာ္နင္းႏိုင္မယ့္ ကစားသမားမ်ား၊ ဗ်ဳဟာမွဴးမ်ား၊ ေနာက္ခံလူမ်ား NLD မွာ မရွိေနေသးပါ။ NLD မွာလည္း ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲသူမ်ား အိမ္ျပန္သင့္တဲ့အခ်ိန္၊ အေမ့ထမီစ ဆြဲလိုက္သူမ်ား ရင့္က်က္ခ်ိန္ ေရာက္ေနပါျပီ။)
                          တဆက္တည္းမွာပဲ ေျပာင္းလဲမွဳမ်ားဟာ ေအာက္ေျခကိုမေရာက္ေသးဘူး၊ ဘာမွလဲ ထူးျခားမလာဘူးလို႔ အျပစ္တင္ၾကသူမ်ားလည္းရွိၾကပါတယ္။ စကာၤပူျဖစ္လာဖို႔ တရုတ္ျဖစ္လာဖို႔ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္အခ်ိန္ယူရသလဲလို႔ သိရဲ့သားနဲ႔ အခုမွ Shaking လုပ္တုန္းရွိေသးတာ ဘယ္လိုလုပ္ Moving ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ ဒီလူေတြအေနနဲ႔လည္း ကစားကြက္အေဟာင္းၾကီးျဖစ္တဲ့ Blame Game ကို ရပ္ျပီး ေအာက္ေျခအထိေရာက္ေအာင္ ဘယ္လိုေျပာင္းမလဲဆိုတာ အေျဖ၀ိုင္းရွာေပးတဲ့ ကစားနညး္အသစ္ကို ေျပာင္းသင့္ပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ့ စိတ္ခံစားမွဳကိုပဲ ေရွ့တန္းတင္ေနတတ္တဲ့ အက်င့္ကိုသာ တလေလာက္ အခ်ိန္ယူျပီး အရင္ေျပာင္းၾကည့္ၾကပါဦး။ ငါ သာ လုပ္ေပးရမယ္ဆိုရင္ ဘာေတြလုပ္မလဲဆိုတဲ့ အျမင္မ်ဳိးကို မေျပာင္းႏို္င္ရင္ ရာဇ၀င္ထဲမွာ ေမာင့္ကိုထားရစ္ခဲ့ရမွာပါပဲ။

    ေနာက္ဆံုးေမးခြန္း တခုက်န္ပါတယ္။ ေနာက္တခါ ဘယ္သူ႔အလွည့္ ျဖစ္မလဲ။

    သႏၲာဝင္း

    0 0

    by ရုပ္ ဆိုး (Notes) on Tuesday, March 26, 2013 at 2:28am
    ျမန္မာအကၡရာ ဗ်ည္း (၃၃) လံုးအားအထီးအမ ခြဲျခားျခင္း

        ခုေခတ္ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူငယ္လူရြယ္မ်ား က နိုင္ငံျခားဘာသာစကားမ်ားစြာတက္ကၽြမ္းၾက ပါတယ္ ၊ အေလးေပးပီးေတာ႔လည္း ေလ႔လာလိုက္စားၾကပါတယ္။ဒါေပမဲ႔ကိုယ္႔မိခင္ဘာသာစကားျဖစ္တဲ႔ ျမန္မာစာကိုေတာ႔
    ေလ႔လာလိုက္စားမွဳအားနည္းတာစိတ္မေကာင္းစြာေတြ႔ရပါတယ္ ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာသတိမထားမိလို႔မွားတဲ႔အမွားမ်ိဳးမဟုတ္တဲ႔သတ္ပံုအမွားေတြ ၿပီးေတာ႔ စာလံုးဆင္႔မ်ားေရးသာရာမွာ မွားယြင္းစြာေရးသားၾကတာေတြေတြ႔ မိပါတယ္ ။

          ဒါေၾကာင္႔မို႔လို႔ကိုယ္႔မိခင္ဘာသာစကားဟာေလးနက္ၾကြယ္ဝသလို၊ပညာသားလည္းပါတယ္ဆိုတာသိေစခ်င္တဲ႔
    ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ကၽြန္ေတာ္သိတာေလးေတြျပန္လည္မွ်ေဝေပးတာပါ ။ ျမန္မာစာဟာေလးနက္မွဳရွိမရွိ ပညာသားပါမပါဆိုတာ ေအာက္က ပံုေလးကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္ပါ ။

    ဒီလိုေရးထားတဲ႔ပံုေလးကိုကၽြန္ေတာ္တို႔သူငယ္တန္းကတည္းက ေတြ႔ခဲ႔ဖူးပါတယ္ ။ ေအာက္ဆံုးမွာရွိတဲ႔ ဟ ၊ ဠ ၊အတို႔ဟာအလယ္မွာရွိေနတာဟာငယ္ငယ္ကေတာ႔ၾကည့္လို႔ေကာင္းေအာင္၊လွေအာင္လို႔အလယ္မွာထားထား
    တယ္လို႔ထင္မိပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ႔ တကယ္ေတ႔ာအလွထားထားတာမဟုတ္ပါဘူး ။ တကယ္လို႔ ဟ ၊ ဠ ၊အ တို႔ကို အျပာနဲ႔  ေဘာင္ခတ္ထားတဲ႔ ေနရာမွာျဖစ္ျဖစ္ ၊ အနီနဲ႔ေဘာင္ခတ္ထားတဲ႔ေနရာမွာျဖစ္ျဖစ္ထားခဲ႔မယ္ဆိုရင္ အဲဒါဟာမွားပါတယ္ ။ ဘာေၾကာင္႔ မွားလဲဆိုေတာ႔  ျမန္မာအကၡရာ တစ္လံုးခ်င္းစီကိုေရွးပညာရွိမ်ားက အထီး ၊ အမ  နဲ႔ ဗိုလ္ ၊ တပည့္ ဆိုပီး ခြဲျခားထားခဲ႔လို႔ပါပဲ ။ ေအာက္ကပံုေလးၾကည့္ၾကည့္ရင္ရွင္းသြားမွာပါ။



        ဖို ဆိုတဲ႔ အတိုင္ရဲ့ေအာက္ က အကၡရာ မ်ားဟာ အထီးအကၡရာ မ်ားျဖစ္ပါတယ္ ။ မ ဆိုတဲ႔ အတိုင္ ေအာက္က အကၡရာ မ်ားကေတာ႔ အမ အကၡရာ မ်ားျဖစ္ပါတယ္ ။ ေဘးအစြန္ဆံုး ပန္းေရာင္နဲ႔ ေဘာင္ခတ္ထားတဲ႔ အကၡရာ မ်ားကေတာ႔ ဗိုလ္ အကၡရာ မ်ားျဖစ္ပါတယ္ ။ ေရွ့က က ဝဂ္ ၊ စဝဂ္ ၊ ဋဝဂ္ ၊ တဝဂ္ ၊ ပဝဂ္ ဆိုတာေတြကေတာ႔ ဌာန္ (အသံလာရာေနရာ) တူရာကို ဝဂ္ဗ်ည္းမ်ားအျဖစ္ စုထားတာျဖစ္ပါတယ္ ။ အဝဂ္ ဆိုတာကေတာ႔ ဌာန္မတူတဲ႔ အကၡရာေတြအစုျဖစ္ပါတယ္ ။
          အေပၚမွာေျပာထားခဲ႔တိုင္းပါပဲ  ဟ ၊ ဠ ၊ အ တို႔ကို အျပာေလးေထာင္႔ကြက္ေနရာသြားထားလိုက္မယ္ဆိုရင္ ဟ = အထီး ၊ ဠ = အမ ၊ အ =အထီး အကၡရာ ဆိုပီးေျပာင္းျပန္ေတြျဖစ္ကုန္ ပါတယ္ ။ တကယ္လို႔ အနီကြက္ေနရာေျပာင္းထားလိုက္မယ္ဆိုရင္ လည္း အ အကၡရာ ဟာ ဗိုလ္ အကၡရာ ျဖစ္သြားပါမယ္ ။ အဲဒါေၾကာင္႔ အလည္မွာထားမွသာလွ်င္အမွန္ျဖစ္ပါတယ္ ။
         ဒီအကၡရာတစ္လံုးခ်င္းဆီကိုဘာေၾကာင္႔အထီး၊အမႏွင္႔ဗိုလ္တပည့္ရယ္လို႔ခြဲျခားထားတာ လဲ ၊ အဲဒါ ေတြကိုဘယ္မွသံုး လဲဆိုေတာ႔လံုးဆင္႔စာလံုးမ်ား ေရးသားရာမွာသံုးပါတယ္။ဘယ္လိုမ်ိဳးဥပေဒသလဲဆိုေတာ႔

    ၁ ။ လံုးဆင္႔ေရးသားရာတြင္ အၿမဲတမ္း အထီးအကၡရာ မ်ားသည္ အမ အကၡရာ    မ်ားအေပၚမွာထားပီးဆင္႔ပါတယ္ ။
    ၂ ။ အမ အကၡရာ ဘယ္ေတာ႔မွ အေပၚကထားပီးမဆင္႔ပါ ။
    ၃ ။ အထီးအကၡရာ အခ်င္းခ်င္း ဆင္႔နိုင္ပါတယ္ ။၄ ။ အမ ၊ အမ ခ်င္းဆင္႔ႏိုင္ပါတယ္ ။
    ၅ ။ ဌာန္တူ ဝဂ္ေတြရဲ့ တတိယေကာ္လံ မွာရွိေနတဲ႔ ဖို အကၡရာေတြဟာ ဒုတိယႏွင္႔ ပထမ ေကာ္လံမွာရွိေနတဲ႔ အကၡရာေတြေပၚဆင္႔ႏိုင္ပါတယ္ ။
    ၆ ။ ဌာန္တူရာေတြစုထားတဲ႔ ဝဂ္ေတြရဲ့ ေနာက္ဆံုး (ပန္းေရာင္နဲ႔ေဘာင္ခတ္ထားတဲ႔အကၡရာ) ဗိုလ္ အကၡရာ မ်ားဟာ သူ႔ေရွ့မွာရွိတဲ႔  တပည့္အကၡရာအားလံုးေပၚမွာဆင္႔နိုင္ပါတယ္ ။


        သူငယ္ခ်င္းတို႔ျမန္မာစာအုပ္စာေပေတြထဲမွာေတြ႔ခဲ႔ဖူးတဲ႔လံုးဆင္႔စကားလံုးေတြကိုစဥ္းစားပီးခ်ေရးၾကည့္ပါ အေပၚကေျပာခဲ႔တဲ႔  ဥပေဒသေတြနဲ႔ကိုက္ညီေနတာေတြ႔ရပါလိမ္႔မယ္ ။ တကယ္လို႔ ကိုယ္ တိုင္ထြင္ေရးၾကည့္ခ်င္သပါ႔ဆိုရင္လည္းေရးၾကည့္ပါ ၊ အေပၚက အခ်က္ေတြနဲ႔ ကိုက္ညီေနတယ္ဆိုရင္ေတာ႔ အဲဒီ လံုးဆင္႔စကားလံုးဟာ ေရးထံုးအမွန္ပဲျဖစ္ပါတယ္ ။အေပၚ မွာ ေျပာ ခဲ႔ တဲ႔ အခ်က္ ေလး ၆ ခ်က္ကိုေကာင္းေကာင္းသိၿပီ ၊  ျမန္မာဗ်ည္းအကၡရာေတြ  အထီး အမ ခဲြ ျခားတက္ပီဆိုရင္ေတာ႔ ၊ ေသခ်ာပါတယ္ သူငယ္ခ်င္း တို႔ အားလံုး ဘယ္ လံုးဆင္႔စကားလံုးကိုပဲေရးေရး မွားေတာ႔ မွာမဟုတ္ပါဘူး ။

       အထီး၊အမ၊ဗိုလ္၊တပည့္ဆိုတဲ႔စကားလံုးေတြကကၽြန္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္ကေလးတုန္းကဆရာတစ္ေယာက္က
    မွတ္မိလြယ္ေအာင္သင္ေပးတဲ႔အသံုးႏွဳန္းေတြကိုကၽြန္ေတာ္ျပန္လည္သံုးထားျခင္းပါ ။ တကယ္တမ္းစာအုပ္ထဲကတိုင္းဆိုရင္ေတာ႔  အထီး = သိထိလ ၊  အမ = ဓနိတ နဲ႔  ဗိုလ္ = ဝဂၢႏၲ  ျဖစ္ပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ခုေဆြးေႏြး ခဲ႔ တဲ႔ အခ်က္ေတြဟာအက်ဥ္း ပဲျဖစ္ပါတယ္။ဒီထက္ပိုပီးက်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔သိခ်င္ရင္ေတာ႔  ဒႆမတန္းျမန္မာသဒၵါ နဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ(အေျခခံအဆင္႔ ၊ အလယ္တန္းအဆင္႔ ၊ အထက္တန္းအဆင္႔ ) ပါဠိပါဌ္ဆင္႔ ေရးသားနည္း မွာ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္ ။

    (ရုပ္ဆိုး)

older | 1 | 2 | (Page 3) | 4 | 5 | .... | 91 | newer