(၁)
"ဟုိင္း..ဘုန္း ဘုန္း "
နားထဲသုိ႔ အသံက ကန္႔လန္႔ႀကီး၀င္လာၿပီး ခႏၶာကုိယ္မွ အေၾကာအခ်ဥ္တုိ႔ ဖ်ဥ္းကနဲျဖစ္သြားသည္။ ဘယ္လုိမ်ားႏႈတ္ဆက္လုိက္တာပါလိမ့္။
ဆုိင္ကယ္ဆီကုန္သြား၍ ဆီ၀င္ထည့္စဥ္ ဆုိင္က ေကာင္မေလးမွ သုံးဘီးေပၚတြင္လုိက္ပါလာသည့္ ဦးဇင္းအား ႏႈတ္ဆက္လုိက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဦးဇင္းက ၿပံဳးယုံေလးၿပံဳးလုိက္သည္။
"ဒကာမေလး မိခင္ေရာ ေနေကာင္းရဲ႕လား "
"ေကာင္းပါတယ္ "
"အလုပ္အကုိင္ေရာအဆင္ေျပလား "
"ေျပပါတယ္ ဘုရား"
"ကဲ ဦးဇင္းၾကြလုိက္ဦးမယ္ ေက်ာင္းကုိေရာက္ရင္လည္း ၀င္ခဲ့ဦးေပါ့ "
"ဟုတ္ ဘုရား"
ဆီျဖည့္ၿပီျဖစ္၍ သုံးဘီးက ျပန္လည္ထြက္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆုိင္ကယ္ဆီအတြက္ က်သင့္ ေငြေပးၿပီး ထြက္ခဲ့ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အေတြးတြင္ေတာ့ ဆုိင္က ေကာင္မေလး၏ ပုံသ႑ာန္က ၀င္လာသည္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအၾကပ္၀တ္ထားသည္။ အေပၚကေတာ့ အေႏြးထည္ ခပ္ပါးပါး၀တ္ထားသည္။ ပုိက္ဆံေထည့္ သည့္ ေဘးသုိင္းအိတ္ကုိ တေစာင္းလြယ္ထားသည္။ ယေန႔ေတြ႕ျမင့္ရသည့္ လူငယ္တုိ႔၏ ပုံသ႑ာန္မ်ိဳးျဖစ္ သည္။
"ဟုိင္း ဘုန္းဘုန္း "
ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည့္အသံက နားထဲတြင္ ပဲ့တင္ထပ္ေနေတာ့သည္။
"ေကာင္းပါတယ္ "
"အလုပ္အကုိင္ေရာအဆင္ေျပလား "
"ေျပပါတယ္ ဘုရား"
"ကဲ ဦးဇင္းၾကြလုိက္ဦးမယ္ ေက်ာင္းကုိေရာက္ရင္လည္း ၀င္ခဲ့ဦးေပါ့ "
"ဟုတ္ ဘုရား"
ဆီျဖည့္ၿပီျဖစ္၍ သုံးဘီးက ျပန္လည္ထြက္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆုိင္ကယ္ဆီအတြက္ က်သင့္ ေငြေပးၿပီး ထြက္ခဲ့ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အေတြးတြင္ေတာ့ ဆုိင္က ေကာင္မေလး၏ ပုံသ႑ာန္က ၀င္လာသည္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအၾကပ္၀တ္ထားသည္။ အေပၚကေတာ့ အေႏြးထည္ ခပ္ပါးပါး၀တ္ထားသည္။ ပုိက္ဆံေထည့္ သည့္ ေဘးသုိင္းအိတ္ကုိ တေစာင္းလြယ္ထားသည္။ ယေန႔ေတြ႕ျမင့္ရသည့္ လူငယ္တုိ႔၏ ပုံသ႑ာန္မ်ိဳးျဖစ္ သည္။
"ဟုိင္း ဘုန္းဘုန္း "
ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည့္အသံက နားထဲတြင္ ပဲ့တင္ထပ္ေနေတာ့သည္။
(၂)
တစ္ေန႔ေသာ ေန႔လယ္တြင္ ဓမိၼကာရုံ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦးဥတၱမဗုဒိၶသည္ ပထမႀကီးသံဃာေတာ္ မ်ားကုိ ကခၤါဋိကာပုိ႔ခ်ေနသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ လူရြယ္ႏွစ္ဦးသည္ ေက်ာင္းေပၚတက္လာရာ ဆရာေတာ္က စာ၀ါခ်မႈကုိ ခဏရပ္ၿပီး ထုိဒါယကာႏွစ္ဦးကုိ လွမ္းၾကည့္၍ ..
"'ဒါယကာတုိ႔ ဘာကိစၥမ်ား ရွိသလဲကြယ့္ "ဟုမိန္႔ၾကားလုိက္သည္။
"မွန္လွပါဘုရား ေက်ာင္းဒကာႀကီး ဦးဘသင္ အာယုသခၤါရလႊတ္ ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္ပါသျဖင့္ တရားေတာ္နာ ၾကြရန္ လာေရာက္ ဖိတ္ၾကားျခင္းျဖစ္ပါသည္ ဘုရား"
ဒါယကာတစ္ဦး၏ ေလွ်ာက္ထားခ်က္အဆုံးတြင္ စာလုိက္သံဃာေတာ္မ်ားက ရယ္ၿပံဳးၾကသလုိ ဆရာ ေတာ္လည္း ၿပံဳးလုိက္သည္။
"ဒါယကာတုိ႔ ဘယ္ႏွယ္ ေက်ာင္းဒါယကာ ဦးဘသင္ အာယုသခၤါရ လႊတ္ရမလဲကြယ့္ "
သြက္လက္ခ်က္ခ်ာေသာ ဒါယကာတစ္ဦးက ထပ္မံေထာက္ျပန္သည္။
"ယခုတစ္နာရီေလာက္ကပဲ အာယုသခၤါရလႊတ္သြားတာပါ ဘုရား "
ဆရာေတာ္ဘုရားက "ဟဲ့ ဒါယကာ ေက်ာင္းဒကာ ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္တာကုိ အာယုသခၤါရလႊတ္ တယ္လုိ႔မေျပာရဘူး။ အဲဒီစကားက ဘုရားမွသုံးတာ။ ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္တယ္ဆုိရင္ ၿပီးေရာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ မင္းေလွ်ာက္တာက တရားနာၾကြပါလုိ႔ ဆုိေတာ့ ငါတုိ႔က တရားနာၾကြရမွာလား "
"တရားနာမဟုတ္ပါဘူးဘုရား။ အသုဘရႈၾကြရန္ ဖိတ္ၾကားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ဘုရား"
ဒါယကာတစ္ဦးက ထပ္မံေလွ်ာက္ထားျခင္းေၾကာင့္ သံဃာေတာ္မ်ားက ၿပံဳးၾကျပန္သည္။
"ဘယ္ဘုန္းႀကီးက တရားေပး သရဏဂုံတင္ေပးမွာလဲဟဲ့။ ငါတုိ႔က အသုဘရႈတရားနာရေအာင္ "
"အရွင္ဘုရားက တရားေပး သရဏဂုံ တင္ရမွာပါ ဘုရား"
"ဒါဆုိလည္း ဖိတ္တယ္လုိ႔ မေလွ်ာက္နဲ႔ေလကြယ္။ ပင့္တယ္လုိ႔ ေလွ်ာက္ရတယ္ "ဟုဆရာေတာ္က မိန္႔မွာေတာ္မူပါသည္။
"'ဒါယကာတုိ႔ ဘာကိစၥမ်ား ရွိသလဲကြယ့္ "ဟုမိန္႔ၾကားလုိက္သည္။
"မွန္လွပါဘုရား ေက်ာင္းဒကာႀကီး ဦးဘသင္ အာယုသခၤါရလႊတ္ ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္ပါသျဖင့္ တရားေတာ္နာ ၾကြရန္ လာေရာက္ ဖိတ္ၾကားျခင္းျဖစ္ပါသည္ ဘုရား"
ဒါယကာတစ္ဦး၏ ေလွ်ာက္ထားခ်က္အဆုံးတြင္ စာလုိက္သံဃာေတာ္မ်ားက ရယ္ၿပံဳးၾကသလုိ ဆရာ ေတာ္လည္း ၿပံဳးလုိက္သည္။
"ဒါယကာတုိ႔ ဘယ္ႏွယ္ ေက်ာင္းဒါယကာ ဦးဘသင္ အာယုသခၤါရ လႊတ္ရမလဲကြယ့္ "
သြက္လက္ခ်က္ခ်ာေသာ ဒါယကာတစ္ဦးက ထပ္မံေထာက္ျပန္သည္။
"ယခုတစ္နာရီေလာက္ကပဲ အာယုသခၤါရလႊတ္သြားတာပါ ဘုရား "
ဆရာေတာ္ဘုရားက "ဟဲ့ ဒါယကာ ေက်ာင္းဒကာ ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္တာကုိ အာယုသခၤါရလႊတ္ တယ္လုိ႔မေျပာရဘူး။ အဲဒီစကားက ဘုရားမွသုံးတာ။ ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္တယ္ဆုိရင္ ၿပီးေရာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ မင္းေလွ်ာက္တာက တရားနာၾကြပါလုိ႔ ဆုိေတာ့ ငါတုိ႔က တရားနာၾကြရမွာလား "
"တရားနာမဟုတ္ပါဘူးဘုရား။ အသုဘရႈၾကြရန္ ဖိတ္ၾကားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ဘုရား"
ဒါယကာတစ္ဦးက ထပ္မံေလွ်ာက္ထားျခင္းေၾကာင့္ သံဃာေတာ္မ်ားက ၿပံဳးၾကျပန္သည္။
"ဘယ္ဘုန္းႀကီးက တရားေပး သရဏဂုံတင္ေပးမွာလဲဟဲ့။ ငါတုိ႔က အသုဘရႈတရားနာရေအာင္ "
"အရွင္ဘုရားက တရားေပး သရဏဂုံ တင္ရမွာပါ ဘုရား"
"ဒါဆုိလည္း ဖိတ္တယ္လုိ႔ မေလွ်ာက္နဲ႔ေလကြယ္။ ပင့္တယ္လုိ႔ ေလွ်ာက္ရတယ္ "ဟုဆရာေတာ္က မိန္႔မွာေတာ္မူပါသည္။
(၃)
တကယ္ေတာ့ ရဟန္းသံဃာမ်ားႏွင့္ ေျပာဆုိဆက္ဆံရာတြင္ "တင္ပါ့ဘုရား""မွန္ပါ့ဘုရား "ကုိပင္ လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာရခက္ေနတတ္ေသးသည္။ "ဟုတ္ကဲ့""မွန္တာေပါ့ "ဟူေသာ စကားတုိ႔ျဖင့္သာ ေျပာဆုိ မိပါသည္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသုိ႔ သြားေရာက္၍ ဆြမ္းပင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တရားေဟာၾကြရန္ ပင့္ဖိတ္ရန္ ေသာ္လည္းေကာင္း ေလွ်ာက္တင္ရမယ့္ ရဟန္းသံဃာႏွင့္ အပ္စပ္သည့္စကားကုိ ေျပာဆုိရန္ အေတာ္ခက္ခဲ ေနတတ္ပါသည္။ တြန္႔ဆုတ္ေနတတ္ပါသည္။
ျမန္မာလူမ်ိဳး၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ လူတစ္ဦးအေနျဖင့္ အေျခခံျဖစ္သည့္ ရဟန္းသံဃာႏွင့္ ေျပာဆုိဆက္ဆံ ရာတြင္ သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္ေသာ စကားတုိ႔ကုိ မေျပာဆုိတတ္ျခင္းမွာ ရွက္ဖြယ္ေတာ့ေကာင္းလွပါသည္။ ယေန႔ေခတ္ကာလအရ ဗန္းစကားမ်ား တြင္တြင္ေပါလာသည့္အခါ ပုိ၍ ဆုိးလာသည္ကုိ ၾကားေနရပါသည္။
မိဘႏွင့္ သားသမီး၊ ဆရာႏွင့္ တပည့္ အခ်င္းခ်င္းေျပာဆုိသည့္ စကားမ်ားသည္ပင္လွ်င္ တစ္ခါတခါ နားလည္ရခက္ျခင္း၊ ၾကားရသည့္စကားမွာ ရုိင္းျပေနသည့္ အနက္ေပၚလြင္ေနျခင္းတုိ႔ ရွိေနတတ္ပါသည္။
ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈသည္ ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္တုိ႔ႏွင့္ ဆက္စပ္ေနသည္ပင္ျဖစ္သည္။ ငယ္စဥ္က သင္ၾကားရေသာ "မိဦးဖဦး ဆရာဦးကုိ ခူး၍အလ်င္မစားႏွင့္ "၊ "လူႀကီးသူမေရွ႕တြင္ ေခါင္းကုိငုံ႕ ခါးကုိညြတ္၍ သြားရမည္"၊ "ႀကီးသူကုိရုိေသ ရြယ္တူကုိေလးစား ငယ္သူကုိသနား"ဟူေသာ စာမ်ား၊ ဆုံးမစကားမ်ားကုိ သင္ၾကားခဲ့ၾကရပါသည္။
ထုိ႔ျပင္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ လမ္း၌ေတြ႕လွ်င္ လက္အုပ္ေလးခ်ီသြားဖုိ႔၊ ရဟန္းသံဃာတုိ႔၏ အရိပ္ ကုိေက်ာ္မသြားဖုိ႔ႏွင့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားကုိ ဦးစားေပးပါဟူေသာ ယဥ္ေက်းမႈဆုိင္ရာတုိ႔ကုိ သင္ၾကားခဲ့ၾက ရပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လူမ်ိဳးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈတုိ႔သည္ အခ်င္းခ်င္းရုိင္းပင္းသည့္စိတ္၊ စာနာတတ္သည့္စိတ္၊ သည္းခံခြင့္လႊတ္တတ္သည့္စိတ္၊ ၾကင္နာေဖးမတတ္သည့္စိတ္၊ လွဴဒါန္းေပးကမ္းလုိသည့္စိတ္ စသည့္ ကုသုိလ္တရားႏွင့္ လူ႔ေလာက ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေအးခ်မ္းစြာေနထုိင္ႏုိင္ေရးတုိ႔ကုိ သင္၊ သိ၊ တတ္၊ ေစာင့္ၾက သည့္ လူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္သည္။ ယဥ္ေက်းမႈတုိ႔ ထြန္းကားရာျဖစ္သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သည့္ပင္ ေျပာင္းလဲတုိးတက္ေနပါေစ ျမန္မာတုိ႔၏ လူေနမႈ ဓေလ့ပုံစံ၊ တစ္ဦးကုိ တစ္ဦး ေပါင္းသင္းဆက္ဆံၾကသည့္ စိတ္ေနသေဘာထား၊ ယုံၾကည္ကုိးကြယ္ၾကသည့္ ဘာသာတရားတုိ႔ကုိ ေခတ္ ကာလအေရြ႕တြင္ စီးေမွ်ာမသြားေစခ်င္ပါ။ နစ္ျမဳပ္မသြားေစခ်င္ပါ။ ေပ်ာက္ကြယ္မသြားေစခ်င္ပါ။
ျမန္မာလူမ်ိဳး၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ လူတစ္ဦးအေနျဖင့္ အေျခခံျဖစ္သည့္ ရဟန္းသံဃာႏွင့္ ေျပာဆုိဆက္ဆံ ရာတြင္ သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္ေသာ စကားတုိ႔ကုိ မေျပာဆုိတတ္ျခင္းမွာ ရွက္ဖြယ္ေတာ့ေကာင္းလွပါသည္။ ယေန႔ေခတ္ကာလအရ ဗန္းစကားမ်ား တြင္တြင္ေပါလာသည့္အခါ ပုိ၍ ဆုိးလာသည္ကုိ ၾကားေနရပါသည္။
မိဘႏွင့္ သားသမီး၊ ဆရာႏွင့္ တပည့္ အခ်င္းခ်င္းေျပာဆုိသည့္ စကားမ်ားသည္ပင္လွ်င္ တစ္ခါတခါ နားလည္ရခက္ျခင္း၊ ၾကားရသည့္စကားမွာ ရုိင္းျပေနသည့္ အနက္ေပၚလြင္ေနျခင္းတုိ႔ ရွိေနတတ္ပါသည္။
ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈသည္ ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္တုိ႔ႏွင့္ ဆက္စပ္ေနသည္ပင္ျဖစ္သည္။ ငယ္စဥ္က သင္ၾကားရေသာ "မိဦးဖဦး ဆရာဦးကုိ ခူး၍အလ်င္မစားႏွင့္ "၊ "လူႀကီးသူမေရွ႕တြင္ ေခါင္းကုိငုံ႕ ခါးကုိညြတ္၍ သြားရမည္"၊ "ႀကီးသူကုိရုိေသ ရြယ္တူကုိေလးစား ငယ္သူကုိသနား"ဟူေသာ စာမ်ား၊ ဆုံးမစကားမ်ားကုိ သင္ၾကားခဲ့ၾကရပါသည္။
ထုိ႔ျပင္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ လမ္း၌ေတြ႕လွ်င္ လက္အုပ္ေလးခ်ီသြားဖုိ႔၊ ရဟန္းသံဃာတုိ႔၏ အရိပ္ ကုိေက်ာ္မသြားဖုိ႔ႏွင့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားကုိ ဦးစားေပးပါဟူေသာ ယဥ္ေက်းမႈဆုိင္ရာတုိ႔ကုိ သင္ၾကားခဲ့ၾက ရပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လူမ်ိဳးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈတုိ႔သည္ အခ်င္းခ်င္းရုိင္းပင္းသည့္စိတ္၊ စာနာတတ္သည့္စိတ္၊ သည္းခံခြင့္လႊတ္တတ္သည့္စိတ္၊ ၾကင္နာေဖးမတတ္သည့္စိတ္၊ လွဴဒါန္းေပးကမ္းလုိသည့္စိတ္ စသည့္ ကုသုိလ္တရားႏွင့္ လူ႔ေလာက ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေအးခ်မ္းစြာေနထုိင္ႏုိင္ေရးတုိ႔ကုိ သင္၊ သိ၊ တတ္၊ ေစာင့္ၾက သည့္ လူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္သည္။ ယဥ္ေက်းမႈတုိ႔ ထြန္းကားရာျဖစ္သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သည့္ပင္ ေျပာင္းလဲတုိးတက္ေနပါေစ ျမန္မာတုိ႔၏ လူေနမႈ ဓေလ့ပုံစံ၊ တစ္ဦးကုိ တစ္ဦး ေပါင္းသင္းဆက္ဆံၾကသည့္ စိတ္ေနသေဘာထား၊ ယုံၾကည္ကုိးကြယ္ၾကသည့္ ဘာသာတရားတုိ႔ကုိ ေခတ္ ကာလအေရြ႕တြင္ စီးေမွ်ာမသြားေစခ်င္ပါ။ နစ္ျမဳပ္မသြားေစခ်င္ပါ။ ေပ်ာက္ကြယ္မသြားေစခ်င္ပါ။
(၄)
"မဂၤလာပါ "
"မဂၤလာပါ လူပ်ိဳႀကီး "
ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြထဲတြင္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ႏွင့္ေတြဆုံတုိင္း "မဂၤလာပါ "ဟု အၿမဲႏႈတ္ဆက္တတ္ သူတစ္ဦးရွိသည္။ တကယ္က်က္သေရမဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ၊ နား၀င္ခ်ိဳလွေသာ စကားပင္ျဖစ္ပါ သည္။
"အပါယ္လားေၾကာင္း အကုသုိလ္တရားတုိ႔ကုိ "မဂၤ "ဟူေခၚ၍ ထုိ မဂၤဟူေသာတရားတုိ႔(၀ါ) အကုသုိလ္တရားတုိ႔ကုိ ရိတ္လွီးျဖတ္ေတာက္တတ္သျဖင့္ မဂၤလာဟုေခၚသည္ "တဲ့။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔အဖုိ႔ သံသရာမွ လႊတ္ေျမာက္ေၾကာင္းကုိ လုိခ်င္သည္။ က်င့္ၾကံၾကသည္။ ထုိသုိ႔ လႊတ္ေျမာက္ႏုိင္မႈအတြက္ အကုသုိလ္တရားတုိ႔ကုိ ျဖတ္ေတာက္တတ္သည့္ မဂၤလာဟူေသာ စကားသည္ အင္မတန္အဖုိးတန္လွပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး "မဂၤလာပါ "ဟူေသာ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သံသည္ လူ႔ေလာက ၀န္းက်င္တစ္ခုလုံးအတြက္ အက်ိဳးတုိ႔ကုိ ရည္ရြယ္သည့္ ႏႈတ္ဆက္သံဟုပင္ ဆုိခ်င္ပါသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္က မဂၤလာပါဟု ႏႈတ္ဆက္လုိက္ခ်င္ပါသည္။
"မဂၤလာပါ လူပ်ိဳႀကီး "
ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြထဲတြင္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ႏွင့္ေတြဆုံတုိင္း "မဂၤလာပါ "ဟု အၿမဲႏႈတ္ဆက္တတ္ သူတစ္ဦးရွိသည္။ တကယ္က်က္သေရမဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ၊ နား၀င္ခ်ိဳလွေသာ စကားပင္ျဖစ္ပါ သည္။
"အပါယ္လားေၾကာင္း အကုသုိလ္တရားတုိ႔ကုိ "မဂၤ "ဟူေခၚ၍ ထုိ မဂၤဟူေသာတရားတုိ႔(၀ါ) အကုသုိလ္တရားတုိ႔ကုိ ရိတ္လွီးျဖတ္ေတာက္တတ္သျဖင့္ မဂၤလာဟုေခၚသည္ "တဲ့။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔အဖုိ႔ သံသရာမွ လႊတ္ေျမာက္ေၾကာင္းကုိ လုိခ်င္သည္။ က်င့္ၾကံၾကသည္။ ထုိသုိ႔ လႊတ္ေျမာက္ႏုိင္မႈအတြက္ အကုသုိလ္တရားတုိ႔ကုိ ျဖတ္ေတာက္တတ္သည့္ မဂၤလာဟူေသာ စကားသည္ အင္မတန္အဖုိးတန္လွပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး "မဂၤလာပါ "ဟူေသာ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သံသည္ လူ႔ေလာက ၀န္းက်င္တစ္ခုလုံးအတြက္ အက်ိဳးတုိ႔ကုိ ရည္ရြယ္သည့္ ႏႈတ္ဆက္သံဟုပင္ ဆုိခ်င္ပါသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္က မဂၤလာပါဟု ႏႈတ္ဆက္လုိက္ခ်င္ပါသည္။
(၅)
"အညာစေရာ "
"အညာက ေယာနယ္ေျမကုိ သြားခ်င္လုိ႔လားကြ "
"ကုိရီးယားလုိ ႏႈတ္ဆက္တာရွင္၊ ရွင္ကလဲ ပိန္းပ "
ေၾသာ္ငါ့ႏွယ္ ဒီေလာက္ ကုိရီးယားလႊမ္းမုိးတာေတာင္ အညာစေရာေလာက္ေတာင္ မသိပါလား။
"ႏုိ႔ ျမန္မာလုိႏႈတ္ဆက္လုိ႔မရဘူးလား "
"အုိ ေခတ္ေနာက္က်သြားမွာေပါ့ရွင္ "
အင္း ခက္ေတာ့ ခက္ေနၿပီလုိ႔ ေျပာရမလားပင္။ ေခတ္အမီ၊ ေခတ္ေရွ႕ေျပး၊ ေခတ္အရ ဆုိသည့္ စကားလုံးေတြႏွင့္အညီ တစ္ေခတ္တည္း ေခတ္ေတာ့မည္ဆုိလွ်င္ျဖင့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္ကုိ ႏႈတ္ဆက္လုိက္ သည့္ မိန္းပ်ိဳေလး၏ ႏႈတ္ဆံသံလုိျဖစ္ၾကေတာ့မည္လား။
" Hi ဘုန္းဘုန္း "
"အေညာစရာ ဘုန္းဘုန္း "တုိ႔ေရာ ရွိေနၾကၿပီလားကြယ္ရုိ႕။
**************
ေမာင္ပုိင္
၂၆-၁-၂၀၁၄— with William Tuntunko and 24 others.
"အညာက ေယာနယ္ေျမကုိ သြားခ်င္လုိ႔လားကြ "
"ကုိရီးယားလုိ ႏႈတ္ဆက္တာရွင္၊ ရွင္ကလဲ ပိန္းပ "
ေၾသာ္ငါ့ႏွယ္ ဒီေလာက္ ကုိရီးယားလႊမ္းမုိးတာေတာင္ အညာစေရာေလာက္ေတာင္ မသိပါလား။
"ႏုိ႔ ျမန္မာလုိႏႈတ္ဆက္လုိ႔မရဘူးလား "
"အုိ ေခတ္ေနာက္က်သြားမွာေပါ့ရွင္ "
အင္း ခက္ေတာ့ ခက္ေနၿပီလုိ႔ ေျပာရမလားပင္။ ေခတ္အမီ၊ ေခတ္ေရွ႕ေျပး၊ ေခတ္အရ ဆုိသည့္ စကားလုံးေတြႏွင့္အညီ တစ္ေခတ္တည္း ေခတ္ေတာ့မည္ဆုိလွ်င္ျဖင့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္ကုိ ႏႈတ္ဆက္လုိက္ သည့္ မိန္းပ်ိဳေလး၏ ႏႈတ္ဆံသံလုိျဖစ္ၾကေတာ့မည္လား။
" Hi ဘုန္းဘုန္း "
"အေညာစရာ ဘုန္းဘုန္း "တုိ႔ေရာ ရွိေနၾကၿပီလားကြယ္ရုိ႕။
**************
ေမာင္ပုိင္
၂၆-၁-၂၀၁၄— with William Tuntunko and 24 others.