===========
အေဆာင္ကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ မိုးယံထက္တစ္ေယာက္ စိတ္ေတာ္ေတာ္ေလေနၿပီ....။
ယူနီေဖာင္းအျဖဴကားမျပင္ရေသး..။ ယူနီေဖာင္းကိုစိတ္မပါလက္မပါျပင္ဆင္ရင္းႏွင့္
သက္ျပင္းေမာေတြကတခ်ခ်…. ယူနီေဖာင္ျပင္ၿပီးေတာ့ ခ်က္ခ်င္းေရမခ်ိဳးျဖစ္ေသး.......
ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ကိုဖြာရိႈက္ရင္း ထြက္လာေသာမီးခိုးေငြ႔မ်ားကို အဓိပၸာယ္မဲ့လိုက္
ၾကည့္ေနမိသည္။ တလိပ္ကုန္သြားေတာ့ေနာက္တလိပ္...
“ဟာ..မီးေလာင္ေနတာလားေဟ့”
“ေအာ္ အကိုႀကီး ညီပ်င္းပ်င္းရွိလို႔ပါဗ်ာ”
“နင့္အဘ ပ်င္းေန ဟိုမွာ လူႀကီးေတြေရာက္ေနၿပီ ျမန္ျမန္လုပ္ေတာ့”
“ဟုတ္ အကို ဟုတ္”
ကိုေဇယ်ာမင္းေရာက္လာၿပီး ေဆာ္ၾသေတာ့မွပင္ တက္သုတ္ရိုက္ျပင္ဆင္ရေတာ့
သည္။ လူႀကီးေတြေရာက္လာၿပီဆိုေတာ့ ညစားစာပြဲအတြက္နိမ္းပလိတ္ေတြေရးေပး
ရဦးမည္ေလ။ ေရမိုးခ်ိဳးယူနီေဖာင္းလဲၿပီး ကိုေဇယ်ာမင္းႏွင့္အတူ ဆိပ္ကမ္းသို႔ခ်ီတက္
ရေလေတာ့သည္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ မိမိတို႔ဘက္က ညစာစားပြဲတက္မည့္ လူႀကီးမ်ား
ေတာ္ေတာ္စံုေနၿပီ။ ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ နိမ္းပလိတ္ကို အျမန္ေရးရသည္.။ လုပ္သာ
လုပ္ေနရသည္စိတ္ႏွင့္လူႏွင့္မကပ္..။ သူ႔အုပ္မွဴးေရာက္လာသျဖင့္အဆင့္နာမည္ေရး
ၿပီး တပ္/ဌာနကိုေရးရာတြင္ အကူေရယာဥ္အုပ္မွဴးအား Sub. Flottila Commander
ဟုေရးမိလိုက္ရာ Submarine လားဟုေမၿပီး ကိုရီးယားေတြေတာ္ေတာ္ အထင္ႀကီး
ကုန္သည္။ ဆရာသမားကေတာ့ ခပ္တိုးတိုးေလးဆဲသြားေလေတာ့သည္။
သည္။ လူႀကီးေတြေရာက္လာၿပီဆိုေတာ့ ညစားစာပြဲအတြက္နိမ္းပလိတ္ေတြေရးေပး
ရဦးမည္ေလ။ ေရမိုးခ်ိဳးယူနီေဖာင္းလဲၿပီး ကိုေဇယ်ာမင္းႏွင့္အတူ ဆိပ္ကမ္းသို႔ခ်ီတက္
ရေလေတာ့သည္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ မိမိတို႔ဘက္က ညစာစားပြဲတက္မည့္ လူႀကီးမ်ား
ေတာ္ေတာ္စံုေနၿပီ။ ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ နိမ္းပလိတ္ကို အျမန္ေရးရသည္.။ လုပ္သာ
လုပ္ေနရသည္စိတ္ႏွင့္လူႏွင့္မကပ္..။ သူ႔အုပ္မွဴးေရာက္လာသျဖင့္အဆင့္နာမည္ေရး
ၿပီး တပ္/ဌာနကိုေရးရာတြင္ အကူေရယာဥ္အုပ္မွဴးအား Sub. Flottila Commander
ဟုေရးမိလိုက္ရာ Submarine လားဟုေမၿပီး ကိုရီးယားေတြေတာ္ေတာ္ အထင္ႀကီး
ကုန္သည္။ ဆရာသမားကေတာ့ ခပ္တိုးတိုးေလးဆဲသြားေလေတာ့သည္။
ညစာစားပြဲစ၍ လူႀကီးမ်ားအကုန္တက္သြားေတာ့မွ ေနာက္ကလိုက္တက္ၿပီး ဘားမွ
အရက္တစ္ခြက္ကိုယူကာ ေခ်ာင္အက်ဆံုးစားပြဲတြင္ ထိုင္ၿပိးတစ္ေယာက္ထဲေသာက္
ေနမိသည္။ ဒီခ်ိန္ေလာက္ဆို သူမ ဂ်န္းရွင္းစကြဲတြင္ ဘာေတြလုပ္ေနမလဲ ဘယ္သူနဲ႔
ရွိေနမလဲေတြးေနမိသည္။ ခုေနသာ သူမအနားမွာေနရရင္ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္
မလဲ ရုပ္ရွင္ေလးဘာေလး၀င္ၾကည့္ရင္း စကားေတြေဖာင္ဖြဲ႔ေန၍ရသည္ေလ...။ ေတြး
ရင္းေသာက္ရင္း တစ္ခြက္ကုန္သြားသျဖင့္ ေနာက္တစ္ခြက္သြားယူ၍ ျပန္ထိုင္ေသာက္
ျပန္သည္။ ဒီညေတာ့မူးေအာင္ေသာက္ၿပီးအိပ္ေတာ့မည္ဟူ၍လည္းေတြးလိုက္မိသည္။
အရက္တစ္ခြက္ကိုယူကာ ေခ်ာင္အက်ဆံုးစားပြဲတြင္ ထိုင္ၿပိးတစ္ေယာက္ထဲေသာက္
ေနမိသည္။ ဒီခ်ိန္ေလာက္ဆို သူမ ဂ်န္းရွင္းစကြဲတြင္ ဘာေတြလုပ္ေနမလဲ ဘယ္သူနဲ႔
ရွိေနမလဲေတြးေနမိသည္။ ခုေနသာ သူမအနားမွာေနရရင္ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္
မလဲ ရုပ္ရွင္ေလးဘာေလး၀င္ၾကည့္ရင္း စကားေတြေဖာင္ဖြဲ႔ေန၍ရသည္ေလ...။ ေတြး
ရင္းေသာက္ရင္း တစ္ခြက္ကုန္သြားသျဖင့္ ေနာက္တစ္ခြက္သြားယူ၍ ျပန္ထိုင္ေသာက္
ျပန္သည္။ ဒီညေတာ့မူးေအာင္ေသာက္ၿပီးအိပ္ေတာ့မည္ဟူ၍လည္းေတြးလိုက္မိသည္။
“တစ္ေယာက္ထဲလား ယံ”
“ဟင္ Ying”
“ဘယ္လိုျဖစ္သြားတာလဲ သူရဲျမင္တဲ့အတိုင္းပဲ မထိုင္ခိုင္းေတာ့ဘူးလား ဒါမွမဟုတ္ မဒမ္
ပါလို႔လား”
“မဟုတ္ပါဘူး Ying ရယ္ ဒီမွာေတြ႔ရမယ္မထင္လို႔ပါ။ ထိုင္ပါ... မဒမ္မရွိပါဘူး။ တစ္ကိုယ္
ထဲသမားပါ”
“ေအာ္....”
အသံခ်ိဳခ်ိဳေလးႏွင့္အတူ နံေဘးသို႔ေရာက္လာေသာ Ying။ မိုးယံထက္အတြက္ကေတာ့
အရာရာအားလံုးျပည့္စံုသြားေလၿပီ။ သူမလက္ထဲတြင္လဲ အရက္ခြက္ႏွင့္မလို႔ သူ့ခြက္ကို
ေျမာက္ၿပီး cheerလုပ္လိုက္သည္။ သူမကျပန္ cheerလုပ္ရင္းလက္ထဲကခြက္ကို တခ်က္
ထဲေမာ့ခ်လိုက္ကာ ခြက္ကိုေမွာက္ျပသည္။ ေအာ္ ဒလိုလားလို႔ ေတြးၿပီး အားက်မခံ သူလဲ
ေသာက္ျပလိုက္သည္။ ၀ိုင္းေပၚတြင္ခ်ထားေသာ ကင္မ္ခ်ီတဖတ္ေလာက္ေကာက္ျမည္း
လိုက္ၿပီး စကားစမယ္လုပ္ေတာ့ သူမက ခဏေနာ္ဆိုၿပီးထထြက္သြားေတာ့ မုိးယံထက္
တစ္ေယာက္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္သြားသည္။ ခဏၾကာမွ ဆိုဂ်ဴးပုလင္းတလံုးႏွင့္
အတူ ဆိုဂ်ဴးခြက္ ႏွစ္ခြက္ပါယူ၍ျပန္ေရာက္လာသျဖင့္ အရက္ထပ္သြားယူမွန္းသိလိုက္
ရသည္။ ဆိုဂ်ဴးကိုစမ္းေသာက္ဖူးေသာ္လဲ အနံျပင္းသျဖင့္မႀကိဳက္ဘူးဟု အၿမဲေျပာေလ့
ရွိေသာ မိုးယံထက္တစ္ေယာက္ ဆိုဂ်ဴတစ္ခြက္ၿပီးတခြက္ေသာက္ရင္း သူမႏွင့္ စကား
ေတြေဖာင္ဖြဲ႔ေအာင္ ေျပာေနေလေတာ့သည္။
အရာရာအားလံုးျပည့္စံုသြားေလၿပီ။ သူမလက္ထဲတြင္လဲ အရက္ခြက္ႏွင့္မလို႔ သူ့ခြက္ကို
ေျမာက္ၿပီး cheerလုပ္လိုက္သည္။ သူမကျပန္ cheerလုပ္ရင္းလက္ထဲကခြက္ကို တခ်က္
ထဲေမာ့ခ်လိုက္ကာ ခြက္ကိုေမွာက္ျပသည္။ ေအာ္ ဒလိုလားလို႔ ေတြးၿပီး အားက်မခံ သူလဲ
ေသာက္ျပလိုက္သည္။ ၀ိုင္းေပၚတြင္ခ်ထားေသာ ကင္မ္ခ်ီတဖတ္ေလာက္ေကာက္ျမည္း
လိုက္ၿပီး စကားစမယ္လုပ္ေတာ့ သူမက ခဏေနာ္ဆိုၿပီးထထြက္သြားေတာ့ မုိးယံထက္
တစ္ေယာက္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္သြားသည္။ ခဏၾကာမွ ဆိုဂ်ဴးပုလင္းတလံုးႏွင့္
အတူ ဆိုဂ်ဴးခြက္ ႏွစ္ခြက္ပါယူ၍ျပန္ေရာက္လာသျဖင့္ အရက္ထပ္သြားယူမွန္းသိလိုက္
ရသည္။ ဆိုဂ်ဴးကိုစမ္းေသာက္ဖူးေသာ္လဲ အနံျပင္းသျဖင့္မႀကိဳက္ဘူးဟု အၿမဲေျပာေလ့
ရွိေသာ မိုးယံထက္တစ္ေယာက္ ဆိုဂ်ဴတစ္ခြက္ၿပီးတခြက္ေသာက္ရင္း သူမႏွင့္ စကား
ေတြေဖာင္ဖြဲ႔ေအာင္ ေျပာေနေလေတာ့သည္။
အခ်ိန္ေတြ႔တေရြ႕ေရြ႕ ကုန္သြားသလို ညကလဲ နက္သထက္ နက္လာေလၿပီ။ သူႏွင့္သူမ
ႏွစ္ဦးထဲသာထိုင္ေနေသာ ၀ိုင္းတြင္လဲ ဆိုးဂ်ဴးပုလင္းလြတ္မ်ားက တန္းစီလ်က္ရွိေနသလို
ေျပာစကားမ်ားကလဲ တျဖည္းျဖည္းနက္နဲလာေနေတာ့သည္။ အရက္ရွိန္ေၾကာင့္သူမမ်က္
ႏွာတခုလံုးမွာလဲ နီရဲလ်က္ရွိေနသည္။ ထိုခ်ိန္မွာပင္ ကိုရီးယားသံအမတ္၏ ကံုးကသီခ်င္းသံ
ႏွင့္အတူ သေဘၤာတစီးလံုးမွာလဲ ျမဴးၾကြလ်က္ရွိေနၿပီ။ သူမကဇတ္ေလးလည္ေစာင္းၾကည့္
ေနရမွ ကရေအာင္ဆိုၿပီး လက္ဆြဲေခၚသြားသျဖင့္ လက္ေလးခ်ိဳးကာခ်ိဳးကာႏွင့္ကေနေသာ
လူ၀ိုင္းႀကီးနားထိပါသြားရာမွ မနည္းျပန္ဆြဲေခၚလာရသည္။
ႏွစ္ဦးထဲသာထိုင္ေနေသာ ၀ိုင္းတြင္လဲ ဆိုးဂ်ဴးပုလင္းလြတ္မ်ားက တန္းစီလ်က္ရွိေနသလို
ေျပာစကားမ်ားကလဲ တျဖည္းျဖည္းနက္နဲလာေနေတာ့သည္။ အရက္ရွိန္ေၾကာင့္သူမမ်က္
ႏွာတခုလံုးမွာလဲ နီရဲလ်က္ရွိေနသည္။ ထိုခ်ိန္မွာပင္ ကိုရီးယားသံအမတ္၏ ကံုးကသီခ်င္းသံ
ႏွင့္အတူ သေဘၤာတစီးလံုးမွာလဲ ျမဴးၾကြလ်က္ရွိေနၿပီ။ သူမကဇတ္ေလးလည္ေစာင္းၾကည့္
ေနရမွ ကရေအာင္ဆိုၿပီး လက္ဆြဲေခၚသြားသျဖင့္ လက္ေလးခ်ိဳးကာခ်ိဳးကာႏွင့္ကေနေသာ
လူ၀ိုင္းႀကီးနားထိပါသြားရာမွ မနည္းျပန္ဆြဲေခၚလာရသည္။
“Ying အဲဒါကၽြန္ေတာ္အထက္လူႀကီးေတြ ကၽြန္ေတာ္သူတို႔နဲ႔သြားကလို႔မျဖစ္ဘူးေလ”
“အာ ကၽြန္မအထက္လူႀကီးေတြလဲရွိတာပဲ ဘာလဲ ကၽြန္မနဲ႔မကခ်င္လို႔လား”
“မဟုတ္ပါဘူး ကၽြန္ေတာ္က ဒီမွာတာ၀န္နဲ႔ေလ ေသာက္တာေတာင္ေတာ္ေတာ္လြန္ေနၿပီ
၀င္ကလို႔ဘယ္ျဖစ္ပါ့မလဲ”
“ဟုတ္လို႔လား ဒါဆိုဒီနားမွာကမယ္”
“ကဲဗ်ာသေဘာဗ်ာ”
ရွင္းျပမရသည္အဆံုး ေသာက္ေနသာ ၀ိုင္းနားမွာပင္ ကရေလေတာ့သည္။ ရွမ္းသီခ်င္းဆိုေတာ့
လဲရွမ္းလိုကရသည္ေပါ့။ ကိုယ္တိုင္လဲတတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္ကရင္း သူမကိုလည္း
သင္ေပးရေသးသည္။ သီခ်င္းဆံုးေတာ့ ျပန္ထိုင္ရင္း ထပ္ေသာက္ျဖစ္သည္။ ခဏေနေတာ့
ေသာက္တာကိုရပ္ၿပီး စားရန္ဘူေဖးတန္းစီရသည္။ ကိုရီးယာစာေတြျဖစ္သျဖင့္ ဘာေတြကဘယ္
လိုအရသာရွိမွန္းမသိ။ ဘာေရြးထည့္ရရင္ေကာင္းမလဲၾကည့္ရင္ေတြေ၀ေနေသာ မိုးယံထက္ကို
ၾကည့္ၿပီး Yingက သူမထည့္ယူသမွ် အကုန္လံုး မိုးယံထက္ ပန္းကန္ထဲထည့္ေပးသည္။ ဒီလိုနဲ႔
မိုးယံထက္တစ္ေယာက္ ကိုယ့္ပန္းကန္ကို ဘာတစ္ခုမွမထည့္လိုက္ရပဲ သူမထည့္ေပးတာႏွင့္
သာျပည့္ႏွက္သြားသည္။ စားပြဲ၀ိုင္းမွာျပန္ထိုင္ေတာ့ စားစရာတခုျခင္းကို ဘာအရသာရွိသည္
ဘယ္လိုလုပ္ထားတာ စသျဖင့္ တခုျခင္းရွင္းျပေနသျဖင့္နားေထာင္ရေသးသည္။ ၾကက္သားလံုး
ျဖစ္ဟန္ရွိေသာ အသားလံုးကို ခရင္းႏွင့္ထုိးယူက ရွင္းျပရင္း ဘယ္လိုစိတ္ကူးေပါက္သလဲမသိ
ခြံေကၽြးသျဖင့္ ေဘးဘီအေျခအေနၾကည့္ကာစားလိုက္ရသည္။ သူလဲအားက်မခံ ျပန္ခြံေကၽြးေတာ့
စားသည္။ စိတ္ထဲမွာ မသကၤာသလိုရွိသျဖင့္ မ်က္လံုးကစားလိုက္ေတာ့ Yang က ကင္မရာကိုင္
ကာၿပံဳးၿဖီးၿဖီးၾကည့္ေနသည္ကိုေတြ႔လိုက္ရသည္။ အရိုက္ခံလိုက္ရျပန္ၿပီေလ…
လဲရွမ္းလိုကရသည္ေပါ့။ ကိုယ္တိုင္လဲတတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္ကရင္း သူမကိုလည္း
သင္ေပးရေသးသည္။ သီခ်င္းဆံုးေတာ့ ျပန္ထိုင္ရင္း ထပ္ေသာက္ျဖစ္သည္။ ခဏေနေတာ့
ေသာက္တာကိုရပ္ၿပီး စားရန္ဘူေဖးတန္းစီရသည္။ ကိုရီးယာစာေတြျဖစ္သျဖင့္ ဘာေတြကဘယ္
လိုအရသာရွိမွန္းမသိ။ ဘာေရြးထည့္ရရင္ေကာင္းမလဲၾကည့္ရင္ေတြေ၀ေနေသာ မိုးယံထက္ကို
ၾကည့္ၿပီး Yingက သူမထည့္ယူသမွ် အကုန္လံုး မိုးယံထက္ ပန္းကန္ထဲထည့္ေပးသည္။ ဒီလိုနဲ႔
မိုးယံထက္တစ္ေယာက္ ကိုယ့္ပန္းကန္ကို ဘာတစ္ခုမွမထည့္လိုက္ရပဲ သူမထည့္ေပးတာႏွင့္
သာျပည့္ႏွက္သြားသည္။ စားပြဲ၀ိုင္းမွာျပန္ထိုင္ေတာ့ စားစရာတခုျခင္းကို ဘာအရသာရွိသည္
ဘယ္လိုလုပ္ထားတာ စသျဖင့္ တခုျခင္းရွင္းျပေနသျဖင့္နားေထာင္ရေသးသည္။ ၾကက္သားလံုး
ျဖစ္ဟန္ရွိေသာ အသားလံုးကို ခရင္းႏွင့္ထုိးယူက ရွင္းျပရင္း ဘယ္လိုစိတ္ကူးေပါက္သလဲမသိ
ခြံေကၽြးသျဖင့္ ေဘးဘီအေျခအေနၾကည့္ကာစားလိုက္ရသည္။ သူလဲအားက်မခံ ျပန္ခြံေကၽြးေတာ့
စားသည္။ စိတ္ထဲမွာ မသကၤာသလိုရွိသျဖင့္ မ်က္လံုးကစားလိုက္ေတာ့ Yang က ကင္မရာကိုင္
ကာၿပံဳးၿဖီးၿဖီးၾကည့္ေနသည္ကိုေတြ႔လိုက္ရသည္။ အရိုက္ခံလိုက္ရျပန္ၿပီေလ…
စားေသာက္ၿပီးစီးခ်ိန္တြင္ေတာ့ ညစာစားပြဲလဲသိမ္း၍ တဖြဲဖြဲျပန္ကုန္က်ေလၿပီ..။ မိုးယံထက္လဲ
နိမ္းပလိတ္ေတြျပန္သိမ္းရင္း အလုပ္ရွဳပ္ရျပန္သည္။ သူ႔အုပ္မွဴးက သူ႔ကပ္ျပားကိုျပန္ေပးရင္း
ေကာင္းစားေနတယ္ဟတ္လားလို႔ေျပာသြားေသးသည္။ သြားေလးၿဖဲျပလိုက္တာကလြဲလို႔...
ရွင္းျပခ်ိန္ေတာင္မရ..အကုန္လံုးျပန္သြားေတာ့မွ သေဘၤာေပၚကိုျပန္တက္ျဖစ္သည္။ အေပၚေရာက္
ေတာ့ ဗိုလ္ေလာင္းတစ္ဖြဲ႔ႀကီးေရာက္လာကာ ဓာတ္ပံုရိုက္ခ်င္သည္ဟုဆိုလာသျဖင့္ အရုိက္ခံရေသး
သည္။ လူေတြအကုန္လံုးရွဲသြားခ်ိန္တြင္ေတာ့ Ying ကအနားကပ္လာသည္။
နိမ္းပလိတ္ေတြျပန္သိမ္းရင္း အလုပ္ရွဳပ္ရျပန္သည္။ သူ႔အုပ္မွဴးက သူ႔ကပ္ျပားကိုျပန္ေပးရင္း
ေကာင္းစားေနတယ္ဟတ္လားလို႔ေျပာသြားေသးသည္။ သြားေလးၿဖဲျပလိုက္တာကလြဲလို႔...
ရွင္းျပခ်ိန္ေတာင္မရ..အကုန္လံုးျပန္သြားေတာ့မွ သေဘၤာေပၚကိုျပန္တက္ျဖစ္သည္။ အေပၚေရာက္
ေတာ့ ဗိုလ္ေလာင္းတစ္ဖြဲ႔ႀကီးေရာက္လာကာ ဓာတ္ပံုရိုက္ခ်င္သည္ဟုဆိုလာသျဖင့္ အရုိက္ခံရေသး
သည္။ လူေတြအကုန္လံုးရွဲသြားခ်ိန္တြင္ေတာ့ Ying ကအနားကပ္လာသည္။
“ယံ ဒီညဘာတာ၀န္ရွိေသးလဲ”
“အင္း..... မရွိေတာ့ဘူးၿပီးၿပီေလ”
“ဒါဆိုရင္ ကၽြန္မအခန္းကိုလိုက္လည္ပါလား”
……………. (ဆက္ပါဦးမည္)