ပန္းတိုင္မဲ့ေသာလမ္း.....
ယေန႔ မိမိတို႔၏ လက္ရိွတာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနမႈကို ျမင္ေတြ႔၊ႀကားသိ၊ေလ့လာ ေတြးေတာပါက မေယာင္ရာဆီလူးမ်ား မ်ားေနသည္ကို ျမင္ရပါသည္။ ေယာင္မွာစိုးလို႔လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ပင္မလုပ္ငန္းတာဝန္မ်ားကို အဓိကထားမလုပ္ႀကရပဲ ရည္မွန္းခ်က္ေပ်ာက္ေနေသာ မဲ့ေနေသာ တာဝန္မ်ားကိုသာ မ်ားေသာအားျဖင့္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနႀကရျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ရလာဒ္ကား အခ်ိန္၊ ေငြ၊ လုပ္အား ျဖဳန္းတီးေနသက့ဲသို႔ ျမင္ရေပသည္။အခ်ိန္ႀကာလာေတာ့ စိတ္ဓါတ္ကို အံုနဲ႔က်င္းနဲ႔ ထိခိုက္လာသည္။ လူတစ္ေယာက္တြင္စိတ္ဓာတ္အင္အား ေဆာင္ကာ ေရြ႕လ်ားလုပ္ေဆာင္ေနသည္ကို ျငင္းႏိုင္မည္မထင္ေပ။ အဆိုးဆုံးမွာ မသက္ဆိုင္ေသာ လုပ္ငန္းမ်ားကို ကာလႀကာ ေန႔တဓူဝ ေဆာင္ရြက္ေနေသာေႀကာင့္ စိတ္ဓာတ္ခ်ိဳ႕ယြင္းလာျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ၄င္းအေျခအေနကို အျမန္ဆံုး ေရွာင္လႊဲနိုင္ရန္ နွင့္ လိုအပ္ေနေသာ စိတ္ဓါတ္မ်ားအတြက္ မည္သို႔ Motivate လုပ္သင့္သည္ဆိုသည္ကို မလြဲမေသြ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရန္ လိုအပ္လာပါသည္။
ဤတြင္ မွတ္မွတ္ရရရိွေနေသာ စာတိုစာစတစ္ခုကို ျပန္လည္ခံစား ႀကည့္မိပါသည္။ “တရားေသာစစ္သည္ မတရားေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးထက္ ပိုေကာင္း၏” ဟူ၍ ျဖစ္ပါ၏။သို႔ပါက ေစတနာျဖင့္ ေကာင္းရာေကာင္းႀကိဳး အႀကံျပဳမႈသည္ ေစတနာမ့ဲစြာ တိတ္ဆိတ္ေနျခင္းထက္ ပိုေကာင္းသည္ဟုဆိုပါက မွန္ႏိုင္ပါမည္ေလာ။
အတၱကို ေရွ႕တန္းတင္ကာ မေျပာမဆို၊ ေဆြးေႏြးအႀကံျပဳမႈ မလုပ္ျခင္းကိုလည္း မည္သို႔ သုံးသပ္သင့္ပါသနည္း။ ထိုသို႔ေသာလူမ်ားကို မည္သို႔ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲသင့္ပါသနည္း။ အကယ္၍ ေျပာဆို ေဝဖန္ အႀကံျပဳမႈမ်ားကိုလည္း Management Level အသီးသီးမွ လက္ခံႏိုင္ပါရ့ဲလား။
တဖန္ လူသားတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ စဥ္းစားႀကည့္ႀကပါစို႔ ။ လူတိုင္းတြင္ အသုံးျပဳႏိုင္ေသာ အရည္အခ်င္း ကိုယ္စီရိွႀကသည္ဆိုပါက မွားအံ့မထင္။ ထိုအရည္အခ်င္းမ်ားကို ေနရာမွန္ကန္စြာ အသုံးခ်ရန္မွာ စီမံခန္႔ခြဲသူမ်ား၏ အလုပ္ဟု ယူဆရပါမည္။ လူတို႔၏အရည္အခ်င္းမ်ားကို မသုံးတတ္ရုံသာမက ထိုအရည္အခ်င္းမ်ားကို ယုတ္ေလ်ာ့သြားေစပါက ကြပ္ကဲႏိုင္မႈႏွင့္ စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္မႈ စြမ္းရည္ကို မည္သို႔ အကဲျဖတ္ႀကပါမည္နည္း။ ထိုအတြက္ ေန႔စဥ္မ်ားျပားလွေသာ လုပ္ငန္းတာဝန္မ်ားႏွင့္သာ နစ္ေမ်ာလည္ပတ္မေနဘဲ ျပင္ပရႈေထာင့္မွႀကည့္၍ သံုးသပ္ႀကည့္သင့္သည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ မည္က့ဲသို႔ေသာအဖြဲ႔အစည္းမ်ိဳး တည္ေဆာက္လိုသနည္းဟု မိမိတို႔ကိုယ္ကို ျပန္လည္ေမးျမန္းရေပမည္။ ေသခ်ာျပတ္သားေသာ အေျဖရရိွပါက ၄င္းကို မိမိတို႔၏ ရည္မွန္းခ်က္အျဖစ္ ထားရိွ အေကာင္အထည္ေဖာ္သြားရေပမည္။ သို႔မဟုတ္ပါက ပန္းတိုင္မ့ဲေသာလမ္းကို စမ္းတဝါးဝါး ဆက္ေလ်ာက္ရင္းျဖစ္သာ ေဒသတြင္းတြင္ မဆိုထားဘိ ျပည္တြင္း အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႀကားမွာပင္ ေနာက္က်က်န္္ရစ္ကာ မ်က္ႏွာငယ္ရမည္။ ထို႔ေႀကာင့္ လြန္စြာေနာက္မက်ေသးေႀကာင္း ေစတနာထား ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။
ကိုေစ
( ကိုေစတနာ (ကိုေစ) အမည္ျဖင့္ MYANMAR NAVY သို႔ ေပးပို႔လာျခင္းျဖစ္ျပီး စာေရးသူ၏ ဆႏၵအရ Post တင္ေပးလိုက္ပါသည္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေျခအေနမ်ားေႀကာင့္ အခ်ိန္အနည္းငယ္ ေနာက္က်သည္ကို နားလည္ေပးပါရန္။)
ယေန႔ မိမိတို႔၏ လက္ရိွတာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနမႈကို ျမင္ေတြ႔၊ႀကားသိ၊ေလ့လာ ေတြးေတာပါက မေယာင္ရာဆီလူးမ်ား မ်ားေနသည္ကို ျမင္ရပါသည္။ ေယာင္မွာစိုးလို႔လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ပင္မလုပ္ငန္းတာဝန္မ်ားကို အဓိကထားမလုပ္ႀကရပဲ ရည္မွန္းခ်က္ေပ်ာက္ေနေသာ မဲ့ေနေသာ တာဝန္မ်ားကိုသာ မ်ားေသာအားျဖင့္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနႀကရျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ရလာဒ္ကား အခ်ိန္၊ ေငြ၊ လုပ္အား ျဖဳန္းတီးေနသက့ဲသို႔ ျမင္ရေပသည္။အခ်ိန္ႀကာလာေတာ့ စိတ္ဓါတ္ကို အံုနဲ႔က်င္းနဲ႔ ထိခိုက္လာသည္။ လူတစ္ေယာက္တြင္စိတ္ဓာတ္အင္အား ေဆာင္ကာ ေရြ႕လ်ားလုပ္ေဆာင္ေနသည္ကို ျငင္းႏိုင္မည္မထင္ေပ။ အဆိုးဆုံးမွာ မသက္ဆိုင္ေသာ လုပ္ငန္းမ်ားကို ကာလႀကာ ေန႔တဓူဝ ေဆာင္ရြက္ေနေသာေႀကာင့္ စိတ္ဓာတ္ခ်ိဳ႕ယြင္းလာျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ၄င္းအေျခအေနကို အျမန္ဆံုး ေရွာင္လႊဲနိုင္ရန္ နွင့္ လိုအပ္ေနေသာ စိတ္ဓါတ္မ်ားအတြက္ မည္သို႔ Motivate လုပ္သင့္သည္ဆိုသည္ကို မလြဲမေသြ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရန္ လိုအပ္လာပါသည္။
ဤတြင္ မွတ္မွတ္ရရရိွေနေသာ စာတိုစာစတစ္ခုကို ျပန္လည္ခံစား ႀကည့္မိပါသည္။ “တရားေသာစစ္သည္ မတရားေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးထက္ ပိုေကာင္း၏” ဟူ၍ ျဖစ္ပါ၏။သို႔ပါက ေစတနာျဖင့္ ေကာင္းရာေကာင္းႀကိဳး အႀကံျပဳမႈသည္ ေစတနာမ့ဲစြာ တိတ္ဆိတ္ေနျခင္းထက္ ပိုေကာင္းသည္ဟုဆိုပါက မွန္ႏိုင္ပါမည္ေလာ။
အတၱကို ေရွ႕တန္းတင္ကာ မေျပာမဆို၊ ေဆြးေႏြးအႀကံျပဳမႈ မလုပ္ျခင္းကိုလည္း မည္သို႔ သုံးသပ္သင့္ပါသနည္း။ ထိုသို႔ေသာလူမ်ားကို မည္သို႔ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲသင့္ပါသနည္း။ အကယ္၍ ေျပာဆို ေဝဖန္ အႀကံျပဳမႈမ်ားကိုလည္း Management Level အသီးသီးမွ လက္ခံႏိုင္ပါရ့ဲလား။
တဖန္ လူသားတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ စဥ္းစားႀကည့္ႀကပါစို႔ ။ လူတိုင္းတြင္ အသုံးျပဳႏိုင္ေသာ အရည္အခ်င္း ကိုယ္စီရိွႀကသည္ဆိုပါက မွားအံ့မထင္။ ထိုအရည္အခ်င္းမ်ားကို ေနရာမွန္ကန္စြာ အသုံးခ်ရန္မွာ စီမံခန္႔ခြဲသူမ်ား၏ အလုပ္ဟု ယူဆရပါမည္။ လူတို႔၏အရည္အခ်င္းမ်ားကို မသုံးတတ္ရုံသာမက ထိုအရည္အခ်င္းမ်ားကို ယုတ္ေလ်ာ့သြားေစပါက ကြပ္ကဲႏိုင္မႈႏွင့္ စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္မႈ စြမ္းရည္ကို မည္သို႔ အကဲျဖတ္ႀကပါမည္နည္း။ ထိုအတြက္ ေန႔စဥ္မ်ားျပားလွေသာ လုပ္ငန္းတာဝန္မ်ားႏွင့္သာ နစ္ေမ်ာလည္ပတ္မေနဘဲ ျပင္ပရႈေထာင့္မွႀကည့္၍ သံုးသပ္ႀကည့္သင့္သည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ မည္က့ဲသို႔ေသာအဖြဲ႔အစည္းမ်ိဳး တည္ေဆာက္လိုသနည္းဟု မိမိတို႔ကိုယ္ကို ျပန္လည္ေမးျမန္းရေပမည္။ ေသခ်ာျပတ္သားေသာ အေျဖရရိွပါက ၄င္းကို မိမိတို႔၏ ရည္မွန္းခ်က္အျဖစ္ ထားရိွ အေကာင္အထည္ေဖာ္သြားရေပမည္။ သို႔မဟုတ္ပါက ပန္းတိုင္မ့ဲေသာလမ္းကို စမ္းတဝါးဝါး ဆက္ေလ်ာက္ရင္းျဖစ္သာ ေဒသတြင္းတြင္ မဆိုထားဘိ ျပည္တြင္း အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႀကားမွာပင္ ေနာက္က်က်န္္ရစ္ကာ မ်က္ႏွာငယ္ရမည္။ ထို႔ေႀကာင့္ လြန္စြာေနာက္မက်ေသးေႀကာင္း ေစတနာထား ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။
ကိုေစ
( ကိုေစတနာ (ကိုေစ) အမည္ျဖင့္ MYANMAR NAVY သို႔ ေပးပို႔လာျခင္းျဖစ္ျပီး စာေရးသူ၏ ဆႏၵအရ Post တင္ေပးလိုက္ပါသည္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေျခအေနမ်ားေႀကာင့္ အခ်ိန္အနည္းငယ္ ေနာက္က်သည္ကို နားလည္ေပးပါရန္။)