သက္ဆိုင္ရာ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလုံး ( အျပဳသေဘာ ၊ လူႀကီးလူေကာင္းဆန္စြာ ရင့္က်က္ၿပီးသူမ်ား အခ်င္းခ်င္း ) ၀ိုင္း ေဆြးေႏြးဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။
===============================================
" ႀကိဳး၀ိုင္းမ်ားကို ထားခဲ့ပါ " ( The Voice Daily , 17.9.13 )
. . . . . . . တခ်ဳိ႕ကိစၥရပ္၀န္းမ်ားကို မေရးလိုပါ။ ပိုေရးတတ္ ပိုေရးသင့္ သူမ်ား ကိစၥလို႔ သေဘာထားျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ တခါတရံမ်ားေတာ့ လက္တစ္ဖက္ထည့္၀င္ဖို႔ လိုအပ္ေကာင္းလိုအပ္လိမ့္မယ္လို႔ သေဘာရမိတဲ့အခါမ်ားလည္း ရွိလာေၾကာင္းပါ။
. . . . . . . တပ္မေတာ္ဆိုတာဘာလဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိၾကေသးဘူးလား ခင္ဗ်ာ။ တပ္မေတာ္ကေတာ့ သူ ဘာဆိုတာကို ရိပ္ဖမ္းသံဖမ္းအဆင့္ထက္ေက်ာ္လြန္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အသိေပးခဲ့ၿပီးၿပီလို႔ ထင္မိပါတယ္။ ဒါကို မေမ့မေလ်ာ့၊ လ်စ္လ်ဴမျပဳျခင္းဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ပညာေရခ်ိန္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆိုတာကေတာ့ ယခုစာေရးသူနဲ႔ စာဖတ္သူအပါအ၀င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျဖစ္ပါတယ္။
. . . . . . . တပ္မေတာ္ရဲ႕လက္ဟာ ဘာကိုကိုင္ဖို႔လဲ ခင္ဗ်ာ။ စဥ္းစားသာၾကည့္ပါ။ ဒါဟာ သူ႔ရဲ႕ အလုပ္ ၊ တာ၀န္ ၊ ခံယူခ်က္ ၊ က်င့္ထုံး .. ႀကိဳက္တာေျပာပါေစ ၊ မွန္ေနတဲ့ကိစၥ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ .. ေသနတ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေသနတ္ပါပဲ။ ေသနတ္ကိုင္ရမယ့္သူဟာ သူျဖစ္ေနတာလည္း ပုံမွန္ပါပဲ။ ပစ္မယ္ ၊ မပစ္ဘူးကိုပါ သူတစ္ဦးတည္းဆုံးျဖတ္ခဲ့တာေတာ့ သူ႔ကိစၥေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေသနတ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုခ်ိန္မယ္ဆိုရင္လည္း ဒါ သူ႔ကိစၥပါပဲ။
. . . . . . . ကၽြန္ေတာ္က အမွား အမွန္ကိစၥေတြ သိပ္မေျပာလိုပါ။ သိပ္မေျပာတတ္ပါ။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္အေပၚ ေကာင္းသည္ ၊ ဆိုးသည္ ထင္ျမင္အကဲျဖတ္ သုံးသပ္ခ်က္ထုတ္ေပးရေလာက္ေအာင္လည္း မစြမ္းပါ။
. . . . . . . ၿပီးခဲ့တဲ့ ေျခရာေတြကို သင္ခန္းစာယူဖို႔ ၊ က်ဳိးေၾကာင္းဆက္စပ္ ဆင္ျခင္ဖို႔ကလြဲၿပီး အလြန္အမင္း စိတ္မ၀င္စားလိုေတာ့ပါ။ စိတ္၀င္စားဖြယ္လည္း မေကာင္းဘူးမဟုတ္လား။ ေရွ႕ဆက္မယ့္ေျခတစ္လွမ္းကိုသာ အဓိကထားလိုသူပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ေနာက္ ေျခတစ္လွမ္းအၾကြမွာ ေတြ႕ရမယ့္ကိစၥမ်ားကိုသာ ေျပာလို ေရးလိုပါတယ္ဗ်ာ။
. . . . . . . ျပန္ဆက္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။ အရွိတရားအတိုင္း ေျပာၾကည့္ပါရေစ။ တပ္မေတာ္လက္ထဲမွာ ေသနတ္ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆိုင္သည္ျဖစ္ေစ ၊ ပိုင္သည္ျဖစ္ေစ ၊ ေသနတ္ကေတာ့ တပ္မေတာ္ဆီမွာပဲ ရွိေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ပစ္ခြင့္ထားပါဦး ၊ ကိုင္ခြင့္ ဆိုင္ခြင့္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔မယ္ မရွိေသးဘူးမဟုတ္လား။
. . . . . . . ဒီေသနတ္ကို အခု မကိုင္ဘဲ အိတ္ထဲထည့္ထားလိုက္တာနဲ႔ပဲ မရွိေတာ့ဘူးလို႔မွတ္ယူရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အသိညဏ္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ကံၾကမၼာကို ဖန္တီးလာႏိုင္ပါတယ္။
. . . . . . . အခု တပ္မေတာ္ရဲ႕လက္ထဲမွာ ေသနတ္မရွိပါ။ လက္ကို အကၤ်ီအိတ္ထဲလည္း ထည့္မထားပါ။ ေသနတ္မပါတဲ့ လက္ဗလာနဲ႔ တပ္မေတာ္ အခုရွိေနပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ လက္ကမ္းလို႔ ရတာေပါ့။ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ၾကည့္ၾကမလား ခင္ဗ်ာ။
. . . . . . . တပ္မေတာ္ရဲ႕လက္ဟာ အခ်ိန္အမ်ားစု အိတ္ထဲမွာပဲ ရွိေနခဲ့တာ မဟုတ္လားဗ်ာ။ လိုအပ္လို႔ျပန္ထုတ္လာရင္လည္း လိုအပ္တယ္လို႔သူထင္တဲ့ ေသနတ္က ပါလာၿမဲပဲမဟုတ္လား။ ဟုတ္ပါတယ္။ အခုေတာ့ ေသနတ္မပါတဲ့ လက္ဗလာနဲ႔တပ္မေတာ္ျဖစ္ေနပါတယ္။
. . . . . . . သူ႕ဘက္ကစၿပီး ကမ္းတာ မကမ္းတာကိုေတာ့ ဘာမွမေျပာလိုပါ။ ကမ္းရင္ ကမ္းသလို ၊ မကမ္းရင္ မကမ္းသလို သူေရးခဲ့တဲ့အတိုင္း သူ႔သမိုင္း ျဖစ္သြားမွာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က စၿပီး လက္ကမ္းၾကမလား ဆိုတာကိုပဲ စဥ္းစားရေအာင္ေလ။ အၾကာႀကီး စဥ္းစားမေနသင့္ေတာ့ဘူး ဆိုတာေတာ့ သိၾကမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ အခ်ိန္ပိုေတြ မရွိေတာ့ဘူးေလ။
. . . . . . . ကၽြန္ေတာ္အေျပာလိုဆုံး ကိစၥကေတာ့ တပ္မေတာ္ရဲ႕လက္ကို အိတ္ထဲျပန္ထည့္သြားေအာင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မလုပ္သင့္ၾကဘူး ဆိုတာပါပဲ။ ျပန္ထြက္လာဖို႔ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀-၃၀ ျပန္မေစာင့္လိုေတာ့ဘူးေလ။ အခန္႔မသင့္ရင္ ျပန္ထြက္လာတဲ့ လက္မွာ ... ။
. . . . . . . တပ္မေတာ္ဘက္က ပုစာၦအတြက္ ေပးထားခ်က္ေတြရွိၿပီးသားပါ။ ခက္ေသာ္လည္း တြက္လို႔ေတာ့ရႏိုင္တဲ့ ၊ အေျဖထြက္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမွာ ရွိေနပါတယ္။ မေမ့သင့္တဲ့အခ်က္တစ္ခုက သူလည္း ကူၿပီးတြက္ေပးပါမယ္လို႔ ေျပာလာတာကိုပါပဲ။ ေကာင္းပါၿပီ။ တပ္မေတာ္ဆိုတာ ဘာေတြနဲ႔ဖြဲ႕စည္းထားတာ မို႔လို႔လဲဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕လူမ်ဳိး ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ေသြးသား ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕၀ိညဏ္ တစိတ္တပိုင္းပဲ မဟုတ္လား။ သူစိမ္းသက္သက္ မဟုတ္ဘူး။ ရန္သူလုံးလုံးမဟုတ္ဘူး။ လမ္းလြဲေနတယ္လို႔ဆိုရင္ေတာင္ လမ္းလြဲခဲ့တဲ့ သားခ်င္းတစ္ေယာက္ပါပဲ။ သူနဲ႔အတူတူ ပုစာၦကို မတြက္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလား။ မတြက္ခ်င္ေတာ့ဘူးလား။
. . . . . . . ခဏေလး ၊ ခဏေလာက္ စိတ္ခံစားမႈေတြကိုခ်န္ၿပီး အရွိတရားကို စဥ္းစားၾကည့္ေပးပါ။ ျဖစ္သင့္မယ့္ လမ္းကို မမွားေအာင္ေရြးေပးၾကပါ။ မတြက္ဘူးလို႔ ျငင္းဆန္ၿပီး အမွားျခစ္ပစ္လို႔ ရလာမယ့္ ျဖစ္တန္ရာေတြကို ႀကိဳတင္ေတြးဆ ၾကည့္ေပးပါ။
. . . . . . . ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္ကို သူကစၿပီး ကမ္းမေပးႏိုင္ခဲ့တဲ့ လက္ဟာ ဖြဲ႕စည္းပုံအသစ္ကိုေရးဆြဲဖို႔ ခြင့္ျပဳမယ္လို႔ ယုံၾကည္ပါသလား။
. . . . . . . လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ဘူးပါသလား ခင္ဗ်ာ။ ပထမဆုံးအႀကိမ္ပဲ ခက္သလိုလိုရွိတတ္တာပါ။ သူကစၿပီး လက္ကမ္းႏိုး ၊ ကိုယ္ကစၿပီးကမ္းရႏိုးနဲ႔ ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖစ္ရတတ္တာပါ။ ပထမအႀကိမ္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေနာက္အႀကိမ္ေတြဟာ မခက္ခဲမစိုးရြံ႕ရေတာ့ပါဘူး။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ထိေတြ႕ခြင့္ရတဲ့ အခ်ိန္ေလးဟာ အလြန္ပဲ အဖိုးတန္ပါတယ္။ လက္၀ါးရဲ႕အထိအေတြ႕မွာ စိတ္၀ိညဏ္ခ်င္းပါ ကူးလူးေစႏိုင္ပါတယ္။ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈနဲ႔ ေႏြးေထြးကၽြမ္း၀င္မႈဟာ အနည္းနဲ႔ အမ်ားသာ ကြာျခားတတ္ပါတယ္။ ေကာင္းပါၿပီ ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ညီအစ္ကိုသားခ်င္းေတြပါ။ ဘာေၾကာင့္ စၿပီး လက္မကမ္းႏိုင္ရမွာလဲဗ်ာ။
. . . . . . . ေနာက္တစ္ခု မွတ္ထားေပးပါ။ ဘယ္သူကစၿပီး သေဘာထားႀကီးႀကီးနဲ႔ လက္ကမ္းခဲ့တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔တင္မကတဲ့ အျခားေသာ ကမာၻေပၚကလူေတြကပါ အသိအမွတ္ျပဳ ေတးမွတ္ထားခဲ့လိမ့္မယ္ ဆိုတာပါပဲ။
. . . . . . . ပထမဆုံးအႀကိမ္ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ျခင္း ၿပီးခဲ့ရင္ ဒုတိယ ၊ တတိယ စတဲ့ ႏႈတ္ဆက္ျခင္းမွသည္ လည္ပင္းဖက္ ၊ ပုခုံးဖက္ၿပီး ဟိုးအရင္ငယ္စဥ္က ညီအစ္ကိုေတြလို ျပန္လည္သင့္ျမတ္ဖို႔ ထင္ထားတာထက္ လြယ္ကူလာလိမ့္မယ္လို႔ ယုံၾကည္မိပါတယ္။
. . . . . . . အဲဒီလိုတစ္ေန႔မွာ တပ္မေတာ္ကလည္း သူ႔အိတ္ထဲက ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ေသနတ္ကို ျပန္ထုတ္ေပးဖို႔ ၀န္ေလးေတာ့မယ္မဟုတ္ဘူးလို႔လည္း ယုံၾကည္ပါတယ္။ "မင္းက က်ည္ဆန္ယူထား ၊ ငါက ေသနတ္အခြံကိုင္ထားမယ္" ဆိုတာမ်ဳိးဟာ လြယ္လြယ္ေလးျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ အခန္႔သင့္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေသနတ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လက္ထဲ အခ်ိန္တိုအတြင္း ယတိျပတ္ေတာင္ ျပန္ေရာက္လာႏိုင္ပါေသးတယ္။
. . . . . . . ကၽြန္ေတာ္ပါ၀င္ေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ အခ်ိန္မီ ညဏ္ႀကီးႀကီးထားႏိုင္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါရေစ။ ေနရာတိုင္းမွာ လက္သီးမလိုဘူးခင္ဗ်။ တဖက္ကေတာင္ လက္ေျဖထားမွေတာ့ ကိုယ္ကဘာေၾကာင့္ထိုးခ်င္ေနမွာလဲ။ သူနာကိုယ္နာ ဆိုတာ ေကာင္းမွတ္လို႔ ခင္ဗ်ာ။ ပိုဆိုးတာက သူက လက္ေ၀ွ႕သမား။ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ ၀ါသနာႀကီးႀကီး ယွဥ္ထိုးရင္ေတာ့ နာမွာပဲ ခင္ဗ်။
. . . . . . . ၁၉၄၈ ၊ ဇန္န၀ါရီ ၄ ရက္တုန္းကလည္း တိုက္ၿပီးရခဲ့တာမဟုတ္လို႔ ဒါ စစ္မွန္တဲ့လြတ္လပ္ေရးမဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာခဲ့ၾကသူေတြ အခု သမိုင္းရဲ႕ဘယ္ေနရာမွာရွိေနမလဲလို႔ တခ်က္ေလာက္ သတိရေပးၾကပါ။
. . . . . . . ျဖစ္ခ်င္တာေတြက လူတိုင္းကိုယ္စီ ကြဲျပားစြာရွိၾကပါတယ္။ ျဖစ္သင့္တာကေတာ့ ဘုံအက်ဳိးစီးပြားရဲ႕ေအာက္မွာ တူေအာင္စုေပးရတဲ့ ၊ တူေအာင္ညွိေပးရတဲ့ တစ္ခုတည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ထပ္တူအၿမဲမက်ႏိုင္တဲ့ ဆႏၵနဲ႔ ဘ၀မွာ ဘယ္လမ္းကို ေရြးမလဲလို႔ ေမးပါရေစ။
. . . . . . . သမိုင္း ဆိုတာထဲမွာ တရားခံ အသစ္အသစ္ေတြနဲ႔ သူရဲေကာင္း အသစ္အသစ္ေတြဟာ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် အၿမဲပဲ ေပၚေပါက္ေနၾကပါတယ္။ ။
(ယကၡ) ရဲႀကီး ။ ၂၁.၈.၁၃ ။
( The Voice Daily , 17.9.13 )
https://www.facebook.com/yekkha.yejee
http://yekkhayejee.blogspot.com/
https://www.facebook.com/yekkha.yegyii.fanpage
— with Maung Paing and 96 others.===============================================
" ႀကိဳး၀ိုင္းမ်ားကို ထားခဲ့ပါ " ( The Voice Daily , 17.9.13 )
. . . . . . . တခ်ဳိ႕ကိစၥရပ္၀န္းမ်ားကို မေရးလိုပါ။ ပိုေရးတတ္ ပိုေရးသင့္ သူမ်ား ကိစၥလို႔ သေဘာထားျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ တခါတရံမ်ားေတာ့ လက္တစ္ဖက္ထည့္၀င္ဖို႔ လိုအပ္ေကာင္းလိုအပ္လိမ့္မယ္လို႔ သေဘာရမိတဲ့အခါမ်ားလည္း ရွိလာေၾကာင္းပါ။
. . . . . . . တပ္မေတာ္ဆိုတာဘာလဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိၾကေသးဘူးလား ခင္ဗ်ာ။ တပ္မေတာ္ကေတာ့ သူ ဘာဆိုတာကို ရိပ္ဖမ္းသံဖမ္းအဆင့္ထက္ေက်ာ္လြန္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အသိေပးခဲ့ၿပီးၿပီလို႔ ထင္မိပါတယ္။ ဒါကို မေမ့မေလ်ာ့၊ လ်စ္လ်ဴမျပဳျခင္းဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ပညာေရခ်ိန္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆိုတာကေတာ့ ယခုစာေရးသူနဲ႔ စာဖတ္သူအပါအ၀င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျဖစ္ပါတယ္။
. . . . . . . တပ္မေတာ္ရဲ႕လက္ဟာ ဘာကိုကိုင္ဖို႔လဲ ခင္ဗ်ာ။ စဥ္းစားသာၾကည့္ပါ။ ဒါဟာ သူ႔ရဲ႕ အလုပ္ ၊ တာ၀န္ ၊ ခံယူခ်က္ ၊ က်င့္ထုံး .. ႀကိဳက္တာေျပာပါေစ ၊ မွန္ေနတဲ့ကိစၥ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ .. ေသနတ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေသနတ္ပါပဲ။ ေသနတ္ကိုင္ရမယ့္သူဟာ သူျဖစ္ေနတာလည္း ပုံမွန္ပါပဲ။ ပစ္မယ္ ၊ မပစ္ဘူးကိုပါ သူတစ္ဦးတည္းဆုံးျဖတ္ခဲ့တာေတာ့ သူ႔ကိစၥေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေသနတ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုခ်ိန္မယ္ဆိုရင္လည္း ဒါ သူ႔ကိစၥပါပဲ။
. . . . . . . ကၽြန္ေတာ္က အမွား အမွန္ကိစၥေတြ သိပ္မေျပာလိုပါ။ သိပ္မေျပာတတ္ပါ။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္အေပၚ ေကာင္းသည္ ၊ ဆိုးသည္ ထင္ျမင္အကဲျဖတ္ သုံးသပ္ခ်က္ထုတ္ေပးရေလာက္ေအာင္လည္း မစြမ္းပါ။
. . . . . . . ၿပီးခဲ့တဲ့ ေျခရာေတြကို သင္ခန္းစာယူဖို႔ ၊ က်ဳိးေၾကာင္းဆက္စပ္ ဆင္ျခင္ဖို႔ကလြဲၿပီး အလြန္အမင္း စိတ္မ၀င္စားလိုေတာ့ပါ။ စိတ္၀င္စားဖြယ္လည္း မေကာင္းဘူးမဟုတ္လား။ ေရွ႕ဆက္မယ့္ေျခတစ္လွမ္းကိုသာ အဓိကထားလိုသူပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ေနာက္ ေျခတစ္လွမ္းအၾကြမွာ ေတြ႕ရမယ့္ကိစၥမ်ားကိုသာ ေျပာလို ေရးလိုပါတယ္ဗ်ာ။
. . . . . . . ျပန္ဆက္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။ အရွိတရားအတိုင္း ေျပာၾကည့္ပါရေစ။ တပ္မေတာ္လက္ထဲမွာ ေသနတ္ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆိုင္သည္ျဖစ္ေစ ၊ ပိုင္သည္ျဖစ္ေစ ၊ ေသနတ္ကေတာ့ တပ္မေတာ္ဆီမွာပဲ ရွိေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ပစ္ခြင့္ထားပါဦး ၊ ကိုင္ခြင့္ ဆိုင္ခြင့္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔မယ္ မရွိေသးဘူးမဟုတ္လား။
. . . . . . . ဒီေသနတ္ကို အခု မကိုင္ဘဲ အိတ္ထဲထည့္ထားလိုက္တာနဲ႔ပဲ မရွိေတာ့ဘူးလို႔မွတ္ယူရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အသိညဏ္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ကံၾကမၼာကို ဖန္တီးလာႏိုင္ပါတယ္။
. . . . . . . အခု တပ္မေတာ္ရဲ႕လက္ထဲမွာ ေသနတ္မရွိပါ။ လက္ကို အကၤ်ီအိတ္ထဲလည္း ထည့္မထားပါ။ ေသနတ္မပါတဲ့ လက္ဗလာနဲ႔ တပ္မေတာ္ အခုရွိေနပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ လက္ကမ္းလို႔ ရတာေပါ့။ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ၾကည့္ၾကမလား ခင္ဗ်ာ။
. . . . . . . တပ္မေတာ္ရဲ႕လက္ဟာ အခ်ိန္အမ်ားစု အိတ္ထဲမွာပဲ ရွိေနခဲ့တာ မဟုတ္လားဗ်ာ။ လိုအပ္လို႔ျပန္ထုတ္လာရင္လည္း လိုအပ္တယ္လို႔သူထင္တဲ့ ေသနတ္က ပါလာၿမဲပဲမဟုတ္လား။ ဟုတ္ပါတယ္။ အခုေတာ့ ေသနတ္မပါတဲ့ လက္ဗလာနဲ႔တပ္မေတာ္ျဖစ္ေနပါတယ္။
. . . . . . . သူ႕ဘက္ကစၿပီး ကမ္းတာ မကမ္းတာကိုေတာ့ ဘာမွမေျပာလိုပါ။ ကမ္းရင္ ကမ္းသလို ၊ မကမ္းရင္ မကမ္းသလို သူေရးခဲ့တဲ့အတိုင္း သူ႔သမိုင္း ျဖစ္သြားမွာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က စၿပီး လက္ကမ္းၾကမလား ဆိုတာကိုပဲ စဥ္းစားရေအာင္ေလ။ အၾကာႀကီး စဥ္းစားမေနသင့္ေတာ့ဘူး ဆိုတာေတာ့ သိၾကမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ အခ်ိန္ပိုေတြ မရွိေတာ့ဘူးေလ။
. . . . . . . ကၽြန္ေတာ္အေျပာလိုဆုံး ကိစၥကေတာ့ တပ္မေတာ္ရဲ႕လက္ကို အိတ္ထဲျပန္ထည့္သြားေအာင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မလုပ္သင့္ၾကဘူး ဆိုတာပါပဲ။ ျပန္ထြက္လာဖို႔ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀-၃၀ ျပန္မေစာင့္လိုေတာ့ဘူးေလ။ အခန္႔မသင့္ရင္ ျပန္ထြက္လာတဲ့ လက္မွာ ... ။
. . . . . . . တပ္မေတာ္ဘက္က ပုစာၦအတြက္ ေပးထားခ်က္ေတြရွိၿပီးသားပါ။ ခက္ေသာ္လည္း တြက္လို႔ေတာ့ရႏိုင္တဲ့ ၊ အေျဖထြက္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမွာ ရွိေနပါတယ္။ မေမ့သင့္တဲ့အခ်က္တစ္ခုက သူလည္း ကူၿပီးတြက္ေပးပါမယ္လို႔ ေျပာလာတာကိုပါပဲ။ ေကာင္းပါၿပီ။ တပ္မေတာ္ဆိုတာ ဘာေတြနဲ႔ဖြဲ႕စည္းထားတာ မို႔လို႔လဲဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕လူမ်ဳိး ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ေသြးသား ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕၀ိညဏ္ တစိတ္တပိုင္းပဲ မဟုတ္လား။ သူစိမ္းသက္သက္ မဟုတ္ဘူး။ ရန္သူလုံးလုံးမဟုတ္ဘူး။ လမ္းလြဲေနတယ္လို႔ဆိုရင္ေတာင္ လမ္းလြဲခဲ့တဲ့ သားခ်င္းတစ္ေယာက္ပါပဲ။ သူနဲ႔အတူတူ ပုစာၦကို မတြက္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလား။ မတြက္ခ်င္ေတာ့ဘူးလား။
. . . . . . . ခဏေလး ၊ ခဏေလာက္ စိတ္ခံစားမႈေတြကိုခ်န္ၿပီး အရွိတရားကို စဥ္းစားၾကည့္ေပးပါ။ ျဖစ္သင့္မယ့္ လမ္းကို မမွားေအာင္ေရြးေပးၾကပါ။ မတြက္ဘူးလို႔ ျငင္းဆန္ၿပီး အမွားျခစ္ပစ္လို႔ ရလာမယ့္ ျဖစ္တန္ရာေတြကို ႀကိဳတင္ေတြးဆ ၾကည့္ေပးပါ။
. . . . . . . ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္ကို သူကစၿပီး ကမ္းမေပးႏိုင္ခဲ့တဲ့ လက္ဟာ ဖြဲ႕စည္းပုံအသစ္ကိုေရးဆြဲဖို႔ ခြင့္ျပဳမယ္လို႔ ယုံၾကည္ပါသလား။
. . . . . . . လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ဘူးပါသလား ခင္ဗ်ာ။ ပထမဆုံးအႀကိမ္ပဲ ခက္သလိုလိုရွိတတ္တာပါ။ သူကစၿပီး လက္ကမ္းႏိုး ၊ ကိုယ္ကစၿပီးကမ္းရႏိုးနဲ႔ ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖစ္ရတတ္တာပါ။ ပထမအႀကိမ္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေနာက္အႀကိမ္ေတြဟာ မခက္ခဲမစိုးရြံ႕ရေတာ့ပါဘူး။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ထိေတြ႕ခြင့္ရတဲ့ အခ်ိန္ေလးဟာ အလြန္ပဲ အဖိုးတန္ပါတယ္။ လက္၀ါးရဲ႕အထိအေတြ႕မွာ စိတ္၀ိညဏ္ခ်င္းပါ ကူးလူးေစႏိုင္ပါတယ္။ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈနဲ႔ ေႏြးေထြးကၽြမ္း၀င္မႈဟာ အနည္းနဲ႔ အမ်ားသာ ကြာျခားတတ္ပါတယ္။ ေကာင္းပါၿပီ ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ညီအစ္ကိုသားခ်င္းေတြပါ။ ဘာေၾကာင့္ စၿပီး လက္မကမ္းႏိုင္ရမွာလဲဗ်ာ။
. . . . . . . ေနာက္တစ္ခု မွတ္ထားေပးပါ။ ဘယ္သူကစၿပီး သေဘာထားႀကီးႀကီးနဲ႔ လက္ကမ္းခဲ့တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔တင္မကတဲ့ အျခားေသာ ကမာၻေပၚကလူေတြကပါ အသိအမွတ္ျပဳ ေတးမွတ္ထားခဲ့လိမ့္မယ္ ဆိုတာပါပဲ။
. . . . . . . ပထမဆုံးအႀကိမ္ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ျခင္း ၿပီးခဲ့ရင္ ဒုတိယ ၊ တတိယ စတဲ့ ႏႈတ္ဆက္ျခင္းမွသည္ လည္ပင္းဖက္ ၊ ပုခုံးဖက္ၿပီး ဟိုးအရင္ငယ္စဥ္က ညီအစ္ကိုေတြလို ျပန္လည္သင့္ျမတ္ဖို႔ ထင္ထားတာထက္ လြယ္ကူလာလိမ့္မယ္လို႔ ယုံၾကည္မိပါတယ္။
. . . . . . . အဲဒီလိုတစ္ေန႔မွာ တပ္မေတာ္ကလည္း သူ႔အိတ္ထဲက ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ေသနတ္ကို ျပန္ထုတ္ေပးဖို႔ ၀န္ေလးေတာ့မယ္မဟုတ္ဘူးလို႔လည္း ယုံၾကည္ပါတယ္။ "မင္းက က်ည္ဆန္ယူထား ၊ ငါက ေသနတ္အခြံကိုင္ထားမယ္" ဆိုတာမ်ဳိးဟာ လြယ္လြယ္ေလးျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ အခန္႔သင့္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေသနတ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လက္ထဲ အခ်ိန္တိုအတြင္း ယတိျပတ္ေတာင္ ျပန္ေရာက္လာႏိုင္ပါေသးတယ္။
. . . . . . . ကၽြန္ေတာ္ပါ၀င္ေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ အခ်ိန္မီ ညဏ္ႀကီးႀကီးထားႏိုင္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါရေစ။ ေနရာတိုင္းမွာ လက္သီးမလိုဘူးခင္ဗ်။ တဖက္ကေတာင္ လက္ေျဖထားမွေတာ့ ကိုယ္ကဘာေၾကာင့္ထိုးခ်င္ေနမွာလဲ။ သူနာကိုယ္နာ ဆိုတာ ေကာင္းမွတ္လို႔ ခင္ဗ်ာ။ ပိုဆိုးတာက သူက လက္ေ၀ွ႕သမား။ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ ၀ါသနာႀကီးႀကီး ယွဥ္ထိုးရင္ေတာ့ နာမွာပဲ ခင္ဗ်။
. . . . . . . ၁၉၄၈ ၊ ဇန္န၀ါရီ ၄ ရက္တုန္းကလည္း တိုက္ၿပီးရခဲ့တာမဟုတ္လို႔ ဒါ စစ္မွန္တဲ့လြတ္လပ္ေရးမဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာခဲ့ၾကသူေတြ အခု သမိုင္းရဲ႕ဘယ္ေနရာမွာရွိေနမလဲလို႔ တခ်က္ေလာက္ သတိရေပးၾကပါ။
. . . . . . . ျဖစ္ခ်င္တာေတြက လူတိုင္းကိုယ္စီ ကြဲျပားစြာရွိၾကပါတယ္။ ျဖစ္သင့္တာကေတာ့ ဘုံအက်ဳိးစီးပြားရဲ႕ေအာက္မွာ တူေအာင္စုေပးရတဲ့ ၊ တူေအာင္ညွိေပးရတဲ့ တစ္ခုတည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ထပ္တူအၿမဲမက်ႏိုင္တဲ့ ဆႏၵနဲ႔ ဘ၀မွာ ဘယ္လမ္းကို ေရြးမလဲလို႔ ေမးပါရေစ။
. . . . . . . သမိုင္း ဆိုတာထဲမွာ တရားခံ အသစ္အသစ္ေတြနဲ႔ သူရဲေကာင္း အသစ္အသစ္ေတြဟာ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် အၿမဲပဲ ေပၚေပါက္ေနၾကပါတယ္။ ။
(ယကၡ) ရဲႀကီး ။ ၂၁.၈.၁၃ ။
( The Voice Daily , 17.9.13 )
https://www.facebook.com/yekkha.yejee
http://yekkhayejee.blogspot.com/
https://www.facebook.com/yekkha.yegyii.fanpage