“ မင္းတုိ႔ ဒီ label လုပ္တာေတာင္ အသုံးမက်ဘူးလားကြ။ ငါေသခ်ာေျပာတယ္။ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္မဟုတ္ဘူး။ ဂါရ၀လက္ေဆာင္ပါဆုိ။ ခုျပန္လုပ္ ”
ဒါကေတာ့ မထူးဆန္းလွေတာ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရုံးထဲက အသံတစ္သံပါ။ လူႀကီးခရီးစဥ္ရွိၿပီ ဆုိရင္ထုတ္ပုိးရတဲ့ လက္ေဆာင္၊ ေပးရတဲ့လက္ေဆာင္ေတြအတြက္ ျပင္ဆင္မႈေတြပါပဲ။
ပစၥည္းကေတာ့ စုံလင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ၀ါကၽြတ္လုိ႔ မိဘကန္ေတာ့ရင္ေတာင္ ဒီလုိျခင္းေလးထဲက ပစၥည္းေလာက္မရွိတာ အေသခ်ာ။
ခုၾကည့္ အရက္တစ္ပုလင္းတင္ တစ္သိန္းခြဲႏွစ္သိန္း။ ျခင္းႀကီးထဲမွာ အားေဆး၊ အခ်ိဳရည္၊ ကိတ္၊ အရက္၊ အစုံပါပဲ။ ဒါက လူႀကီးေတြအတြက္ သူတုိ႔ေျပာတဲ့ဂါရ၀လက္ေဆာင္ေပါ့ဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ့္မလဲ သူမ်ားရမယ့္ပစၥည္းကုိ မနာလုိရတာနဲ႔၊ သြားရည္က်ရတာနဲ႔။ ေဒါသျဖစ္ရတာနဲ႔ ခက္ပါတယ္ေလ။
…………
တစ္ခါတုန္းက ဦးေပၚဦးကုိ ဘုိးေတာ္ဘုရားက ေမးဖူးတယ္။
“ ဟဲ့ ေပၚဦး ဥတကာ့ ဥထဲ ဘယ္ဥကအရသာရွိဆုံးလဲကြယ့္ ” ဆုိေတာ့ ဦးေပၚဦးက
“ ဖြတ္ဥပါဘုရား ” လုိ႔ျပန္ေျဖပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ဘုရင္ကဆက္မေမးပဲရပ္သြားတယ္။ ဒီေတာ့ ဦးေပၚဦးက ေမးခြန္းေလးကုိ စိတ္ထဲမွတ္ထားတာေပါ့ေလ။ ထပ္ၿပီးဘယ္အခ်ိန္ေမးမလဲလုိ႔။
အဲ အခ်ိန္ေလးၾကာသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘုိးေတာ္ဘုရားက ေကာက္ေမးပါေလရဲ႕
“ ဟဲ့ ေပၚဦး သူ႔ခ်ည္းပဲလားဟဲ့ ”
“ ဆားေလးနဲ႔ပါဘုရား ” လုိ႔ ဦးေပၚဦးက မဆုိင္းမတြ ျပန္ေလွ်ာက္တင္သတဲ့။ ဒီေတာ့ ဘုိးေတာ္ဦး၀ုိင္း စိတ္ေက်နပ္သြားတာေပါ့။
…………
ဒါက ဟုိလူႀကီးအတြက္။ ဒါက ဒီလူႀကီးအတြက္ ဆုိၿပီး ပစၥည္းေလးေတြ သူ႕ဟာနဲ႔သူခြဲပါတယ္။
“ အဘက ဒါမ်ိဳးမွႀကိဳက္တာကြ။ ဒီေတာ့ ႀကိဳက္တတ္တာေလးေတြ ေရြး၀ယ္ေပးရတယ္။ ႏုိ႔မဟုတ္ရင္ သိတဲ့အတုိင္းအေထာင္းခံရမွာ ”တဲ့။
ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားတယ္ ဒီလူႀကီးေတြ ခုမွလာတာပါ။ ဘာလုိ႔အႀကိဳက္သိေနတာလဲေပါ့။ ကုိယ့္လူႀကီးအႀကိဳက္ကုိ ေလ့လာမႈအားေကာင္းတယ္ဆုိၿပီး ကၽြန္ေတာ္ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကအလိုက္မသိတတ္ဘူးေလ။
ၿပီးေတာ့ “ ဘယ္လူႀကီးကုိ ငါကသိတယ္ဆုိတာထက္ ငါ့ကုိဘယ္လူႀကီးကဘယ္လုိသိတာ ဆုိတာက အေရးႀကီးတယ္” တဲ့။
လူႀကီးႀကိဳက္ေအာင္ေတာ့ တမင္မလုပ္တတ္ပါဘူး။ ကုိယ့္အလုပ္မွာ ကုိယ္ေကာင္းေအာင္ လုပ္တယ္။ ဒီေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕လူႀကီးေတြက သိတယ္။ မသိသူကမသိဘူး။ ဒါကိစၥမရွိပါဘူး။ ကိုယ့္ဘက္က ရုိးသားမွန္ကန္ေနသ၍ ဘယ္လမ္းျဖစ္ျဖစ္ေလွ်ာက္ရဲတယ္မဟုတ္လား။
အဲ…ေျပာလုိတာက ေမးခြန္းတစ္ခုေမးထားၿပီး သူနဲ႔ဆက္စပ္တဲ့အရာ လာမွာပဲဆုိၿပီး ဦးေပၚဦးက ပညာရွိပီပီသိထားေတာ့ ေမးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘုရင္သေဘာက်ေအာင္ ျပန္ေျဖႏုိင္လုိက္ပါတယ္။
ေဟာၾကည့္…ခု ဘာမွမေျပာရေသး၊ ဘာမွမေမးရေသးပဲ လူႀကီးအႀကိဳက္ကုိ သူ႔ခ်ည္းပဲမဟုတ္ပဲ ပစၥည္းေလးနဲ႔(ဆားကေလးနဲ႔) ႀကိဳတင္စီမံၿပီးလုပ္ေဆာင္ထားတာက ဦးေပၚဦးထက္ ေတာ္တဲ့သူေတြမ်ား ျဖစ္ေနမလားလုိ႔ပါ။
ေနာက္အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုရွိေသးရဲ႕မဟုတ္လား။ ဦးေပၚဦးက ျခေသၤ့ႀကီးေတြၾကည့္ၿပီး ေျပာမယ္ ႀကံတုန္း ဘုိးေတာ္ဘုရားေရာက္လာၿပီး “ ဟဲ့ ေပၚဦး ငါ့ျခေသၤ့ေတြၾကည့္ မင္းကဘာေ၀ဖန္မလုိ႔လဲကြ”ဆုိတာ့
“ ဟုတ္ပါဘူးဘုရား ျခေသၤ့ေတြက ဟုိဘက္ကမ္းခုန္ကူးေတာ့မယ့္အတိုင္းပါပဲ ”တဲ့။ ဒီေတာ့ ဘုရင္ လည္းသေဘာေခြ႕သြားရဲ႕မဟုတ္လား။
အလုပ္တစ္ခုကုိ အထက္ကခ်ေပးလုိက္ရင္ ဦးေပၚဦးလုိမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အမွန္အတုိင္း ဘာျဖစ္တယ္၊ ညာျဖစ္တယ္ဆုိၿပီး ေ၀ဖန္ေလကန္ၾကတယ္။
အဲ လူႀကီးတကယ္လာစစ္ၿပီဆုိရင္ေတာ့ “ သင့္ျမတ္လွေၾကာင္းပါ၊ ေကာင္းမြန္လွေၾကာင္း” ပါေပါ့။
ေဟာဒါတင္ ဘယ္ကမလဲ ဆားေလးေတြကပါေသးတယ္ေလ။
……………
ဦးေပၚဦးကြယ္လြန္ေတာ့ လက္တစ္ဖက္ ေခါင္းအျပင္ထုတ္ထားပါသတဲ့။
သူဟာ လူ႔ေလာကကေန ဘာမွယူမသြားႏုိင္ပါဘူးဆုိၿပီး တရားျပခဲ့ေသးမဟုတ္လား။
ဦးေပၚဦးေရ…
ဦးေပၚဦးက မယူႏိုင္ေပမယ့္ ေသရင္ယူထားတဲ့ လက္ေတြက ေလးလြန္းလုိ႔ အထဲမွာ ၀ွက္ၿပီးသြားရ တဲ့လူေတြ၊ လက္ေတြကုိ အျပင္ထုတ္မျပရဲပဲ၊ မေကာင္းမႈဟာ မေကာင္းေၾကာင္း တရားျပသြားတဲ့ ခုေခတ္ လူေတြကုိျမင္ရင္ေတာ့………
အင္း…….. ေပၚဦးထက္ေတာ္တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးပါလားလုိ႔ ေတြးမိရင္ …
ဦးေပၚဦး ရယ္မလား..ငိုမလားဗ်ာ………..။
ဒါကေတာ့ မထူးဆန္းလွေတာ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရုံးထဲက အသံတစ္သံပါ။ လူႀကီးခရီးစဥ္ရွိၿပီ ဆုိရင္ထုတ္ပုိးရတဲ့ လက္ေဆာင္၊ ေပးရတဲ့လက္ေဆာင္ေတြအတြက္ ျပင္ဆင္မႈေတြပါပဲ။
ပစၥည္းကေတာ့ စုံလင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ၀ါကၽြတ္လုိ႔ မိဘကန္ေတာ့ရင္ေတာင္ ဒီလုိျခင္းေလးထဲက ပစၥည္းေလာက္မရွိတာ အေသခ်ာ။
ခုၾကည့္ အရက္တစ္ပုလင္းတင္ တစ္သိန္းခြဲႏွစ္သိန္း။ ျခင္းႀကီးထဲမွာ အားေဆး၊ အခ်ိဳရည္၊ ကိတ္၊ အရက္၊ အစုံပါပဲ။ ဒါက လူႀကီးေတြအတြက္ သူတုိ႔ေျပာတဲ့ဂါရ၀လက္ေဆာင္ေပါ့ဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ့္မလဲ သူမ်ားရမယ့္ပစၥည္းကုိ မနာလုိရတာနဲ႔၊ သြားရည္က်ရတာနဲ႔။ ေဒါသျဖစ္ရတာနဲ႔ ခက္ပါတယ္ေလ။
…………
တစ္ခါတုန္းက ဦးေပၚဦးကုိ ဘုိးေတာ္ဘုရားက ေမးဖူးတယ္။
“ ဟဲ့ ေပၚဦး ဥတကာ့ ဥထဲ ဘယ္ဥကအရသာရွိဆုံးလဲကြယ့္ ” ဆုိေတာ့ ဦးေပၚဦးက
“ ဖြတ္ဥပါဘုရား ” လုိ႔ျပန္ေျဖပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ဘုရင္ကဆက္မေမးပဲရပ္သြားတယ္။ ဒီေတာ့ ဦးေပၚဦးက ေမးခြန္းေလးကုိ စိတ္ထဲမွတ္ထားတာေပါ့ေလ။ ထပ္ၿပီးဘယ္အခ်ိန္ေမးမလဲလုိ႔။
အဲ အခ်ိန္ေလးၾကာသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘုိးေတာ္ဘုရားက ေကာက္ေမးပါေလရဲ႕
“ ဟဲ့ ေပၚဦး သူ႔ခ်ည္းပဲလားဟဲ့ ”
“ ဆားေလးနဲ႔ပါဘုရား ” လုိ႔ ဦးေပၚဦးက မဆုိင္းမတြ ျပန္ေလွ်ာက္တင္သတဲ့။ ဒီေတာ့ ဘုိးေတာ္ဦး၀ုိင္း စိတ္ေက်နပ္သြားတာေပါ့။
…………
ဒါက ဟုိလူႀကီးအတြက္။ ဒါက ဒီလူႀကီးအတြက္ ဆုိၿပီး ပစၥည္းေလးေတြ သူ႕ဟာနဲ႔သူခြဲပါတယ္။
“ အဘက ဒါမ်ိဳးမွႀကိဳက္တာကြ။ ဒီေတာ့ ႀကိဳက္တတ္တာေလးေတြ ေရြး၀ယ္ေပးရတယ္။ ႏုိ႔မဟုတ္ရင္ သိတဲ့အတုိင္းအေထာင္းခံရမွာ ”တဲ့။
ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားတယ္ ဒီလူႀကီးေတြ ခုမွလာတာပါ။ ဘာလုိ႔အႀကိဳက္သိေနတာလဲေပါ့။ ကုိယ့္လူႀကီးအႀကိဳက္ကုိ ေလ့လာမႈအားေကာင္းတယ္ဆုိၿပီး ကၽြန္ေတာ္ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကအလိုက္မသိတတ္ဘူးေလ။
ၿပီးေတာ့ “ ဘယ္လူႀကီးကုိ ငါကသိတယ္ဆုိတာထက္ ငါ့ကုိဘယ္လူႀကီးကဘယ္လုိသိတာ ဆုိတာက အေရးႀကီးတယ္” တဲ့။
လူႀကီးႀကိဳက္ေအာင္ေတာ့ တမင္မလုပ္တတ္ပါဘူး။ ကုိယ့္အလုပ္မွာ ကုိယ္ေကာင္းေအာင္ လုပ္တယ္။ ဒီေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕လူႀကီးေတြက သိတယ္။ မသိသူကမသိဘူး။ ဒါကိစၥမရွိပါဘူး။ ကိုယ့္ဘက္က ရုိးသားမွန္ကန္ေနသ၍ ဘယ္လမ္းျဖစ္ျဖစ္ေလွ်ာက္ရဲတယ္မဟုတ္လား။
အဲ…ေျပာလုိတာက ေမးခြန္းတစ္ခုေမးထားၿပီး သူနဲ႔ဆက္စပ္တဲ့အရာ လာမွာပဲဆုိၿပီး ဦးေပၚဦးက ပညာရွိပီပီသိထားေတာ့ ေမးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘုရင္သေဘာက်ေအာင္ ျပန္ေျဖႏုိင္လုိက္ပါတယ္။
ေဟာၾကည့္…ခု ဘာမွမေျပာရေသး၊ ဘာမွမေမးရေသးပဲ လူႀကီးအႀကိဳက္ကုိ သူ႔ခ်ည္းပဲမဟုတ္ပဲ ပစၥည္းေလးနဲ႔(ဆားကေလးနဲ႔) ႀကိဳတင္စီမံၿပီးလုပ္ေဆာင္ထားတာက ဦးေပၚဦးထက္ ေတာ္တဲ့သူေတြမ်ား ျဖစ္ေနမလားလုိ႔ပါ။
ေနာက္အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုရွိေသးရဲ႕မဟုတ္လား။ ဦးေပၚဦးက ျခေသၤ့ႀကီးေတြၾကည့္ၿပီး ေျပာမယ္ ႀကံတုန္း ဘုိးေတာ္ဘုရားေရာက္လာၿပီး “ ဟဲ့ ေပၚဦး ငါ့ျခေသၤ့ေတြၾကည့္ မင္းကဘာေ၀ဖန္မလုိ႔လဲကြ”ဆုိတာ့
“ ဟုတ္ပါဘူးဘုရား ျခေသၤ့ေတြက ဟုိဘက္ကမ္းခုန္ကူးေတာ့မယ့္အတိုင္းပါပဲ ”တဲ့။ ဒီေတာ့ ဘုရင္ လည္းသေဘာေခြ႕သြားရဲ႕မဟုတ္လား။
အလုပ္တစ္ခုကုိ အထက္ကခ်ေပးလုိက္ရင္ ဦးေပၚဦးလုိမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အမွန္အတုိင္း ဘာျဖစ္တယ္၊ ညာျဖစ္တယ္ဆုိၿပီး ေ၀ဖန္ေလကန္ၾကတယ္။
အဲ လူႀကီးတကယ္လာစစ္ၿပီဆုိရင္ေတာ့ “ သင့္ျမတ္လွေၾကာင္းပါ၊ ေကာင္းမြန္လွေၾကာင္း” ပါေပါ့။
ေဟာဒါတင္ ဘယ္ကမလဲ ဆားေလးေတြကပါေသးတယ္ေလ။
……………
ဦးေပၚဦးကြယ္လြန္ေတာ့ လက္တစ္ဖက္ ေခါင္းအျပင္ထုတ္ထားပါသတဲ့။
သူဟာ လူ႔ေလာကကေန ဘာမွယူမသြားႏုိင္ပါဘူးဆုိၿပီး တရားျပခဲ့ေသးမဟုတ္လား။
ဦးေပၚဦးေရ…
ဦးေပၚဦးက မယူႏိုင္ေပမယ့္ ေသရင္ယူထားတဲ့ လက္ေတြက ေလးလြန္းလုိ႔ အထဲမွာ ၀ွက္ၿပီးသြားရ တဲ့လူေတြ၊ လက္ေတြကုိ အျပင္ထုတ္မျပရဲပဲ၊ မေကာင္းမႈဟာ မေကာင္းေၾကာင္း တရားျပသြားတဲ့ ခုေခတ္ လူေတြကုိျမင္ရင္ေတာ့………
အင္း…….. ေပၚဦးထက္ေတာ္တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးပါလားလုိ႔ ေတြးမိရင္ …
ဦးေပၚဦး ရယ္မလား..ငိုမလားဗ်ာ………..။
ေမာင္ပုိင္
၆-၇-၂၀၁၃။
— with Nanda Htun Htet and 7 others.