………….
မေန႔က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တေတြ ရြာက ေစတီတစ္ဆူကုိ စုေပါင္းထုံးကပ္လွဴပူေဇာ္ျဖစ္ၾကပါတယ္။
ဘုရားက အမႈိက္ေတြ၊ ဖုန္းေတြကုိ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္၊ ျမက္ေတြရွင္းၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘုရား အုတ္တံတုိင္းေတြကုိ အရင္ ထုံးသုတ္ၾကပါတယ္။
ရာသီဥတုကလည္း ေနပူလုိက္၊ မုိးအံု႔လုိက္နဲ႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အဖြဲ႕ေတြ နားလုိက္၊ အလုပ္လုပ္လုိက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးပါပဲ။
ေစတီရဲ႕ ေအာက္ေျခပန္းတင္ခုံေတြကုိ ထုံးသကၤန္းကပ္လွဴၾကတယ္။ အေပၚပုိင္းကုိ ေတာ့ေရေဆး ကပ္လွဴပူေဇာ္ၾကပါတယ္။
ေနက ပူလာလုိ႔ လူေတြပင္ပန္းလာရင္ ဘုရားရဲ႕ ေလးဘက္ေလးတန္မွာ ေပါက္ေနတဲ့ တရုတ္စကားပင္ ေအာက္မွာ နားၾက၊ လက္ဖက္သုပ္နဲ႔ ေရေႏြးၾကေသာက္ၾကနဲ႔ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္လည္း နားေနရင္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သုတ္ထားတဲ့ ဘုရားပုရ၀ဏ္အုတ္တံတုိင္းေတြကုိ ၾကည့္လုိက္ မိပါတယ္။ ထုံးေလးေတြက ေျခာက္လာၿပီး ျဖဴေဖြးေနပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ထဲမွာလည္း ကုိယ္တုိင္ လုပ္ အားဒါနနဲ႔လွဴဒါန္းကပ္လွဴလုိက္ရတဲ့ ထုံးျဖဴျဖဴေလးေတြကုိ ၾကည့္ၿပီး စိတ္ထဲမွာ ၾကည္ႏူးမိခဲ့ပါတယ္။
ထုံးျဖဴျဖဴေဖြးနဲ႔ ေစတီကုိ ျမင္လုိက္ရရင္ျဖင့္ ရင္ထဲမွာ ၾကည္လင္သြားသလုိပါပဲ။
……………
“ ဓမၼစကား ေန႔တုိင္းၾကားက စိတ္ထားေဖြးလက္ သိဥာဏ္ထက္၏ ”
ေသာတအာရုံ ဆုိတဲ့ အသံေတြကေတာ့ မုိးလင္းကတည္းက ၾကားေနရတာပါပဲ။
အိမ္မွာဆုိရင္ အေဖ၊ အေမရဲ႕ နံနက္မုိးမလင္းခင္က ဘုရားရွိခုိးၿပီး ေၾကးစည္ရုိက္ခတ္သံက နားထဲကုိ နား၀င္ခ်ိဳေစပါတယ္။
“ ဘ၀ေႏၱာ ” “ ျပည္မနိဗၺာန္ေရာက္ေစရန္အတြက္ ဆြမ္းေတာ္ခ်က္၍ ၀ပ္တြားကာ အဓိ႒ာန္ထားၾကဖုိ႔ နိဗၺာန္တံခါးဖြင့္ရန္ ထေတာ္မူၾကပါ့ ဘ၀ေႏၱာ သပၸဳရိသအေပါင္း သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ ” နိဗၺာန္ေဆာ္အသံကလည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သံသခရီးရဲ႕ လြတ္ေျမာက္ရာအတြက္ သတိေပးလုိက္တဲ့အသံပါ။ ႏႈိးေဆာ္လုိက္တဲ့အသံပါ။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြက မုိးလင္းတာနဲ႔ ဘုရား၊ တရားနဲ႔ ႏုိးထလာသူေတြပါ။ ဓမၼစကားကုိ အိပ္ ယာထကေန၊ အိပ္ယာ၀င္တဲ့အထိ ၾကားသိ၊ ျမင္သိေနခဲ့ရတဲ့၊ ျမင္ေနရတဲ့ လူမ်ိဳးေတြပါ။ အခ်င္းခ်င္းရုိင္းပင္းကူညီ ခ်င္သူေတြ၊ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ေတြ႕ဆုံလုိက္ရင္ဆုိရင္ပဲ “ မဂၤလာပါ ”တဲ့။ အင္မတန္ေကာင္းမြန္လွတဲ့ စကားေလးနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ၾကသူေတြပါ။
ေခတ္ေတြ စနစ္ေတြတုိးတက္ေျပာင္းလဲလာတာနဲ႔အမွ် မုိးလင္းရင္းပဲ တဒိန္းဒိန္းနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္က ဖြင့္လုိက္တဲ့အသံ၊ ၿမိဳ႕ျပေနသူေတြဆုိ လူသံ၊ ကားသံေတြက ေနရာယူလာၾကပါၿပီ။ မုိးခ်ဳပ္နားေနခ်ိန္ေရာက္ၿပီ ဆုိရင္ျဖင့္ စားေသာက္ဆုိင္ေတြက ဖြင့္တဲ့အသံ၊ ညညဥ့္နက္အထိ ေဘာလုံးပြဲထုိင္ၾကည့္လုိ႔ ေအာ္လုိက္တဲ့အသံ၊ ဆဲသံ၊ ဆူညံသံေတြက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတာ မ်ားလာၾကပါၿပီ။
ဓမၼစကားကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ၾကားနာဖုိ႔၊ နာၾကားဖုိ႔ ခက္ခဲၿပီလား။ မခက္ခဲလွေသးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အတြက္ အခြင့္အေရးေတြရွိေနပါေသးတယ္။
ဓမၼစကားေတြကုိ နာယူၾကရင္း စိတ္ထားေလးေတြ “ေဖြးလက္” လာေစဖုိ႔ ျပဳလုပ္၊ ျပဳျပင္ရမွာပါ။
……………
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ၾကည့္ရင္ လက္ရွိအေျခအေနမွာ အျဖဴစိတ္ဓာတ္ေတြကုိ ျမင္ေတြ႕ေနရပါ ေသးတယ္။ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္အတြက္ လွဴဒါန္းတာေတြ၊ ဒုကၡသည္ေတြကုိ ကူညီေထာက္ပံ့မႈေတြဟာ ျဖဴစင္ေသာ စိတ္ဓာတ္ေတြပါ။
သူတစ္ပါးအေပၚ ကရုဏာထားတဲ့စိတ္၊ လွဴဒါန္းခ်င္စိတ္၊ ကူညီေထာက္ပံ့ခ်င္စိတ္၊ စာနာစိတ္ေတြက ကၽြန္ ေတာ္တုိ႔ စိတ္ေတြကုိ ျဖဴစင္ေစပါတယ္။ စိတ္ေတြျဖဴစင္ျခင္းအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဥာဏ္ေလးေတြ လင္းလာမယ္ ပုိလုိ႔ ေဖြးေဖြးျဖဴလာမယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။
အမ်ားအက်ိဴးရြယ္သယ္ပုိးျခင္းဆုိတာကလည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စိတ္ရဲ႕ အျဖဴေရာင္သေကၤတ တစ္ခုမဟုတ္ ပါလား။
………….
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔စိတ္ေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ မေကာင္းေသာအရာေတြမွာသာ က်င္လည္ေနတာေၾကာင့္ ညစ္ပတ္လွပါတယ္။ ျဖဴစင္တဲ့ အခ်ိန္ဆုိတာ ခပ္ရွားရွားရယ္ပါ။
ၿပီးေတာ့ ကုိယ့္ညစ္ပတ္မႈထက္ သူမ်ားညစ္ပတ္မႈကုိ ပုိျမင္တတ္ၾကပါတယ္။ ကုိယ့္မ်က္ေခ်းကုိ မျမင္ၾက ဘူးေပါ့။ ကုိယ့္ရဲ႕ ရွိေနတဲ့ ေလာဘအညစ္အေၾကးေတြ၊ ေဒါသအညစ္အေၾကးေတြ၊ ေမာဟအညစ္အေၾကးေတြကုိ ျမင္မွ ကိုယ့္စိတ္ေလးက ျဖဴစင္လာမွာပါ။ ဒါမွလည္း တျခားသူေတြ ျဖဴစင္ဖုိ႔ ျပန္လည္ညႊန္ျပႏုိင္မယ္ထင္ပါတယ္။
ကုိယ့္ရဲ႕ ေပေရေနတဲ့ လက္နဲ႔ တျခားသူကုိ သန္႔စင္ဖုိ႔ မလြယ္ကူလွပါဘူး။
ဒါတင္မကေသးပါဘူး ကုိယ့္ရဲ႕ ညစ္ပတ္ေနတဲ့လက္ေတြနဲ႔ တျခားသူကုိ ေပၾကံေအာင္သုတ္ခ်င္ၾကပါ ေသးတယ္။ အသားအေရာင္ခြဲျခားတာေတြ၊ ဘာသာအစြဲေတြ၊ လူမ်ိဳးအစြဲေတြနဲ႔ တစ္ႏိုင္ငံနဲ႔ တစ္ႏိုင္ငံ ညစ္ပတ္တဲ့ ရႊံ႕ဗြက္ေတြနဲ႔ ေပါက္လုိက္ၾကတာ ကမၻာႀကီးက တျဖည္းျဖည္း ညစ္ပတ္ၿပီး ေမွာင္လာေနေတာ့တာပါပဲ။
ဒါဟာ နင္ေကာင္းမွ ငါေကာင္းမယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္အညစ္ေတြေၾကာင့္ ပုိၿပီးအေရာင္မွိန္လာခဲ့ရတာပါ။ ေရႊဥမင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက “ သင္ေကာင္းလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္မဆုိးပါ ” ဆုိတဲ့ စကားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မိန္႔ ၾကားထားခဲ့ပါတယ္။
“ သင္ေကာင္းလွ်င္ ကၽြႏ္ုပ္မဆုိးပါဆုိေတာ့ သင္မေကာင္းလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္ဆုိးမယ္ဆုိတဲ့ သေဘာေပါ့ေႏွာ္။ ဒါဆုိအေတာ့္ကုိ ေၾကာက္စရာေကာင္းတာေပါ့။ သူေတာ္ေကာင္းဆုိတာ သင္ေကာင္းေကာင္း မေကာင္းေကာင္း ကၽြႏု္ပ္ကေတာ့ အၿမဲေကာင္းေနရမယ္ေလ ”
သူေကာင္းမွ ကၽြႏု္ပ္ေကာင္းမယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြနဲ႔ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရႊ႕ံအုိင္ထဲက တက္ႏုိင္ၾကပါဦး မလား။ ရႊံ႕အုိင္ထဲက ရုန္းထြက္လုိ႔ သန္႔စင္လုိက္ပါမွ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘ၀ေတြ ျဖဴေဖြးလာမွာ ျဖစ္သလုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စိတ္ေလးေတြဟာလည္း ေဖြးလက္လာမွာ မဟုတ္ပါလား။
……………..
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔စိတ္ကေလးဟာ သေဘာက်စရာ အာရုံေတြ႕ရင္ ေလာဘေလးနဲ႔ ညစ္ေထးလုိက္၊ မေက်နပ္ တဲ့အာရုံနဲ႔ေတြ႕ရင္ ေဒါသေၾကး(ဂ်ီး)ကစြန္းထင္းလုိက္၊ ကုိယ့္ကိုယ္ကုိ အထင္ႀကီးတဲ့ မာနဖုန္မႈန္႔ေလးေတြက ကပ္ၿငိလုိက္နဲ႔ တစ္စတစ္စညစ္ေပလာပါတယ္။
ဒီစိတ္အညစ္အေၾကးေတြ ျဖဴစင္လာဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သန္႔စင္ရမွာပါ။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ၀တ္ဆင္ေနတဲ့အ၀တ္အစားေတြကုိ ေလွ်ာ္ဖြတ္ရာမွာ ဆပ္ျပာမတုိက္ရင္ ျဖဴသင့္သေလာက္ ျဖဴမလာပါဘူး။ ထုိ႔အတူ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔စိတ္ကေလးကုိ ေလွ်ာ္ဖြပ္ရာမွာ “ ဘာ၀နာဆပ္ျပာ ”နဲ႔ ခပ္နာနာေလးတုိက္ ပစ္လုိက္ႏုိင္မွသာ အညစ္အေၾကးက ကင္းစင္ၿပီး စိတ္ကေလး ေဖြးေဖြးေတာက္လာမွာပါ။
“ ၀ိပႆနာ ” တရားနဲ႔ ေလွ်ာ္ဖြပ္လုိက္တဲ့အခါ ေၾကး(ဂ်ီး)ေတြအကုန္စင္ ေလွ်ာ္ဖြပ္လုိက္တဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စိတ္ကေလးက ေဖြးေဖြးျဖဴသြားေတာ့တာပါပဲ။
………………
“ မာနႀကီးေနတယ္ဆုိတာလည္း…..အပ်ိဳရြယ္မာန္ေတြပါဟယ္..ဒီရင္ထဲ နင္၀င္လာၾကည့္လွည့္… အျဖဴေရာင္ေလးပါကြယ္…. ”
“ ေအာ္ ခုေတာ့ အပ်ိဳရြယ္မာန္မရွိႏုိင္ေတာ့ဘူးေပါ့ ”
ကၽြန္ေတာ္က ဘုရားထုံးသကၤန္းကပ္လွဴၿပီး ျပန္လာေတာ့ ေပေနတဲ့ အက်ၤ ီ၊ ပုဆုိးေတြကုိ မိန္းမျဖစ္သူထံ လွမ္းေပးရင္း ေနာက္လုိက္ပါတယ္။
“ မရွိဘူးေတာ္မရွိဘူး။ ရွင္ကုိ ရမွာေတာ့ ဘယ္လုိလုပ္ အပ်ိဳမာန္ကရွိေတာ့မွာတုန္း၊ ထားလုိ႔ရမွာတုန္း ”
သူက ေျပာရင္းအ၀တ္ေတြကုိ ယူလုိက္သည္။ ဆပ္ျပာမုန္႔ေဖ်ာ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့အ၀တ္ေတြကုိ စိမ္ထားလုိက္ ပါတယ္။
“ ဘာျဖစ္ျဖစ္ပါ…ငါ့မိန္းမအသံက ခ်စ္သုေ၀အသံနဲ႔ ေတာ္ေတာ္တူတာပဲ ”
“ ဘာမွ လာဖားမေနနဲ႔။ မဖားလည္း ရွင္ရဲ႕ ေပေနတဲ့ အ၀တ္အစားေတြ ကၽြန္မပဲေလွ်ာ္ရမွာပဲမဟုတ္လား”
ေၾသာ္ ကၽြန္ေတာ္အ၀တ္အစားေတြက ေပေနတဲ့ ေၾကး(ဂ်ီး)ေတြကုိေတာ့ မိန္းမျဖစ္သူ ေလွ်ာ္ဖြပ္ေပးရင္ ေျပာင္သြားမွာပါေလ။
ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲက စိတ္အညစ္အေၾကးေတြကုိ သန္႔စင္ၿပီး ေဖြးေဖြးျဖဴဖုိ႔ကေတာ့…ကုိယ္တုိင္ ေလွ်ာ္ဖြပ္ ရေတာ့မွာပါလား။
ေမာင္ပိုင္
၁၂-၈-၂၀၁၃။ — with William Tuntunko and 11 others.