Quantcast
Channel: ဘ၀ေျခရာ
Viewing all articles
Browse latest Browse all 1811

တစ္ခါတုန္းကတကၠသိုလ္မွာ(၁၀) ၏အဆက္

$
0
0
Photo: တစ္ခါတုန္းကတကၠသိုလ္မွာ(၁၀)      ၏အဆက္ပါ       "ဆူလိုက္၊ႀကိမ္းလိုက္မယ့္ ျဖစ္ျခင္းး" "ေတြးရံုနဲ႔ ေႀကာက္လြန္းလို႕ပါဟယ္။" "တစ္ခန္းလံုး လူကုန္ တစ္ေယာက္မက်န္လစ္မယ္။ ဆူရင္ျငိမ္ခံေႀကး။" "ေက်ာင္းလစ္ျပီး ဘယ္သြားၾကမွာလဲ" "အုပ္စုလိုက္ ေလွ်ာက္လည္ၾကမယ္။" "ငါတို႔က မလည္ခ်င္ဘူးးးး ရုပ္ရွင္ပဲ ႀကည့္မွာ။" "နင္တို႔က အ့ဲလို ခြဲျခားခြဲျခား မလုပ္နဲ႔ေလ။" "မညီမညြတ္ေတြ ျဖစ္ကုန္မွာေပါ့။" "ငါတို႔က ရုပ္ရွင္မၾကည့္ခ်င္ဘူးး" "ရုပ္ရွင္ပဲ ႀကည့္ႀကည့္ ေလွ်ာက္ပဲလည္လည္ ကိုယ္ႏွစ္သက္တာ လုပ္ခြင့္ရွိတယ္။အဓိက ကေတာ့ အခန္းထဲမွာ ဘယ္သူမွ မက်န္ခ့ဲဖို႔ဘဲ။ သစၥာမေဖာက္ဖို႔ဘဲ။"                "ေဟးးးး သေဘာတူတယ္။" "ဘာနဲ႔လည္မွာလဲ" "ဘယ္သြားမွာလဲ" "ဆည္ေတာ္ေလးသြားမယ္။ကားဌားသြားမယ္။ေမလ့ဲတို႔ အေဆာင္က သြားေနၾက ဦးေလးၾကီးကား ရွိတယ္။" "စာဂ်ပိုးေတြ ေပကပ္ကပ္လုပ္ျပီး မေနခ့ဲႀကနဲ႔ေနာ္။ က်န္ေနခ့ဲရင္ အတန္းတြင္း သစၥာေဖါက္မႈပဲ။ စာက်က္ခ်င္ရင္ အေဆာင္ျပန္က်က္ၾက။" "ခိခိ စစ္ထြက္ခါနီး ေနေန႔ရဲ႕သမိုင္းဝင္ မိန္႕ခြန္းႀကီေပါ့။" "အဲေနၾကအံုးးး ၾကိဳေျပာထားမယ္ေနာ္ ေလးနာရီခြဲအမီ  ေက်ာင္းကို ျပန္ေရာက္ရမယ္ေနာ္။ အခ်ိန္ကိုက္လည္မွ ျဖစ္မွာဟ့ဲ။ ေဖေဖလာၾကိဳရင္ ငါက အိေျႏၵမပ်က္ ကားေပၚျပန္တက္ႏိုင္မွ ျဖစ္မွာ။" "ေစာေစာက မိန္႕ခြန္းသံနဲ႔ ျခားနားတဲ့ သနားစဖြယ္အသံေလးပါလားးး ဟက္ဟက္။"              ဒီလိုနဲ႕ ကြ်န္မတို႔သူငယ္ခ်င္း ဆယ့္ငါးေယာက္ပါ အုပ္စုၾကီးဟာ ပရက္စတိုကား နီနီေလးနဲ႔ ဆည္ေတာ္ေလးကို ခရီးထြက္ၾကပါတယ္။ ကားဆရာဦးေလးၾကီးက ေတာ္ေတာ္ သေဘာေကာင္းပါတယ္။ကားေပၚမွာ သင္ဖ်ဴးဖ်ာ ေကာင္းေကာင္းေလး ခင္းေပးထားပါတယ္။ ကက္ဆက္လည္း ဖြင့္ေပးပါတယ္။ ေနာက္ခန္းအတြက္ ေဆာင္းေဘာက္ေလးေတြလည္း တပ္ဆင္ေပးထားပါတယ္။            ဟာႏူရယ္ဂ်ံဳးနဲ႔ သဥၨာက ေရွ႕ခန္းမွာ ထိုင္ၾကပါတယ္။မႏၲေလး-ျပင္ဦးလြင္ ကားလမ္းကေန ေဘးကိုဖဲ့ဆင္းလိုက္ေတာ့ ဖုန္တစ္ေထာင္းေထာင္းနဲ႔ ဆိုးဝါးတ့ဲ ကားလမ္းေလးက ဆီးၾကိဳေနပါတယ္။ ေဝဟန္က ေဘးလြယ္အိတ္ထဲက ပစၥည္းေတြကို ထုတ္ျပီးေတာ့ အိတ္ၾကီးကို ေခါင္းေပၚကေန စြပ္ခ်ပါတယ္။ မစြပ္ခင္မွာ ေျပာလိုက္ပါေသးတယ္..."ငါ့အသားအေရက ႏုေတာ့ဖံုေပရင္ဝက္ျခံထြက္မွာ စိုးရတယ္။" တ့ဲ။              ကြ်န္မတို႔လည္း မ်က္လံုးျခင္း အခ်က္ျပျပီး ေဝဟန္႔ေခါင္းကို တစ္ေယာက္တစ္ခ်က္ ဝိုင္းတြယ္ၾက ပါေတာ့တယ္။"ဟ့ဲ ေကာင္မေတြ ဘယ္လိုျဖစ္ေနၾကတာလဲ။" "ငါမပါဘူးေနာ္"  "နီးတ့ဲလူေတြကို လာမၾကည့္နဲ႔။တို႔မပါဘူး။" "ငါတို႔က ပိုေတာင္ေဝးေသးးးး ခိခိ။" "အဟီးဟီးးး ငါလည္းပါဘူးေနာ္။" အမွတ္မရွိတ့ဲေဝဟန္က ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ထပ္ျပီး ေခါင္းကို အိတ္စြပ္ပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔ကလည္းးး ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ဝိုင္းတြယ္ၾက ျပန္ပါတယ္ "ဘုန္းး၊ ဘတ္၊ ေဂါက္၊ ဖတ္ ဖတ္"              "ဟ့ဲေကာင္မေတြ၊ လက္သရမ္း ေနၾကတယ္ေပါ့။ငါ့ကိုလာရိုက္တ့ဲသူ ငါ့မိန္းမပဲ။ ရိုက္ရဲရင္ထပ္ရိုက္။" "တို႔မဟုတ္ဘူးေနာ္ ခိခိ။" "ငါရိုက္ဘူးေနာ္ အထင္မလဲြနဲ႔။အဟိ။" "ဟားဟားဟားးး ငါလည္းရိုက္ဘူးးး" "ေအးးးထပ္ရိုက္ရင္ ငါ့မိန္းမပဲ။" ေျပာေျပာဆိုဆို အိတ္ၾကီးကို ေခါင္းေပၚထပ္စြပ္ လိုက္ေပမယ့္ ကြ်န္မတို႔ေတြ ဘယ္သူကမွ ထပ္မရိုက္ရဲ ေတာ့ပါဘူး။              ကားကရပ္သြားပါတယ္။ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္မွာ အိမ္ငယ္ သံုး ေလး လံုးခန္႔ကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ "ဦးေလးးးး ဘာျဖစ္လို႔ရပ္တာလဲ???" "ေရာက္ျပီေလ ငါ့တူမတို႔ရဲ႕။" "အမ္!!! ဘယ္မွာလဲ ဆည္ေတာ္ေလးးး" " "မသိဘူးေလ။တို႔လည္းၾကားရံုပဲ ႀကားဖူးတာ။" ေရွ႕ခန္းထဲက ထြက္လာတ့ဲ သဥၨာနဲ႔ ဟာႏူရယ္ဂ်ံဳးက ဆံပင္ေတြနဲ႔ အဝတ္ေတြမွာ ဖုန္တစ္လံုးလံုး ျဖစ္ေနတ့ဲ ကြ်န္မတို႔ကို ၾကည့္ုပီး ရယ္ၾကပါေတာ့တယ္။ ေရွ႕နားေလး နည္းနည္းဆက္ေလွ်ာက္ေတာ့မွပဲ ဆည္ေတာ္ေလးကို ေတြ႔ပါေတာ့တယ္။                                                                                                                               အေျခသတင္းၾကီးတဲ့ ဆည္ေတာ္ေလးက ဘာမွလည္း မဟုတ္ပါလားးး ဘာမွမဟုတ္လည္း မတတ္ႏိုင္ဘူးးးေရာက္လာမွေတာ့ ေပ်ာ္ေအာင္ေနရံုေပါ့ေလ။ ဆည္ေဘာင္ေပၚက က်လာတ့ဲ ေရေလးေတြကို ဒီဘက္ကေန စီးသြားတ့ဲ ေနရာမွာ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ ၾကေတာ့ ေျခသလံုးတစ္ဝက္ေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ ေရထဲမွာ ငါးေသးေသးေလးေတြ အုပ္စုဖြဲ႔ျပီး ကူးေနၾကပါတယ္။ ဖမ္းရင္ မမိပါဘူးးးးလွစ္ဆိုုေပ်ာက္သြားပါတယ္။  ဆက္တိုက္ေဖာ္ျပပါမည္ ေနထက္ထက္ေအာင္
"ဆူလိုက္၊ႀကိမ္းလိုက္မယ့္ ျဖစ္ျခင္းး""ေတြးရံုနဲ႔ ေႀကာက္လြန္းလို႕ပါဟယ္။""တစ္ခန္းလံုး လူကုန္ တစ္ေယာက္မက်န္လစ္မယ္။ ဆူရင္ျငိမ္ခံေႀကး။""ေက်ာင္းလစ္ျပီး ဘယ္သြားၾကမွာလဲ""အုပ္စုလိုက္ ေလွ်ာက္လည္ၾကမယ္။" "ငါတို႔က မလည္ခ်င္ဘူးးးး ရုပ္ရွင္ပဲ ႀကည့္မွာ။""နင္တို႔က အ့ဲလို ခြဲျခားခြဲျခား မလုပ္နဲ႔ေလ။""မညီမညြတ္ေတြ ျဖစ္ကုန္မွာေပါ့။""ငါတို႔က ရုပ္ရွင္မၾကည့္ခ်င္ဘူးး""ရုပ္ရွင္ပဲ ႀကည့္ႀကည့္ ေလွ်ာက္ပဲလည္လည္ ကိုယ္ႏွစ္သက္တာ လုပ္ခြင့္ရွိတယ္။အဓိက ကေတာ့ အခန္းထဲမွာ ဘယ္သူမွ မက်န္ခ့ဲဖို႔ဘဲ။ သစၥာမေဖာက္ဖို႔ဘဲ။"

"ေဟးးးး သေဘာတူတယ္။""ဘာနဲ႔လည္မွာလဲ""ဘယ္သြားမွာလဲ""ဆည္ေတာ္ေလးသြားမယ္။ကားဌားသြားမယ္။ေမလ့ဲတို႔ အေဆာင္က သြားေနၾက ဦးေလးၾကီးကား ရွိတယ္။""စာဂ်ပိုးေတြ ေပကပ္ကပ္လုပ္ျပီး မေနခ့ဲႀကနဲ႔ေနာ္။ က်န္ေနခ့ဲရင္ အတန္းတြင္း သစၥာေဖါက္မႈပဲ။ စာက်က္ခ်င္ရင္ အေဆာင္ျပန္က်က္ၾက။""ခိခိ စစ္ထြက္ခါနီး ေနေန႔ရဲ႕သမိုင္းဝင္ မိန္႕ခြန္းႀကီေပါ့။""အဲေနၾကအံုးးး ၾကိဳေျပာထားမယ္ေနာ္ ေလးနာရီခြဲအမီ ေက်ာင္းကို ျပန္ေရာက္ရမယ္ေနာ္။ အခ်ိန္ကိုက္လည္မွ ျဖစ္မွာဟ့ဲ။ ေဖေဖလာၾကိဳရင္ ငါက အိေျႏၵမပ်က္ ကားေပၚျပန္တက္ႏိုင္မွ ျဖစ္မွာ။""ေစာေစာက မိန္႕ခြန္းသံနဲ႔ ျခားနားတဲ့ သနားစဖြယ္အသံေလးပါလားးး ဟက္ဟက္။"

ဒီလိုနဲ႕ ကြ်န္မတို႔သူငယ္ခ်င္း ဆယ့္ငါးေယာက္ပါ အုပ္စုၾကီးဟာ ပရက္စတိုကား နီနီေလးနဲ႔ ဆည္ေတာ္ေလးကို ခရီးထြက္ၾကပါတယ္။ ကားဆရာဦးေလးၾကီးက ေတာ္ေတာ္ သေဘာေကာင္းပါတယ္။ကားေပၚမွာ သင္ဖ်ဴးဖ်ာ ေကာင္းေကာင္းေလး ခင္းေပးထားပါတယ္။ ကက္ဆက္လည္း ဖြင့္ေပးပါတယ္။ ေနာက္ခန္းအတြက္ ေဆာင္းေဘာက္ေလးေတြလည္း တပ္ဆင္ေပးထားပါတယ္။

ဟာႏူရယ္ဂ်ံဳးနဲ႔ သဥၨာက ေရွ႕ခန္းမွာ ထိုင္ၾကပါတယ္။မႏၲေလး-ျပင္ဦးလြင္ ကားလမ္းကေန ေဘးကိုဖဲ့ဆင္းလိုက္ေတာ့ ဖုန္တစ္ေထာင္းေထာင္းနဲ႔ ဆိုးဝါးတ့ဲ ကားလမ္းေလးက ဆီးၾကိဳေနပါတယ္။ ေဝဟန္က ေဘးလြယ္အိတ္ထဲက ပစၥည္းေတြကို ထုတ္ျပီးေတာ့ အိတ္ၾကီးကို ေခါင္းေပၚကေန စြပ္ခ်ပါတယ္။ မစြပ္ခင္မွာ ေျပာလိုက္ပါေသးတယ္..."ငါ့အသားအေရက ႏုေတာ့ဖံုေပရင္ဝက္ျခံထြက္မွာ စိုးရတယ္။"တ့ဲ။

ကြ်န္မတို႔လည္း မ်က္လံုးျခင္း အခ်က္ျပျပီး ေဝဟန္႔ေခါင္းကို တစ္ေယာက္တစ္ခ်က္ ဝိုင္းတြယ္ၾက ပါေတာ့တယ္။ "ဟ့ဲ ေကာင္မေတြ ဘယ္လိုျဖစ္ေနၾကတာလဲ။""ငါမပါဘူးေနာ္""နီးတ့ဲလူေတြကို လာမၾကည့္နဲ႔။တို႔မပါဘူး။""ငါတို႔က ပိုေတာင္ေဝးေသးးးး ခိခိ။""အဟီးဟီးးး ငါလည္းပါဘူးေနာ္။"အမွတ္မရွိတ့ဲေဝဟန္က ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ထပ္ျပီး ေခါင္းကို အိတ္စြပ္ပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔ကလည္းးး ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ဝိုင္းတြယ္ၾက ျပန္ပါတယ္ "ဘုန္းး၊ ဘတ္၊ ေဂါက္၊ ဖတ္ ဖတ္"

"ဟ့ဲေကာင္မေတြ၊ လက္သရမ္း ေနၾကတယ္ေပါ့။ငါ့ကိုလာရိုက္တ့ဲသူ ငါ့မိန္းမပဲ။ ရိုက္ရဲရင္ထပ္ရိုက္။""တို႔မဟုတ္ဘူးေနာ္ ခိခိ။""ငါရိုက္ဘူးေနာ္ အထင္မလဲြနဲ႔။အဟိ။""ဟားဟားဟားးး ငါလည္းရိုက္ဘူးးး""ေအးးးထပ္ရိုက္ရင္ ငါ့မိန္းမပဲ။"ေျပာေျပာဆိုဆို အိတ္ၾကီးကို ေခါင္းေပၚထပ္စြပ္ လိုက္ေပမယ့္ ကြ်န္မတို႔ေတြ ဘယ္သူကမွ ထပ္မရိုက္ရဲ ေတာ့ပါဘူး။

ကားကရပ္သြားပါတယ္။ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္မွာ အိမ္ငယ္ သံုး ေလး လံုးခန္႔ကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ "ဦးေလးးးး ဘာျဖစ္လို႔ရပ္တာလဲ???""ေရာက္ျပီေလ ငါ့တူမတို႔ရဲ႕။""အမ္!!! ဘယ္မွာလဲ ဆည္ေတာ္ေလးးး"""မသိဘူးေလ။တို႔လည္းၾကားရံုပဲ ႀကားဖူးတာ။"ေရွ႕ခန္းထဲက ထြက္လာတ့ဲ သဥၨာနဲ႔ ဟာႏူရယ္ဂ်ံဳးက ဆံပင္ေတြနဲ႔ အဝတ္ေတြမွာ ဖုန္တစ္လံုးလံုး ျဖစ္ေနတ့ဲ ကြ်န္မတို႔ကို ၾကည့္ုပီး ရယ္ၾကပါေတာ့တယ္။ ေရွ႕နားေလး နည္းနည္းဆက္ေလွ်ာက္ေတာ့မွပဲ ဆည္ေတာ္ေလးကို ေတြ႔ပါေတာ့တယ္။

အေျခသတင္းၾကီးတဲ့ ဆည္ေတာ္ေလးက ဘာမွလည္း မဟုတ္ပါလားးး ဘာမွမဟုတ္လည္း မတတ္ႏိုင္ဘူးးးေရာက္လာမွေတာ့ ေပ်ာ္ေအာင္ေနရံုေပါ့ေလ။ ဆည္ေဘာင္ေပၚက က်လာတ့ဲ ေရေလးေတြကို ဒီဘက္ကေန စီးသြားတ့ဲ ေနရာမွာ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ ၾကေတာ့ ေျခသလံုးတစ္ဝက္ေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ ေရထဲမွာ ငါးေသးေသးေလးေတြ အုပ္စုဖြဲ႔ျပီး ကူးေနၾကပါတယ္။ ဖမ္းရင္ မမိပါဘူးးးးလွစ္ဆိုုေပ်ာက္သြားပါတယ္။ 

ဆက္တိုက္ေဖာ္ျပပါမည္

ေနထက္ထက္ေအာင္ — with Maung Paing and 59 others.


Viewing all articles
Browse latest Browse all 1811

Trending Articles


အစ္စရေး တိုက်နေတဲ့စစ်ပွဲတွေက နိုင်ငံ့ စီးပွားရေးအပေါ် ဘယ်လောက်အထိနာစေလဲ


TTA Oreo Gapp Installer


အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစမယ့္ အုတ္ခင္းစက္


ဘာျဖစ္လို႕ စစ္သားေတြ အေလးျပဳၾကသလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းအတြက္ပါ


မယ္ႏု ႏွင့္ ေမာင္အို အုပ္စု တန္ခုိးထြားျခင္း


“ေတြးမိတိုင္း အ႐ိုးနာသည္ အမ်ဳိးပါ ဆဲခ်င္ေပါ့ေလး”


သားသမီး ရင္ေသြးရတနာအတြက္ ပူပင္ေသာက မ်ားေနတယ္ဆိုရင္


♪ ေလးျဖဴ -BOB - ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ MP3 Album ♫


ပူေဇာ္ျခင္းႏွစ္မ်ိဳး


ေထာင္ထဲမွာ ေတြ႕ခဲ့ရေသာ ဆင္ဖမ္းမယ္ က်ားဖမ္းမယ္ဆုိတဲ့ ဗုိလ္မွဴး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြ -...