(၁)
ဘုရားစူး ကၽြန္ေတာ္ Foreigner တစ္ေယာက္ပါ။ တစ္ခုေတာ့ရွိပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္က ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ေမြး၊ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာႀကီး၊ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ပညာသင္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ Foreigner ပါ။
ေၾသာ္ .. အေဖက ဗမာ၊ အေမက ဗမာ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္က တကယ့္ကုိ Foreigner တစ္ေယာက္ပါဗ်ာ။
ဒါတင္လားဆုိေတာ့ မဟုတ္ေသးပါဘူး အေမရိကန္၊ ဂ်ပန္၊ ကုိရီးယား၊ တရုတ္၊ ဂ်ာမနီ၊ စပိန္၊ စကၤာပူ၊ ထုိင္းစတဲ့ ႏုိင္ငံရပ္ျခားတုိင္းတစ္ပါး
(၂)
ခရီးသြားရျခင္းကုိ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေမြ႕မိတယ္။ မသြားမလာရေတာ့ရင္ပဲ ဖ်ားခ်င္သလုိ၊ နာခ်င္သလုိ။ ေျခဖ၀ါး မွဲ႔ပါတယ္ဆုိေတာ့လဲ သြားဖုိ႔လာဖုိ႔ကုိ အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာေနတတ္တာေလ။
ျမစ္ႀကီးနားမွာ ေနခဲ့စဥ္က ရုံးပိတ္ရက္ေရာက္ၿပီဆုိရင္ တျခားသူစီက စက္ဘီးငွားၿပီး ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ကုိ ပတ္ေတာ့တယ္။ လည္ေတာ့တယ္။ ဆုိင္ကယ္ေခတ္ေရာက္လာျပန္ေတာ
မိတီၳလာမွာ တာ၀န္က်ျပန္ေတာ့လဲ စစ္ကုိင္း၊ မင္းကြန္း၊ မႏၱေလး၊ ပုဂံ၊ နတ္ေမာက္၊ ယင္းေတာ္ စတဲ့ၿမိဳ႕ေတြကုိ ဆုိင္ကယ္တစ္စီးနဲ႔ ေလွ်ာက္သြားတတ္တာ။ ရုံး ၃ ရက္ေလာက္မ်ား ဆက္ၿပီးပိတ္ၿပီဆုိရင္ ေသခ်ာၿပီ ခရီးတစ္ခုခုေတာ့ ထြက္ၿပီ။ အဲလုိ ခရီးသြား(ေလွ်ာက္သြား)ေနရရင
ကုိယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အျပင္ဘက္ တုိင္းတပါးႏုိင္ငံေတြကုိသာ မေရာက္ဖူးတာပါ ကုိယ့္ျမန္မာေျမေပၚက ျပည္နယ္၊ တုိင္းေတြကိုလည္း စုံတယ္လုိ႔ မေအာက္ေမ့နဲ႔ စုံကုိမစုံေသးတာ။ အခ်ိန္သင့္ရင္ သြားဖုိ႔ကုိ အားခဲေန တာ။ ကုိယ့္အမိေျမထဲ သြားလုိ႔၊ ေရာက္လုိ႔ အားရမွ တုိင္းတပါးသြားဖုိ႔ စိတ္ကူးထားတယ္။(စိတ္ကူးလုိ႔
ေၾသာ္..ဟုတ္ကဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသားတစ္ေယာက္ အမိေျမကုိ ေလွ်ာက္သြားေနရင္း Foreigner တစ္ေယာက္လုိ ျဖစ္သြားရတာဗ်။ ခံစားသြားရတာဗ်။ ဒီလုိ ဒီလုိ။
(၃)
"ဟုိး..ဟုိး.."
ဆုိင္ကယ္ကုိ ကၽြီ ခနဲ ဘရိတ္ဖမ္းနင္းလုိက္ရတယ္။
"ဘာလဲဗ်..ဘာလဲ "
"ၿမိဳ႕၀င္ေၾကး"
"ဗ်ာ..ၿမိဳ႕၀င္ေၾကး ဟုတ္လား.."
"ဟုတ္တယ္ "
"ဘယ္ေလာက္လဲ "
"တစ္ရာ "
ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာမွ ေျပာမေနေတာ့ဘူး အိပ္ကပ္ထဲက ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းျဖစ္ေနတဲ့ တစ္ရာတန္ တစ္ရြက္ကုိရွာၿပီး ထုတ္ေပးလုိက္တယ္။ (တခ်ိဳ႕ၿမိဳ႕ေတြမွာ ကားနဲ႔ဆုိ ၃၀၀ ေပးရတယ္)။
ဆုိင္ကယ္ကုိ ဆက္ေမာင္းခဲ့တယ္။ ဟသၤာတၿမိဳ႕ကုိ ၀င္လုိ႔ရၿပီေပါ့။ ၿမိဳ႕၀င္ေၾကးေပးၿပီးၿပီ ဆုိေတာ့ကာ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘယ္သူ႔မွေၾကာက္မေနေတာ့ဘူး ကုိယ့္ၿမိဳ႕ကုိယ့္ရြာလုိပဲ ခပ္တည္တည္ ေမာင္းလာခဲ့တယ္။ ၿမိဳ႕၀င္ေၾကးေပးထားတယ္ေလ။
ဒီၿမိဳ႕တင္ မဟုတ္ပါဘူး ဧရာ၀တီတုိင္းထဲမွာ ျဖတ္ခဲ့တဲ့ ေရၾကည္၊ အသုတ္၊ ငါးသုိင္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕ေတြ အကုန္လုံး ၿမိဳ႕၀င္ေၾကးေပးရတယ္။
ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႕၀င္ေၾကးေကာက္တဲ့သူမ်ား
(၄)
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အမိျမန္မာျပည္ႀကီးမွာ ဘာမွန္းမသိတဲ့ အခြန္ေတြေဆာင္ရတာလည္း မနည္းမေနာ။ ကုိယ္ကပဲ မသိမနားလည္လုိ႔ထင္ပါရဲ႕ တခ်ိဳ႕ ကိစၥရပ္ေတြဆုိရင္ ေတာ္ေတာ္ အူတိအူေၾကာင္ ႏုိင္လွတယ္။
အရင္တုန္းကဆုိရင္ ကုိယ့္ၿမိဳ႕ကုိယ့္နယ္ကထြက္မ
ေနာက္ ညအိပ္ညေန အိမ္လည္ေလးမ်ားသြားမယ္ဆုိရင
ၿပီးေတာ့ လမ္းေဖာက္ေပးလုိ႔၊ တံတားေဆာက္ေပးလုိ႔၊ လမ္းခြန္၊ တံတားခြန္ေပးရတယ္ဆုိရင္ ထားေတာ့။ ခုၿမိဳ႕တည္ေပးလုိ႔ ၿမိဳ႕၀င္ေၾကးေပးရတာလား။ ၿမိဳ႕ခံေတြ ၿမိဳ႕ျပင္ထြက္ၿပီး ျပန္လာရင္ေရာ ၿမိဳ႕၀င္ေၾကးဆုိတာႀကီး ကုိေပးရေသးလား။
အင္း မေတာ္လုိ႔မ်ား ပုိက္ပုိက္ေလးပါမသြားမိရင္ေ
ၿမိဳ႕၀င္ေၾကးမေပး..ၿမိဳ႕ထဲမ
(၅)
ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာျပည္သားစစ္စစ္ Foreigner တစ္ေယာက္ပါ။
ျမန္မာႏုိင္ငံသားတစ္ေယာက္ ျမန္မာျပည္ထဲက ၿမိဳ႕ေတြကုိ ၿမိဳ႕၀င္ေၾကးေပးၿပီး လည္ပတ္ၾကည့္ရႈ သြားလာေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ Foreigner တစ္ေယာက္ပါ။
ဘယ္တုိင္း၊ ဘယ္ျပည္နယ္မွာပဲေနေန ဧည့္စာရင္းတုိင္ၿပီး ေနတတ္တဲ့ Foreigner တစ္ေယာက္ပါ။
ျမန္မာျပည္မွာ ေမြး၊ ျမန္မာျပည္မွာ ႀကီး၊ ျမန္မာျပည္မွာ ပညာသင္၊ ျမန္မာျပည္မွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ Foreigner တစ္ေယာက္လုိ ထင္ေနမိတတ္ပါတယ္။ ခံစားေနမိတတ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ဟာ Foreigner တစ္ေယာက္ပါလို႔။
-----------------
ေမတၱာျဖင့္
ေမာင္ပုိင္
၂-၆-၂၀၁၅