
“ သံေယာဇဥ္..သံေယာဇဥ္…လူကိုအရူးတစ္ပုိင္း ျဖစ္ေစတယ္..”
ကုိေလးျဖဴကေတာ့ သူကုိ႔ အရူးတစ္ပုိင္းျဖစ္တဲ့ သံေယာဇဥ္အေၾကာင္း ဖြင့္ဆုိေလရဲ႕။
ေအာ္ ကုိေလးျဖဴရယ္ သံေယာဇဥ္ဆုိတာက ကမၻာေပၚကလူသားတင္မက တိရိစၦာန္ေတြကုိပါ အရူးတစ္ပုိင္း ျဖစ္ေစတာပါဗ်ာ။
…………..
ကၽြန္ေတာ္ကလည္း စကားတစ္လုံးကအစ အေတြးတစ္ခုရရင္ မေနတတ္ဘူး။ သူ႔အေၾကာင္းအျခင္းအရာကုိ ရွာတတ္တယ္။ တစ္ခုကေန ကၽြန္ေတာ္ ဆက္ဆက္ေတြးရတာ ၀ါသနာပါတယ္။
ဒီေတာ့ သံေယာဇဥ္အေၾကာင္းေလးေပါ့။ ဦးထြန္းျမင့္ျပဳစုတဲ့ ပါ႒ိသက္ေ၀ါဟာရအဘိဓာန္ထဲမွာ
သံေယာဇဥ္=ပဋ္သုံးပါး၌ စပ္ယွဥ္ေစတတ္၊ ဖြဲ႕ခ်ည္တတ္ေသာတရား၊ တြယ္တာတတ္ေသာသေဘာ။ လုိ႔ ဖြင့္ဆုိထားပါတယ္။
ထုိ႔အတူ အရွင္ၾသဘာသာဘိ၀ံသရဲ႕ သုေတသနအဘိဓာန္ထဲမွာ ထပ္ရွာတယ္။
သံေယာဇဥ္= သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔အား ထုိထုိဘ၀မွ မလြတ္ရေအာင္ တုပ္ေႏွာင္ဖြဲ႕ခ်ည္ထားတတ္ေသာ တရား။ တဲ့။
သံေယာဇဥ္ဆုိတာ သံေယာဇန (ယွဥ္ေစတတ္ေသာတရား)ဆုိတဲ့ ပါ႒ိကေနလာတာပါ။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မလြတ္ႏုိင္ေအာင္၊ မရုန္းႏုိင္ေလေအာင္ သံေယာဇဥ္တရားေတြက ခ်ည္ေႏွာင္ထားတယ္။
သံေယာဇဥ္က ကာမဘုံအာရုံမွာလည္း ဖြဲ႕ခ်ည္ထားတယ္။ ရူပဘုံအာရုံမွာလည္းဖြဲ႕ခ်ည္ထားတယ္။ ရန္မီးမွာလည္း ဖြဲ႕ခ်ည္ထားတယ္။ ေထာင္လႊားျခင္းမွာလည္း ဖြဲ႕ခ်ည္ထားတယ္။ စတဲ့ သံေယာဇဥ္(၁၀)ပါးက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိ ခုိင္ခုိင္ခံ့ခံ့ ခ်ည္ေႏွာင္ထားေလရဲ႕။
………….
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ငယ္ငယ္ကတည္းကစ ပ်ိဳးခဲ့တဲ့ သံေယာဇဥ္။ အေဖ၊ အေမသံေယာဇဥ္၊ ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမ သံေယာဇဥ္။ သူငယ္ခ်င္း၊ သမီးရည္းစား၊ လင္မယား၊ အဘုိးအဘြား၊ ေျမးျမစ္….ဟာ သံေယာဇဥ္ေတြက တစ္ပတ္လည္ေတြနဲ႔ တစ္ႀကိဳးၿပီး တစ္ႀကိဳးခ်ည္ေႏွာင္ေနတာပါလား။
အမယ္ ဘယ္သူက မင္းကုိခ်ည္လုိ႔လဲ မေမးနဲ႔။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ခ်ည္တာဗ်ာ။ သံေယာဇဥ္ေလးေတြေၾကာင့္ ခ်စ္လုိ႔ေကာင္းတုန္း၊ ပူပင္လုိ႔ေကာင္းတုန္း။ ဒီၾကားထဲ မုန္းသူကုိေတာင္ အမုန္းသံေယာဇဥ္နဲ႔ ေသာက္ျမင္ကပ္လုိ႔ ေကာင္းတုန္း။
ဟ ဒါဆုိရင္ ဒီႀကိဳးေတြကုိ မေျဖခ်င္ဘူးလား။ မျဖတ္ခ်င္ဘူးလားကြ။
အုိ..ဘာတဲ့…“ အိမ္ေရွ႕စံလည္းခံပါ့မယ္…ဟိုနန္းၿမိဳ႕ရုိးၾကား၀ွက္လုိ႔ထားတဲ့ အသျပာေလးေရြးလည္း ေျပးလုိ႔ယူပါ့မယ္ ”ဆုိသလုိ။ ျဖတ္လည္း ျဖတ္ခ်င္တာေပါ့။ မျပတ္လည္း မျပတ္ခ်င္ေသးဘူးေပါ့။
-----------
တစ္ခါတုန္းက ႏြားနက္နဲ႔ ႏြားျဖဴႀကီးက ႀကိဳးအတူတူပူးခ်ည္ထားသတဲ့။
ဒါကုိ ႏြားနက္က ေတာင္ကုိသြားတယ္။ ႏြားျဖဴႀကီးက ေျမာက္ကုိသြားတယ္။ ႀကိဳးကရွိေလေတာ့ ႏြားနက္သြားေတာ့ ႏြားျဖဴက ကန္႔လန္႔။ ႏြားျဖဴသြားေတာ့ႏြားနက္က ကန္႔လန္႔ျဖစ္ေနတယ္တဲ့။
ဒီလုိပါပဲ တစ္ခါတုန္းက.. လူတစ္ေယာက္ဟာ အညာကေန ေအာက္ျပည္ကုိ ကုန္ေရာင္းဖုိ႔ ေလွနဲ႔ ထြက္မလုိ႔ျပင္ေနတယ္။ သူက အညာကေန ညဘက္စုန္ဆင္းရင္ နံနက္ဆုိ ေအာက္ျပည္ကုိေတာ့ ေရာက္လုနီး ျဖစ္မယ္ဆုိတဲ့အၾကံနဲ႔ ေလွကုိ စၿပီးစုန္ဆင္းသတဲ့။
လမ္းခရီးမွာလဲ အားႀကိဳးမာန္တက္ ေလွာ္ခတ္ေသးတာေပါ့။ ဒါနဲ႔ နံနက္မုိးေသာက္လုိ႔ၾကည့္ေတာ့ ဟ ေအာက္ျပည္ကလည္း ငါတုိ႔ဆိပ္ကမ္းနဲ႔တူလွခ်ီလွေပါ့။ အမွန္ေတာ့ သူ႔ေလွက သူ႔ဆိပ္ကမ္းကမခြာပါဘူး။
ဘာလုိ႔လဲဆုိရင္ ေလွေနာက္မွာ ခ်ည္ထားတဲ့ ႀကိဳးကုိမွ မျဖဳတ္ပဲေလွာ္ေနတာေၾကာင့္ပါ။
----------
ဘုရားစင္ေရွ႕မွာ လက္အုပ္ေလးခ်ီၿပီး “ နိဗၺာန္မဂ္ဖုိလ္ကုိ ရက္တုိတုိနဲ႔ ေရာက္ရပါလုိ၏ ဘုရား ” လုိ႔
ဆုေတာင္းၿပီး အမွ်အတန္းေ၀တယ္။
“ အားလုံး ၾကားၾကသမွ် အမွ်..အမွ်..အမွ်… ယူေတာ္မူၾကပါကုန္ ”
“ သာဓု…သာဓု…သာဓု ”
အမယ္ ငါ့သမီးက အေဖအမွ်ေ၀တာကုိ သာဓုလုိက္ေခၚေနပါလား။
ခ်စ္လုိက္ရတဲ့ သမီးေလး။ လိမၼာလုိက္တဲ့ သမီးေလး။ ဒါမွ ငါ့သမီးေလးကြလုိ႔…
ေပြ႕ခ်ီၿပီး ပါးျပင္ေလးကုိ ေမႊးၾကဴလုိက္ပါတယ္။
ဘယ္ရမလဲ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခပ္တည္တည္နဲ႔ ႀကိဳးတပ္ၿပီး ေလွာ္ခတ္ၾကည့္မိတာေပါ့။
“ သံေယာဇဥ္..သံေယာဇဥ္…လူကုိ အရူးတစ္ပိုင္းျဖစ္ေစတယ္။ ”
ေမာင္ပုိင္
၃၀-၆-၂၀၁၃။
— with Nanda Htun Htet and 6 others.